5141 resultaten.
Nachtregen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
506 Ik adem.
Denken heeft geen zin.
Gedachten verstillen.
Alle druppels vallen.
Mensen ademen.
Allemaal.
Het mediteert.
Regen regent.
Het is nacht.
Nu is vrede.
Het ademt.
Het is stil.
Samen.
Hier.
Wij.
Nu.…
stamel de naam!
gedicht
2.5 met 37 stemmen
12.298 adem rustig in en uit, adem in
en uit, denk aan de naamdrager, in en uit
in en uit, goed zo, in en spreek de naam uit
hap naar de naam, probeer te happen
naar de naam als naar adem, zo ongeveer:
haphap, happen naar de naam, haphap
niet hoesten, happen haphap, niet hoesten
adem rustig in en uit, adem in
en uit, niet hoesten, adem in adem…
cyclus
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 De vrucht groeit en is voldragen
Adem in en Adem uit.
Een diepe zucht een traan een lach.
En het heeft zijn plaats ingenomen het bloeit en groeit.
Ogen die kraaien een lach op het gezicht
Adem in en Adem uit
Met vruchten gedragen.
Het kruipt het loopt het lacht.
Een innerlijke zon is geboren
Adem in en Adem uit.…
Staccato
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
1.563 Peep, peep, peep,
- adem in - pomp - adem uit -
peep, peep, peep,
- adem in - pomp - adem uit -
peep, peep, peep,
- adem in - pomp - adem uit -
De klanken van
jouw sterven,
Klonken nogal
monotoon.…
VOL NAALDEN VLIEGT DE LUCHT
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.977 Vol naalden vliegt de lucht,
vol priemend ijsgekertel,
dat glinstert in de zon,
en, met de asemtocht
gezwolgen, kilt en kerft
de kele en ‘t haargespertel,
dat in de neuze temt
de toevoer van de lucht.
‘t Is bijtend koud. Een spree
van witheid, ongemeten,
‘t zij waar ge uwe ogen vlucht,
ligt overal gespreid;
‘t is snee tot in uw huis,…
Ademstorm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
405 Adem verbindt al wat leeft
met de wolken en de wind.
Zie, hoe wilde gedachten razen
en uitgedoofd weer verder gaan.
Hoor, hoe adem in longen ademt
en uitgewerkt naar buiten gaat.
Voel, ons wilde levensbloed
dat als rivieren stroomt.
Zie, hoe hetzelfde water
door plantenwortels vloeit.…
Droom
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.339 Adem zucht omlaag
tot in eindeloze diepten
ik wervel rond.
Kantelend in de sterke rover
wil ik jagen
door het glinsterende land.…
Hoog belazerd
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
1.920 Als passagier zit dit me danig dwars
vanwege zeer reëel gevaar voor sars,
daar iemands adem mij kan infecteren.
Het is een luchtreis, die me zorgen baart,
wanneer die in een ademtocht ontaardt.…
met mijn laatste adem
hartenkreet
4.6 met 60 stemmen
2.024 Als ik weet dat ik ga sterven
sterven door extreme kou,
zal ik met mijn laatste adem
zeggen dat ik van je hou.…
winterslaap
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
654 de natuur in rust
onder een sneeuwwit tapijt
op adem komen…
Het koele meer...
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
900 zien
Alleen de adem van het koele meer
Langzaam vult de aarde zich
In een schemering van kilte
De adem blaast zich voort
Het koele meer heeft de aarde ingesloten...…
SLAAPSTER
gedicht
2.4 met 67 stemmen
18.559 Dit is nu alles wat ze is, tot een
bloot feit teruggebracht, zolang het
duurt van wat ze heeft geleerd bevrijd.
--------------------------------
uit: Buiten adem (AP 2001)…
laatste adem III
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
2.135 Voor het laatst in haar jonge leven
ligt ze in de avondzon in de branding.
De hulp bij ongeluk die hij had gegeven
bood helaas geen enkele redding.
Eenzaam in het schuim van de zee,
hapte zij nog eenmaal naar lucht
Hij stierf een beetje met haar mee,
met in zijn lichaam haar laatste zucht.…
Vlucht
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
687 de tijd
waar ik oversprong
viel dwarrelend naar beneden
de ruimte
waar ik in doordrong
versplinterde tot plaatselijkheden
vastgeklampt
aan de adem van mijn mond
heb ik al het bestaande uitgedampt
tot aarde, tot grond
in sterrenzeeën
heb ik gezwommen
zag de schepen één voor één zinken
heb alle melkwegen beklommen
om me uiteindelijk…
momenten
hartenkreet
4.6 met 29 stemmen
1.551 Het gaat niet om de momenten,
dat we alleen maar ademen
Maar juist om de momenten,
die ons de adem benemen
Het gaat niet om de momenten,
dat wij onszelf verliezen
Maar alleen om de momenten,
dat wij gevonden worden
Het gaat niet om de momenten,
dat wij stoppen met leven
Maar vooral om de momenten,
dat wij het onverwachte de kans geven…
Geen lucht
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
617 adem
kwam binnen
maar gaf mij
geen lucht
ik paniekte
in nog dieper
en sneller zuchten
zonder soelaas
alleen in
ontspanning
bleef ik mijn
angsten de baas
voelde
mijn hart
als een bonk
zonder kracht
wist van
lekkages
dotteren stands
en defibrilleren
ook dat als dit
voorbij zou gaan
ik het leven opnieuw
mocht proberen…
Mag ik je adempauze zijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.198 Mag ik je adempauze zijn
