1456 resultaten.
al meer dan een leven geleden
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
626 er is een stilte in mij
die ik nimmer heb kunnen
verklaren
daarom moet ik je vragen
of je mijn lichaam wil verlaten
maar voor we afscheid nemen
en het verdriet van de wolken drinken
wil ik nog één maal met jou
naakt voor de spiegel staan
schitteren binnenin
om doodgewone dingen, om de vogels
die in de bolster van mijn buik hebben gevlogen…
Vader-Moeder-God
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
637 Toch zijn we moedig en zoeken
steeds opnieuw het leidsel van Ariadne,
stralend Licht tegemoet van Achnaton- Ra,
Vader-Zon, die schitterende bron.
We vullen en omhullen ons met de pracht,
nectar en honing na de queeste, beloning bij
de thuiskomst in het veilig nest, een warm cocon
van zacht-omhullende armen, lieve Moeder-God.…
De Witte Nete
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
505 Of heb ik alleen maar oog
voor het schitterende
blauw en oranje-rood,
-exotisch mooi-
terwijl hij wegsnort
laag over
het snelstromende water
van de Witte Nete,
voorgoed?…
zonnegroet
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
521 vangen)
de zon brak uit de dag
omhooggeheven langs haar eigen licht
scheen ze groter toen de middag kwam
en kleine bloemen in het veld kusten mijn ogen
ik liet mijn blik voor wat ze was
teruggetrokken tot een stil moment
alles wat je bent -zei ik-
ligt weerloos aan je voeten
toen viel de zon terug
ze vleide zich in donker water, schitterend…
Glans
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
794 Zij is met de glans die haar omgeeft,
voor mij een ster in schittering.
