1075 resultaten.
Het meisje met de zwavelstokjes
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 Op de trappen van de kathedraal
zit ze met geloken ogen nagenoeg sacraal
slechts steels verwijzend naar de beker
aan haar voeten waarin welhaast zeker
enkele centen nauwelijks de bodem bedekken
en blijft zij onbewogen met vermoeide trekken
haar koopwaar schroomvallig tonen aan
wandelaars die niet begrijpend verder gaan
zich afvragend waarom…
klare taal
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
454 ik hou niet van de turbotaal van,
gozers en van loosers,
vaak gedrenkt in gal en azijn,
woeste woorden
vol dubbele bodems
waarmee ze proberen hun tegenstanders te overdonderen
en hen meteen lik op stuk te geven,
met verwijtende krachttermen
of daardoor hopen de label te verdienen
van ongelikte beer
in het kamp van wolven
die meehuilen…
Bodemloos?
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
467 De ooit zó trotse dag doopt
de inkt in vage schimmen,
begraaft z’n aardse vuilnis
achter zich, wentelt zich in
de tragiek van onmacht
verbreekt het zwijgen in
duizend splinters tot aan
de laatste bladzijde
van het gebroken woord
maar uit de transcendente ziel
van een gedicht waaruit
de bodem werd geslagen,
de stof niet bewaard…
HOOP
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.624 Het leven staat op z’n kop, de bodem onder je voeten vandaan.
Zomaar alle zekerheden niet meer zeker.
De zon schijnt minder zonnig, de herfst is echt herfst.
Maar hoop doet leven.
Zonder hoop komt de zon niet voorbij de wolken
en blijven de blaadjes vallen.
Positief de strijd aangaan, want hoop doet leven.…
Kerend getij
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
486 plots word ik mij weer gewaar
van het ruisen van de wind
een gevoel vol van verwondering
dat ik zo vaak als muziek heb bemind
bladeren laten de geliefde zomer achter
als ware het voortaan een vreemdeling
zij moeten zich van haar onthechten
om te vergaan op de bodem van verwachting
waar zij zich met het aardse zullen vervlechten
zelfs mensen…
de herinnering
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
527 In Engeland werden ze daarvoor beloond
met een aanslag op eigen bodem.
Voor de zoveelste keer, werd het donker in ons hart!…
Nattigheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
455 Zak maar weg in de eindeloze
doolspelonken van de meest zwartgallige melancholie,
waar jouw blote zenuwen weerloos bewegen als zeewier
op de bodem van de oceaan. Sta stil bij iedere stad
van gestolde heiligheid, schimmen die het ware licht
waren.…
Een verhaal
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
514 van kleuren en kruisen
of met een halve maan
in totale overgave
aan de macht van de mythe
aan de macht van het woord
iemand maant in naam
van deze machtige mythe
de massa hem te volgen
achter dit vliegende vaan
van kleuren en kruisen
of met die halve maan
volgzaam volgt het volk
tot een totale staat
van bloed zweet en tranen
de bodem…
Vatnajökull
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
456 Ooit was in de loop der tijden
ver voor mensenheugenis
In een tijd zonder getijden
aardgesteente in aeonen
Rond de zon raasde een storm
en op de diepbevroren bodem
Permafrostbegroeide toendra's
ijzingwekkend koude stenen
Schuren rotsen grove scheuren
in een gletsjer als morenen
Bovenaards gesternte edda
zwarte gaten diamanten…
Oud gevat?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
490 De wijn is oud gevat,
ik als drinker onervaren
verdronk in flessen onbenul
mijn wapen was een degen
die in een duel elke kurk
doorstak, schonk de tijd mij
toegemeten tot het jongste nat
niet meer rijpen kon en
elke dag komt de bodem
dichterbij in de ziel van de
fles ontstond de razernij
het glas vertekend en vergrootte
de jeugdzonden…
alles komt goed
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
570 Maar ook mannen en vrouwen die
zijn moeten afdalen
tot de bodem weten veel.
Natuurlijk gaan we positief blijven.
Die tweede Lock down is er gekomen.
Jullie die winkelen
of in de rij van de supermarkt staan.
Jullie hebben iets in zichzelf
gevonden waarmee
je verder kon.
Komaan druk jullie uit de modder.…
zwarte vleugels
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
505 geen bodem, geen einde, alleen vallen.
de stilte kneep mijn longen dicht,
de schaduw hield mijn hand vast.
opgestaan in een hemel die niet de mijne was.
een plek van licht waar ik niet hoorde.
ik was ontsnapt,
maar met de geur van as in mijn vleugels.…
De boven- en ondergrens
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
254 De wet bewaakt de bodem van ons leven,
het geloof opent de ruimte voor ons gedicht.…
Drijfzand
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
194 Ik kende de diepte van die ogen,
hoe gevoelens konden zinken
tot op de bodem van zichzelf.
Ik leerde dat drijfzand niet verslindt uit honger.
Dat de kou het doet,
de paniek,
de verlatenheid van een plek zonder stemmen.
En dat een mens lichter is
dan de massa die hem vasthoudt.…
Verval
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
4 wat ik erbij krijg,
verdwijnt langs de onderkant
ervaringen verzameld,
fouten herhaald,
af en toe iets geleerd
waar ik vervolgens niets aan had
de uitkomst zakt verder weg,
op de bodem van de droge waterput,
aan de oostzijde van de boomgaard,
ligt een gevallen ei
meer schaal dan slijm.…
Banat
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
842 Ik hou van wanneer zij vertellen hoe de zon
om hun hoofden hemelse cirkels draait en
hun brede voeten de geheime gronden kennen
hoe zij,alles van mij weten
dat ik niet beter dan een krekel ben
waar dan ook zingend
voor altijd van hun bodem.…
Tot wie mag ik mij wenden?
hartenkreet
4.1 met 13 stemmen
1.095 Er is een vriend, één die je ontmoet,
in het diepst van je wanhoop,
op de bodem van je bestaan.
