1371 resultaten.
Allerzielen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
482 Want ooit komt ook de lente weer in ons leven
en spreidt zich uit over het hele ons vertrouwde land,
ook daaraan hechten en weer op vertrouwen
voelt liefdevol verweven en ook mij verwant.…
Vreemde vormen
netgedicht
4.9 met 46 stemmen
524 zacht dansen
vreemde vormen
in hun eigen gel
gekleurd is hun vel
naar functionele groepen
zij ontsnapten
uit het onbekende
op zoek naar de
vertrouwde sluiting
van het eigen dna
om in samen delen
de potentiële
mogelijkheden zo
goed als mogelijk te
benutten als geheel
om de bouwplaat
te kunnen lezen moesten
er wel ogen en hersens…
Thuis
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
581 Het is mijn plekje, zo vertrouwd,
mijn dagelijks bestaan...
waar ik me thuis voel.
Nooit meer weg wil gaan.
Zo onbeduidend en zo klein.
Zo ver verwijderd
van strijd en pijn...
van het 'grote leven' dat
ergens moet zijn.
Dat gaat aan mij voorbij.
Het hindert niet.
Dit plekje is voor mij…
elke dag als ik stilletjes geniet.…
Zang
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
737 Maar omdat ze hand in hand
rap na het zingen
een kerel zijn geloft' gestand
de kerk in gingen
was ze - getrouwd nu - nooit meer bang
vertrouwd met zin en zwanenzang.…
Geen god en tijd
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
410 ik was op weg
stopte en ging
naar binnen
omdat er
geen buiten
meer was
door een deur
die ik niet meer
hoefde te sluiten
voor mij
strekte zich
talloze uitheemse
disformaties uit
waarvan sommige
nog iets vertrouwds
hadden in kort geleden
gebouwd maar
met focus op een
andere wereld
waar niet alle
dimensies bezet
waren die asychroon…
rimpelruis
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
498 toekomst klinkt vreemd bekend
een toneelstuk dat na jaren
opnieuw op de planken komt
soms voelt hij zich oud in
zijn vertrouwde vel, ’s anderendaags
is hij herboren als nooit tevoren
hoe meer er rondom verdwijnt
hoe minder hij in de spiegel herkent
hoe meer van hemzelf pijnlijk
wat rest is rimpeling
van vel en ongetelde jaren
een…
Een Haags hart klopt
netgedicht
4.6 met 20 stemmen
1.915 Mijn kloppend hart mist een opgaande lijn
voelt niet meer zo warm en vertrouwd
als de opwindende dagen van vroeger
zij bonkt als een sloophamer
almaar dansend op het ritme van de Marathon
waar ooit klanken galmden en het leven begon
haar echo’s klinken door in het Paard van Troje
die de zestiger jaren laten voortleven,
een reünie is een…
voltooide Tijd
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
528 Onderzoek verlegen
op de Muur van Herinneringen
prijkten Schilderingen van fijne Tijden
de Zon en lachende Gezichten
ik had daar niet met grote Zoeklichten
op af moeten rijden
ik had die minuscule Kans
op ’n onbesmet Beeld
van me af kunnen laten glijden
en de Zegeningen van ’t Lijden
tellen
één voor één
de Korrels van dat Toen
vertrouwd…
WEERZIEN
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
368 Hooft
het Concertgebouw één zwart gat
het orkest heeft dus zijn tijd gehad
als door een paukenslag zit ik verdoofd
Museumplein met Brandenburger Tor
in Zuid beelden razzia's terug
de tram dendert doodgewoon door
geschokt voorzie ik een deraillement
goddank eenmaal aan de Berlagebrug
wenkt vertrouwd Zadkines monument
Amsterdam,…
sprankelt nu op podia
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.200 mag niet eens
meer weten
hoe je heet
jij liet me
liefde smaken
wist mij te raken
dieper dan mijn ziel
omdat ik voor je viel
je sprankelt nu
op podia met
vrienden die je kiest
ze weten niet dat jouw
magie ook hen bevriest
je hebt geleerd
daarmee te spelen
