1257 resultaten.
droomvisioen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.043 de ontdekker van de hemel
neemt geen vrede meer met
de taal van nederaarde hij
verstaat nog enkel engelen
gezang als kabbelende beekjes
de ogen immer zedig opwaarts
waar hij manna heeft geproefd
van gouden schalen voorzien
met zilveren lepels en kelken
nooit meer zonder water
heeft hij de zijnen terug gezien
ontdaan van al hun oude kwalen…
Het Engelenfeest
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.608 De zon schijnt heel erg vrolijk
wat staan die wolken er toch mooi bij
het is een zeer bijzondere dag vandaag
daarom flonkeren zij
Omgeven door een zilveren gloed
dansen zij de hemel rond
hand in hand, roze linten in het haar
de mooiste glimlach om hun mond
zingen samen kinderliedjes
springen ze over sterren heen
donderjagend over de wolken…
Don Quijote
netgedicht
4.0 met 18 stemmen
681 De blauwe nacht op mijn rug
en haar zilveren naam
op mijn gescheurde hart gedrukt.
Morgen Sancho.
Nu wil ik rusten
en met stille ogen zien
hoe de padden
uit het water kruipen.
Voor Lucian Blaga…
EEN SPREKER DIE MAAR NIET UIT DE WAR KWAM
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.938 Want naar een spreuk, zo waar, als oud,
Die zeker al de heren kennen,
Is spreken zwijgen, zilver goud.'…
Wil je van me houden?
hartenkreet
3.3 met 15 stemmen
2.081 Tekens in het zand
Ergens op een duintop
Staat jouw naam
De wind veegt hem weg
Kerf jouw naam in het hout
Ets jouw naam in zilver
Zodat je maar blijven zou
Streel elke letter intens zacht
Wil je van me houden?
Wil je me beminnen?
Wil je naar me verlangen?…
Zo sprak ik tot mijn lief
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.246 Weet je, liefste
dromen zijn de herinnering
aan een oord, verder dan ver
verborgen achter een horizon
van nooit vervuld verlangen
Vaar er heen
in je wolkenschip
zweef
over raadselachtige valleien
zilveren stromen
dwaal
langs winde en langs rozen
door een blij en zonnig land
mijmer
in het satijnen maanlicht
over de koele schoonheid…
Richting de afgrond
netgedicht
2.8 met 10 stemmen
1.011 desondanks diep
Buigen moet voor
De hemelse aanwezigheid
Dronken schapen
Achtervolgen koeien die
Niet meer schrikken als een
Soortgenoot plotseling
‘boe’ roept maar kirren als
Baby’s die net zijn gaan slapen
De droom van
Een onthoofde kip die op het punt
Stond een gouden ei te leggen
Doch ruw werd verstoord door
De boer die enkel zilver…
Biesbosch V
gedicht
2.1 met 67 stemmen
16.891 Het zilveren lijfje siddert, het muiltje
Gaat wijd open op het groot geheim,
Het schepnet schuift onmerkbaar nader.
Uur na uur van uit het leefnet
Seinen de gevangen vissen
Naar al hun soortgenoten
Hun ongelofelijk verhaal.
---------------------------
uit: 'Gedichten 1954-1983'.…
Verstilling
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
589 Verstilling
ik wil verstilling en
bedachtzame, langzame bewegingen
fluwelen voetstappen
zacht als een zomerbries
ogen vol verwondering en
het ontluiken van verlangens
aan de oever van
de zilveren rivier
en de bomen,
ach ja, de bomen
trouwhartige wachters
waaronder ik mag schuilen
onder een groene keizerskroon
luister ik naar hun…
Son-net
gedicht
2.6 met 14 stemmen
10.595 zich verzengd eigen gezicht
weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt,
of 't oog gesperd de waterspiegel raakt
waar de beminde knaap verdronken ligt,
dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht,
of splijt hij met zijn vlijm gesloten schacht,
met gouden tong likkend een duister gras
ondersteboven in een woudmoeras,
of daar in zilveren…
Op zijn kale kop
poëzie
2.8 met 12 stemmen
3.979 Geen zware haarknot drukt mijn achterhoofd,
Ik heb koud water in een zilveren kan
En laat het voluit op mijn hoofdhuid plassen;
Zoals een nieuw door Boeddha's wet gedoopte
Herleef ik door dit water op mijn schedel.
En weet waarom de priester, rustbehoevend,
Zijn hart bevrijdt door eerst zijn hoofd te scheren.…
Behouden
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
540 er is nog bewijs, een lichamelijk deel van jou
stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie
de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes
ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit
verjaart jouw naam
als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik
dat de kou slechts winters baart, maar nu
verlang ik naar de…
Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
482 vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde
zijn zilveren plasjes oplichten in de zon
met glibberig groen wier bekleed beton
ligt er eeuwenoud te worden.
rechts krijgt Kattendijke’s torentje een streepje licht
links staan de masten in het haventje van ‘t Sas uitgericht.
achter mij loopt de weg weer tot de horizon.…
Alles
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
877 -Spreken is zilver zwijgen is goud daarom zegt je vriendje nooit dat hij van je houdt.…
Naar de overkant
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
549 Zo’n penningske heb ik niet, wel altijd op zak een zilveren kwartje.
Wilhelmina met hangend haar laat ik in het maanlicht glinsteren.
Hij grijnst en grijpt de riemen. Hij laat ze knerpen in de dollen.