Adem jij mij in
Adem ik jou uit
Leer jij me warmte voelen
Ik jou ’t zuchten dragen
Zullen we daarna samen eens een ademhaling wagen?…
Snijdende wind
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
2.049 Een snijdende wind
beneemt messcherp de adem
voor vinnig weerwoord…
solsche gat
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
818 nevel tussen de stammen van
eeuwenoude bemoste beuken
door statige toppen kreunt de wind
geheimzinnig kil huiveringwekkend
slechts ademen is hoorbaar
verre stemmen uit een donker verleden
brassende broeders roversbendes
moordend en lallend
verzwolgen door de aarde
verdoemd voor eeuwig
in het moeras daar beneden
verre zilveren vogels…
Genezen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
1.099 Vervliegt in adem ruimteloos.
Zwermt armen ver vooruit.
Hijgt nauwelijks ontluikend boos,
‘s Lijfs strelend zacht besluit.…
Ontvangstbewijs
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
2.595 Als ik jouw laatste adem vang
dan blaas ik je nieuw leven in.
In wanhoop grijp ik naar de lucht
maar de dood is sneller.
Nu je ademhaling is gestopt
sluit ik jouw mooie ogen.
De dood klopt aan en neemt je mee.
Geeft mij de wanhoop, pijn en angst
als bewijs van jouw ontvangst.…
’s Morgens vroeg
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
1.752 Zacht hoor ik de adem
van de vrouw die ik liefheb.
Zo ze hier naast me ligt
En haar borstkast op en neer beweegt.
Daar alle pijn uit mijn wereld veegt,
Als ze haar ogen op de mijne richt.
Eb wordt vloed en vloed wordt eb
bij het horen van haar stem.…
ademritme
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
658 nee, ik ken je niet
zoals je nu spreekt
die taal is mij vreemd
laat ons voor even
zwijgen over woorden
van een goudschaaltje genomen
weten dat het lichter zal worden
mijn handen tasten liever niet in het duister
altijd weer wil ik
mijn vingers op jouw huid
met je adem zien meegaan…
Lust voor het leven
hartenkreet
3.8 met 12 stemmen
1.250 heb ik nagedacht
hoe bedwing ik de tranen
zo dat zij in hun kommen blijven
wanneer het verdriet in aderen danst
en zelfs het hart weet niet hoe
stoppen met denken voor het moment
om mijzelf te kunnen redden wanneer
niets te redden valt en redeneren
te zwak is als het theelicht in
de duisternis van het hart
hoe dwing ik mijzelf om te ademen…
Adembenemend
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.996 Hoor…
de noordenwind roept kil mijn naam
nog even en ik zal haar volgen
waarheen de vlucht ook gaat
nee, ik voel geen angst
het leven was gelijk een bloem
geknopt, ontloken, volle bloei
maar nu vermoeid aan rusten toe
dus laat ik mijn laatste adem
wiegend over aarde dragen
kus nog één keer al wat raakte
voordat ik eeuwig slapen ga…
Adem in mijn nek
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
2.997 Ze heeft vanavond geen tijd
Voor mijn ondoofbare verlangen
Ik leun op de brugleuning
Het loopt tegen middernacht
Ik kijk naar mijn schaduw
Aan de oppervlakte van de gracht
Plots zie ik een tweede schaduw
Een stem fluistert mijn naam
Voetstappen stoppen achter me
Voel haar adem in mijn nek
Warm en aangenaam
Ik draai me snel om
Ze legt…
Intiem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
929 Wisselzang
van longen
doorklieft
het ruime sop,
een frons
in het grensvlak
van verbinding.…
Je hebt me laten stikken
netgedicht
3.9 met 15 stemmen
1.087 Je slaat je armen om me heen
je hebt me in je macht
en ik heb een vreemd gevoel
als je je witte tanden blootlacht
Je armen als touwen
hebben me in je macht
Je ontneemt me de adem
en ik verlies al mijn kracht
Je vingers glijden langs mijn keel
en je laat ze pijnlijk prikken
Straks ontsnapt mijn laatste adem
Je hebt me laten stikken.…
vrijelijk
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
555 Een kei zit vergroeid
zijn gezicht tussen
wat mos en klei
kijk, hoe hij vrijelijk ademt
hij voelt zich een kei.
Niet anders dan los grind
waar dimensies minder tellen
en de vriendschap wordt bemint.…
Geen brug is mij te ver...
netgedicht
3.9 met 100 stemmen
4.977 Wat is het leven rijk en draagt veel namen
voor wat eenieder zoekt en adem geeft,
al zie ik wel dat weer de tranen kwamen
om onbegrip en wat verdoken leeft.
Gelukkig schijnt ook licht door kleine ramen;
er is geluk voor hem die vrienden heeft.…