uitnodigend voor velen
mij kon het niet veel schelen
we waren zo vertrouwd…
Orion herrijst
netgedicht
2.9 met 14 stemmen
1.406 schelp in beeldhouwwerken
zich schetsen laat als scherp getand
het schittert in gelaagde schijn
de schoonheid van het verborgen zijn
Voorzichtigheid gebiedt de vreemdeling
wanneer hij geruisloos nader treedt
in het spoor van een nieuwe schildering
dat zich thans aftekent hemelsbreed
gedachten gaan over het spiegelend water
zorgen zijn vertrouwd…
Verloren Liefde
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
2.467 Zwarte schaduw voor mijn zon,terwijl het stralend mooi begon
Je ogen sprankelend vol vuur,schenen door m'n dikste muur
Ik werd geraakt tot in m'n ziel,vond mezelf vrij infantiel
Als 'n kind weer verlegen,zeer onzeker in 't bewegen
Samen werden we compleet,terwijl het nu zo anders heet
Je glimlach lijkt nog zo vertrouwd,maar je ogen hard en…
Mijn hart ontbrandt
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
990 vanmorgen is mijn hart ontwaakt
het laagje eelt op mijn ziel verdwenen
verdriet in het leven vrijgemaakt
daarvoor zijn hoop en geluk verschenen
rode rozen zien bloeien
in een wereld vol zonneschijn
waar kinderen angstloos opgroeien
in hun eigen vertrouwde domein
het lichaam met warmte overspoeld
door smeulend vuur in mijn hart
dit fraais…
februariman
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
1.059 als dit mijn laatste lente was:
'k zou naar de populieren gaan
aan oudgekende vennen
nog eenmaal streelde mij hun geur
die steeds de morgen wekte
de zwaluwen en mij
(op handen draag ik zacht
dit als herinnering)
als dit mijn laatste zomer was:
'k zou met hem naar 't zuiden trekken
glasblauw getijden vertrouwde ik
hibiscusdonker warmde…
Weerlegd
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.663 denk je het gevonden te hebben
ze kijkt jou aan, jou alleen
diep in je ogen
haast dwars door je heen
En je laat je erin meegaan
de bevestiging wordt geen moment weerlegd
zelfs onderstreept door die blik in haar ogen
en in de lieve woordjes die ze zegt
En je laat je verleiden
landt nog dezelfde nacht in haar bed
en ze zegt dat het vertrouwd…
Amsterdam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
878 Amsterdam is een oude vertrouwde jas,
oud wordt vervangen door nieuw,
veel lijkt niet meer op wat het was,
maar de geest blijft in de fles.…
EINDEJAARSRING (SLOT): REÜNIE
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
895 we troffen alles onveranderd aan
vertrouwde luchten vulden onze longen
het was nog niet goed tot ons doorgedrongen
we bleven op een afstand even staan
en zagen hoe de mensen zich verdrongen
rondom het spit onder een volle maan
de avond viel en ieder leek voldaan
de danseressen dansten, barden zongen
totdat een takje kraakte en een jongen…
Gebloemde Bruid
hartenkreet
4.1 met 30 stemmen
2.620 vol vertrouwen
Hij kon altijd van haar op aan
Ze had haar hart aan hem verloren
Een liefde die altijd zou bestaan
Zij zocht nooit ruzie had altijd begrip
Was geduldig en bewoog sensueel
In voor wilde nachten zo grenzeloos
Altijd bescheiden vroeg nooit teveel
Zij was zo makkelijk altijd flexibel
Gaf de ruimte die een man nodig heeft
Vertrouwde…
ik hou van jou/
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.400 als ik je aanraak krijg ik dat ene gevoel
als jij naar me kijkt krijgt mijn leven weer een doel
als ik bij jou ben voel ik me vertrouwd
jij bent degene van wie ik echt houd
tegen jou is dat zo moeilijk te zeggen
ik weet echt niet hoe ik dat moet uitleggen
ik weet niet waar jij heen wil
maar in mijn hoofd is het zo stil
alles wat ik doe herinnert…
..........Behalve zij...........
