Alle inzendingen over baren

951 resultaten.

Sorteren op:

Berusting

poëzie
3.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 4.387
Daar, daar storten nieuwe baren Op mijn wrakke steven los! ’k Scheen de haven ingevaren, En verbrijzel op een rots! ’t Is uw wil, mijn God, ik zwijge! ’k Ben getroost, en zal vergaan. Zo ik zuchte, zo ik hijge, ’k Roep U niet om redding aan.…

Gedicht van een moeder

hartenkreet
4.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 2.732
Toen jij werd geboren Had ik geen vermoeden Hoe snel ik jou heb kunnen baren Met diezelfde snelheid Vervlogen jouw baby-, peuter-, en kleuterjaren Blauwe ogen straalden als sterren Keken dwars door je heen Tot de dag dat het stralen van die sterren geleidelijk verdween Een vreemde angst beheerste ons dagelijks leven Jij leek niks…
A.Snijder26 november 2002Lees meer >

Voor Gilles

gedicht
2.1 met 391 stemmen aantal keer bekeken 70.768
Alle, althans de meeste mensen, verhelderen dan hun vensters met een soort waxinelichtjes, uit dank 'baar'heid en toen en niet anders ben je geboren. Ik wist niet wat me overkwam, hoewel het verhaal al wel eens gehoord had. Ach lieveling, toen in dus jouw tijd, gloeiden die lichtjes, drie dag lang. Het leek me een goed teken.…

Blijf bij mij

hartenkreet
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.066
Zomaar een plein, zomaar een bar Zomaar wat wijn, zomaar in de war Zomaar jij die naast me zit Ach zomaar jij, die ik zo aanbid Dit zijn voor mij de allermooiste uren Dat kan voor mij niet lang genoeg gaan duren Niets zeggen maar alleen elkaar bekijken Ja, echt dat is waar ik voor wil bezwijken Ik zou hier al mijn tijd voor willen geven…
devi18 september 2006Lees meer >

OP GODS GENADE

poëzie
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.987
Wordt ons spel niet steeds geprezen; wordt het wijf soms afgewezen met de korf, aan deur of poort; klinkt het bars: "God, wil u bijstaan!" vloekend spelen we in 't voorbijgaan toch ons klagend deuntje voort. Herenhuizen, boerenerven zien ons komen menigwerven, als het feest of bruiloft is.…

- Als duizend gouden sterren -

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.299
Heb wel naar de wolken gestaard het laatste uur, waarneembaar als een lichtflits gaat het warme licht naar zolder, herinneringen maken dat windstoten, bij momenten het kaarslicht doven het is vrijwel bar koud hierboven, als duizend goudene sterren fluist'ren ze een wondermooie droom.…

Het hulkje der liefde

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 990
Vrouwen, zegt men, zijn niet moedig, siddren bij 't geringst gevaar; doch ge leerde mij al spoedig, dat die uitspraak laster waar: niet slechts onder 't spelevaren op de gladgekamde baren roeiend met de ranke boot; ook bij 't huilen, koken, woeden van de stormen, van de vloeden waart ge een trouwe reisgenoot.…

Ambivalent?

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 475
idealen die we lang hebben gekoesterd, onbehagen gevoed door overdaad in mythen en verhalen, verduisterd inzicht waarin we zijn gekluisterd aan de ketting van de aarde, als ik de nog ongeëvenaarde stip ervaar in een priemend licht van iedereen die ons na komen zullen om in het zaad van hun ambivalente afkomst, de eigen sporen zullen baren…
Pama26 september 2019Lees meer >

Columbus, bij het eerste gezicht van Amerika.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.697
Houd moed, hoe lang ook niets dan baren En lucht u blauwen voor 't gezicht, Wat waterplas ge ook mocht bevaren, En ge echter steeds met vruchtloos staren De blik naar 't Westen houdt gericht. Ik hield die moed, - U, U zij de ere!…

