Alle inzendingen over meeuw

987 resultaten.

Sorteren op:

Vuurtoren

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 840
De vuurtoren kijkt naar de horizon stevig en stram, aan tegenwind gewend, bekend met het waaien van helmgras en van het zand en ziet de soepele zeevlucht van de meeuw met stille tevredenheid aan.…

Nabij Zeus

netgedicht
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 978
op het dode punt van de boulevard nabij een ijzeren wapen van weleer staart hij ver weg concerteren schreeuwende meeuwen in lawaai van golvend geweld melodieën in een witblauwe sfeer hij ziet in de verte gedachten passeren schepen, af en aan, doch op wisselende afstand in de herinnering wel te verstaan haren, dun door de jaren…

Dwaler?

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 473
Over toppen van de duinenrij, stampt ze de schelpen fijn tot nieuwe paden, de wind borstelt de helm en het golvend haar, gebleekt door zilte zon en het natte zand, waaruit de meeuwen van haar dromen zijn voorbestemd, zij stijgen met elkaar naar hogere regionen, verre uithoeken van de ‘zielezeeën’, zich van geen kwaad bewust.…
pama29 juni 2011Lees meer >

En de zee maakte muziek.

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
In de verte een schip, de roep van een meeuw. We zagen de sterren, het licht van de maan. Ik fluisterde haar naam. Ze maakte me blij. En de zee maakte muziek, een harmonie, een symfonie. En de zee maakte muziek, voor haar en voor mij.…

Vat vol rivier

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 525
Steegbreed op karige dagen breed en wijdlopig tussen de winterdijken in een zondvloedige era zwijgzaam kruipend onder krijsende meeuwen wordt het sompige land druppelsgewijs gescheurd de oevers wenken nog wel niet overtuigend en verbreken verbindingen de holle paden lopen dood en nat gevallen kleurig blad vaart derwaarts herfstver weg van…
Kees Keizer20 november 2013Lees meer >

Drinkbaar ?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 454
Zo zijn meeuwen onze zwervende zielen, bevrijd en laverend op de vleugels van het licht komt na de zondvloed alles weer tot leven, en gloeit de laatste steen op in een middagdicht.…
Pama21 november 2013Lees meer >

Zweef

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 5.798
Als kind kon ik ’s nachts het raam uit vliegen ik spreidde mijn armen en dreef door de nacht als een meeuw op de wind, het was niet moeilijk en niet zwaar ik spreidde simpelweg mijn armen en zweven maar. Freud zegt hierover: een gesublimeerd verlangen naar macht ach, wist ik veel, ik was een kind, ik was veertien jaar.…
F. Starik16 oktober 2015Lees meer >

De laatste wintertijd

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
Een meeuw probeert vergeefs een schreeuw, want op ieder takje ligt nu sneeuw die geluiden dempt en het leven opzuigt. De winter gongt pijnlijk door het landschap, terwijl Terra trilt en lava hoest via haar vulkanen. De mensheid maakt immers te vaak een misstap. Men ontkent de ethers van de schepping.…
René Roumen24 november 2015Lees meer >

Verpulverd verhaal

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
Door ieder en alles ingeademd, vermengd met het hunne, de schreeuw van een meeuw, lieveheertjes, een zandkorrel. Nu was ons verhaal een mengsel van alle wezens, zat het vervat in alle levens, begreep ik de drang en het belang te luisteren, lezen en kijken om daar doorheen ons eigen oorspronkelijke verhaal te herkennen.…
Ralameimaar24 januari 2016Lees meer >

de wolf van Eristoff

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.101
Een hete zomeravond, de meeuwen vielen van het dak, ik zou de tuin nog gieten maar daaraan had ik lak toen schonk ik menig wodka in, ik zoop me buiten zinnen mijn oude vader zei het nog; van drank kan je niet winnen Toch ging ik aan het slempen, ik zoop als een natte dweil en toen ik toch de bodem raakte ging ik snel onder zeil Diep slapen…

