987 resultaten.
Vuurtoren
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
840 De vuurtoren kijkt naar de horizon
stevig en stram, aan tegenwind gewend,
bekend met het waaien van helmgras
en van het zand en ziet de soepele zeevlucht
van de meeuw met stille tevredenheid aan.…
Nabij Zeus
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
978 op het dode punt
van de boulevard
nabij een ijzeren wapen
van weleer
staart hij ver weg
concerteren
schreeuwende meeuwen
in lawaai van golvend geweld
melodieën in een witblauwe sfeer
hij ziet in de verte
gedachten passeren
schepen, af en aan,
doch op wisselende afstand
in de herinnering
wel te verstaan
haren, dun door de jaren…
Dwaler?
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
473 Over toppen van de
duinenrij, stampt ze de
schelpen fijn tot nieuwe
paden, de wind borstelt
de helm en het golvend haar,
gebleekt door zilte zon
en het natte zand, waaruit de
meeuwen van haar dromen
zijn voorbestemd, zij stijgen
met elkaar naar hogere
regionen, verre uithoeken
van de ‘zielezeeën’, zich
van geen kwaad bewust.…
En de zee maakte muziek.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
662 In de verte een schip,
de roep van een meeuw.
We zagen de sterren,
het licht van de maan.
Ik fluisterde haar naam.
Ze maakte me blij.
En de zee maakte muziek,
een harmonie, een symfonie.
En de zee maakte muziek,
voor haar en voor mij.…
Vat vol rivier
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
525 Steegbreed op karige dagen
breed en wijdlopig tussen de winterdijken
in een zondvloedige era
zwijgzaam kruipend onder krijsende meeuwen
wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd
de oevers wenken nog wel
niet overtuigend en verbreken verbindingen
de holle paden lopen dood en nat
gevallen kleurig blad vaart derwaarts
herfstver weg van…
Drinkbaar ?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
454 Zo zijn meeuwen onze zwervende zielen,
bevrijd en laverend op de vleugels van het licht
komt na de zondvloed alles weer tot leven, en
gloeit de laatste steen op in een middagdicht.…
Zweef
gedicht
5.0 met 1 stemmen
5.798 Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen
ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht
als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar
ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar.
Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht
ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.…
De laatste wintertijd
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
525 Een meeuw probeert vergeefs een
schreeuw, want op ieder takje ligt nu sneeuw
die geluiden dempt en het leven opzuigt.
De winter gongt pijnlijk door het landschap,
terwijl Terra trilt en lava hoest via haar vulkanen.
De mensheid maakt immers te vaak een misstap.
Men ontkent de ethers van de schepping.…
Verpulverd verhaal
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 Door ieder en alles ingeademd,
vermengd met het hunne,
de schreeuw van een meeuw,
lieveheertjes, een zandkorrel.
Nu was ons verhaal
een mengsel van alle wezens,
zat het vervat in alle levens,
begreep ik de drang en het belang te luisteren,
lezen en kijken
om daar doorheen ons eigen oorspronkelijke
verhaal te herkennen.…
de wolf van Eristoff
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.101 Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak,
ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak
toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen
mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen
Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil
en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil
Diep slapen…
Het eiland
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
493 De boort vaart
komt aan
het dek loopt
leeg
er is veel zon
gedempt door
groene bossen
om de kade te
bepalen trekken
meeuwen witte
kringen met hun
scherpe kelen
een malende schroef
tegen de hemel
aan de andere kant
ligt ook zee
met een rand
van schuim die
opschuift
terug kruipt
zonder overleg
rustig de ijle boog
van de stemmen…
Zoutelande
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
822 Branding
De zoute branding komt aan land
Met schuimkoppen in het volle licht
De golven rollen over het strand
Waarbij ze het mulle zand verdicht
De waterlijn, ligt bezaait met wier
en restanten van wat we hier laten
De zee brengt ze met de vloed naar hier
tot ze met eb ons weer gaan verlaten
Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen
enkele…
After Valentine
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
482 terug apt ongeacht welk uur
—----------------------------------
Inmiddels heb ‘k m’n ring terug
je gezien, gesproken en betast
Ik kan weer door
De lente, ‘k stel me voor
we gaan weer naar het strand
laten golven in ons gezicht en haren
over ons heen maar
de zon de lijven garen
de korrels in de haren
de tongval van mijn dorp,
de meeuwen…
Een Dag Die Gewoon Zichzelf Mag Zijn
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
474 En dan naar huis, gewoon
liggen op het gras,
glimkijken
naar de felblauwe hemel,
die niet té felblauw is,
het gras dat niet té koud of té nat is,
geen scooter die snijdt als een mes
door de tijd of een straal-
vliegtuig door het frame,
een koekoek mag wel, een meeuw.…
Illusies
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
465 Maar hoe ik de kusten zag
van foto's die ik gemaakt
van lange eenzame wandelingen
de bocht in de verte
wolken partijen,
de wind voelde op mijn wangen
‘k er over schrijven wilde,
m’ erover dichten hoorde in stilte
hoe hield ik van de zee, de vogels
ging ik erin op
De volgende dag ging ik echt
langs strand,
haast geen meeuwen…
De Generaal En De Zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 Het gekrijs van zijn luitenant klonk als een meeuw.
Een fluitende kogel langs zijn wang, een koele bries.
Doch plots veert hij op, een luide knal en hoorngeschal
met schrik overziet hij terstond zijn fikse verliezen.
