1974 resultaten.
auteur in spe
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.218 absoluut gezien was ze niet volmaakt
een wipneus, iets te volle lippen
maar de levenslust die van haar spatte
maakte hem weer jong, het hoofd
dubieuze debiteuren, eens nog zeker
direkteur crediteuren worden zou
hij werd weer jong, pienter, lenig
schreef liedjes en poëzie, zwom naakt
in zee met de “r” in de maand, overtuigd
van een toekomst…
Bekentenis
poëzie
3.4 met 7 stemmen
2.471 dat juist de Heer m i j heeft verkoren,
Gestempeld tot genie,
Zodat i k in 't publiek zijn lof laat horen,
In vrome poëzie.
------------------------------------------
Cornelis Paradijs - Grassprietjes (1885)…
Een zomeravond
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.473 De poëzie komt over me als een droom
Vol sterren en een lijfelijke nacht
Van duister, waar me een hel gelaat van licht
En vriendelijke ogen - enkel dat gelaat,
Want ál de rest is nevel zonder vorm.…
Floodlight
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
510 Rimpelig maanlicht van de tijd
Wind fluistert een mooie melodie
Huiverende artiesten onder floodlight
Kunstenaars in het land en kolonie
Ogen die de diepste pijn verzwijgen
Breken toekomst open met licht dooraderd
Van kleur vorm weer gevoel energie krijgen
Gevoed leven wij door boeken gebladerd
Goddelijke poëzie die als een symfonie…
bestijgt de kansel en heiligt je woorden
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
743 in een sfeer van vaag kennen
maar de zon nam je mee
jouw hart gaat naar zee
niet naar dat tijdloos gekeuvel
ik duid verder niemand dat euvel
jij bestijgt de kansel
heiligt je woorden, hangt jouw
gedicht aan magische koorden
jij was er in tijd
die ik je benijd maar
ik kon en wilde niet storen
ik zal je ooit winnen dan
raakt poëzie…
POËZIE OP POOTJES
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
724 rotterdam voorbij
want vast staat ook met mij
wordt straks de boel gesloopt
presentatie haagse klootjes
jij komt ook ouwe fuselier
honderden komen afhalen
omdat we er in staan
allemaal schrijvers koel
van het ha-ha-haagse volksgevoel
kerel dat wordt statenkwartier
niet zeuren gewoon voor gaan
ze betalen uit in kapitalen
wat heet POËZIE…
WILLEM
gedicht
4.1 met 95 stemmen
40.772 Dat is wat nu nog van hem overblijft:
ik heb de poëzie aan hem te danken,
en dat ik bij een versje soms moet janken.…
Strohalm
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
798 mijn stem
Onuitgesproken val ik over randen
Hoop en vrezen zetten mij nu klem
Tussen doodstille zwart besproken tanden
Praten doet nu niets meer tegen muren
Machteloos zoek ik naar nieuwe grenzen
Ver voorbij gesproken woord en utopie
Ik sta voor ontelbaar heter vuren
Machtwoorden en beeldende tendenzen
‘t Koninkrijk van luisterrijke poëzie…
Vermoorde zinnen .....
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
1.296 schuift het laatste teken achter
de punt naar binnen, het vraagteken
valt, maar ze stapt er blind overheen
taal laat zij achter in mooie zinnen,
waren ze echter zinvol geweest, dan
had het alfabet niet gebraakt op de
regels van dat uitgelezen onderwerp,
daar waar het gezegde zwijgt, spreekt
het lijdend voorwerp al snel over
poëzie…
...verder ben ik dichter
hartenkreet
3.3 met 36 stemmen
6.894 je ’t gevoel dat door je kamers waart
niet vrij met vlekjes kan betichten
van welgemeende poëzie
immers, zonder sproetjes op zijn bekje
is de giraf maar licht vervormd paard
met een wel
h
e
e
e
e
e
e
l
lang nekje…
Nieuwe kracht in mijn liefdeslied....
