1614 resultaten.
Een kleine oase
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
818 we hebben
rotsen gebroken
gestapeld als stenen
rond de bron
die we vonden
een kleine oase
waarin we elkaar
zonder woorden
verstonden in de
bloemen die bloeiden
ja we groeiden
jij kleurde
je eigen bestaan
ik geurde het komen
en gaan van seizoenen
nooit zal de bron
droog kunnen vallen
onze zorgen verwateren
en klateren de…
Raderen gaat tegenkloks
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
732 zong een lied
van lang geleden
toen gebeden nog
ten hemel stegen
en klokken boeren
riepen van het land
zij onder bomen rustten
met eten uit de mand
zij gaarden
uit gods hand wat
de seizoenen gaven
spaarden in gezinsverband
ik minnestreel
dat leven in mijn lied
het raderen gaat tegenkloks
in opgefokt en doet zo zeer
ik neurie…
Voor al
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
588 Zonder pen
of papier
zal ik blijven
schrijven
woordeloos verloren
herboren
woorden
in gebaren te geven
gebleven
leven
geeft mij
nieuwe woorden
nog dagen niet voorbij
de bladeren
van mijn herfsttooi pracht
bij vlagen op de grond
rondgestrooid
weer al een seizoen voltooid
om paden te verzachten
in duistere nachten…
De natuur is een speler
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
433 Speelt in
elk seizoen zijn eigen
spel. Tovert de kleuren
die ook lekker kunnen
geuren.
Nimmer teleurstellend
volgens de regels van
zijn spel.
De kleuren van bloemen,
bomen en vogels; en alle
kenmerkende weers- en
hemelsignalen aan het
firmament. Zij maken dat
wij ons één kunnen voelen
met zijn elementen.…
Bevolken anoniem de hemel
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
813 ogen willen zien
de trekken kunnen onderscheiden
in het vallend blad
haar stem weer mogen horen
in het lied van opgetogen koren
als de wind iets harder bidt
mijn wolken zijn weer grijs
bevolken anoniem de hemel
ze maken niemand meer iets wijs
de wereld strakt zich
in een kouder onbehouwen
alleen mezelf kan ik nog vertrouwen
seizoenen…
zomer en winter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 zoals seizoenen gaan en komen
beleven wij plezier en pijn
de zomer wordt ons wreed ontnomen
de winter zingt een nieuw refrein
de kunst is onverstoord te blijven
in ons genot en in ons lijden
de onrust uit ons hart te drijven
in alle vier de jaargetijden
zoals een kaarsvlam rustig brandt
indien geen wind haar kan beroeren
zo houden wij…
De vlinder
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
617 De vlinder had haar ei gelegd
op een groen eikenblad
er kroop een piepklein rupsje uit
dat at en at en at
het at het hele blaadje op
en nam er nog een paar
het spon zich daarna in als pop
toen was het rupsje klaar
er na een hele tijd
een nieuw seizoen begon
kroop daar een kleine vlinder uit
die straalde in de zon
ze dartelde de wereld…
liet in zacht gebaar
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
1.033 ik zocht wat je verborgen had
je ogen straalden een geheim
maar in je lach voelde ik
altijd het warme bij je zijn
je liet in zacht gebaar
ontdekken wie je was
ik volgde, zag je openen
in woorden die ik las
liep door je seizoenen
wist lente met je zomerzoenen
maar oogstte misverstand met
jouw mysterie in mijn hand
weer zijn we een…
Alles op z’n plek
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
459 Dromerig zie ik uit over groene landerijen
door ochtenddauw bezaaid met parelen
omzoomd door bos in blauwe nevel
