2152 resultaten.
Honderden manieren
hartenkreet
3.7 met 19 stemmen
2.023 Geef haar alles wat je hebt,
Om haar hart te winnen is dit het beste recept.
Als je denkt dat zij haar tijd met jou verdoet.
Verklaar haar jouw liefde dan voorgoed.
En als ze jou eindelijk eens wilt plezieren,
bedenk dan honderden manieren.…
Vlammende stilte
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.042 Drukkende drukte die straks zal winnen
van de stilte die nu nog aanwezig is,
zal weldra met veel kabaal beginnen,
nu de stilte nog zo lekker bezig is.
Vergezichten vlak voor mijn ogen,
genietend van de stilte en de rust.
Straks loop ik door herrie gebogen,
als de dag de nacht vaarwel kust ...…
Een seintje
hartenkreet
3.3 met 17 stemmen
1.804 Om mijn hart hing een rookgordijn
wazige zonnestralen werden geweerd
een lach en vrolijkheid waren pure schijn
mijn diepste gevoelens waren geïsoleerd
Ineens is daar een seintje dat doorbreekt
het probeert mijn vertrouwen te winnen
maar er is nog steeds verdriet dat me steekt
en dat gaat niet weg door mooie zinnen
Dit seintje weet mij geruisloos…
De voortplanting
poëzie
4.3 met 6 stemmen
2.706 Voor ik verouder wil ik zonen winnen.
Zaads overvloed geeft overvloedig vrucht.
Doet zo de rijke niet die veld aan akker
schakelt en 't grote goed met goed groot graan
Bezaait, en rijst en goede bomen plant?
Zaad is het kostelijk bezit des mans.
Veel zaad bezitten is veel zonen hebben.
Zaaien en oogsten is in Tao één.…
Pantani
hartenkreet
2.0 met 8 stemmen
1.058 Als fan van Pantani
en dat zeg ik u met enige nostalgie
vond ik hem heel mooi klimmen
al hoefde hij daarom niet te winnen
soms vond ik hem een eenzaat
maar 't is daar niet waar het om gaat
tijdens het klimmen had hij die verbeten blik
bijna had je van hem schrik
"het olifantje" had iets speciaal
misschien werd dit hem wel fataal
zijn dood…
Laaiend vuur
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
679 verzuurd op zoek naar zonnelicht
zwicht al ras elk innerlijk vuur
voor een dekken met de mantel
die zwak wel van gemak voorziet
maar beslist geen warmte geeft
opgebrand raakt hij die zweeft
zonder zijn hoge vlucht te schermen
voor de sis van tegenwind
die ijzig wee doet kermen
laaien kan alleen met gloed
hij die niet om winnen geeft…
Dromenpracht
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
1.091 waar sterren zingen
met hun vroege stem,
bewegen dromen
in mijn lach
waar rivieren stoeien
met het heldere water,
stroomt mijn adem
traag en zacht
waar bloemen knuffelen
met de warme kleuren,
zomeren mijn ogen
in een luisterend hart
waar het licht blaast
in mijn woorden,
winnen mijn ogen
aan zielenkracht
waar de stilte verdwijnt…
Een oude kampioen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
1.850 De geschiedenis is een boek van woorden
en herinneringen die blijven maar niet meer winnen
waar hij kijkt en weet
dat de bergen zijn bergen waren
en zijn naam een echo was die altijd terugkwam
tot hij moest stoppen
waar hij nu naar zijn
glorie kijkt en ziet
dat niemand meer wacht of juicht.…
mijn wuppie lacht
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
691 mijn wuppie lacht
in zacht oranje
ik doe maar mee
die bal rolt toch
voor potten goud die
pegels zijn al eeuwenoud
winnaars lijken mensen
zijn het ik van alle
wensen die strijden met
elkaar in het winnen van
de prijs waarbij de loser weer
alleen in stilte achterblijft
pingel met je ego
leer het spel van
trainers door…
Virtuele vraag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
510 al langer willen vragen
het gaat over die kruisjes
bij een groet
natuurlijk ga je me nu zeggen
dat die te maken hebben
met het uiten van genegenheid
of virtuele vriendschap
of kortweg laten blijken
dat iemand je iets doet
en ik, ik neem het dankbaar aan
stel me dan voor
hoe oog in oog met jou
de "omgangsvormen"wel weer zullen winnen…
Polderen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
527 Henk Bleker denkt met zelf geschreven brieven
De Kamer voor zijn polderplan te winnen
Door toestemming van Brussel te verzinnen
Weet hij de Leden danig te ontrieven
Zo blijft de soap rond de Hedwichepolder
Vermakelijke vaderlandse kolder.
