31566 resultaten.
Waar de Elementen Spreken
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
365 Hoor hoe de wind haar zware zuchten
loslaat op rots en strand,
stof opneemt wat zich vastzette,
en niets achterlaat
dat zich kan verschuilen.
Zie hoe het water zich eerst inhoudt,
geruisloos,
tot het breekt in golven
die alles meenemen
wat niet standhoudt.
Wat onrein is,
verdwijnt niet,
maar wordt opgenomen,
verplaatst,
uit zijn schaduw…
Waar Margot nog ademt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 In elke stap die jij nog zet,
in elke blik die licht toelaat
waar donker eerder overheerste.
Margot reist met je mee—
niet als schaduw, maar als warmte.
Een zachte groet die nooit verdwijnt,
een aanwezigheid die blijft.…
Waar Schaduwen Lonken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
293 Door zilveren draden van bleek maanlicht
volg ik de voetsporen van schaduwen van weleer
langs oeverwallen waar mist kruipt,
van watervallen die vallen als gordijnen
die al mijn falen en schaamte verhullen
als verschillende tijdspannen in herinnering,
verstrooid, verbrijzeld, voorgoed verdwenen
zielloze glimlachen, nooit vergeten, en mij nu beschimpen…
Figurant waar je woont
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
250 In Gilroy verkopen ze knoflook
-koffie, -appels, -ijs, en -koekjes
In Deventer kleurt alles geel:
mosterd, tongen, en baarden
het asfalt, rozen, en de zon
schilderijen in het museum
honden, kleren, overal mosterd
-soep, -salade, -bonen, -thee, en -eieren
Ze leven ervan, ze zijn
wat ze eten, ze zouden
Garlic en Mosterd willen heten
om…
waar tijd niet raakt
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
370 altijd een kind zijn
niet omdat ik niets geleerd heb
maar omdat verwondering mij niet verliet
ik draag haar als een jas die nooit verslijt
in de wind
danst zacht de droom
geen grote sprongen
eerder wiegen
zoals gras dat weet
wanneer het buigt
en wanneer het blijft staan
ik loop door dagen
die ouder worden dan ik
hun randen rafelen…
Waar schaduwen lichter worden
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
355 Roze gloed ontwaakt
takken reiken naar het licht
winter breekt heel zacht
De wereld draagt
nog haar winterse masker,
maar onder de bevroren korst hoor ik het
ruisen: geen geluid, eerder een trilling, een zucht van de aarde.
Mijn huid voelt de
scherpte van de vroege ochtend,
toch is de kou niet langer een gesloten deur.
In de wind ligt…
Waar het winterbos ontwaakt
netgedicht
1.4 met 7 stemmen
365 Tussen de
stammen opent zich een bleke hemel boven het bos, waar
alles nog vastzit in een koude omhelzing en elke beweging wordt ingehouden.
In de vroege uren hangt er
een zilveren waas en ademt de aarde zacht.…
Waar geluk niet snijdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
311 In het zachte midden van twee harten
waar stilte nog geen schuld kent,
loopt een mens zijn eigen pad—
licht in de hand, schaduw in de rug.
Hij weegt zijn vreugde
als een vogel in de palm:
te stevig en ze breekt,
te los en ze vliegt een ander leven binnen.…
waar vuur begint
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
256 niet groter dan een gedachte
maar ze ademt
ze zoekt
tussen hout en stilte
sluimert een belofte
een fluistering van hitte
die nog geen naam heeft
dan—
een scheur van licht
een likkende tong van vuur
die honger leert
het knettert
het grijpt
het groeit zonder te vragen
tot de nacht zelf begint te gloeien
en niemand ziet nog
waar…
Waar het geel mij leest
netgedicht
2.7 met 40 stemmen
451 Golvend veld van geel
lentelicht raakt de aarde
warmte in de lucht
Hoe een lichte beweging
van koolzaad mij uitnodigt om trager
te worden, alsof elke stengel een fluistering in zich
houdt die ik pas hoor als ik stil genoeg ben om haar te ontvangen.
Het veld wiegelt als een
lichaam dat mij herkent, een zachte golf
die mijn binnen streelt…
waar het hart zich hecht
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
285 een kaars in de nacht
brandt niet om het licht alleen
de vlam buigt zich
tegen haar eigen was
alsof warmte
een lichaam zoekt
handen willen langer vasthouden
dan ze kracht hebben
en vinden toch
hun rust in wat nabij blijft
een vogel stijgt
maar blijft even hangen
in de adem van de lucht
alsof hij wordt gedragen
een stem wordt zachter…
waar dromen bloeien
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
263 Een leven zonder dromen
is stil als aarde in de winter,
een tuin die wacht maar niets onthult,
waar geen kleur het hart beroert.
Geen fluistering van hoop in de wind,
geen zachte belofte van morgen,
alleen het lege pad van wat is,
zonder het verlangen naar wat kan zijn.…
waar jij bent
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
40 Er is nog zoveel waar ik van kan dromen,
maar niets waarvoor ik nu op iemand wacht.
Mijn hand vindt jou, gewoon, ter hoogte van je middel.
Jij past je passen aan de mijne aan.
En alles wat vandaag om ons heen riep,
mag zonder ons een tijdje verdergaan.