overgoten met stralen zonnegoud
en als luchtkastelen zweven witte wolken
door azuren blauw diepe herfsthemel
frisse herfstwind waait over velden
zacht huilend om de zomer
maar in vochtig bos vullen de bladeren
dit seizoen nog…
Herfstmaan
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
485 Een herfstmaan schijnt over de velden
daar aan de oevers van haar haar liefdesboek
moet hij zich bezinnen over het strand
en het feit dat hij geen kleren draagt
hoog aan de hemel glanzend
schijnt de maan over de daken
het is nu herfst, in leeftijd en in ouderdom
in seizoen en in vergankelijkheid
kom we lopen naar de dikke deur
verdwijnen…
Sneeuw en ijs
netgedicht
3.2 met 70 stemmen
370 ik ben de trap
opgelopen
nog brengen de
bekende geluiden
mij boven
het zuchten
en kraken
hijgen om
weer bij adem
te raken
nog altijd
wenkt boven
de overloop
met zijn heerlijk
tuinuitzicht op
het water van
de poldersloot
waar seizoenen
zich herhalen en
zomers soms falen
in het voldoen
aan het menselijk
verwachten want…
het rijmt niet
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
137 het hunkert naar iets
dat stroomopwaarts
het leven duwt, zonder
buitengewone krachten
maar met de hand
die slechts wijze
voorspellingen kan lezen
het rijmt niet, dagen zijn gelang
het seizoen fervent geraakt
aan onredelijke wispelturige
vervreemde eigengereide
levens beschouwingen
toch zijn de lijnen in de palm
in symmetrie gestegen…
Bio-logisch
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
626 Tikt als een klok door alle seizoenen.
Net zoals het ritme van de mensheid dat doet.
Wij passen ons aan,
aan het licht, aan het donker.
Actief overdag, passief in de nacht.
Onze biologische klok houdt over ons de wacht.
Soms brengen we hem uit balans,
als we waken tot diep in de nacht.
Dan krijgt onze biologische klok niet de kans.…
Lentekou
gedicht
3.2 met 48 stemmen
24.179 Er is niets dan de wind.
De tuinen zijn doorzichtig,
men ziet hun achterkanten leven.
Geen mist, geen regen,
alleen de wind, een dunne strakke wind
aanhoudend over door jong gras omhooggetilde,
omvergegroeide dorre bladeren.
De bomen zijn nog zonder glinstering,
oud, zonder knop.
Herinneringen weggestreken,
een voorhoofd onder pas gewassen…
December haiku
gedicht
3.8 met 250 stemmen
29.200 op de kortste dag
zijn je dromen het langste
over zomertijd
bij kale takken
werken piepkleine knoppen
aan een nieuw begin
de noordenwind raast,
keukenramen klapperen,
het laatste blad valt…
Zo'n dag
gedicht
3.5 met 12 stemmen
6.614 Zo'n dag,
waarop de lucht vol luchtigheid is,
lentewind plagerig achterom sluipt,
van zoveel niet benoembaars bol staat,
Parijs vlakbij is, Granada om de hoek.
Zo'n dag,
waarop het frisgerokte meisje
van de buren hoog moet reiken
naar knoppen in hun kersenboom,
wind de verleiding niet weerstaat.
Zo'n dag,
waarop ik gebukt…
'n Droë wit seisoen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
463 Samen toen met Breytenbach
op barricade
met woorden werd gestreden
tegen een zo vilein bewind
Vervolgens ver-
filmd, leerde de rest van de wereld
wat wreedheid is
als vanwege slechts een diep-donkere huid
'n beperkt aantal blanken zich ergert
zich stoort aan opkomst
van gerechtigheid voor gekleurden
vanaf de jaren '90 van de vorige eeuw…
Winterwende
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Naalden prikken aan,
trage uitlopers
dekken toe,
beslaan pad en land.
Water in vaste vorm
verloor het verzet,
kristalliserend
kruipt winter
langzaam dichter.