De zee

poëzie
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.734
Der Tijden Jeugd zag dus zich 't oproer paren Van wolken en van baren: Vergeefs stond duin naast duin geplant; De Zee, haar grenzen uitgevaren, Verzwolg ze, en scheurde 't effen land; En 't rotsig Hoog werd langs haar baan ten strand.…

Liefdes uur

poëzie
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 3.074
De zon genaakt de middagstee: In diepte van doorgloede luchtezee smoort de akker onder 't bare goud; de vonken sikkel snerpt door 't droge graan; de schaduw krimpt terug in 't hout; in hemel en in waterbaan geen wolken gaan, alleen de wit door-zichte maan blijft louter in het blauwe hemelvuur... Hoe laat is 't aan de tijd?…
P.C. Boutens18 augustus 2023Lees meer >

Mijn Naam is Heidi

hartenkreet
4.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.543
Ik kan niet spreken Ik mag niets fout doen Anders word ik opgesloten De hele dag Als ik wakker word ben ik alleen Het huis is donker Mijn ouders zijn niet thuis Wanneer mijn mama wel komt Probeer ik lief te zijn Misschien krijg ik vanavond dan maar één klap Maak geen geluid Geluid geïncasseerd, Mijn papa is terug van Charlies bar…

Ballerinen

poëzie
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.738
Somstijds, breed en breder slaan de armen uit, als waterminnen, Buitlend op de rug der golven, ’t mondje zoenend elke baar, Schijnen, wen haar jurkjes flappen óp en neer als grote vinnen, Ze om te dartlen, als dolfijnen, speelziek wentlend, schaar bij schaar. O die rappe, gladde benen! O die gladde, rappe tonen!…

mijn naam is sara

hartenkreet
4.0 met 27 stemmen aantal keer bekeken 2.314
knuffelen Ik kan niet spreken Ik kan niks fout doen Anders word ik opgesloten De hele dag Als ik wakker word ben ik alleen Het huis is donker Mijn ouders zijn niet thuis Wanneer mijn mama wel komt Probeer ik lief te zijn Misschien krijg ik vanavond dan maar één klap Maak geen geluid Ik hoorde net een geluid Mijn papa is terug van Charlie's bar…
C.7 juni 2007Lees meer >

De engel en het kind

poëzie
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.782
Uw afzijn bare aan niemand leed! Neen, schoon ge uw adem laat ontglippen, Vloei de eigen danktoon van elks lippen, Die uw geboorte vloeien deed. Dat hier geen voorhoofd somber zij; Want o! de laatste dag des levens, Is hij niet de allerschoonste tevens, Wanneer men rein is, liefje! als gij?…

HET ZIEKE KNAAPJE

poëzie
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 2.972
Toen vlocht men hem uit rozenblaân Een kransje om het haar; En deed hem sneeuwwit linnen aan, En leî hem op de baar. Toen droeg men, onder luid geween, Het lijkje naar het kerkhof heen; En liet het neer in 't donker graf, En sloot de kelder af.…

VIJFENVEERTIG JAAR GETROUWD

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.910
Vijfenveertig jaar geleden ging ons bootje varen en op negentien zevenenzestig staken wij van wal Tussen enorm hoge golven door de woelige baren balanceerden wij tussen de bergen en ’t diep dal Eeuwig en altijd maar voor elkander open staan altijd en eeuwig het geluk van de ander op ’t oog Ons bootje dobberde onder de romantische maan en bij…
Ton Rijkers27 januari 2012Lees meer >

Macedonië

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 868
Trots ben ik, dat mijn schoot jouw bloed mocht baren.…

Macedonië

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 665
Trots ben ik, dat mijn schoot jouw bloed mocht baren.…

Het leven

poëzie
4.0 met 36 stemmen aantal keer bekeken 9.506
Blijde en droeve jaren Vluchten met de baren, En zij keren niet! Kindsheid ijlt als 't krieken, Jonglingschap heeft wieken, Kommer zweept de man, Grijsheid maant tot scheiden - Zweeft er tussen beiden Wel een enkele span*?…

