1372 resultaten.
Het is stil waar d'aarde bloost
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
360 Ik laat mijn woorden ijl en teer
deinen op luchtbellen
terwijl zonlicht regenbogen kleurt
dauwdruppels tranen
dagdromen veilig zijn,
waar gele, rode, witte rozen
bloemrijk geuren,
de lucht gevuld met vogelzang...
En toch
het is stil
waar d'aarde bloost !…
Jeu de Boules
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
328 van vooral mannen
die met veel,
opgewonden ‘oh-la-la’
en weidse armgebaren
hun emotie uiten
wanneer een werper
met een droge tik van metaal op metaal
de boule van de tegenstander wegschiet
of juist als hij,
doordat de boule met een doffe plof
doelloos is stilgevallen,
heeft gemist,
onder de relatieve koelte van de platanen
die het zonlicht…
Knikken naar de blauwe lucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
355 vandaag alweer mooi weer
de buur verschijnt, hetzelfde weer
we knikken naar de blauwe lucht
alsof daarin iets groots zucht
van mei naar juni is het snel gegaan
van daar naar vroeger nog sneller gedaan
een stadhuisplein, een koets, een vorst
een eeuw die naar wat zonlicht dorst
zo groeit een praatje zonder plan
van hier tot waar de tijd…
Dagen op aarde
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
136 Dan zien wij het zonlicht
stralen over de glazen zee
zitten wij op blanke stranden
koesteren in warmte
van de Liefde en de vree
voelen Zijn beschermende handen.
Dan vragen wij niet naar morgen,
is gisteren verleden tijd,
dan zal Hij nog voor ons zorgen
aan wie alles in de schepping
is gewijd.…
Ochtenddauw
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
447 Als de ochtenddauw de nieuwe dag omhelst,
en een deken van parels de aarde kust,
die het zonlicht in duizenden kleuren weerkaatsen,
en de natuur in volle schoonheid ontwaakt.…
Brandglas
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
845 Aarzelend druipt
het zonlicht naar benee’
en transformeert de grauwe vloer
in diepe kleurenzee.
Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…
Remedia Amores
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.024 Raad mogen verordeningen geven
maar uw remedia staat hulpeloos
Sedert het beschrevene mij verkoos
word ik in afzondering verdreven
Zelfs zonlicht heeft verlaten dit gelaat
verloren heeft elke uitweg mijn pijn
Zoekend naar wat zand in deze woestijn
betreur ik alleen mijn verbannen staat
Verhoor mijn woordenloze gebeden
haar bijzijn doet…
Bij 't verwachten der Liefste.
poëzie
3.7 met 23 stemmen
5.356 Ik weet het wél - het zal mij droevig zijn
als wie gevangen 't verre zonlicht ziet,
en tranen zullen komen, daar mijn ziel
't geheimnis onzer liefde niet begrijpt.…
(on)schuldige ogen
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
1.684 terug
de wanden zijn te dik
om haar te kunnen horen
dus zal het niemand storen
de striemen op haar rug
de deuren zijn te zwaar
om in te kunnen trappen
haar weerstand zal wel knappen
nog voor zij wordt gered
de tralies zijn te hard
om door te kunnen zagen
ze heeft de bange dagen
als streepjes weggezet
de ramen zijn te hoog
om zonlicht…
Brandglas
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
945 Aarzelend druipt
het zonlicht naar benee’
en transformeert de grauwe vloer
in diepe kleurenzee.
