1541 resultaten.
Bloesems in Watermaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 roze wolken
moet wel het einde zijn
van de gewone wereld, hier
begint het geluk en ginds
moet wel de poort zijn
maar daar wil ik nog niet heen
Laat me langzaam lopen en genieten
van bomen vol roze koeken
Laat me wegvliegen
uit pijn en misselijkheid
uit de heilige drie-eenheid
van mijn gedachten, mijn
organen en de rest, mijn
wanhoop…
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
379 Zwembadgesprekken, half bloot
en aanraakgraag indruk maken
ja
elkaar onder de randen door
glanzend insmeren en raden
ja
vertrouwde vreemde onschuld
van samen liggen soezen
nee
niet uit wanhoop hem aankijken
niet hem laten polsen of ik
nee
niet mijn armen om hem heen slaan
geen lieve woorden
.....alsjeblieft
niet hem veroveren met…
vleugels gespreid
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
818 hoog in de lucht
zie ik je glanzen
vleugels gespreid
een horizon rijker
je ogen waren
leger dan de put
waaruit je klom
vanaf de bodem
handen raakten muren
voeten klommen
geleden weg, ontvelden
in het pijn verdrijven
wanhoop was je touw
de strop zou adem blijken
verstijfd van kou wilde
je het leven grijpen
je bent herboren…
Misschien.
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
681 Dagen van wanhoop en doffe lethargie.…
Grafmonumentenstraten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
372 Het Breinaaldenmuseum
heeft een preutse naam
die de schoolkinderen schrik aanjaagt
en de onderdrukking van wanhopige
en verkrachte vrouwen verdoezelt
Ook het foltermuseum
en het oorlogsmuseum
ontberen de inspiratie
door een muze
Ze zijn grafmonumenten
en zouden zo moeten heten
Naast de ongebouwde musea
van vernietigde kunst en
oude…
Waar Een Wil Is Is ....
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
545 een weg
die ligt voor hem open
maar toen hij hem afliep
ontmoette hij wanhoop
stil verdriet
en onbeantwoord verlangen
sommige wegen ogen
zo betrouwbaar en geplaveid
maar nooit kon hij ze
helemaal afzien
en komt hij bijna aan het eind
dan blijkt de werkelijkheid
en beseft hij dit was misschien
mijn weg niet
heeft hij zichzelf voorgelogen…
Keek op de week
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
557 hartslag
van de elementen
heeft alles
een verhaal
om zelfs marilyn
weer tot leven
te brengen
Kerf de toekomst
van gisteren
in schat no.44
begraven in matunda
voor de eerste vlinder
op origanum majorana
Geen titel
kwam ik tegen
in mijn droombestaan
maar wel een motto
dat tot leven
werd gezongen
'Eenzaam en wanhopig…
Prijs van de vrede
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
323 Toen alle wanhopige pogingen
Niet het beoogde leverden,
Verzon Hegseth een list,
Begin een oorlog,
Niet zo maar eentje,
Maar eentje die de hele wereld raakt,
Wijl energie is waar
De wereldeconomie om draait.…
GRIEZELTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
218 De beproefde Olivier
tuimelt plotseling
in een diepe valkuil, ligt
wanhopig op de bodem.
Dan wordt hij gered
door een onbekend heerschap
met een enge bril.
Betekent dat verlossing
of nog meer onheilspellends?