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
1.727 Dromen draaien rond mij
in een wereld van zachte poëzie
als de letters mijn pen vinden;
mijn woorden zullen
ge- en herschreven worden
Maar enkel door mij
De wind zweeft mee met mij
langs de laatste zee van
talloze emoties - waarin wij
duizend dromen zullen beleven-
en neemt mij naar de mooiste
zonsondergang van mijn leven
Maar toch…
DE FRANCTIREURS
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.167 De poëzie blijft, naakt en ongekromd,
Een tijdverdrijf voor enkle fijne luiden.…
Ontdaan van franje?
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
519 Waaruit die essentie de
ware aard doorklinkt,
in horizontale lijnen
met hoorngeschal,
verlegd het de wegen
in de taal en baart
z’n zinnen bloot in
poëzie als dolfijnen.
die nimmer zwegen.…
Titanic
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.441 Zij was ooit mijn toverdraad, ik was jong,
een halve meter literatuur verder
ben ik al jarenlang niet meer de herder
van schaap poëzie. Men zegt dat ik echt zong.
Het zingen is mij goed vergaan door niets;
louter dagtaken, scheren, ouder worden.
De blauwe stad hangt als een baard aan iets
dat ik 'ik' noem. Ben half-veertig geworden.…
mini sonnet
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
810 Proporties
Groots is de wereld, zonder vergelijk
In het heelal krioelen sterspiralen
waarin je tijdloos glorieus kunt dwalen
Wij zweven rond in 't ruime hemelrijk
Hier in de winter, plaatselijke tijd
op onze schaal van mensen, merels, mezen
een miniscule cel van 't wereldwezen
weerklinkt de echo van oneindigheid
In poezie, het hemelstormend…
wat jij mij toe dicht
netgedicht
4.7 met 14 stemmen
781 dichters
die blauwer wordende luchten
wilden delen in open bunkers
van bloeiend vertrouwen
meer dan de lieflijke huizengevels
en droomgevulde schuren
waarop vervoerende woorden
werden gedrukt
langs stil zwaaiende halmen
en zomerse vruchten in
de warme holte van mijn hand
voel ik jou en
ben jij mijn ruimte
in herkennende poëzie…
Zonder woorden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.729 hoe zou het zijn om zonder woorden
verhalen te vertellen
er was dan niemand die ze hoorde
dus enkel lege vellen
geen prachtige gedichten
gebrek aan poezie
en sms-berichten
ook die bestonden niet
een kast zonder boeken
chatrooms bleven leeg
geen huwelijksaanzoeken
en vragen waar je bleef
behoorden ook tot het verleden
net als ruzie…
Niets voor altijd
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
1.325 Of mag ik vrij over de bladzijden bewegen
het luchtruim zoeken als een ongebonden vogel
de plek vinden voor poëzie waarvan de diepte mij ontgaat?
Waar niets voor altijd is?…
Haags leed
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
1.286 men heelt er bloemkooloor of voetbalknie
versleten voeten, blafhoest, eksterogen
verstuikte enkels, tennisellebogen
verlatingsangst, eczeem of difterie
de zwaarste ajaksitis, allergie
vermoeide borsten na langdurig zogen
een aangetast -de drank hè- denkvermogen
een gonorroe, moderne poëzie
de bof, de plankenkoorts, de rode hond
men weet…
heer Aubrey over God
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
668 'hoewel ik hem persoonlijk niet mis
omdat toen ik voor hem open stond
niemand zei dat hij ook echt bestond
ben ik thans reuze blij dat hij er is
met regelmaat te gast in mijn poëzie
staat hij continu gereed voor het geval
ik serieus aan het werk in een gat val
of in mijn cryptogram geen heil meer zie
ook op reis vertrouw ik hem ten volle…
Het harlekijntje
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
643 u groot plezier
Muziek dat maak ik overal
Mijn ritmisch groot talent
Reikt alle snaren noten aan
En speelt ze ongekend
Dansen doe ik dag en nacht
Met handen in mijn zij