Het eiland

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 493
De boort vaart komt aan het dek loopt leeg er is veel zon gedempt door groene bossen om de kade te bepalen trekken meeuwen witte kringen met hun scherpe kelen een malende schroef tegen de hemel aan de andere kant ligt ook zee met een rand van schuim die opschuift terug kruipt zonder overleg rustig de ijle boog van de stemmen…

Zoutelande

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 822
Branding De zoute branding komt aan land Met schuimkoppen in het volle licht De golven rollen over het strand Waarbij ze het mulle zand verdicht De waterlijn, ligt bezaait met wier en restanten van wat we hier laten De zee brengt ze met de vloed naar hier tot ze met eb ons weer gaan verlaten Het paalhoofd is bevolkt door meeuwen enkele…
Leo Geluk24 februari 2019Lees meer >

After Valentine

netgedicht
2.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 482
terug apt ongeacht welk uur —---------------------------------- Inmiddels heb ‘k m’n ring terug je gezien, gesproken en betast Ik kan weer door De lente, ‘k stel me voor we gaan weer naar het strand laten golven in ons gezicht en haren over ons heen maar de zon de lijven garen de korrels in de haren de tongval van mijn dorp, de meeuwen…

Een Dag Die Gewoon Zichzelf Mag Zijn

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 474
En dan naar huis, gewoon liggen op het gras, glimkijken naar de felblauwe hemel, die niet té felblauw is, het gras dat niet té koud of té nat is, geen scooter die snijdt als een mes door de tijd of een straal- vliegtuig door het frame, een koekoek mag wel, een meeuw.…
Simon K.19 januari 2026Lees meer >

Illusies

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 465
Maar hoe ik de kusten zag van foto's die ik gemaakt van lange eenzame wandelingen de bocht in de verte wolken partijen, de wind voelde op mijn wangen ‘k er over schrijven wilde, m’ erover dichten hoorde in stilte hoe hield ik van de zee, de vogels ging ik erin op De volgende dag ging ik echt langs strand, haast geen meeuwen…

De Generaal En De Zee

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 738
Het gekrijs van zijn luitenant klonk als een meeuw. Een fluitende kogel langs zijn wang, een koele bries. Doch plots veert hij op, een luide knal en hoorngeschal met schrik overziet hij terstond zijn fikse verliezen. Zag er slecht uit, zijn paard met bebloede snuit. Een soldaat lag kermend op de grond dood te gaan.…

Zo volgden mijn voetstappen

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 565
de wind op de tuinaarde was neer gewaaid na een verfrissende douche stapte ik verkwikt in mijn kleding deed mijn schoenen aan en liet de deur achter me in het slot vallen de intensiteit van het prille het net ontwaken voelde aan als de kus van zon en maan, op mijn nog slaapdronken wangen overal het gejubel van vroege vogels nu de meeuwen…

Mijn pad.

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 992
Als een meeuw in de lucht zal ik zoeken, naar de vissen van hoop en geluk. Tot die tijd zal ik lopen op blaren, blikken negeren en weten dat dit pad mij leidt naar een pijnloos bestaan.…
Danielle Mooij21 september 2010Lees meer >

In de manteling bij Domburg

poëzie
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 2.626
IJle vogelvluchten rissen Achter weemlend twijgenweb: ’t Zijn de meeuwen die gaan vissen Met de wederkeer der eb... Ieder jaar wordt sneller ouder, Vroeger avondt elke dag,– Maar mijn hoofd ligt aan uw schouder En ik hoor uw harteslag.…
P.C. Boutens29 december 2010Lees meer >

Blote voeten op het strand

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 877
strand Heuptas op je dij De zee die overmant Isis aan je zij Blote voeten op ’t strand Broekspijp omgeslagen Zachtjes kietelt het zand Antwoord op je vragen Blote voeten op ’t strand Fluist’ren doet de wind Met je hakken in het zand De golven worden bemind Blote voeten op ‘t strand De zee kolkt heel gedwee Ver weg is het land Meeuwen…