Hij die jou kent en roept bij je naam.
Wie is die vriend?
Jezus Christus…
In Mijn Diepe Gronden
hartenkreet
3.9 met 14 stemmen
1.550 mij tot mij, dat wil ik niet kwijt
Wie mijn diepere gronden wil begrijpen
Zal eerst de wateren moeten trotseren
Die wateren beschermen mijn ziel
Zodat niemand er ongestraft van zal profiteren
Luister naar de wind die fluistert
Het vertelt je waar je moet gaan
Vertrouw de golven die je leiden
En probeer hun slagen te verstaan
Op de bodem…
De zee
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
1.220 Drager van vele lasten
Verbinder tussen verre kusten
Geborgenheid biedend aan vele vormen
Verslindend en bedreigend door haar stormen
Herinneringen vastgelegd,
op bodem en in mensenharten
Boeien geven richting
elke dag opnieuw te starten
De zee laat los en stroomt zichzelf
is de spiegel van het hemelgewelf
gelijk de mensen, kijkend in…
Maakbaar geluk 1
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
581 Ik leer mezelf kennen door
te luisteren naar gevoelens,
pas mijn levenstijl aan en
woon nu in m’n ziel, waar
ik mijzelf ben, me thuis voel,
het beste in mij oproept
Geluk is slechts een gevoel,
voel ik me gelukkig, ben ik het,
altijd gelukkig kan niet,
aanhoudend verdriet blokkeer ik
door rationeel relativeren
dat een bodem legt…
dreiging
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
627 een angst door het gewelf,
een vage vrees die maakt zich meester,
begeestert onbezorgde zielen,
zij knielen, of doen een stapje terug,
Ik voel omhelzingen verslappen,
we glippen weg, contact verbroken,
verstoken van ons zelfvertrouwen,
we bouwen gretig luchtkastelen,
we telen zonder ooit te zaaien
Vermoeide trappelaars in water,
de bodem…
Klein testament
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
684 Ach, konden we dat ene holle vat
aanslaan, gevuld met een naïeve
zekerheid, waaruit de vermolmde
bodem werd geslagen, rozen -
water zich tot wijn liet schenken,
in het labyrint van onze mythen
te dwalen, verdronken in de droes
die de vurige horizon nog niet
gekruisigd had in spijt van bitter
geperste tranen, nooit bedoeld te
drogen,…
WIJ
hartenkreet
2.8 met 16 stemmen
4.106 Jouw rivier heb ik omhelsd
de stroming trok mij direct mee
samen kwamen we in stroomversnellingen
daarna plotseling in heel stil water
daar zijn we natuurlijk lang gebleven
kijkend naar de uitgesleten wanden
de bochten waren behoorlijk afgekalfd
soms konden we de bodem zien
de vissen krioelden om ons heen
prachtige kleuren en zilveren schittering…
als het lied voor mij nog nooit bezongen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
604 Als het lied voor mij nog nooit bezongen
De zeeën nog niet bedwongen
In gedachten grote dromen
In een afgeleefde wereld staan de bomen
Met sterke wortels en de wind in de rug
Vaart het schip langzaam terug
Naar de plek van vertrouwen
De bodem om op te kunnen bouwen
Als een bouwval tussen de zinnen
Niet wetend waar te beginnen
Staat een onbewoonbaar…
Tramonto
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
660 Uitgeput, tot op de bodems van de menselijke
kracht gegaan, strompelt de vuurtorenwachter
in de akelige winter, waar zinloze pijn zijn
lichaam verwoest, waarbij het ijs niet breken
wil; de dood vreet in met zoutzuur, totaal in
zichzelf verloren, als het bitterste uit zijn
hart afvloeit naar de kraters van dodelijke
eenzaamheid, waar het gedachtenlava…
Dode dag
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.018 Uit vijver, gepolijst, rood koper, staart
De bodem op, door rimpling zilver-vaal.
In struiken schuren schor, of knarsen schraal,
De bladers; roestig, rul bijeen-gegaard
Langs berm en tronk....…
Intelligentie
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
584 Het vroeg wat van mij
in tijden van wanhoop en daden:
terugkeer tot de bodem
om de leegte weer opnieuw in te vullen.
Ze waren schaars die dagen
zonder onrust en spanningen in dit leven.
Anders, als in vorige levens.
Jij was daar gebleven
als steen en water,
adem en lucht, gelijk
de kerk, waar ik je trof.…
de wolf van Eristoff
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.101 Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak,
ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak
toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen
mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen
Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil
en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil
Diep slapen…
Doodverklaard
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
696 Die waarheid zinkt daarmee alsmaar dieper weg naar
de bodem van een inktzwarte vergetelheid.
Een 34-jarige onschuldige wordt opgeofferd voor een
falend rechtssysteem, dat hoe dan ook genoegdoening
eist. Bij voorbaat hangen alle bloemen in de staat
Texas slap en ten dode opgeschreven.…
Café Onze Hemel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
669 Vaker zakte Nel in de bodem af
om een volle fust aan te sluiten.
Nu komt ze nooit meer boven,
laat daarmee mooi een lege na.
Was tóch moeder der verdrukten,
herdenkt Kees, uit respect zijn stuk
in de kraag gesteven, 'n verwelkte
paardenbloem woest in de knuist.
Schonk ál begrip en ouwe klare.…