Zag er slecht uit, zijn paard met bebloede snuit.
Een soldaat lag kermend op de grond dood te gaan.…
Zo volgden mijn voetstappen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
565 de wind
op de tuinaarde was neer gewaaid
na een verfrissende douche
stapte ik verkwikt in mijn kleding
deed mijn schoenen aan
en liet de deur achter me
in het slot vallen
de intensiteit van het prille
het net ontwaken
voelde aan als de kus van zon en maan,
op mijn nog slaapdronken wangen
overal het gejubel van vroege vogels
nu de meeuwen…
Mijn pad.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
992 Als een meeuw in de lucht zal ik zoeken,
naar de vissen van hoop en geluk.
Tot die tijd zal ik lopen op blaren,
blikken negeren en weten dat dit pad
mij leidt naar een pijnloos bestaan.…
In de manteling bij Domburg
poëzie
3.1 met 7 stemmen
2.626 IJle vogelvluchten rissen
Achter weemlend twijgenweb:
’t Zijn de meeuwen die gaan vissen
Met de wederkeer der eb...
Ieder jaar wordt sneller ouder,
Vroeger avondt elke dag,–
Maar mijn hoofd ligt aan uw schouder
En ik hoor uw harteslag.…
Blote voeten op het strand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 strand
Heuptas op je dij
De zee die overmant
Isis aan je zij
Blote voeten op ’t strand
Broekspijp omgeslagen
Zachtjes kietelt het zand
Antwoord op je vragen
Blote voeten op ’t strand
Fluist’ren doet de wind
Met je hakken in het zand
De golven worden bemind
Blote voeten op ‘t strand
De zee kolkt heel gedwee
Ver weg is het land
Meeuwen…
De zee
poëzie
3.8 met 10 stemmen
5.288 En als ik ga gehaast,
Genaderd en genaast
Door de jagende dood,
Hoor ik de troost
Van 't eendre golfgeruis,
Dat is als het vermengd gejuich
Van al haar schipbreuklingen, al haar meeuwen,
Aanbreken over de eeuwen,
Die mij verzwijgen en verteren.…
Zeven huismussen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
466 vragen
zij liet de huisvogels weer los
om te ontsnappen aan de wildernis
van haar geprevelde woorden
die ergens vandaan leken te komen
tijdens het nog prille begin
van mijn jeugdmoedig bestaan
hadden mijn onbestemde dromen
zelden vleugels
ik zag de huismussen vliegen
ik zag de gevleugelde huismussen gaan
ik zag mijn moeder in een meeuw…
Eendje in zijn eentje
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
622 Ze lagen altijd bij elkaar naast
de vijver achter mijn kasteel,
gebroederlijk, gezusterlijk,
en altijd voor elkaar op komend,
wanneer gewone eenden hen bedreigden
of kraaien of meeuwen of meerkoeten.
Soms zag ik ze verderop vertier zoekend
en ik groette hen altijd met diep respect,
alsof ik hen ken uit een ander leven.…
Sporen in het zand
netgedicht
4.3 met 15 stemmen
1.373 De woorden berg ik op in een kleine
dichtersdoos, die sluit ik in mijn hart met
wat zand en zeewierkroos, wat schelpen
en een tand van een overleden haai, een
meeuw die overvliegt, de herkenning,
en ik zwaai.…
Cinque Terre
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 spatten
een kladje smaragd en azuur
subtiel over de schouder
om ook het water te kleuren
tot tegen de scherpe kliffen
flanerend door de smalle steegjes
waar tussen huizen wasgoed droogt
als het maar even kan de zee in
pizza eten we uit de doos
met een brilletje kijkend naar de vissen
dus zo voelt een kwallenbeet
zon gaat onder, hoor de meeuwen…
lief
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
486 mijn lief, er ontgaat
mij vanwaar ons oorsprong
uit de lente is ontsproten, madeliefjes
en sombere vergeet-mij-nietjes krioelen
als jonge vaarsen voor ‘t eerst in vrije
veld door de verse aarde kuieren
het dak van zon en maan; vandaag
slechts licht gesluierd laat de meeuwen
dansen en ganzen door het luchtruim
in een grote V van moedeloos…
DE JAS VAN MIJN VADER
netgedicht
4.7 met 30 stemmen
1.067 Weer een dag in het rood geschreven
dagen verspillen, daar ben ik
onderhand heel goed in geworden
ondertussen gebeurt er van alles
kinderen ontkinderen
de aarde draait zijn as rond
een boom valt om in de nacht
vederlicht gekraak, niemand lag wakker
ik loop naar buiten, een nieuwe stoet staat in de rij,
de kreet van een meeuw uit het niets…
Wat ik tegenkwam 2
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
634 Bevroren takken van struiken,
zwarte kraai kijkt uit op dak van elektriciteitshuisje,
een opvliegende meeuw,
twee eenden achter een sluisje.…
Hoedendragers
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 gevraagd
Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open
Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart
Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven
Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard
Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven
Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het klei
Meeuwen…
Mijn vuurtoren
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 Mijn vuurtoren,
ik mis je zo,
gauw zal ik mijn hand weer plaatsen
op jouw koude rug van ijzer,
en dan gaan we weer
naast elkaar staan
in de krachtige wind,
en kijken samen
hoe een grote witte meeuw
door de avondzon
vliegt.…