Alle inzendingen over zilver

1257 resultaten.

Sorteren op:

droomvisioen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.043
de ontdekker van de hemel neemt geen vrede meer met de taal van nederaarde hij verstaat nog enkel engelen gezang als kabbelende beekjes de ogen immer zedig opwaarts waar hij manna heeft geproefd van gouden schalen voorzien met zilveren lepels en kelken nooit meer zonder water heeft hij de zijnen terug gezien ontdaan van al hun oude kwalen…

Het Engelenfeest

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.608
De zon schijnt heel erg vrolijk wat staan die wolken er toch mooi bij het is een zeer bijzondere dag vandaag daarom flonkeren zij Omgeven door een zilveren gloed dansen zij de hemel rond hand in hand, roze linten in het haar de mooiste glimlach om hun mond zingen samen kinderliedjes springen ze over sterren heen donderjagend over de wolken…
LadyLove10 februari 2006Lees meer >

Don Quijote

netgedicht
4.0 met 18 stemmen aantal keer bekeken 681
De blauwe nacht op mijn rug en haar zilveren naam op mijn gescheurde hart gedrukt. Morgen Sancho. Nu wil ik rusten en met stille ogen zien hoe de padden uit het water kruipen. Voor Lucian Blaga…

EEN SPREKER DIE MAAR NIET UIT DE WAR KWAM

poëzie
4.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.938
Want naar een spreuk, zo waar, als oud, Die zeker al de heren kennen, Is spreken zwijgen, zilver goud.'…

Wil je van me houden?

hartenkreet
3.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.081
Tekens in het zand Ergens op een duintop Staat jouw naam De wind veegt hem weg Kerf jouw naam in het hout Ets jouw naam in zilver Zodat je maar blijven zou Streel elke letter intens zacht Wil je van me houden? Wil je me beminnen? Wil je naar me verlangen?…

Zo sprak ik tot mijn lief

hartenkreet
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.246
Weet je, liefste dromen zijn de herinnering aan een oord, verder dan ver verborgen achter een horizon van nooit vervuld verlangen Vaar er heen in je wolkenschip zweef over raadselachtige valleien zilveren stromen dwaal langs winde en langs rozen door een blij en zonnig land mijmer in het satijnen maanlicht over de koele schoonheid…

Richting de afgrond

netgedicht
2.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.011
desondanks diep Buigen moet voor De hemelse aanwezigheid Dronken schapen Achtervolgen koeien die Niet meer schrikken als een Soortgenoot plotseling ‘boe’ roept maar kirren als Baby’s die net zijn gaan slapen De droom van Een onthoofde kip die op het punt Stond een gouden ei te leggen Doch ruw werd verstoord door De boer die enkel zilver…

Biesbosch V

gedicht
2.1 met 67 stemmen aantal keer bekeken 16.891
Het zilveren lijfje siddert, het muiltje Gaat wijd open op het groot geheim, Het schepnet schuift onmerkbaar nader. Uur na uur van uit het leefnet Seinen de gevangen vissen Naar al hun soortgenoten Hun ongelofelijk verhaal. --------------------------- uit: 'Gedichten 1954-1983'.…
Ben Cami3 december 2019Lees meer >

Verstilling

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 589
Verstilling ik wil verstilling en bedachtzame, langzame bewegingen fluwelen voetstappen zacht als een zomerbries ogen vol verwondering en het ontluiken van verlangens aan de oever van de zilveren rivier en de bomen, ach ja, de bomen trouwhartige wachters waaronder ik mag schuilen onder een groene keizerskroon luister ik naar hun…

Son-net

gedicht
2.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 10.595
zich verzengd eigen gezicht weerkaatsend hun oorspronkelijk dubbelnaakt, of 't oog gesperd de waterspiegel raakt waar de beminde knaap verdronken ligt, dan duikt hij naar haar schimmige tweeling-vacht, of splijt hij met zijn vlijm gesloten schacht, met gouden tong likkend een duister gras ondersteboven in een woudmoeras, of daar in zilveren…

Op zijn kale kop

poëzie
2.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 3.979
Geen zware haarknot drukt mijn achterhoofd, Ik heb koud water in een zilveren kan En laat het voluit op mijn hoofdhuid plassen; Zoals een nieuw door Boeddha's wet gedoopte Herleef ik door dit water op mijn schedel. En weet waarom de priester, rustbehoevend, Zijn hart bevrijdt door eerst zijn hoofd te scheren.…

Behouden

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 540
er is nog bewijs, een lichamelijk deel van jou stil bewaard, als een rond de vingers gedragen relikwie de kleine schrijn glanst zilveren gedachtes ze reflecteren stil dat lieve monogram, nooit verjaart jouw naam als ik buiten kijk en vogels beven in hun vleugels dan weet ik dat de kou slechts winters baart, maar nu verlang ik naar de…

Dijkzicht tussen Het Sas en Kattendijke

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
vóór mij laat de teruggetrokken Oosterschelde zijn zilveren plasjes oplichten in de zon met glibberig groen wier bekleed beton ligt er eeuwenoud te worden. rechts krijgt Kattendijke’s torentje een streepje licht links staan de masten in het haventje van ‘t Sas uitgericht. achter mij loopt de weg weer tot de horizon.…

Alles

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 877
-Spreken is zilver zwijgen is goud daarom zegt je vriendje nooit dat hij van je houdt.…
onbekend25 november 2010Lees meer >

Naar de overkant

netgedicht
1.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 549
Zo’n penningske heb ik niet, wel altijd op zak een zilveren kwartje. Wilhelmina met hangend haar laat ik in het maanlicht glinsteren. Hij grijnst en grijpt de riemen. Hij laat ze knerpen in de dollen. Het bootje rijst en daalt. Ik word bang maar hij roept boos: altijd haalt wie betaalt de overkant.…