-------------------------------------------
Staatssecretaris Bleker kon de Kamer geen brief overhandigen…
De laatste seconde
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
711 kaartje gekocht
meer dan aan zijn familie, zo leek het,
was hij aan zijn club verknocht
thuis gekomen verscheurde hij dan zijn ticket
dan was het weer als altijd
hij nam de krant en de tijd
en was op iedere ramp voorbereid
toch hoopte hij diep van binnen
dat zijn spelers hem niet in de steek zouden laten
en in die laatste seconde zouden winnen…
Tegen de richting van de wijzers in
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
592 Verveeld en balorig
had de mens geen oren naar
het verstrijken van de tijd
Door rap te timen
kon hij zich bewegen tegen
de richting van de wijzers in
Met plus en plus
dacht hij de strijd te winnen
maar raakte verder in de min
Als om de aardas tolden en holden
zijn gedachten met hem mee
op een been hinkend
Tot overmaat van ramp…
Een kind
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
634 Haar teerheid kan het niet winnen
ze sluit zich voor de wereld af
terug naar zichzelf, terug naar binnen.…
Hermann Goering
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
529 toen hij niets,
helemaal niets meer te winnen had.
Niemand wil oorlog.
Kies daarom een vijand.
Benoem het grote gevaar.
Verdedig uw vaderland.
Noem vredestichters laf.
Heilig is ons eigen volk.
Heilig is het vaderland,
dat God ons gaf.
Die politiek werkt altijd,
en overal zegt Hermann Goering.
Anno 2017 weten wij wel beter.
Toch?…
De geur van blauweregen
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
558 Jij zegt: aandacht
is het liefdevolste
dat je kunt geven
Ik antwoord: onbezorgdheid
is het liefdevolste
dat je kunt hebben
Die ontglipt me vaak
Dan lig ik wakker
van niets te kunnen doen
zolang er geen zekerheden zijn
geen actuele metingen en doorsneden
voor opluchting of een nieuw plan
Ik wil alles proberen
om tijd te winnen
al…
Overspel
gedicht
3.8 met 330 stemmen
59.687 Zout kerft de wond.
Het moet de branding zijn
die mij ontboden heeft
en hijgend hier omarmt.
Nu het avond wordt zal ik hier blijven
de vloed belemmert mij te gaan
zoals een minnaar dat betaamt.