De zon verliest terrein,
maakt plaats
in het seizoenaal spel,
waar dagen niet langer lengen
maar korten,
gelijk mijn adem
gestokt in wolkjes
langend naar lichter.…
Cumulus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 De slakjes ontwaken
na een frisse regenbui
en als je goed kijkt
zijn de wolken
nu ze breken
met helium
gevulde
schaapjes
in de rui…
liefde die blosemen blijft
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
577 tweehonderdachtentwintig seizoenen
hand in hand samen wandelend
bloeit nog de liefde als bloesem
die de lente in het voorjaar kondigt
in goede en in slechte tijden
geweven door en met de tijd
werden herinneringen gemaakt
tot een encyclopedie vol passie
jullie liefde voor en met elkaar
is een testament van trouw en geduld
dat jullie blijvend…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin
in jouw seizoen…
Die nare dag
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
1.999 De seizoenen baren sferen
Terwijl klokken tijden keren
Bleek waarheid slechts een waanidee
En brak de liefde van lieverlee
Was het soms de sleur die sloopte
Houden van waar ik op hoopte
Of sloeg de leugen mij toen lam
Die nare dag dat jij afscheid nam
Ik herwaak uit jouw hypnose
Jouw pracht was daar slechts een pose
Maar koud werd mijn…
Herfstige ogen
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.023 Dit seizoen brandt pasgeboren klanken
in mijn herkennende ogen,
ze strijkt langs mijn lippen geduldige sporen .…
judaskus
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
990 In een hoge samenzwering
met priester en tempelier
is het vonnis geveld
Zijn mirakels zijn zo goed als uitgeteld
Voor een schrale buidel
verraadt hij de Zoon
Voor de prijs van een galeislaaf
het zure loon van één seizoen
gaat de uitverkorene onder de hamer
De schatbewaarder graait in de kist
Hij heeft zich van meester vergist
Al…
Pizza
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.248 En soms wel een seizoen of vier,
ansjovis, uien of makreel.
Italië, voor jouw primeur
bleek ras je zonnig land te klein.
Men bakt hem dus nu overal,
van Istrië tot Portugal.
De gast, hij wacht en nipt zijn wijn,
alvast genietend van de geur.…
VERANDERINGEN IN DE NATUUR
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.781 opgeslokt door terreurbestrijding
vergeten we het klimaat,
van elk nieuw seizoen...
Je wordt er echt niet vrolijk van
en liever stop je het weg
we zitten onze tijd wel uit
en als het gebeurt, dan hebben we pech?…
Tijd van leven
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
1.612 haar hoofd
rust zacht op mijn herfst
droomt van een lange zomer
waar ik nog jaag,
ren langs het strand
en om een glimlach vraag,
zij om een reikende hand
de afstand lijkt steeds groter
het slapen dieper dan ooit
seizoenen nerven mijn vel
jonkheid verdwijnt,
mijn toekomst dooit
haar wang
verraadt verte
de ogen spiegelen
mijn hart…
In scheppingskwaliteit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
482 kom wandel
met mij mee
de lege bossen in
en vind jezelf terug
fluister met bomen
zie hoe zij hun
plaats verdedigen
naar lichter dromen
proef de
zomergeur die
warm doorstoofd
hangt in donker loof
weet je een
met leven zonder tijd
alleen seizoenen tellen
tot het oogsten is bereikt
dan geeft
de kou respijt
na rust en reparatie…
een zee vol zomerrozen
hartenkreet
4.3 met 43 stemmen
10.912 van de branding
als vluchtige sluiers over het strand
waar zandkorrels jullie harten
in een tintelende beweging
voortdurend omhelzen
verenigen zielen zich op het ritme
van hooggewelfde woorden
en vlechten dagen zich
in een beminde gloed
laat de bindende klank
van eeuwige trouw weerklinken
in de spiegeling van
ieder beloftevol seizoen…
Het diepste zuiden
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
499 ik wist dat
jij zou komen
zag de horizon
oplichtten door
fantastische
bloemen
in je handen en
je lach straalde
al van verre
jouw warmte
in je ogen
sprankelden
ondeugende
beloftes om
ooit in dat
geluk te mogen
spiegelen want
uit het diepste
zuiden komen altijd
de mooiste bruiden
we leven in
seizoenen
vol records de
een nog…