De vreemde helper
oogt als een kordate man,
maar is hulpeloos
als hij zijn oogglas verliest.…
Het deficit
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
487 ik hoorde in
haar schreeuwen
de holle klank
van wanhoop
uithalen van
vragen om
aandacht door
gehoord willen
worden in een
menselijk bestaan
niet alleen
als partner
maar ook in
het verwachten
van het samen
delen van de
existentie in
het hier en nu
zonder een
hypothetische
claim van gelijke
verdeling naar
juist de persoonlijke…
Gebroken letters
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
430 heb de brief
met gebroken letters
nooit verstuurd
het deed teveel pijn
om hem te schrijven
het adres op de
enveloppe te krijgen
om woorden
in zinnen te zetten
zonder dat zwarte
wanhoop dwong
uit te leggen waar
geen enkel begrip
voor aanwezig was
de luchtigheid is
verdwenen maakte
plaats voor een
vluchtig leren op eigen
benen…
Tijd voor een sigaret
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
571 Een groene en een bruine vlieg vermeien
Op de tafel naast mijn schoot
Soms op mijn blote been of tenen
En ik drink koffie
Een vuilniswagen met klagende sirene
Doet mij een verte beseffen
Die ik zien, voelen
En ook niet doorgronden kan
Ik vergeet alles
Tijd om me weer op de liefde te storten
Nog één keer vullen dat leeg
Wanhopig ongewassen…
winterkinderen
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
1.318 wat weten jonge dichters van de kou
ze zijn nog in de lente van hun leven
ik zie het prille dons nog aan ze kleven
ze gissen slechts naar wanhoop en berouw
hun winter is een heerlijk sleetjerijden
een zweven op de gladgeschaafde noren
de pijn beperkt tot tintelende oren
geen flauw benul van ongeneeslijk lijden
toch zullen jonge dichters…
Muren
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.114 Ik zit gevangen tussen hoge muren,
en voel frustratie, wanhoop, onmacht, pijn.
Ik zit ontredderd voor mij uit te turen,
volledig aan het eind van mijn Latijn.
Het is ontzettend moeilijk te verduren,
omdat ze door mijzelf gemetseld zijn,
gemetseld in de niet te tellen uren,
de niet te tellen uren van de schijn.…
steniging
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.116 zwartgevlekte tralies
verbannen me naar
niemandsland,waar
bloed gutst over ruwe
treden van mijn wanhoop
met geplette handen
en brekend bot
daal ik af,
stap voor stap
kruip onder de steen
waar ontvelde vingers
stuiptrekkend
aan de waarheid sleuren
neergeworpen in
schreeuwende inktvlekken
worden stenen aangesleept
onder en boven…
Twee minuten maar .....
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
1.205 Ik hoor de laarzen stampen
ik proef het immens verdriet
ik zie de holle ogen
ook al was ik er niet
Ik ruik de lucht van lijken
ik voel de wanhoop en pijn
ik lees angst in gebaren
ook al kon ik er niet zijn
Ik hoor de treinen rijden
ik proef de onzekerheid
ik zie de mensenmassa
ook al was het voor mijn tijd
Ik ruik de lucht van bommen…
Verlatingsangst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.657 zicht verdween
zijn ogen zochten
gevuld met tranen
om zich heen
hij brulde en stampte
op de vloer
denkend dat mama
hem achter liet
de puber claimde
uit angst
ging zeuren
dreigen
en volgen
pijnigde zich
met de gedachte
dat zijn geliefde
hem verachtte
de man
droomt elke nacht
machteloos
over eenzaamheid
wanhoop…
CYCLUS
netgedicht
3.9 met 17 stemmen
1.423 Je tastte langzaam naar mijn hand jouw hand
om wat ons scheidt wanhopig te weerleggen,
je mond bewoog om wat ik wilde zeggen:
wij blijven in dit spiegelbeeld gestrand.…
Samen alleen
hartenkreet
3.1 met 22 stemmen
3.041 naar mijn wil
Geboren om te groeien
Geen ruimte om te bloeien
Soms wordt het mij teveel
De klanken, zwijgzaam klein
Het heeft zo mooi geklonken
De echtheid van jouw lonken
Soms wil ik bij jou zijn
Mijn dromen, koud en kil
De rust opnieuw gevonden
En wij, voor één seconde
Zo sterk, intens en stil
Soms samen op één lijn
De wanhoop…
Aangeschoten wild
hartenkreet
3.9 met 8 stemmen
1.351 Gedreven door vertwijfeling en wanhoop
rent zij door de koude, mistige nacht.
Haar auto is al lang rijp voor de sloop,
er is niemand die haar op dit uur nog verwacht.
