Alle inzendingen over zwijgend

1174 resultaten.

Sorteren op:

Mijn vriendin in het Louvre

netgedicht
3.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 906
elektrische storm waart door mij vloek zacht, 'n non naast me kijkt kwaad Hand in hand lopen we over scherven van de tijd, waarin 't verleden schittert wandelen door zestiende-eeuws Florence mannen kijken om met lustige blik Vermoeidheid verzwakt mijn aandacht maakt je verschijning instabiel morgen zie ik je weer in het Louvre je glimlacht zwijgend…

Pim en Neeltje

netgedicht
4.0 met 40 stemmen aantal keer bekeken 993
Een zwarte fiets kleurt goed bij zwijgend water versprak bovenmeester Groen zich bij bio-buitenles. Meester knielde nederig neer naast Neeltje. Pim kreunde bij groen kikkerdril, verstopte zijn handen voor later. Langs baggersloten hangen sindsdien gekleurde hemden, jonge palingvissers dragen daar hun zwemvliezen hoog.…

Misschien

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.235
Mijn emoties de baas, ook het verdriet, Wandel ik zwijgend langs de kust. Misschien is het ooit slechter geweest, Of anders, ik kan het je niet goed zeggen. Misschien was de lucht toen niet blauw, Of leefde ik meer dan nu met de zorgen.…
Jos Witteman18 november 2006Lees meer >

Wacht maar...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Als de woedende noordwesterstorm de knokige, oude boom dan eindelijk genadeloos uit zijn zomerjas joelt, kijk ik machteloos toe hoe hij zijn bange, gewonde armen wanhopig ten hemel richt en niets anders kan doen dan zwijgend, meebuigend toegeven aan het valse lachje van de Grote Woelewaai.…

Man

gedicht
2.5 met 73 stemmen aantal keer bekeken 26.995
in gedachten had het is een man die groot is en zijn haar losmaakt die alles zuiver ritme geeft die een vrouw streelt met zijn handen en zijn ogen het is een aapje op een grijsgroen schilderij dat brutaal de lijst uit kijkt een hand legt op haar witte borst het zijn de sporen in de modder die je 's nachts ziet in het gras of een zwijgende…
Andrea Voigt13 augustus 2019Lees meer >

Horen zien en zwijgen

hartenkreet
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.704
De drie aapjes Is zwijgen dan soms beter is stil zijn dan een must is niets zeggen dan raadzaam zodat ik zonder lust kan horen zien en zwijgen is niets ondernemen dan belangrijker omdat de waarheid zeer doet is het zwijgende aapje een beest wat het altijd doet van horen zien en zwijgen is langs de kant staan dan beter dan in het…
an terlouw11 januari 2008Lees meer >

Mijn zoon

hartenkreet
2.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.621
Zwijgend lig je voor je uit te staren, in de stilte van een pasbegonnen jaar. Net 20 jaar jong is je toekomst begonnen, nog niet wetend waarheen de weg leidt. En achter je liggen alle voorbije jaren, dat we altijd klaarstonden voor elkaar. Niet veel verloren, des te meer gewonnen, en al wat ons rest, is een zee van tijd.…

'Mighty Victory'

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.092
Brokkelend strompelen over liefde Zwiept felle regen schrijlings neer Slaat klam en zuchtend warme dromen Beelden zwijgend haar adem in mist Groot getekend, sterk met kracht Verzuimt een verlangen grof en wreed Schokt fel, vervaagt aan een horizon Stotterend zilt die droeve tocht Trots vlucht langs de einder voort Stervende dauw en laf…
Solange29 augustus 2006Lees meer >

Stadsklokken

poëzie
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 3.729
Een laatste roep der donkre stad verzonk, Het zwijgend water wiegde gouden spranken, Nog poosde een late lichtschijn bij een kranke, Bij zure arbeid, of een zoete dronk.…

