voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 90.734):

Verval

mijn leven is een optelsom van negatieve breuken,
ik heb het nochtans geprobeerd,
dat moet gezegd zijn.
wat ik erbij krijg,
verdwijnt langs de onderkant

ervaringen verzameld,
fouten herhaald,
af en toe iets geleerd
waar ik vervolgens niets aan had

de uitkomst zakt verder weg,
op de bodem van de droge waterput,
aan de oostzijde van de boomgaard,
ligt een gevallen ei

meer schaal dan slijm.

al die moeite voor niks,
zeg ik, zichtbaar aangedaan.
er is niemand om mij tegen te spreken,
dus voorlopig heb ik gelijk

de stilte antwoordt niet,
ze heeft mij al maanden niet meer nodig

ik loop al jaren alleen.
onder iedere dooier ligt een nieuw lijk

blijkbaar hoeft een mens niet eens ongelukkig te zijn
om eraan te beginnen

je moet alleen lang genoeg wachten
zelfs het verval
komt uiteindelijk met bewijs

Schrijver: Nathan
30 oktober 2026






Geplaatst in de categorie: algemeen

3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1

Er zijn nog geen reacties op deze inzending. Schrijf de eerste reactie!

reageer Geef je reactie op deze inzending: