1847 resultaten.
privé
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
603 maar
dit wonderlijk gebied
met woorden die gelukkig maken
ook zonder jou
zelfs sterker nog
zelfs als ik kon
zou ik ze nog niet delen
mijn hart alleen laten bewegen
op het ritme, melodie
uniek voor nu
ver weg van later
maar laten vullen met muziek
jouw bijzijn mij niet laten storen
opgaan, verdwijnen in dit stuk
vanaf de eerste maten…
Tamboer
gedicht
4.0 met 7 stemmen
6.197 De maat van zijn stokken
bepaalt onze stappen. Ook nu. Verwijlen
wil ik bij een wals van vroeger, een dans,
kind op de arm. Het spant ondraaglijk
tussen toen en vandaag. Aan de mars valt niet
te ontkomen. Woedend doe ik een greep
in de muziekdoos van het geheugen, waar
haar te vinden voor ik omval?…
In gedachten
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
617 In welke mate bent u echt met me
als u woont in mijn achterhoofd
durf ik niet uit te leggen waarom
als u mij toestaat, in droomwereld of werkelijkheid
reizen we samen naar de stilte
als rebellen in verloren land
met dwazen die onze zielen niet geloven
ik zal u mijn mooi aangelegde tuin
met madeliefjes en vogels in de bomen
laten…
Alles stond er nog
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
879 In liefdevolle herinnering
aan Willem Frederik van der Giessen
(1923-2003)
Keukentrap beladen
Met spijkers en schroeven
In soorten en maten,
Tekening achtergelaten
Op een kistje van hout -
Tot op de millimeter
Nauwkeurig je nieuwe plafond
In de sponningen gedouwd -
Je had het afgekregen, je
Laatste klus, en alles
Stond er…
Ik heb de herfst gevangen ( en in 'n potje gestopt)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
489 prachtig geweven web met bewoner
de eeuwige laatbloeier
vlinders die nog vlinderen wilden
regenboog met aan 't eind de pot vol goud
prikkelbare kastanjes
eikels die me om de oren vlogen
paddenstoelen in alle soorten en maten
rode bladeren zij fluisterden
over de wind die toenemen zou
zwaluwen die voor even hun heil
zochten in de schoonheid…
Vertrouwd
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
522 Haar blik heeft iets van dat meedogenloze
die vrouwen krijgen als de tijd verstrijkt
en liefde niet veel meer wordt dan een pose,
ontdaan van gloed; en hoe je ’t ook bekijkt,
er ook geen kans is op metamorfosen
waaraan de maat van schoonheid wordt geijkt.
Hoe kwam hij toch aan uitgerekend deze?…
The jazzman
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
683 bloemen
geplukt om dood
te versieren met leven
emoties
applaus op de kist
wit gezicht in een glimlach
een leven en drie maten vooraf
gaven toon aan de band ze wiegden
gevoel met familie en vrienden
verstrooiden de dood
zochten troost in hun eigen verhaal
klarinet en sax fluisterden taal
hij was hun ziel zong met elan
hun donkerste…
Waar wij middeleeuwden
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
798 ben weer
teruggegaan heb
eeuwen van vooruitgang
van de hand gedaan
uit de gouden driehoek
mayaat de cultuur in het
zacht glooien van hun heuvels
helaas nog maar van korte duur
ik azteek hun geniale bouw
in schitterende tempels
daar waar wij middeleeuwden
bleven zij beschavingstrouw
matte riet tot boten
met hun ronde neuzen
paasde…
Denkraam
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
629 Ons denkraam is de maat,
waarmee wij meten waar het om gaat,
als wij iets lezen of iets horen,
waar wij van genieten of ons aan storen.
Het vermogen open te staan,
voor wat in een ander's hoofd om kan gaan,
brengt vaak de juiste woorden naar je mond,
maakt de scherpe kantjes rond.…
Begeerte
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
552 ben ik stuurloos en
recalcitrant
ken ik maat noch gebod
en neig ik,
niet voor het eerst,
naar gore misantropie.