Naast haar verbleekt de mooiste roos,
dat zij nog lang en gelukkig leeft,
naast de man, die zij ooit zelf verkoos.…
Kerst is nu gaan leven
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.701 zij passeerden
boom voor boom
de takken kalend
maar ieder had in kleur
een eigen droom
ze waren opgetuigd
met stemmingen van toen
het groen met zilver
rood met goud alleen de piek
doorstond het jaarlijks onderhoud
steeds kleiner het formaat
ballen schitteren herinnering
het kalend groen heeft
plaats gemaakt voor kunst
de lampjes hangen…
Woordbeeld
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
599 warmte
vanuit de
kleurige walmende
kaars doch
die akelige
stilte gevoel
van bittere
eenzaamheid het
verdriet is
er toch
het piekeren
hoe het
verder moet
gaan
owee 't is
nu of
je je
vroegere partner
lachend op
de drempel
ziet staan
plots een
zacht geluid
op de
voordeurmat een
roze envelop
daarin een
bijzonder schitterend…
Spinsel op een herfstdag
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
530 Ik zal een nieuwe toren bouwen
desnoods op strand met zandkastelen,
hoe die dan bij vloed weer instorten, één worden zal
met dat waar alle gedachten vandaan,
en hoe elke gedachte opnieuw een bouwsteen,
edelsteen, misschien zelfs diamant zal zijn
die tomeloos energie geeft op te bouwen
kleurrijk en schitterend.…
Waar wij middeleeuwden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
798 ben weer
teruggegaan heb
eeuwen van vooruitgang
van de hand gedaan
uit de gouden driehoek
mayaat de cultuur in het
zacht glooien van hun heuvels
helaas nog maar van korte duur
ik azteek hun geniale bouw
in schitterende tempels
daar waar wij middeleeuwden
bleven zij beschavingstrouw
matte riet tot boten
met hun ronde neuzen
paasde…
Als
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
481 Als mijn vrouwelijkheid kon praten
na een nacht niet met rust gelaten
dan zei ze, wat is het toch druk geweest
heb je veel binnengelaten,
vroeg ze, hoe mat je de maten,
heb je me uitprobeerd en gefeest,
als ze kon zingen,
zong ze een schitterend lied
over een heerlijk gebied,
er zacht binnendringen,
meedingen, omringen,
als ze zou dromen…
lente
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
548 De lentebloesems schitteren in het licht en tonen exhibitionistisch hun pracht.
En misschien is het allermooiste, fijnste, meest bijzondere gevoel door haar
nu in m'n hart gebracht...…
ik zag ze jagen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
604 een middelgrote stad
waarin de zon het moeilijk had
in hun vormen
stormden ze huizenhoog
in een skyline die
een weidse horizon verboog
ik zag ze jagen
hun druppels dragen
in de grijze onderkant maar een
koele wind hield alles in de hand
totdat thermiek
in het geniep een andere
richting koos en ze ontlaadden
met een schitterende…
in een zelfknagend gat
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
613 de waarheidsboom
groent schitterend blad
bloeit ongerept
de mooiste bloemen
maar aan haar voet
scheurt traag de bast
woekeren liegbeestjes
in een zelfknagend gat
ze nemen stukje leven
mee en bouwen zo een
wereld die de waarheid
niet zo nauw meer neemt
het leugennest groeit
best terwijl de bladeren
al snel verdorren…
samenvloeiing
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
433 op de wand golft
het verstrijken van de tijd
in een weerspiegelend
waterlandschap
verf rolt van boven
naar onder als het
eerste licht rimpelig
geel oranje reflecteert
het panorama groeit
naar de morgen die
meedeint in blauw
groene tinten
het landschap danst en
pronkt met schitteringen
in wit als de zon hoog
aan de hemel staat…
Mijseum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
429 Buiten loop ik mee in de drumband
van de wereld en sla ik op de trom
Binnen stal ik mijn werk uit
in een schitterend Mijseum
Ik mag best een vergeelde voetnoot
zijn, ergens in kleine letters
onder de streep van de tijd
een dode naam zijn
in de stamboom van miljarden
als mijn werk maar blijft
het niet wordt gedumpt en
vervangen door vervalsingen…
ik zag je opengaan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
854 je stond temidden van
de bloemen, ik zag je opengaan
je bloeide heel kortststondig
een vonk magie raakte me aan
ik liep betoverd naar je toe
je lach omhelsde mij
voelde hoe je handen praatten
ze maakten me zo blij
ze pelden lagen van verbittering
streken angst en woede weg
ogen kregen weer de schittering
die je altijd in je woorden legt…
vingers die me nooit vervelen
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.879 een handvol zand
een strand met dromen
ik tel de korrels
hoor de golven komen
ze schitteren de zon
in kleur, de zilte geur
waarvan ik nu, voor
altijd afscheid zal gaan nemen
ik zie je lach, het liefste
dat de wereld bracht
ik voel je handen strelen
vingers die me nooit vervelen
die altijd praten
met mijn huid, passie
ver vooruit…
VERNUFT BIJ GELOOF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 huiskamer
of zakengebouw
boodschappen snellen
onvoorstelbaar
door stroom geleid
over de aardbol
het streven der mensen
de meer dan weergaloze kunst
van het Hemelse Rijk
te willen achtervolgen
wellicht ontdekking verwachten
achter de verste sterren
geve geestelijke grootheid
die spreekt van eigen nietigheid
verlangend naar de schittering…
KLEURING
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 En dat er stilte kwam, een kering in de storm,
dat de treurnis schitteren zou in regenbogen,
dat er weer kleuring kwam, en vogelvlucht.