Volg ik mijn voeten op de grond
En dans de tijd voorbij
Over dichten niet gesproken
Zoals ik zelf al zie
Vormen woorden op mijn blaadje
Zich tot fraaie poëzie…
Serena streepje voor
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
940 Hoe machtig Venus Safina
ook tot dood vogeltje heeft geserveerd
Wat de wereld van poëzie echt imponeert
is de vlinder van Serena
Ace brood nodig breakpunt tegen
de bal reeds knalklaar in daalvlucht
Dementieva werd wel degelijk geducht
liet zij leven zwaarder wegen
In de weet ik bejaag geen effect
de meute volgt de bal geen insect
en zeker…
uitzicht.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
598 verloren dragen de bomen hun takken,
deze dagen die bloeden als wonden
en de wind waait hartstochtelijk
over alles heen: de straten huizen
pleinen en door de bomen dus,
ze staan verwilderd wezenloos
in de vruchteloze kou, blauw-
bekkend, bibberend als bange
dieren, al kun je het niet bewijzen,
daarom is poëzie ook: om te laten…
Zo teer en teder
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
602 een pril seizoen is aan het ontluiken
de lente ontwaakt uit haar winterslaap
bloesem omrankt het malse groen vlekkeloos
kleine vogelkelen kwelen
o zo zoet verleidend
dit beroert, ontroert en verblijdt
deze luister aanstroomt naar m’n hart
ik sta roerloos te kijken
naar dit landelijke "Hof van Eden"
(dat mij tot poëzie dicht kleurig uitgespreid…
zie je me graag
netgedicht
3.5 met 27 stemmen
836 ‘wat jij me toe dichtte’
weet je nog
we renden de heuvel af
langs lieflijk zwaaiende halmen
en in jou zong de zomer, ter hoogte van mijn hals
ik liet me ruggelings vallen in je armen
en in de bunker waar poëzie
het verleden verschoof
vol vertrouwen, om dromen waar te maken
met die immer voortdurende vraag
je was meer dan hartstocht…
Gedichtendag
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
429 honderd meter
poëzie
ligt er
tussen mij
en de kleine
winkelgalerij
witte tandartsassistentes
die in het laatste tegenlicht
kleumend met de armen gekruisd
wolken rook uitstoten
zeven oude bomen
niets vermoedend
van de kap
in stille overmoed
nog met kale armen
naar de hemel reikend
de diepe plof
van onze wijnfles
op de de bodem…
Feest
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.272 de stoelen verzamelen zich rond een tafel
die ernaar verlangt gedekt te zijn
er is sterrengefonkel in de boom
in de keuken wachten de glazen
ongeduldig om gevuld te worden
de oven staat zich al te warmen
de hapjes barsten de koelkast uit
als de gasten binnenstromen
vult gezellig rumoer de kamer
parelt de poëzie in de keel
de glazen en…
Hier groeit de hemel nooit meer samen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
809 die zich ongevleugeld
in het hart hadden genageld
Wij waren passanten
in een wereld die niet beter wist
dan dat jonge vogels
in dromen zouden nestelen
Jouw hand vouwde zich
in loyaliteit om mijn breekbare ziel
tot deze knakte in een orkaan
van het onbereikbare
Slechts de glans van het verleden
hield ons bijeen in de denkbeeldige poëzie…
Sentimenteel*
netgedicht
3.9 met 29 stemmen
4.310 Ineens ben ik dan in de Dapperstraat,
is poëzie een stoere verzetsdaad,
wil ik Marsmans "Holland" uit mijn hoofd leren.
Hoe groot de overgang in dit café,
waarin Brusselmans schreeuwt dat hij wil beffen,
het plat, platter, platst elkaar overtreffen
in één grotesk dichterlijk ratsmodee.…
HET PROEFONDERVINDELIJKE GEDICHT
gedicht
3.3 met 3 stemmen
8.601 dichter hij eet de tijd op
de beleefde tijd
de toekomende tijd
hij oordeelt niet maar deelt mede
van dat waarvan hij deelgenoot is
mijn gedichten zijn gevormd
door mijn gehoor
en door de bewondering voor
en de verwantschap met
friedrich hölderlin & hans arp
de tijd der eenzijdige bewegingen is voorbij
daarom de proefondervindelijke poëzie…