7546 resultaten.
Optijd gered?
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
764 In een web gevangen
van boosheid en verdriet
doch met stil verlangen
dat iemand je tóch ziet.
Je doffe ogen staren
je voelt je machteloos
niks is te verklaren
alles lijkt zo troosteloos.
In de steek gelaten
sta je langs het spoor
je wilt je leven laten
niemand geeft gehoor.…
verleden, heden en toekomst
hartenkreet
3.0 met 14 stemmen
15.002 In het verleden miste ik,
Het heden met jou,
Weet ik dat jij bent, mijn toekomstige vrouw.…
Achtertuin van herinnering
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
424 Laat gedachten het verleden erven.
Al wat op een onbekende plaats huist,
verborgen in de gangen van een doolhof,
heeft het pad van het geheugen gekruist.
Het zijn her en der verstrooide scherven,
onttrokken aan wat het verleden betrof.…
Over plannen.
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
546 In het verleden en het heden
Probeerde ik steeds plannen te smeden
Met het smeden van plannen
Ga jij je voor een zaak inspannen
Behoren mislukkingen tot het verleden.
Veel kan
Met een goed plan.…
Tegenwoord
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
444 Woord van dichterlijke vrijheid
Dat de wandaad van het
Verleden kapot rukt,
Tegenwoord biedt
Aan het misdadige verleden -
Woord dat het leven
In de tijdloze tijd
Van na het geweld
In zijn tegenwoordigheid
Leefbaar maakt…
Archeologie
gedicht
3.7 met 32 stemmen
15.460 Als we ons dan toch moeten kleden,
tegen kou bijvoorbeeld, of in naam van iets,
in resten van dit of dat verleden,
verhalen en geheugensteuntjes die niets
vertellen dan dat we er al waren
in de tijd die bestond voor dit heden -
als wij onszelf alleen in het nu kunnen bewaren
door onszelf voortduren uit te vinden in het nu
dan liefst eenvoudig…
We Zijn Geweest
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
418 altijd ben je
je eigen verleden
wat je zei is
ooit gezegd
wat je schrijft is
net geschreven
wat je nu beleeft
heb je gelijktijdig
al weer beleefd
en wat nu is
is terwijl ik
dit lees al
weer verleden
altijd zijn we
er geweest
en we bedriegen
onszelf van iedereen
en alles het meest…
het weerzien
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
618 zij vult de glazen
het rituele drinken
naar jaren van weleer
bloemrijke borders
buiten aan de randen
van vergetelheid
in gangen de holle lach
luidkeels repeterende
mismaakte memories
het laatst geheven glas
nog eentje dan op daar
en toen op nu en later
in achterwaarts begrijpen
toon ik mijn sporen van
verleden naar weerzien…
voorschot
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 het tanend heden loopt voor de dag uit
dit is het begin van hervatting
ingescheept voor vertrek
ongerijmd als een blinde nachtwolk
te bedenken wat nog komen gaat
op voorhand onherroepelijk
niemand gaat het gesprokene nu nog
woorden in de mond leggen
daarvoor lijken zaken reeds gedaan
nog voordat dit gebeurtenis heet
ware het een…
ER ZIJN ZO VAN DIE DAGEN
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
562 Verleden passeert de revue...hartkloppen.
Het voelt als de hel.
Een vriendelijk woord zal ook niet helpen.
Alsof je de hele wereld op je schouders draagt.
Een vloed van negativiteit blijft je overstelpen.
Alsof je alle ellende van deze aardbol hebt vergaard.
Geen paniek, deze chaos blijft niet duren.…
[ Onder dictators ]
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
418 Onder dictators
valt niet te voorspellen wat --
het verleden is.…
Zijnsgambiet
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
395 Soms toef ik in het land Passaggio,
een drekkig en onzalig tijdsgewricht
waarvan ik graag de ins en outs belicht
ten voeten uit, op mons Parnassio
Dan wijl ik starend in een ouverture,
het zijnsgambiet met kans op een miljoen
daar valt voor ons gevoel niets aan te doen
Ideeën die voor 'n mens te lang gaan duren
ik sta in Plato's grot en…
Silhouetten
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
353 Vaag door dichte nevels
ziet men nog silhouetten
uit lang of kort verleden tijd
die men in 't heden wil zetten
aan duidelijkheid niet te wensen
wars van nevel of duister
maar volop in het licht
transparant voor ieder in het zicht.