Aan leegte en zichzelf verslaafd, helaas,
begrijpt het zich alleen nog stil bij haar,
wanneer het streling is en ademzucht.…
Gespannen snaren
netgedicht
5.0 met 177 stemmen
452 zacht strijkt
jouw liefde over
de gespannen
snaren van
mijn viool
de klankkast
geeft de body
en mijn vingers
moduleren de
rondheid van toon
samen bepalen
wij de melodie
die in blij
geven en nemen
vertolkt als refrein
ogen schitteren
ijle klanken
die warmte
kleuren in het
subtielste element
je lach klinkt
ondersteunend…
Maar nu nog even niet
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
1.681 Dáár wordt op haar thuiskomst gewacht
een schittering in haar ogen…maar nu nog even niet!…
Hun adoratie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
479 ik zag je
gracieus silhouet
in de geur van bos
als schaduw op het
licht groene mos
waar je voeten
dwaalden langs
zonnebanen die
elkaar ontmoetten
voorbij de oude
stammen waar het
leven getekend
stond op de bast
jij was de gast
op de open plek
waar herfstblad
de loper schitterend
kleurde met oogsttinten
in een dansant
verschijnen…
doordringende gedachten
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
972 De druppels lijken wel te schitteren
in het overwelmende zonlicht.
De zachte wind streelt m’n huid.
De kille leegte in m’n hart
wordt opgevuld door de warme zonnestralen,
die me lijken te doordringen,
te begrijpen.
Een niet te beschrijven gevoel
dwingt me toe te geven
aan de twijfels die me teisteren.…
Zonder blingbling
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
442 jij hebt geen
woorden nodig om
in weg te kruipen
je te verschuilen
voor hun warmte
vorm en kleur
jij hebt hun
inhoud opgetuigd
in de mooiste
zinnen om die
in een schitterend
exposé te laten zien
zonder blingbling
maar met hun
natuurlijke glans
die in versterken
een ietsje van het
hemelse laat merken
soms duistert
in je ogen…
ochtendgloren
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
1.088 het is nog vroeg
als de nacht eindigt en de
uil van het donkere licht
voor mij uit zweeft naar
de blauwe fontein
waar druppels
schitteren in vlagen
van de stervende
maneschijn
door knarsende kiezelstenen
schuifel ik naar de bank
gelegen aan het pad
langs de waterpartij
hier zet ik mij neder
en zie de dag traag
ontvouwen met…
kerst-rondeel
hartenkreet
2.9 met 14 stemmen
4.256 zo dierbaar gebleven herinnering
aan een stal, een ezel en gelijmde os
waar schapen graasden op geurend mos
onder een boom vol kleur en schittering
in onze ogen nog stille verwondering
rond het kindeke op een takkenbos
zo dierbaar gebleven herinnering
aan stal en ezel, weer gelijmde os
kaarsjes flakkerden in de schemering
op onze wangen…
In die magie
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
533 je keek en voelde
aan de materialen
zag mooie en
onafgewerkte kanten
liet je gedachten gaan
in die magie haakte
ook je hart vaak aan
veel vormen waren
al bekend in het circuit
van creatievelingen maar
jouw idee was vaak
toch even meer in kleur
en ontwerp om blikken te
trekken met een verbaasd aha
schitterend was jouw
uitleg over…
Herinnering en hoop
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.646 Ik kus de zachte zomerwind
en hoop dat die jouw lippen vindt
die zuiverheid van puur satijn
die schittering van kristallijn
ik ervaar een zoete siddering
bij deze schone herinnering
en beleef opnieuw die zwoele nachten
waarin al wat we verwachtten
crescendo zijn voltooiing vond
tot aan de vroege morgenstond
Nu heb ik nog alleen mijn dromen…
De witte hoofdletters
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 van krullend
schuim waren
het zichtbare
begin van
weer een
nieuwe zin
tussendoor
zong de wind
zoutkristallen
en scheen zon
de flonkeringen
die oplichtten
in elkaars ogen
tot in deze kleine
strand seance
het zeewater
langzaam onze
lieve beelden
verdronk in
eb en vloedgetij
wij lieten die dromen
tot ons komen op
onze schitterende…
een ééndagsgeluk
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
3.080 ik kleur de dagen op weg
daar waar het zilver en de klokken
onze bruiloft zullen laten schitteren
met slingers en duizend dankbaarheden
zal ik de jaren terug gaan tellen
waar jij mijn lief gegaan bent
door een tijd waar depressie
mij als man mijn taken ontnam
of zal ik fantaseren
over een nieuw begin
waarvan wij weten
dat het al steeds…