Stroom door je longen

netgedicht
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 600
Vleugels van zilver beelden ontwaken, eeuwenoud, volg ik lichtgeraakt. Gebroken kristal, puzzel herschikt haar scherven, uit beide ogen. Getroost door winden wanneer zij hun woorden wegen, als vondelingen. Maak geen woorden vuil, reinig snaren van je adem, trommels van stilte.…
pama18 juli 2011Lees meer >

De werkster

gedicht
2.7 met 18 stemmen aantal keer bekeken 6.589
Zij boent haar angst voor slechte tijden met het bergkristal en zilver op, en veegt de vloer aan met de twijfel dat wie eenmaal liefheeft meermaals achterblijft. Wie haar niet kent zal zwijgen en haalt het stof onder de nagels weg vóór hij haar aanraakt met het hard verwijt dat zij slechts aanrecht was en dweil.…

de kortste dag (winterpunt)

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.216
de dag voor het winter wordt ontwaakt de dag wat grauw de zon laag, klimt traag omhoog kleurt de hemel dun, waterblauw een draad van spinnenrag hangt eenzaam in de lucht glinstert zilver, als bij toverslag door de wind, die even zucht wat laatste bladeren aan takken kaal, bijna bloot kleuren nog eenmaal op van okergeel naar herfstig rood…
lijda8 december 2011Lees meer >

Afscheid van een vriend, en Ark-mens

hartenkreet
5.0 met 12 stemmen aantal keer bekeken 757
Zilveren visjes huiswaarts varen. Brabants paard haar veulen werpt woorden opklaren Fietsen verwonderd hun weide kent. Zeemeeuwen het land (h)erkend. Uw lach ingeprent. Zonlicht golven baren uw zout in voetje baden dorst ingebed wolken opklaren. Tekenen aan de wand, warm zeewaterstrand.…
arensoog4 september 2024Lees meer >

zuidwester

netgedicht
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 654
gedraaid naar mij zo ging je in zee het was laag water je maakte verlangen in mij wakker het was als een zomers lied dat over het vlakke water wreef moeizaam keerde je de golven om en je paard, je stoere boerenpaard aanschouwde vredig de verte terwijl het zware sleepnet als een zilveren schubbenkleed het licht binnendrong twee grote…

Web

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
steken zijn gevallen Met verbeten mond lig ik onder mijn deken van vlinders hun vleugels wijzen mij het pad waar ik met mijn blote voeten de aarde weer kan voelen Door mijn eigen tralies om mij heen te solderen voel ik de kilte van het staal onwetend hoe de warmte van de zon op mijn huid zal voelen Met zwarte ogen zit ik naast een zilveren…

Bloemen in doorzichtig glas

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 675
nog wel voordat de grond ze rusten laat poedersneeuw verzoet de kou drift spelend in een strakkend blauw ijzend waaien winden bloemen in doorzichtig glas ze liggen rijpend slootgeschikt en waterpas uitgestrekt wit rondgevlekt in kristallijn speelt vorst in hermelijn met licht en pijn hij straalt intens zijn koude macht speldenprikken zilver…
wil melker27 december 2008Lees meer >

Bom

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 497
Zilver van sloten en kanalen Blinkt tussen groene stroken land. Onder mijn voeten licht te wachten Een gillend spoor van moord en brand. Zwarte pluimen aan de einder Daar is ooit een stad geweest Grijze fabrieken en een haven Huurkazernes nog het meest.…
Ernst Wolking14 augustus 2022Lees meer >

Bezoek

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 825
zij kijkt niet op wanneer hij liegt, zij is vergeten dat bij het vuilnis van de dag soms zilver wordt gevonden. of sleutels en een jas. oud brood dat zij in water weekt. in niets nog hier ligt zij in bed en luistert naar de dagen maar hoort alleen de stem van eeuwenlang geleden.…

Klimmen

netgedicht
3.9 met 13 stemmen aantal keer bekeken 818
Wie kan de pieken van de Geest trotseren wie temt de toppen van z'n Everest en wie weet ongeschonden terug te keren met glimmend zilver uit het Drakennest? Wie balanceert op richels, uiterst smalle passeert de brug die 'n denkkloof overspant wie comprimeert z'n weten tot kristallen tot 't flonkeren oplicht als een diamant?…

Dageraad

gedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 3.677
Tussen hoge varens het glinsteren van zilver. Een dwarsfluit kleeft aan de lippen van een dansend kind dat gul met klanken strooit van een lied. Ik herken de melodie maar ben de woorden vergeten.…

Kanarie

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 657
Een dag onder wolken toen nevel boven het gras hing met donkerbruin bier en vergane glorie onder de mystiek van de oude stad die verlangend aan het water lag je liep naar de vogel in de zilveren kooi die in de kroeg op tafel stond je vroeg of de kanarie kon zingen wist jij veel over liefde en klaagzang er hing geen antwoord…
mobar20 september 2016Lees meer >

De schaduw van de bomen

netgedicht
3.2 met 14 stemmen aantal keer bekeken 585
Nu kinderen hun Exodus in gammele vissersbootjes bevaren zij de onderstromen van de zilver schijnende zee kunnen zien noch horen. Nu het onheil ons vanuit de verte nadert het licht geen licht meer wordt de zwerfstenen onder lagen zand verdwijnen we de slaap niet uit het duister tillen.…
J.Bakx19 november 2025Lees meer >

Tijd als ballet?

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 655
Maan in gesmolten meer spiegelt z’n lichtend zilver, tempoloos geringd. Bewegingloze symfonische synthese van beider lichamen Ons laatste ballet grimeert de poëzie, metafoor van ultieme bewegingen. Een universele mobiliteit…
Pama12 maart 2019Lees meer >