De zee

poëzie
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 5.288
En als ik ga gehaast, Genaderd en genaast Door de jagende dood, Hoor ik de troost Van 't eendre golfgeruis, Dat is als het vermengd gejuich Van al haar schipbreuklingen, al haar meeuwen, Aanbreken over de eeuwen, Die mij verzwijgen en verteren.…

Zeven huismussen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
vragen zij liet de huisvogels weer los om te ontsnappen aan de wildernis van haar geprevelde woorden die ergens vandaan leken te komen tijdens het nog prille begin van mijn jeugdmoedig bestaan hadden mijn onbestemde dromen zelden vleugels ik zag de huismussen vliegen ik zag de gevleugelde huismussen gaan ik zag mijn moeder in een meeuw…
mobar7 augustus 2013Lees meer >

Eendje in zijn eentje

netgedicht
3.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 622
Ze lagen altijd bij elkaar naast de vijver achter mijn kasteel, gebroederlijk, gezusterlijk, en altijd voor elkaar op komend, wanneer gewone eenden hen bedreigden of kraaien of meeuwen of meerkoeten. Soms zag ik ze verderop vertier zoekend en ik groette hen altijd met diep respect, alsof ik hen ken uit een ander leven.…

Sporen in het zand

netgedicht
4.3 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.373
De woorden berg ik op in een kleine dichtersdoos, die sluit ik in mijn hart met wat zand en zeewierkroos, wat schelpen en een tand van een overleden haai, een meeuw die overvliegt, de herkenning, en ik zwaai.…

Cinque Terre

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 591
spatten een kladje smaragd en azuur subtiel over de schouder om ook het water te kleuren tot tegen de scherpe kliffen flanerend door de smalle steegjes waar tussen huizen wasgoed droogt als het maar even kan de zee in pizza eten we uit de doos met een brilletje kijkend naar de vissen dus zo voelt een kwallenbeet zon gaat onder, hoor de meeuwen…
René Turk14 oktober 2019Lees meer >

lief

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
mijn lief, er ontgaat mij vanwaar ons oorsprong uit de lente is ontsproten, madeliefjes en sombere vergeet-mij-nietjes krioelen als jonge vaarsen voor ‘t eerst in vrije veld door de verse aarde kuieren het dak van zon en maan; vandaag slechts licht gesluierd laat de meeuwen dansen en ganzen door het luchtruim in een grote V van moedeloos…
elze31 mei 2022Lees meer >

DE JAS VAN MIJN VADER

netgedicht
4.7 met 30 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Weer een dag in het rood geschreven dagen verspillen, daar ben ik onderhand heel goed in geworden ondertussen gebeurt er van alles kinderen ontkinderen de aarde draait zijn as rond een boom valt om in de nacht vederlicht gekraak, niemand lag wakker ik loop naar buiten, een nieuwe stoet staat in de rij, de kreet van een meeuw uit het niets…
Simon K.10 september 2022Lees meer >

Wat ik tegenkwam 2

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 634
Bevroren takken van struiken, zwarte kraai kijkt uit op dak van elektriciteitshuisje, een opvliegende meeuw, twee eenden achter een sluisje.…
Ralameimaar21 januari 2023Lees meer >

Hoedendragers

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 513
gevraagd Een wolk van somber zwijgen hangt de zware tongen open Blootshoofds iets getuigen van een noeste drang naar zwart Afkeer van de luiheid en een eerlijk oog naar boven Faro’s volk een enakskind, het harde hart verhard Als koren op de libanon, mijn hart zal hem nog loven Een rijnaak maakt een trage bocht, de zon stroomt in het klei Meeuwen…

Mijn vuurtoren

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
Mijn vuurtoren, ik mis je zo, gauw zal ik mijn hand weer plaatsen op jouw koude rug van ijzer, en dan gaan we weer naast elkaar staan in de krachtige wind, en kijken samen hoe een grote witte meeuw door de avondzon vliegt.…