Maar in hedendaags licht
blijkt vorm van silhouetten
vertekend door nevel en tijd.…
De zee
netgedicht
4.0 met 35 stemmen
474 zee
Neem mijn tranen met je mee
Neem mijn woede naar de wolven
Ze wonen in je golven
Ze huilen bij nacht, bij volle maan
In de ochtend laat je ze weer gaan
De zon verwarmt je koele blauw
Met glinsterende zilverdauw
Totdat je de zon weer zakken laat
Hij in jou kopje onder gaat
Het vuur getemd door de kalme zee
Neem mijn verleden…
lint
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
404 de een wordt geëerd
de ander achtergelaten
op een bed van bloemen
een mysterieuze koningin
niet in een graf noch
in een grafheuvel
overgeleverd aan de elementen
waar de dood ons heen draagt
hoe verder we teruggaan
hoe moeilijker het is
om het vast te houden
op zoek naar verloren tijd
het uitrollen van een eindeloos lint…
op locatie
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
318 de kamer is niet meer zoals die was
toch is dit de plek, geografisch gezien
hier staat nog wel een lege fles
het glas is verdwenen met de adem
die glinsterend naijlt op de muren
het raam is gevuld met lucht en vogels
al het andere is hoorbaar in gedachte
er is maar één doorgang met deur
de schakelaar maakt het verschil
aan of uit, gebroken…
Perron
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
368 Alsof het verleden zijn greep verliest
met elke meter afstand.
En hier sta ik nog—
niet vertrokken,
niet aangekomen,
maar voor het eerst
niet meer wachtend
op een trein die terugkomt.…
Je nam wat geen naam had
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
323 Je stem was dichtbij,
maar klonk van ver —
alsof ik al zonk
terwijl jij nog sprak.
Ik kon niet ademen,
niet schreeuwen;
mijn lichaam wist het al,
lang vóór mijn woorden.
Je ogen zeiden dingen
die geen kind verdragen kan.
Je handen vonden plaatsen
die niet bestonden
tot jij ze aanwees.
Het voelde vreemd,
alsof mijn huid mij losliet…
stormbreker
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
765 Achter de verhalen van vervaagd behang
en onder het vale gangkleed geveegde
naar de ronde tafel waaraan gegeten moest
en zou worden
van de breekbaarste borden
beladen onder het gewicht van verledens
door de steden van weleer
en de graven ten lande
Het waren de kauwen
en de meeuwen evenzeer
zij schreeuwden het uit
door de jaren heen…
Lenen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
117 ik leef
in geleende tijd,
het zit in de dingen die verdwijnen
zonder afscheid,
de klok vertelt mij dat niet,
ik kan alleen zorgvuldig omgaan
met wat nog in
mijn zakken zit,
een jas die stiller hangt,
de tuin die mij
langzamer herkent
en ik,
die steeds vaker achterom kijk
iedere dag blijft liggen
voor iemand hem komt ophalen…
Elvis Presley
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
652 Scoorde hij grote hits
Die nog nagalmen in het heden.
Wie was er niet opeens 'eenzaam in de nacht'
Na zijn overlijden te Memphis, Tennessee zo
Onverwacht. ' Het huilen van zijn fans in de
kerkkapel' bij het lot van het 'gettokind'
Die maatschappelijke rebel.…
Een stinkend bed of een van de vloer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
602 Hier waren de kruinen al ijler, de kronen reeds bloot
veel familieleden nog gevangen of gemarteld al dood
en werd de tijd met mist omgeven, in dit nieuwe leven.…
Lege ochtendstond
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
795 wacht op zoveel vuur
die mijn cel verbrand
liefde was in mij gevangen
als wortels in de grond
iets heeft dat vervangen
de lege ochtendstond
nu is de tijd verdwenen
in de stilte van het zijn
mijn naam is vertreden
maar liefde blijft mijn…
Vluchtig
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
2.431 Rook scherpt mijn denken
in muziek zit ze gevangen
de inspiratie
Woorden vallen snel
vervangen zelfs de stilte
Een nieuw nummer velt
lyriek amazonehout…
Buitenbeentje
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
1.341 Gevangen in een web van leugens,
Ik ben een buitenbeentje!…
ogen-blik
hartenkreet
3.1 met 18 stemmen
1.550 Jouw mooie blauwe ogen
hebben me meegezogen
in een verleidelijke valstrik
een onbegrensd verlangen
houdt mijn verliefd hart gevangen
betoverd in juist één ogen-blik.…
Opgehangen
hartenkreet
4.3 met 6 stemmen
2.451 Eenzaam,
gebroken ogen,
verloren,
telkens voorgelogen,
Alleen,
gebarsten vragen,
onbeantwoord,
gespleten dagen,
Eenzaam,
in tranen gevangen,
verlaten,
gevoelloos opgehangen...…
Oogcontact
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.604 Haar rode wangen en
schitterende ogen
houden zijn blik gevangen
bevallig buigt zij zich voorover
zijdezachte haren
beroeren zijn wangen
vol van liefde
ontwaakt zijn verlangen…
De ware weg
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
865 Diep ontroerd en gevangen
in een web van onrust
zoek ik tevergeefs
naar de zin van het bestaan
Een klank, een trilling
een traan van verdriet
openbaar mij de ware weg
en ik zing mijn lied…
Sappho
netgedicht
3.3 met 11 stemmen
903 Sappho,
droomdichtend aan haar lier,
geslagen, getroffen, scherp verwond
door zuivere aardse schoonheid,
in tere gloed gevangen,
leeft mythisch mysterieus,
een onbegrepen godin.…