Muziek

poëzie
3.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.523
In de ogen voelde ik onbegrepen tranen – Tot, als in droom, ‘k liep zwijgend mee naar huis. En ‘k dorst geen één, zelfs Vader niet, te vragen Waarom mijn ziel de weelde niet kon dragen Van melodie in schemer en bladgeruis.…
Helene Swarth20 februari 2021Lees meer >

Zonnewijzer.

netgedicht
4.5 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.319
Zwijgend volg ik de lijnen van je gezicht. dan weer maken mijn blikken een schaamteloze reis langs je slanke figuur of geniet ik van je asymmetrische rode haar. Ik ben weerloos en beken: ik bemin je.…
Peterdw.14 december 2009Lees meer >

Jij en ik

hartenkreet
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.705
een lach, en vaak een traan dingen die we van elkaar nooit hadden geweten en toch wisten we beide van onszelf dat we die nare tijden moeten vergeten Vele jaren zijn er aan ons voorbij gegaan maar het geluk dat we samen delen dat pakt niemand ons nooit meer af want tijd zal alle wonden helen Ik heb je zachtjes bij je hand gepakt en zwijgend…
Moeke18 februari 2010Lees meer >

ANCI ZOEKT DE STILTE

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 748
Hij dicht zichzelf een zwijgende klaagzang. Zijn schors siddert licht, beeldt een bange droom: huidschimmel kwelt die oude reuzenslang!…
Han Messie23 september 2010Lees meer >

ijsbreker

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 878
Zwijgend tegenover elkaar. Niemand die iets zei. “Kom op, zeg eens wat!” ging door mijn hoofd. Ik zou het ijs breken deze keer, ik had het mezelf beloofd. Stotterend kwam er uit mijn mond: “Hee, lang niet gezien!” Ze glimlachte zachtjes en gaf me een kus… “Ik laat je een nieuwe wereld zien” Mijn ijslaag was gesmolten, net als mijn hart.…

Dauwtrapper

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 781
Korte ochtendwandeling is m’n dagelijkse investering, vaste route naar de bosrand; een bui overvalt me en ik schuil in de boskapel, sta naast de zwijgende Maria, de bui stopt abrupt; ik groet Maria en vervolg m’n weg- en nader het bos dat zienderogen verandert in bomen; de zon komt op, nevels die oplossen hebben met dauw de aarde gewassen…
Custor11 oktober 2010Lees meer >

De waakvlam in een zee van verdelgend vuur

netgedicht
4.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 531
Ogen turen onnavolgbaar als zwijgende diepten Sluimerend op de dag schijnend in de nacht vonkt een halfgod -geheimzinnig- op het beslissend uur Zijn silhouet wisselt elk moment van gedaante om niet gekend te worden Hij openbaart creëert iets uit niets schept nieuwe taal uit stille bronnen slecht heilige huisjes steen voor steen…

Felicitatie

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.955
', wat hij zwijgend negeerde. 'Kun je die zwaan-kleef-aan Bernlef niet terug sturen?', vroeg hij. Hij hijgde van ergernis. 'Ik heb geen vat op die jaloerse fan', zei ik, 'die is al jaren bezeten door hersenspinsels!' 'Stik toch, stomme vent!', zei hij, 'of denk je soms dat een hersenbloeding jou niet kan treffen?…

Roze muren

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.053
eindeloze politieke verhalen tijdens het diner…ieder heeft een mening zwijgend staar ik naar roze muren zie hoe de kelner schotel na schotel brengt… ik ?…
fairouz25 februari 2014Lees meer >

DE TOEKOMST.

