36196 resultaten.
[ Vanaf het eiland ]
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
386 Vanaf het eiland
het meer over, een man zingt --
en de zon staat laag.…
Heerlijke sfeer.
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 Lekker wat chillen
in het park bij een fontein
waarop de zon schijnt.…
[ De ganzen: waakzaam ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 De ganzen: waakzaam
naast hun grasgroene keutels --
Voldaan in de zon.…
Natte boel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
972 Regent dat het giet,
Zon verdwenen in’t verschiet,
Alles wordt drijfnat.…
"De zon spreidt haar bed."
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
495 Verlaten oude bergen
de zon heeft weinig nodig
om dood te bloeden.
In het oeverlicht ligt
een riethalm te rusten,
de zon maakt haar bed op.…
Mijn zoon
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
2.295 Zelfs voor de heetste vuren blijft hij koel
Een zelfverzekerd lachje op z’n smoel
Het pad naar boven kent slechts reuzensprongen
Examenfeesten gaan gepaard met drank
En overdaad kan leiden tot excessen
Cum laude slagen vraagt geen levenslessen
Ik vond hem languit liggend naast de bank
Met trots bezag ik al die lege flessen
Hij is mijn zoon…
zon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
745 toet
mondhoek fris in de wind
wat men liever vergeet
laat maar schoonheid
omdat verliezen schoon verliest
in de aarde en haar stem
in wolken ooit gelooft
behalve alles
ging mijn stem verloren
op een kust vol drap
verjaag de jaren uit dit kind
die schrijft zoals jij mij
ooit bemind heeft
dat is het verleden
met een mond vol
zon…
Onze wereld
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
1.655 Ik kijk naar het zachtblauwe van de regenbogen
en denk aan jou
Ik kijk naar het tederrode van rozen
en voel jou
Ik kijk naar het zoetgele van een zon
en verwarm jou
Ik kijk naar het fluweelwitte van madeliefjes
en hou van jou
Ik kijk naar de zon, de maan en de sterren
en ik omarm jouw wereld
Ik kijk naar mensen om me heen
en zoek jou in…
gedachten
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.289 gedachten zorgen voor schaduw
in de heldere nacht wachters opgelet:
zon beraamt terreurdaad maan
is medeplichtig horizon verdacht…
Je bent er niet
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.936 Zag ik de zon in jaren niet opgaan,
Zo mooi als deze, zag ik nooit.
Maar je bent er niet.
Over een jaar draaide ik me om
En zag ik een zonsondergang.
Zag ik de zon in jaren niet ondergaan
Zo mooi als deze, was er nooit.
Maar je bent er niet.
Maar goed dat er nu wolken zijn
en een zachte grijze regen.…
lentegevoel
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
802 Liefde overal,
niemand wil het missen,
badend in de zon,
iedereen in zijn sas.
Lekker in de tuin of op terras,
wou dat het altijd zo was,
lente ontloken,
het mag maanden duren.
Liefde overal,
badend in de zon,
smeren met zonnebrand,
hopelijk een lente lang.…
ZONNESCHIJN
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.012 De eerste april
valt regen, schijnt de zon fel.
Is het narrenweer?
Uit grijze wolken
hangen bundels zonlicht neer.
Zie de lucht als lens.
Omringd door schaduw
glanzen lange graspluimen
vol goudgele zon.
Doffe harspegels
gaan glanzen, zacht _ steeds feller:
traag rijst de zon op.…
Tanka 6 en 7
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
423 Het bewenen
de zon gaat onder
de lucht kleurt blauw rood en geel
een hemelse troost
de duisternis valt
de moeder beweent haar kind
ze rouwt om haar zoon
samengevouwen handen
smartelijk tegen haar borst
Roger van der Weyden, Piëta ( bewening van Christus) Museum voor Schone Kunsten van België, Brussel
Het doorbreken
wolken…
Dans
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
640 Dans in de regen
omdat daarna
de zon weer schijnt
in heldere boog van kleuren
duistere wolk verdwijnt.