Wat is ze gul, ze schenkt me
tijd en ruimte.
Tijd is een oceaan,
ruimte een vehikel
voor de man die begeren wil.
Komt terug
dan gaan we op de knieën
en aanbidden zij aan zij
tot de goden van matiging
en beheersing.…
Ontdekking
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
580 Een pose in mijn geheugen geprent
Het flitste door mijn hoofd
Het hoofd waar het licht al lang was gedoofd
Uitgebeeld met onmeetbaar talent
Waardoor alle boze ervaring meteen vergaat
Haar pose schrijft in mijn geest
het beste boek dat je ooit leest
Zij staat stil maar danst de onfeilbare maat
Danst weergaloos en onweerstaanbaar in mijn hoofd…
Samen schrapen
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
583 De achterdeur gaat van het slot
De vrieskou glipt naar binnen
Had ik maar kantoor aan huis
Nu moet ik koud beginnen
Het straatorkest is aangetreden
Ik voeg me snel onder de leden
Kraag omhoog, krabber paraat
De dirigent is absent
Niet iedereen houdt maat!…
Een hond in literaire kring
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
524 Maar hoor ik dan dat daar de krant
door ‘t gleufje glijdt en met een plofje
op afspraak op de mat belandt,
dan laat ik slof en apostrofje
voor wat ze zijn daar in mijn mand,
want knauw je hem het eerst, dan bof je.
(apostrof = stijlfiguur waarbij een onderwerp als persoon wordt aangesproken, bijv. “O duistere nacht!”)…
Voorheen bomen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
419 nee meneer ze werden te groot
wisten geen maat te houden
daar hebben wij tabellen voor
en dan moeten wij dat doen
Kappen met zinloos kappen
er zijn al kerkhoven genoeg
kon ik nog net luid roepen
voor ik het gesprek afkapte…
we paarden in een dans
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.250 ik zag je staan, een
sprankelend verschijnen
je brak het licht en
filterde in kristallijne
kleur het zonneschijnen
ik proefde je in dorst
die niet te lessen was
mijn lippen vochtig
omdat ik jou niets
meer te zeggen had
je gleed naar binnen
in een passen dat
de maat gemeten had
je smaak was zo apart
dat ik je nooit vergat
we paarden…
wat ik mis
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 de taal der gedachten is
slechts leesbaar voor hen
die de striemen kunnen
delen die van binnen
diepe doch op maat
gesneden plooien
heeft achtergelaten
bijtijds wanneer een zoete nevel
plaats maakt voor de bittere
nasmaak waarin flarden
van het gekerm de wind
over een ijzige vlakte
laat waaien
mis ik de luwte waarin zich
fantastische…
In het niets
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Er is geen maat,
geen klok die tikt,
alleen een spanning
die nergens zweeft.
In de leegte een begin
dat zich niet kent.
Een botsing, dun als ruis,
op een plek die nergens is.
Wat beweegt, heeft geen handen.
Wat ziet, geen ogen.
Deeltjes vinden elkaar.
Een trilling merkt
dat zij kan reizen.…
Jan Rap en z'n maat
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
744 Krijgt u ze ook, die kromme mailberichten
Zo op het oog afkomstig van uw bank
Bedoeld als met een waarschuwende klank:
'Om U secure beveliging te dichten'
Als ik zo'n phishing mail eens mocht herzien
Dan ving die crimineel een factor tien!…
Begrafenis
poëzie
3.1 met 302 stemmen
44.064 Hij is bepaald heel net gekist:
gekleed kostuum; op mat fluweel
doet dat heel goed, 't is rijk en eêl.
Wat zou hij trots zijn als hij 't wist.
Het glas heeft een geslepen rand.
De schuif is van licht notenhout;
Uit donker is de kist gebouwd,
Als passend voor een man van stand.