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.107
Hij hief aan het feestmaal de beker zo hoog, Hij sprak, met verwaande woorden, Van al zijne voorspoed, van al zijn geluk, Terwijl zij hem zwijgend aanhoorden. Hij sprak zonder eerbied noch medelij Over 't onheil van vreemden en vrienden, En zei, dat de rampspoed geen wakkeren trof, En de andren hun onheil verdienden.…

Paradijs

gedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 3.963
Zij die - tanden op elkaar en zwijgend - zei: ik heb het praten verleerd. Hij die zei: we leven heel ons leven verkeerd. Het voorgeborchte. Pisa, Pistoia, Pienza; krenten in het brosse kruim van dit bevallig landschap. De zachte schoot van Siena is warm en rins doordesemd met olijf.…

Oor

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 545
Ik heb een schelp gevonden Zo’n bijzondere en fijne ronde Hierzo, op haar lichaam het strand Plotseling gestreeld door mijn hand Als door de goden zelf gezonden Ik fluister ertegen, dichtbij mijn mond Lieve dingetjes, ik verzin ze terstond Haar reactie is begrijpend liefdevol en zwijgend Sereen naar het bovenaardse neigend Verlicht toen…

Zwarte bloemen op je graf

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 752
louter aardse wildernis daarom zet ik zwarte bloemen op je graf Moegestreden en ook compleet versleten rust jij onder het kil monument van steen Wie jij was, het werd gisteren al vergeten het hindert je niet, al dat hout om je heen Donderslagen en loodzware koude regen teisterden de dragers van jouw begrafenis Lange gezichten, welke zwijgend…
Ton Rijkers8 februari 2016Lees meer >

Winternacht

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.164
Zwijgend en als uitgestorven ligt het dal in winternacht. In haar kleed van blanke vlokken sluimert de aard, zo diep, zo zacht. Aan de klare sterrenhemel gaat de maan haar stille gang. In haar schijn ligt daar de vlakte, scheemrend, als een maagd zo blank. Uitgegaan is 't laatste lampken dat van ver u tegenglom.…

Retourbiljetten

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.113
Niemand tikt er op het raam, tijd om te gaan, zand te happen, te ontmaagden het onthaal van droog zandsteen en zwijgende silhouetten die fikken van de hitte. Met lome stappen zweef ik over de vlakte, overkappen de bende hier, uit de grond stampen hotels met zwembaden, woonwijken en winkels een reisbureau met retourbiljetten…

Drie kwatrijnen

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 529
I We lopen, beiden, aan de Waterkant Je kijkt me aan maar ziet me niet Alsof de wereld door je iris vliedt Ik begrijp: ik zit al aan je binnenkant II De mensen willen je naar hún beeld en gelijkenis kneden als een golem, uit modder, zwijgend en zonder rede, een dommekracht, zeven maal omlópen: “Shanti, shanti, dahat, dahat”.…

Voor een onbekende

gedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 4.549
Zó zwijgend scheiden vreemden van elkaar. Dit was het bitter einde van een waan. Ik heb u nooit gezien, ik ken u niet; En toch voor u dit vaagbedroefde lied Nu gij alléén uw weg moet gaan.…

Nu ik het weer zo voel

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 461
Als mijn handen of schouders je niet kunnen steunen of helpen mijn woorden of juist het gebrek er aan nu domweg als mijn zwijgend knikken je niet kunnen troosten, vergeef me dan.…

De Ballade van Orange Grove (3)

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 640
in de nacht hij berooft de man van zijn slaap flarden van gospels en geschreeuw vermengen zich tot een gekmakend lawaai De kompanen de sinaasappelbomen zon beeld en geluid gaan hun eigen gang heen en weer voor en achteruit van zwart naar wit van wit naar zwart De man keert zich meer naar binnen de zoon ziet de vader vergrijzen zwijgend…

Nu of niets

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 535
hun supervisors en overige terzake kundige krachten hoogopgeleide geroutineerde door de wol geverfde medewerkers zijn stuk voor stuk tegelijk momenteel al dan niet met elkaar in gesprek een ogenblik geduld alstublieft druk op 1 voor muziek tijdens het wachten drukt u 2 dan krijgt u de weldadige stilte van het zwijgende…
Maximowitzki26 november 2024Lees meer >