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
1.315 In hun ogen zag zij wanhoop
En hoewel zijzelf op instorten stond
In haar ogen zagen zij hoop
Op een betere morgen
Misschien niet zoals gisteren
Maar misschien met minder zorgen
Zij vertrouwden op haar
Een last die zij nog net dragen kon
Het was zo ontzettend zwaar
Om te zeggen dat het goedkwam
Terwijl zij als enige besefte
Daar was…
stil maar schat
hartenkreet
3.6 met 26 stemmen
2.382 het paradijs'
mijn naam sierlijk gedrukt
nimmer zo aanwezig
ik kijk vanuit de wolken
ze zijn met mijn lichaam bezig
de doodgravers maken grappen
mijn stropdas zit te strak
het is dat ik al dood ben
ik zou stikken in dat pak
aangekleed moet ik ter aarde
in een kist van beukenhout
pottenkijkers komen condoleren
ik heb ze nooit vertrouwd…
EEN VOGEL KWAM...
poëzie
4.3 met 23 stemmen
3.827 Een vogel kwam mijn kamer ingevlogen,
Heel vertrouwd heeft hij zich over mij heen gebogen.
Hij fluisterde dat de dood hem zond,-
Ik antwoordde niet, want ik verstond.…
Die vreemde man op de foto
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
4.133 Het lijstje was nieuwer, de foto al zo oud,
op de plank al die jaren als beeld vertrouwd,
trok die foto zoveel maal mijn vluchtige blik.
Onlangs maakte een fotograaf van mij een portret,
niet op mijn gemak, ineens beter op die foto gelet,
zag tot mijn schrik: die man op die plank ben ik!…
Spijt
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
4.248 Ik denk aan onze ontmoeting
een gure winterdag
een wandeling
bij het water
voorzichtige vragen
Je kijkt me aan
een open blik
die mooie ogen
en hoe ik me bij je voel
zo op mijn gemak
Uren praten en
naar elkaar kijken
wonderlijk vertrouwd
zoenen en vrijen
steeds opnieuw
Ik heb je weggejaagd
teleurgesteld
je droom gebroken
door…
Op het duin,
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
949 magere knieën opgetrokken,
de blonde lokken verleiden zich
en de zwoele avondwind, in
beeldspraak tot hun zwijgen,
maken ze hun fortuin eigen,
om die met zachte hand
te strelen en de toekomst te
borduren met gemanicuurde
steken en te delen met de
gepolijste parels van het
warme zand, om die aaneen
te rijgen tot stralen van
een vertrouwd…
Terugkeer
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
729 Bij de thuiskomst op Ithaka
was er alleen de hond
herkende mij bij het snuffelen
aan de bezwete hand
De geur van na een everzwijnenjacht
het hart klopte nog in de keel
alsof het land, het water
de zon me niet herinnerde
al was er wel de vertrouwde wind
met een verhaal van jaren zout
Zou jij nog dezelfde vrouw
alle gegadigden voor jouw…
Eerste keer op de fiets
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 Bellend door de straat ging ik de eerste keer,
nee, zo ging het niet, meer van: ik werd vast-
gehouden door m'n vader en die duwde me
vooruit, en toen hij het vertrouwde voorzich-
tig een stukje en toen..los!…
Minnen is beter dan bemind te worden
poëzie
2.8 met 5 stemmen
1.775 Nu drijft de droom door ’t waterhelle land
Zijn bloemen en zijn zonneschaûw te vieren;
En boven sluit de blinde dagewand;
Maar veilig voel ik over mij uw pracht,
Vertrouwd uit lange huiverstille nacht:
De sterren uwer hemelse revieren.…
PANGA LINGUA
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
466 Er wordt gepaaid, gesnaterd en gedoken
En tussen gras, koolzaad en fluitenkruid
Brengen de padden hun verhalen uit
Een man, een zij, een speer daarin gestoken
Een graf in een spelonk, ogen, gebroken
Een Bijbelse historie naar verluidt
In mij ontstaat een zeer vertrouwd geluid
Zeer lange tijd was ik ervan verstoken
Daar juicht een toon, daar…
HERFSTGROND
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
487 Het duister binnen de zachte wanden
is al wat daar woont een vertrouwde wacht.
Warme wil om te bestaan blijft branden!…