Plechtstatig wordt de stoet geschikt.…
Opzienbarend
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
447 bloot
kennen wij niet
daar vallen
onze ogen niet op
is meer een
entourage voor
de aankomende top
wij accentueren
juist de zaken
die mensen
zich pas veel later
realiseren
in een luchtig
herinneren
kantjes roesjes
en het half
doorschijnend
weglatend in
het kleine en
toch heel
opzienbarend zijn
waar het
mat wit van
de fragiele…
1 : 25
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
1.268 Vaandrager'
wat zeurt die man toch over de croquetten
oké, ze zijn wat aan de kleine kant
maar wat verwacht je als het restaurant
niet groter is gebouwd dan de maquette
en straks bezoekt hij ook nog de toiletten
daar loopt het vrijwel zeker uit de hand
ik hoor hem nu al schreeuwen: moord en brand
als hij de maat ziet van de kabinetten…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Geen bronnen meer, en geen stromen, waar een haven
ze in de gestilde maat der strenge zee bevest.
- Gij moet u niet meer laven:
gij zijt aan walg gelest.
---------------------------------------------
uit: De modderen man (1920)…
Passage in de schemer
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.250 Zelden zag ik zo gaaf een huid, zo glad
het late lentelicht polijstte al het mat.
Het silhouet van het ranke scheepje
ontworstelt zich uit de achtergrond
streepje voor streepje een reepje
dichterbij. Avondstond.
Een scherpe hoek scheurt de rivier
klieft de bodem onder haar buik
rillingen rollen onder het wier
tegen de oever.…
HOBBY
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
3.863 Mijn hoofd beoefent een nieuwe hobby:
het verzamelen van recht en onrecht,
divers van soort en maat. Het is daarboven
een drukte van belang, ietwat chaotisch.
Het catalogiseren is arbeidsintensief,
vergt ordenend vermogen en concentratie,
kennis van statistiek, computerprogramma’s.
Doelmatigheid functioneert premedicatief.…
Assertieve bruid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
4.408 Z'n koning staat mat.…
Winterengel
netgedicht
3.9 met 16 stemmen
1.409 Dan mat je de afstand tussen sprong-
kuilende stappen, sporen tot aan poort
van geluid. Zo kwamen wij in warmte
van steen en vuur, ik stil ontdooide:
jij je witbonte vleugels aflegde.…
Dapper
gedicht
2.3 met 70 stemmen
32.935 Het is de mat die
met de wereld vergeleken
veel te klein is als begin,
en zelfs met mij er middenin,
een beetje knelt.
Ik aarzel lang, rechtop in bed,
bedenk dat net als ja of het
het woordje bang
vaak in mijn dagboek staat,
maar dapper is mijn broer
en zelf ben ik een held.
Dat helpt.
Opstaan is de kunst.…
Ik ben het doek
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.596 doek, ik ben het doek
een dorre vrucht in wording
schilder mij in tempera
omsluier mijn naakte waarheid
met stremsel wit nog onbevlekt
ben ik het doek, jouw muze
jouw destinatie eerzame solist
ik roep je aan, het doek
je ogengloed laat transparant
penselenschachten wenen
schilder mij pigmenten fluweel
honingzoet gebonden kleur
in matte…
Je laatste saluut
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
1.845 nooit kwamen er soldaten maar
toen we jou naar je graf leiden
juist toen ons gevoel bij jou
moeder en onszelf was
waren ze daar jou ter ere
veranderden hun pas
in op de plaats saluut
hand aan de pet
nooit sprak je met ons
over jouw soldatentijd
al brak toen wel je been
ontroerend hoe je
heel even nog
door jonge maten
werd begroet…
Bedscene
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
934 Het irriteerde haar in hoge mate,
want hij probeerde zich eruit te praten.
't Zou beter zijn geweest 't niet te zeggen.
Ze toonde haar misnoegen onverbloemd,
toen hij 'r asfaltbloempje had genoemd.…