Anders was ze nu in haar karretje gesprongen;
de bestemming is in haar hoofd nog onbekend...…
Blauwe doek
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
559 Jij die niemand onrecht deed
En in schreeuwen uitbarstte
Met een troep wanhopigen om je heen
Ter vermenging van woede en verdriet
Zelfs al zou iedereen voor je huilen
Je jammerend hun mededogen betuigen
Het onrecht voor de camera slepen
Het kind gewikkeld in een blauwe doek
Je gedode kind dat niemand onrecht deed
Blootgesteld aan geweld…
wedergeboorte
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
761 zachte golven
die de duwende lucht
ontkooiden
een nieuwe schepping
werd onstuitbaar
verworven
bevroren in diepe
levensaders
verstokt in
lijfelijk gelid
waar een moedeloos
verloren gemoed
de keel vernauwde
door een hart dat bloedt
als dan plots
de ogen blinken
door een wonder
van een vergeten lot
juichen oude klanken
gaat de wanhoop…
Dag en dromen zijn gegeven
netgedicht
4.6 met 22 stemmen
814 Maar de wanhoop mag niet winnen
- mensen zijn steeds onderweg -
en al zijn we dwaas van zinnen
Eén toch kent ons overleg,
wil reserveloos ons minnen
waar wij weten heg noch steg.…
Spectrum
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
684 Flits witte was
ooghoek trekt
mondhoek wijst
hemels breed
Groen verzoekt
spiegelt hervonden leven
grijp deze halmen
bewerk lot
wanhoop dooft
Oranje binnenvetter
je lacht adoratie
bid
geloof
weg zwart
o zo heerlijk
apocalyptisch
Rood opgediept
grijns oneindig
positief
Verjaag gestorven
korven grijze cellen
herschep…
onhandig
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
806 onzeker,
beperkt door
metrum en ritme
begeef ik mij op het ijs,
met als enige steun
de stoel van mijn gevoel
laveer ik,
intuïtief en handig
rakelings langs
jambe en trachee,
dactylus en anapest,
doe ik wanhopig
steeds mijn best;
omzeil, al doende, hexameter -
om amfibrachus niet te raken
mis ik zo ook alexandrijn -
waarom
moet…
suikerziekte
hartenkreet
2.4 met 5 stemmen
2.046 Hulpeloos zit je daar in je stoel
in je benen zit geen gevoel
je lichaam is te zwaar belast
door suikerziekte aangetast
je gezichtsvermogen is verdwenen
je moet accepteren dat iemand hulp komt verlenen
soms ben je ontzettend kwaad
omdat het alleen niet meer gaat
je bent dan de wanhoop nabij
je vloekt en tiert, het is één razernij
maar als…
Vreemde ogen dwingen?
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.352 Ze luistert niet, hij evenmin
ze dwingen hen soms tot wanhoop
achter ’t behang plakken
alles hebben ze al geprobeerd.…
Dromen
hartenkreet
3.5 met 20 stemmen
3.922 wil ik schreeuwen
Met de wanhoop haast nabij
Denk ik tegen beter weten
Liefste, maak jezelf nu vrij
Bid voor jou mijn lieve meisje
Al het goede op je pad
Nooit meer vallen in die kuilen
Geloof in dromen lieve schat…
JE BENT ER NIET UIT
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.075 Je bent er niet uit
je komt er niet uit
nooit zal je er uitkomen
jouw leven is een opeenhoping
van lief en leed
van vertrouwen en inzicht
verbijstering en wanhoop
tederheid en vergiffenis
ingeving en uiting
uitstraling en ingetogenheid
hartstocht en veiligheid
denken en nadenken
ontmoeting en nooit meer zien
afstand en dichtbij…
Ontbering
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
776 Somber zijn de dagen
Wanneer de regen druilt
Meevoelt met de wereld die zacht huilt
Wanhopig giert de wind
Voortslepen is haar lot
IJzig fris de winterkou
Die verkleumt tot op het bot
Neerslachtig en naargeestig
Zijn de woorden die ik vind
Dit gevoel dat mij aangrijpt
Ongewenst en onbegrepen
Verwekt in mij een angstig kind
Uitzichtloos…