Straks zijn we thuis. Doen we onze schoenen
wat slordig bij de achterdeur weer uit.…
Waar het lichtkind waakt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
258 Misschien is dit zijn werk:
niet bouwen, niet zingen,
maar waken —
waar iets sterft
en iets anders, onzichtbaar,
begint.…
Waar een moeder begint
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
205 Ze is de wifi die nooit uitvalt,
de hotspot van warmte,
waar een kind inlogt
zonder wachtwoord,
zonder angst.
Ze spreekt in talen die geen schoolboek kent:
de blik die zegt ik zie je,
de stilte die zegt je mag rusten,
de lach die zegt probeer opnieuw.…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Ik draag mijn lot
tussen letters die schuiven
als kiezels over een tafel vol kansen.
Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk
maar jij vindt altijd dat ene
dat glanst als een schelp in het licht.
Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.
Toch houd ik mijn plank vast…
Waar stilte mij vindt
hartenkreet
1.5 met 6 stemmen
390 Op de top, waar het wijde
landschap ademt en het zachte licht zich
neerlegt op mijn borst, blijft een diepe rust in mij achter,
een open, ongerepte plek waar stilte mij vindt en ik mijzelf opnieuw herken.…
Waar sterren dromen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
322 Omarm de stille, zachte uren.
Waarbij dromen je kunnen sturen.
Naar een hemel waarin sterren stralen,
En jouw gedachten zacht verdwalen.…
Waar de maan mij terugziet
hartenkreet
1.4 met 9 stemmen
262 Maanlicht op water
waar stilte ons samenbrengt
liefde zonder stem
Aanvankelijk zoek ik haar
waar het licht blijft hangen op de rand
van de ochtend, in een verre horizon alsof schoonheid
zich buiten mij verschuilt en mij zwijgend wenkt om dichterbij te komen.…
Waar de bomen niet oordelen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
161 Het kille beton
houdt de winter hier al jaren vast,
buiten wisselen de seizoenen.
Hij mist het ritselen van herfstbladeren,
het jonge groen van de lente,
de echte warmte van de zomer op zijn gezicht.
Hier lopen de jaren geruisloos in elkaar over.
Zijn fouten wegen zwaar, elke dag weer.
Zichzelf vergeven lukt nog niet;
die knoop zit te vast…
waar niemand kan komen
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
173 over het verre ijs van de dood
een geheim landschap
waar niemand kan komen
zwerf jij in slaap en stilte
tussen het wit en het zwart
duizendjarige stenen
een klok zonder cijfers
een gans op de vleugel
woorden van inkt
alleen maar dit gedicht…
Waar de natuur ademt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
16 O vrije natuur, waar en wanneer
je ook bent, je bent mijn toevlucht, mijn rust, mijn adem, mijn hart, mijn ziel.…
het hoogste ware woord
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 Zij laat zich andermaal afleiden
door wapperende vaandels
door monsterlijke vergezichten
en elke zinderende zinsconstructie
alsof zij schier tot wanhoop wordt gedreven
door overspoelende trouvailles, misleid
door dubbelzinnigheden op dat terras
wat zich verhult achter een mèr-à-boire
Ein Prosit auf das Meer
waar ook de schor geschreeuwde…
Waar je stilte woont
hartenkreet
1.5 met 11 stemmen
394 Lege stoel bij mij
toch schuift de ochtend langzaam
nieuw licht naar binnen
In de stilte na je stem
beweegt een dunne breuklijn door mijn
borst, alsof elke adem verloren warmte blijft zoeken die
niet meer terugkeert; je afwezigheid rust als een schaduw op mijn huid.
Als de avond voor mijn
ogen ontvouwt, dragen herinneringen
nog altijd…
Waar het groen zich hecht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
593 Onder de wolken die laag en
loom voorbijtrekken wordt het licht dunner,
bijna tastbaar in zijn stilte, en ik voel hoe dit landschap
mij meeneemt naar een plek waar alles even ongezien mag blijven.…
Waar het water zwijgt
netgedicht
3.2 met 15 stemmen
186 langs het stille riet
een rimpeling trekt voorbij
ochtend zonder woord
Het vroege licht strijkt over de rimpelingen,
een zachte bries die de oeverranden kust,
de ochtend draagt heel even een geheim
dat enkel door het stille riet wordt verstaan.
Een grijze reiger staat bewegingsloos te wachten,
als een standbeeld van geduld in de nevel,…
Gods ware liefdeshart
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
67 Gods ware liefdeshart
bewogen en begaan
Hij troost geeft moed
in bange zielensmart
Samen op weg met Hem
kunnen wij verdergaan
Geen nood is Hem teveel
Hij maakt de wonden heel
Echt Hij geeft ware kracht
zelfs in de donkerste nacht
Hij zal onze tranen drogen
geeft Liefde mededogen.…
Overwinnen.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.061 Nu vooral je geliefde, jouw ware althans
waarop je immer had gehoopt je in de steek
heeft gelaten.
Toch mag het je niet verhinderen verder
te gaan.
Het leed dat aan je vreet gaat voorbij,
het slijt.
En ik weet jij bent bereid wederom op
te bouwen een nieuw bestaan.
Jij hebt de kracht het geluk te vinden
dat bij jou past.…
Leiderschap
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
528 Goede leiders
(ver)volgen
de massa niet
de massa volgt helaas
te vaak
foute leiders!…
DENKER DER NEDERLANDEN: VÉRDENKEN
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
410 De Belg
David van Reybrouck
historicus en schrijver
zeker een denker
is de nieuwe
DENKER DER NEDERLANDEN
maar vooral een doener
een vérdenker
geen vérdoener
dat zit niet in
een Belg!!…