Aalscholvers hoog op de rotsen
vieren het feest van de bruid van de zee.…
ze dicht mirakels
gedicht
4.4 met 38 stemmen
5.919 poëzie haar zang
tonen dragen verre verten
toomloos temperament
haar letters
houden ’t niet binnen
schreeuwen het uit
schreien zouten over schermen
resoneren
voor eeuw’g
op ’s mensen huid
zelfs dan nog
is zij ingesnoerd
haar zegging
springt buiten zinnen
hangend aan haar mouwen
ziet men haar altaar
alles is uit vouwen
spett’rend van…
Dichter bij de zee
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
770 dicht bij de zee
de wind in je gezicht
in je haren
het zout op je lippen
een zilveren licht
strijkt over het water
strijkt over je gezicht
brengt je gedachten
tot bedaren
niet uit te leggen
wat je niet kan zeggen
niet wilt zeggen wellicht
de ruimte, de wind
dicht bij de zee
maakt je licht
geeft ruimte daar
waar je hoofd te vol…
Zilveren tranen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
895 In verte
waar meeuwen hun schreeuw
krijsen in noorderwind
dwalen gedachten samen
heel even dacht ik
jou hier te treffen
te horen en te voelen
maar het blijkt een illusie
van de nacht
het donker verbergt
mijn getergde gelaat
ik proef het zilte zout
raap zilveren tranen in zand
wis de sporen
in dit verlaten land…
Alma
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
914 Tenslotte zie ik haar
Terugdeinen in
haar eigen element
haar zilte zee,
het zout van haar muziek
in mijn geliefde wonden.…
Genoeg gerijmeld
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
1.905 stormen golven
zeeën tranenvol
zoet en zoute
vrolijke en stoute
lustig gaan en komen
uitgediepte dromen
knipogende maan
schijnt telkens ouwe koek
op hunkerende
liefdeslanen die
verlangend naar
iets anders slurpen
even niet verdriet
genoeg
de kroeg wenkt lachend
hij leest vandaag
maar eens
een humoristisch boek…
Rondjes draaien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
987 Ik hoor nu nog de zee
en zie haar golven ontstaan
en in een beweging
voor verre tijden blijven bestaan
Ik voel nu nog het zand
dat door de zee wordt gekust
en straks door de wind in
gladgestreken slaap is gesust
Ik ruik nu nog het zout
en deze zon op mijn huid
en de kijkende lucht
van het stiekeme mensengeluid
Maar er komt een moment…
Wat bedoelt het leven?
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
656 Het beeld omgeeft wat
Eenzaamheid bedoelt, verdorven tranen
Van wat geslonken zout op de lippen
De kleur van dood is niet wit
Maar roze doorschijnend
Iemand is niemand in de menigte
Die al zoekend zich slenterend begeeft
In het voorportaal van ouderdom
Niets is oud of jeugdig
Vijandschap maakt overuren
De capuchon verkreukelt door…
Gezichten van water
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
422 enkele meters van de kant
aan de rand van zand en water
drijft een schaduw over zee
de geesten van het hoge woord
ze blijven golven in mijn hoofd
met spottende baren
ik wil ze niet horen of zien
die gezichten van water
zout lost immers de kou niet op
die zich nestelt rond mijn hart
mijn gevecht tegen de onzee
strandt in enkele tranende…
Hoe schuimend spat
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
1.009 Hoe schuimend spat
dit zoute nat
alsof de zee
in iedere druppel
wordt herboren,
en duizendmaal
een nieuw verhaal
aan elk die luistert
wil doen horen.…
Het voelt alsof
netgedicht
2.6 met 27 stemmen
2.745 jij mijn rug overtrekt
met de wijsvinger
waar zenuwbanen geleiden
naar ruggenmerg van welzijn
jouw haren slepen mee over
oceanen van tranen zo zout
niets is ons bespaard gebleven
zelfs het goede leven dat wij
dronken als geperste druiven
zelfs nu Tantaluskwelling is
geland blijven wij overeind
krullend inelkaarsarmen
kusme.…
Verleden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
490 Terwijl vervaalde beelden
in lege oude versleten kleuren van verleden
het nu achterhalen
en de adem van toen
als een rauwe zoute wind
het heden
van zijn illusies ont-vilt.
Nog slechts schor en zacht gefluister
van stil gemis
om wat nooit gevonden werd...…
Puzzelpijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
610 door herinnering van pijn
verberg ik mijn hoofd onder kussens
wil ik een moment niet meer zijn
hoop ik weg te dromen
naar een wereld die niet bestaat
ondertussen besef ik wel
dat het leven gewoon verder gaat
zo moe gestreden
zou ik het uit willen schreeuwen
krijsen
in grote letters schrijven
maar in plaats daarvan
proef ik slechts zout…
eten
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
584 spruitjes glimmend
van een vleugje olijfolie
witlof heeft een zekere trots
als je er gedachtenloos naar kijkt
ergens zwom een vis tegen de stroom
en die ligt nu op je bord met kappertjes
de regens slaan het aardappelland
beetje schillen of niet,met wat jus
de asperges zwemmen in boter
en niet te vergeten
veel peper en zout
'mon…