Het bootje rijst en daalt. Ik word bang maar hij roept boos:
altijd haalt wie betaalt de overkant.…
Stroom door je longen
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
600 Vleugels van zilver
beelden ontwaken, eeuwenoud,
volg ik lichtgeraakt.
Gebroken kristal,
puzzel herschikt haar scherven,
uit beide ogen.
Getroost door winden
wanneer zij hun woorden wegen,
als vondelingen.
Maak geen woorden vuil,
reinig snaren van je adem,
trommels van stilte.…
De werkster
gedicht
2.7 met 18 stemmen
6.589 Zij boent haar angst voor slechte
tijden met het bergkristal en
zilver op, en veegt de vloer aan
met de twijfel dat wie eenmaal
liefheeft meermaals achterblijft.
Wie haar niet kent zal zwijgen
en haalt het stof onder de nagels weg
vóór hij haar aanraakt met het hard
verwijt dat zij slechts aanrecht was
en dweil.…
de kortste dag (winterpunt)
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.216 de dag voor het winter wordt
ontwaakt de dag wat grauw
de zon laag, klimt traag omhoog
kleurt de hemel dun, waterblauw
een draad van spinnenrag
hangt eenzaam in de lucht
glinstert zilver, als bij toverslag
door de wind, die even zucht
wat laatste bladeren
aan takken kaal, bijna bloot
kleuren nog eenmaal op
van okergeel naar herfstig rood…
Afscheid van een vriend, en Ark-mens
hartenkreet
5.0 met 12 stemmen
757 Zilveren visjes huiswaarts varen.
Brabants paard haar veulen werpt
woorden opklaren
Fietsen verwonderd hun weide kent.
Zeemeeuwen het land (h)erkend.
Uw lach ingeprent.
Zonlicht golven baren
uw zout in voetje baden
dorst ingebed
wolken opklaren.
Tekenen aan de wand,
warm zeewaterstrand.…
zuidwester
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
654 gedraaid naar mij
zo ging je in zee
het was laag water
je maakte verlangen in mij wakker
het was als een zomers lied
dat over het vlakke water wreef
moeizaam keerde je de golven om
en je paard, je stoere boerenpaard
aanschouwde vredig de verte
terwijl het zware sleepnet
als een zilveren schubbenkleed
het licht binnendrong
twee grote…
Web
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 steken zijn gevallen
Met verbeten mond lig
ik onder mijn deken van vlinders
hun vleugels wijzen mij het pad
waar ik met mijn blote voeten
de aarde weer kan voelen
Door mijn eigen tralies om mij
heen te solderen
voel ik de kilte van het staal
onwetend hoe de warmte van
de zon op mijn huid zal voelen
Met zwarte ogen zit
ik naast een zilveren…
" Vroeger Is Dood"
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
588 Pak vandaag het zilver en ga tevens voor het goud.…
Bloemen in doorzichtig glas
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
675 nog wel voordat de grond ze rusten laat
poedersneeuw verzoet de kou
drift spelend in een strakkend blauw
ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas
ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas
uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn
speelt vorst in hermelijn met licht en pijn
hij straalt intens zijn koude macht
speldenprikken zilver…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Zilver van sloten en kanalen
Blinkt tussen groene stroken land.
Onder mijn voeten licht te wachten
Een gillend spoor van moord en brand.
Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.…
Bezoek
netgedicht
4.1 met 7 stemmen
825 zij kijkt niet op wanneer hij liegt,
zij is vergeten
dat bij het vuilnis van de dag
soms zilver wordt gevonden.
of sleutels en een jas. oud brood
dat zij in water weekt.
in niets nog hier ligt zij
in bed en luistert naar de dagen
maar hoort alleen de stem
van eeuwenlang geleden.…
Klimmen
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
818 Wie kan de pieken van de Geest trotseren
wie temt de toppen van z'n Everest
en wie weet ongeschonden terug te keren
met glimmend zilver uit het Drakennest?
Wie balanceert op richels, uiterst smalle
passeert de brug die 'n denkkloof overspant
wie comprimeert z'n weten tot kristallen
tot 't flonkeren oplicht als een diamant?…
Dageraad
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.677 Tussen hoge varens het glinsteren
van zilver.
Een dwarsfluit kleeft aan de lippen
van een dansend kind dat gul met klanken
strooit van een lied. Ik herken de melodie
maar ben de woorden vergeten.…
Kanarie
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
657 Een dag onder wolken
toen nevel boven het gras hing
met donkerbruin bier
en vergane glorie
onder de mystiek
van de oude stad
die verlangend
aan het water lag
je liep naar de vogel
in de zilveren kooi
die in de kroeg op tafel stond
je vroeg of de kanarie kon zingen
wist jij veel over liefde en klaagzang
er hing geen antwoord…
De schaduw van de bomen
netgedicht
3.2 met 14 stemmen
585 Nu kinderen hun Exodus in
gammele vissersbootjes bevaren
zij de onderstromen van de zilver
schijnende zee kunnen zien noch horen.
Nu het onheil ons vanuit de verte nadert
het licht geen licht meer wordt
de zwerfstenen onder lagen zand verdwijnen
we de slaap niet uit het duister tillen.…
Tijd als ballet?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
655 Maan in gesmolten meer
spiegelt z’n lichtend zilver,
tempoloos geringd.
Bewegingloze
symfonische synthese
van beider lichamen
Ons laatste ballet
grimeert de poëzie, metafoor
van ultieme bewegingen.
Een universele mobiliteit…