Dans in de regen
geniet daarna van zonneschijn
zonder regen komen geen bogen
overheerst het somber grauw
daarna zal de zon ons drogen.…
een geluksmoment
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.120 Ik zit op m'n balkon
met m'n ogen dicht
en geniet van de
stralende zon
op m'n gezicht
Ik luister naar de
vogels die zingen
en de geluiden
van de dag
die mij omringen
Zo kan mijn dag
niet meer stuk
want ik koester
dit kleine moment
van geluk…
wijdverbreid
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
430 ze liggen overal, op straat
de genen van de zon
in bos en park
blauw en licht
vermomd als warmte
dezelfde schaduw
het voorwoord is
van riet en oever
nergens uitstel
gaandeweg
in alle hoofden
naar een gedachte
aan een onbekend thuis
een tijdperk
als bruggenhoofd…
levend als water
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
613 vader ging vaak uit vissen
aan de oever ving hij eenzame
stromen van verre gedachten
van alles van wat diep in hem
verborgen was
nu opent de zoon op zolder
de dichte dozen van zijn vader
hier vindt het kind vroeg of later
het woord dat hem bevrijdt en
levend is als water…
Kind van de zon
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
524 Dat jij een kind van de zon was
de vroege seizoenen van je bestaan
daar hadden gebloeid waar vandaan
jij noodgedwongen moest gaan
met niets in je koffers
daarover wilde je liever niet praten
toch heb je me eens verteld
hoe je op het executieterrein
van de gele soldaten de laatste
minuten van je leven aftelde
maar waarvan je zus je bevrijdde…
Onze vriendschap
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
4.429 Onze vriendschap
vergeleken
met de zon in mijn leven
Toen de dag begon
was ze breekbaar,
nieuw en voorzichtig,
blij dat ze er was,
blij dat ze mocht schijnen
Langzaam werd de zon groter,
warmer en intenser,
tot ze op haar hoogtepunt
één werd
met de hemelsblauwe lucht
Plots verschenen donkere wolken
vanuit het niets
en zij…
Een beetje zon al...
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.028 Een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
een beetje zon al
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
773 een beetje zon al
die schuchter schijnt op
een vroege merel in vrieslucht
- een gebaar dat niet duurt -
maar terwijl hoge bomen
nog slaapvoeten hebben
dringt het sap naar de stilte
woorden barsten open
van weemoed en verlangen
naar lente.
Uit: Kristallijn, p.19…
Mijn laatste zon
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
495 ik schijn
in het verdwijnen
mijn laatste zon
heb nog
een aantal planeten
als zegen weg te geven
een universum
vol onbekend leven in
de theatrale afscheidsregen
heb te veel gereisd
om de man met
de zeis te ontlopen
zag hem in de ruit
hij lachte in verwelkomen
ook mijn dromen logde ik uit…
terwijl de zon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
692 Terwijl de zon
Met gouden vingers
Bij haar opgang
De aarde streelde
En de lucht
Van zwart naar grijs naar blauw
Het gras naar groen
En het water glinster
Kleurde
Dacht de man
Terwijl dit dagelijks wonder
Zich voltrok
'Waar heb ik toch mijn lief verlaten?'…
zoals je daar zo ligt
hartenkreet
4.1 met 10 stemmen
1.886 zoals je daar zo ligt
zo rustig en vredig
ik hoor je ademhaling
dat geeft mij rust
lekker tegen mij aan
ik voel je warmte
jouw lichaam dicht tegen mij aan
een liefde ongekend
is wat ik beleef
jij bent mijn nr. 1
jij bent mijn zoon…
écht leven...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.073 't Leven omarmen
met woorden verwarmen
de zon laten schijnen
't negatieve laten verdwijnen
De dagen plukken
zonder schroom en pardon
Dát moet toch lukken
ergens schijnt toch de zon ?
'k Heb zoveel te geven
Maar wat ik werkelijk wil
in dit aardse leven
houd ik toch maar stil...…
zonnebad
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
2.667 vier uur
vrolijke zon
kruipt in blote huid
zet in vuur en vlam
sluipt onder het korte rokje
siddert in het lijf
ogen dicht, de film begint
zijn vingertoppen dansen
langs mijn benen
zijn gezicht nadert het mijne
plots is er een wolk
voor de zon…
De zonnebrilvrouw
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.663 Ze wilde de zon recht
in de ogen zien.
Kijken was een poging
om te constateren dat.
Bij bewolkte dagen
vroeg ze zich af waarom
ze zo deed. De hemel
gaf geen antwoord,
sloot het wolkendek
tot de zon weer ging schijnen.…
tranen van de wind
hartenkreet
3.1 met 28 stemmen
3.224 Omarm me met de zon.
Overspoel me met de golven van je hart.
Laat me voelen dat ik niet alleen ben.
Je zal me omarmen met de zon
Gedragen door de wind.…
Tederheid
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.301 waarom is het achter ons duister
en voor zo licht en warm
de schaduw zit niet aan de zonkant
wij lopen langzaam richting zon
aan de voorkant smelt de warmte
ons lichaam innig tot tederheid
in de schaduw van onszelf schuilen wij
voor de zengende verschroeiende zon
teveel tederheid kan pijn doen…
ahoi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
470 zoeken naar een verandering
een teken ergens in
in van verlangen
verlangen naar de zon
zon die mij verwarmt
verwarmt op het gezicht
gezicht tussen de mensen
mensen om ons heen
heen naar waar wij gaan
gaan tot aan de andere kant
kant van de kade
kade aan land
land van alles
alles zo mooi
ahoi…