Ik zet me neer en kijk naar boven
steeds hoger gaat het hemels prentenboek -
gevat in brandglas, duizendvoud
Je voelt je stijgen, zweven haast
en tijdloos dromen - de voeten op de kille vloer
en ‘t hoofd haast in de wolken.…
zinloos gelukkig
hartenkreet
3.7 met 24 stemmen
2.007 als ik opsta
kan ik soms
zomaar
gelukkig zijn
zonder reden
zonder zin
zinloos
gelukkig zijn
het geklater
van het water
volgt het ritme
van mijn lied
mijn spiegelbeeld
lacht zacht
om een zelf
bedachte grap
de koffiekan
vertel ik
hoe goed
dat ik me voel
hij seint met geur
terug
dat hij begrijpt
wat ik bedoel
het zonlicht…
Het standbeeld...
hartenkreet
4.4 met 12 stemmen
1.312 Daar sta je in de zoom van het park
Je kleur is zo intens volmaakt
Spierwit in glanzend transparant
Je guitige ogen laten zich dwalen
Langs de mensen die bij je stilstaan
Wetend dat ze je bewonderen
Daar sta je in de zoom van het park
Het late zonlicht gloeit over je schoonheid
Je laat je koesteren in beeldend wit
Je handen zouden willen…
Al-Qi'jaamah*
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
958 Zij stierf gedurende haar leven
Met regelmaat duizenden doden
Hoe ze ook trachtte mee te geven
Met weer-, natuur- en andere goden
De wolken zweetten zure regen
Haar voorhoofd motregende pijn
Het water werd pas rode wijn
Na ‘t lezen van zijn ‘je genegen’
Haar lijkwade viel op de grond
Ze stapte naakt het zonlicht binnen
Rekte zich uit,…
logeerbed
netgedicht
2.3 met 18 stemmen
7.834 het rusten is je zo gegund
Laat de aarde rondjes draaien
slaap het tollen uit je hoofd
morgen is te vroeg voor zorgen
het zonlicht lijkt voor jou gedoofd
maar zal opnieuw zijn stralen zaaien
Ik weet het wel, het is nu nacht
toch….,als de ochtend is geboren
zal jij je baden in haar gloren
en opstaan om gesterkt te gaan
naar de vloedlijn…
Blonde lentekind haren
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
445 ik zag gras
je voeten zoeken
zij steelden madeliefjes
in het strelen van je huid
zonlicht straalde
daalde en speelde
met vleugjes wind je
blonde lentekind haren
je danste de pas en
het uur van de dag bewoog
op het ritme van woorden
in je aantrekkelijke lach
was een verschijning
als ultieme voorjaarsverfijning
in oplichtende kleuren…
Regenboog
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
844 De hemel opent wagenwijd zijn deuren,
indien de regen bijna is verdwenen,
en zonlicht ten tonele is verschenen,
een prachtig scala goddelijke kleuren.
Het is penseelkunst van de meester zelf
geschilderd aan het hemelse gewelf,
van diep warm rood naar stralend violet.…
Een vorige tijd
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
533 heen naar
een andere bron
zag gefilterde zon
in het donkere groen
rook de vage geur
uit bewegen van toen
een vorige tijd die
seizoenen herspeelde
in het decor van heden
daarbij declamerend
van elkaar lerend
hoe te leven in de
menselijke maatschappij
ik bewoog
woorden stokten
praten was vergeten
een mager ruizelen
deed het zonlicht…
een groene gloed
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.196 een groene gloed grijpt om zich heen
zonlicht schenkt een nieuw tapijt
takken, schuchter gras en drassig veen
hebben de geboorte opnieuw te leen
ook mij raakt het voorjaar de huid
telkens denk ik vooraf
schenkt de natuur mij opnieuw haar bruid
als de winter voortgaat in koude draf
vandaag slingeren mijn wegen
langs omploegde, gestreepte…
Verf...
hartenkreet
4.3 met 30 stemmen
2.811 Je lichaam verf ik op het linnen
De kleuren vloeien in elkaar
Een zalige warmte gloeit in mij
als ik naar het doek staar
Het is alsof je mijn gedachten leest
en je laat je blik verleidend strelen
Langzaam meng ik het palet
met de kleuren die wij samen delen
Een zachte gloed van zonlicht
valt geruisloos over je lichaam
In perfecte volmaaktheid…
Stilte
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
724 Maar als je luistert, hoor je hoe het zonlicht breekt,
hoe halmen ruisen en insecten zoemen,
hoe alles over raadsels van de oorsprong preekt.
Dus hoe kan men concrete stilte dan benoemen,
wanneer het water van het universum spreekt
en ware wetenschap de kunst is van verbloemen.…
Roman in twee vensters (1)
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.130 Als eens mijn lief, verveeld en boos,
mijn liefde buitensluit,
dan sterft mijn liefde, zo gewond,
stil, als dat zonlicht, op die mond,
zonder één voos
geluid.
----------------------------------------
uit: Vermoeide jeugd (1922)…
Zo'n ochtend
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.584 Ik liep alleen wat in het rond
en keek zo nu en dan naar boven, waar
de wolken in oneindig zonlicht dreven.
Ik zag hun levensloop vanaf de grond,
precies hoe zij zich vormden en elkaar
omarmden, maar daardoor hetzelfde bleven.
----------------------
uit: 'Ramen', 1999.…
Dansend jaargetijde
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
525 je streelde 't zonlicht
dat kuste lief je wang
verleidde je zo de lente
dat duurde niet te lang
bloemen gingen blozen
bomen spontaan in knop
je danste en vierde
jouw schoonheid daar ten top
je omarmde de zomer
wat bruinde zij jou
verlangend naar de herfst
kwam zij toch al gauw
daarna volgde de winter
ijskoud streek ze neer
betoverend…
Ogen
hartenkreet
4.1 met 11 stemmen
968 Ik hou van ogen die van eerlijkheid stralen
je kunt daar direct alle liefde uithalen
en als van moeheid de glans soms verdwijnt
toch weer gaan schitteren als glas waar zonlicht inschijnt.…
'n Stoel in de hemel
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.222 voel me in de wilgen
vang me met de wind
laten we donderjagen
als 't onbevangen kind
voel me in het zonlicht
ruik me in de zee
in liefde worden herenigd
ga jij nu alvast maar mee
voel me in de regen
schilder me in het gras
ook al zal niets zo blijven
en nooit meer worden zoals het was
voel me zonder woorden
koester mooie tijden
met…
Tussen de boterbloemen
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
671 mijn leven wacht in boterkelkjes, glanzend
als het zonlicht lacht
waar de wereld lente fluistert tussen bomen
en de dauw van vele morgens, lopen tranen naar die dag
waarop alles zwarter werd
niets leek zich nog mooi te dromen
niets
was kleurig, toen jouw leven als voorgoed
naar binnen keerde, eindeloos verloren aan die
veel te vroege…
Je bent liever dan de nacht
gedicht
2.7 met 40 stemmen
25.011 Je bent liever dan het vuur van de zon
en de schaduw van 't zonlicht op straat.
Je bent liever dan 't water in de zee
en nog liever dan de opkomst der maan
en haar ondergang, moeilijk als ook
bij een paard, eb en vloed, als dat sterft.…
Handen als herfstige bladeren
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
889 In de zachte trekken van je gelaat
tekent zich opnieuw
de vreugde uit je kindertijd
Als galopperende paarden
laat je jouw gedachten de teugels vrij
En wonderlijk hoe de boom
zich gekromd heeft door
het zuchten van de wind
Alsof hij een buiging maakt
naar het groetende zonlicht
en de wassende maan
Ook wanneer je handen generfd…
Koning
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 Amper kwam hij buiten in het zonlicht en hij
wist niet van de dagelijkse gang die nuchter
maakt en relativeert. Enkel de dood, het zwart.
Een adder groeide in zijn kop en donkere hart.…
Reiger
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
540 Zijn wijds geopend vleugelpaar
vergaart het zonlicht op zijn buik,
als ook de bloesems in de vlierstruik
zich lavend aan het warme voorjaar.
Het riet dat golvend wisselt van klank
door wind soms hard, dan zacht bewogen,
verschaft zijn beschuttende achtergrond.
De kop haaks op de nek staat frank
waakzaam scherp, zo ook zijn gele ogen.…