OP EEN AFBEELDSEL VAN BILDERDIJK IN 1787

poëzie
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 2.660
Geef eer de Strijder, in de vroeg verwoeste bloei zijns levens, toen met God en Nassaus recht in ’t harte, zijn onverschrokken geest, bij ’t dreigend stormgeloei, den omwentlingsdwinglandij en heel de Eeuwgod tartte. ’t Is ’t beeld van Bilderdijk, eer Ondank en Geweld hem uitwierp van dit strand en prijs gaf aan de baren; straks op de moedergrond…

De grote keizer

poëzie
3.3 met 25 stemmen aantal keer bekeken 3.454
Zijn oog zweeft op de baren, Aan 't bruisende, aan 't wilde strand, En kijkt nog in de richting, Van zijn verloren land. Dat is de trotse keizer, De grote wereldheer. Wat hoopt hij nog van de toekomst? Hij heeft geen toekomst meer. En wat hij misdeed in 't verleden, Dat heeft hem hier gebracht.…

Jonge dode.

poëzie
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.645
Waarom, als stille Dood jonge ogen sluit, Staan wij verslagen, buigend om de baar Met wening droeviger, alsof dit waar Smart die elke andre smart in zich besluit? Als stonden wij op blijde bloemenkust, En zagen onze schat op zwarte boot Verraderlijk ontvoeren door de Dood - Slachtoffer van Zijn alvernielingslust?…

De bungelende visserman

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 544
Toch voer hij dan op de wilde baren, met schuimende koppen in zijn kielzog, de zeilen strak gespannen, hij hield het roer stevig vast met z'n knuisten vol blaren.…
J van Dijck21 augustus 2022Lees meer >

Lutetia in Lisboa

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 445
Maar het is wel een zaak van gewicht de wind maakt een vlàg van m'n haren langs het strand en de woelige baren en de mensen die zien me en staren... Ik wou dat ze er niet meer waren mijn verfomfaaide lokken en haren je snapt, neem het nou niet te licht, want voor mij is 't een zaak van gewicht…

E haere tatou I hea

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 323
bevroren Raakten vingers neus en oren Maar onverschrokken zette ik door En bij de oprit naar de auto-route du Nord Door een Citroën DS al gauw opgepikt Die tot Brussel was voorbeschikt Met een artiest er in die beeldhouwde En mij vrijpostig toevertrouwde Dat ik er zeker van moest zijn Dat hij zijn “sculpture's hands” afijn Op mijn “bare…

UITVAART VAN MIJN DOCHTERKEN (1633)

poëzie
4.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 11.667
de jammerende schaar Met tranen om de baar, En kermde nog op ’t lijk van haar gespeel, En wenste lot en deel Te hebben met haar kaartje*, En dood te zijn als Saartje. De speelnoot vlocht (toen ’t anders niet mocht zijn) Een krans van roosmarijn Ter liefde van heur beste kameraad. O kranke* troost! wat baat De groene en goude lover?…

BLOOTAKKER

poëzie
4.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.279
‘t Is wijd en breed al, ommentom, ‘k gevoel ‘t nu, aan de baren des wilde Winds, die henentuimt en, tierende onder ‘t hout, zijn stemme schijnt te missen en zijn tale, die zo boud, zo bulderende, aan ‘t roepen zat, hier voortijds, in de blâren.…
Guido Gezelle21 februari 2022Lees meer >

De bleke jongeling

poëzie
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 8.415
Slechts het suizen van de blaren Hoort men en 't geruis der baren. - Immer blijft de jongeling vóór zich staren. 't Morgent. En een maagdlijk blond Verft in 't oost de horizont. 't Blond verzilvert. 't Zilver smelt Tot een goudzee. Trots ontsnelt 't Vlammend zonvuur aan de kimmen.…

Woordmagiër

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 887
Ik wil doorgronden dood en leven niet dadenloos maar staren in ’t verschiet en vonken zonder dat een sterveling het ziet, maar raken aan de grenzen van het niet, waar geest en stof op woorden samenkomen en paren in het baren van de tijd, waar lucht en vuur het ongevormde binnenstromen en, omgevormd, weer wijken in oneindigheid.…