22497 resultaten.
wandelaar bij Delphi
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
953 aan Artemis, mijn zusje, jachtgodin,
de eerste vrouw die ik ooit
stil en roze, ja naakt zag baden
in Delphi's warme, bruisende bron,
wat ik nooit durfde vertellen
ik ben Apollo, de zonnegod,
ik bespeel mijn gouden lier
ik schenk sinds de Oudheid,
naar men zegt, de wijsheid
en de schone kunsten
aan al Zeus' onderdanen
geloof me, wandelaar…
- Speelse Contouren -
netgedicht
4.6 met 12 stemmen
633 Vage contouren
morsen raar over het landschap
in glanzend olijfhoutoptiek
en kunnen uitnodigend
van gezicht veranderen
terwijl ze adembenemend kijken
naar nog opengebleven plekken,
de wandelaars..…
publieke banken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 dragen
het lichte gewicht van een plaats
bezaaid met bladeren
bestemd voor gesprekken en stiltes
soms bezeerd door verwijten maar meestal
geeft de rug een schommelen aan
vertrouwd met tussenpozen van schaduw en
licht woorden tot de bomen gericht of bedekt
met een krant voor een slapende man
de banken bieden een zitplaats voor de wandelaar…
STAPELING...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
454 rode steen op rode steen
gestapeld
in wild verband
Ons land
door monnik,
broeder,pastoor
bestuurd
met milde en ook strenge hand
Geen vreemde kracht
-van buiten-
werd ingehuurd
gearbeid werd er
'aan den lijve'
Even zoveel
gebeden
verhoord
en onverhoord
Nu resten
muren als stenen tekens
van een rijk verleden
een wandelaar…
Te gast in de Vierdaagsestad...
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
392 Al sedert twee millennia
ligt aan de oever van de Waal
een glooiende idylle
heuvelrijk rond Heyendaal
de benedenstad een baaierd
waar de massa's binnenstromen
grote golven van Sint Anna
tot de kadeboulevard
maar er heerst nu weinig gêne
wild doen lijkt meer in de mode
'wandelaars' doen hun naam eer aan,
laten het in tuinen lopen…
MEIROEP
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
431 In het Bosrijk Olterterp
glanst een wijde kring meertjes
waarvan het grootste
van elke wandelaar verlangt
dat deze vlak langs hem heen gaat
een ander water
noodt met een roze ring lelies
dichterbij te komen
maar strenge struiken
en deinende moerasgrond
beschermen zijn bewoners
weren kunstzinnig
te nieuwgierige mensen
alle vennen…
de houten bank
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
152 Met knoestige armen, uitgestrekt en wijd,
biedt zij rust aan wandelaars, die even uit de sleur zijn.
Met fluisterende bladeren als haar zachte stem,
vertelt ze verhalen van wandelaars, als een waardevolle schat.
Haar rug leunt tegen de stammen, stevig en trouw,
verlangend naar gezelschap, dag in en dag uit.…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
725 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd
en…
de duinen behoren aan wie hen liefheeft
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
702 de duinen behoren aan wie hen liefheeft
voor wie ook bij storm aan zee is, is het strand
wie ver loopt, weet wie er in de holen en de nesten leeft
en kent de vindplaats van elke plant
wie zo wandelt, is een rentmeester en geen recreant
maar waar Natuurmonumenten het duin beheert
wordt de ware wandelaar met bordjes en prikkeldraad geweerd…
Aan de Maan
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.016 Straal op 's wandelaars donkre baan,
In uw lieflijkheid neer.
Waar zonder hoop de verlatene smacht,
Schemere uw gloor.
Waar, na troosteloze afscheidsklacht,
Blij herenen de minnenden wacht,
Breke uw glinstering door.
Schoon is de dag, als zijn purperen gloed
Vorstelijk stijgt; -
Als hij zingend de ontwaakten groet!…
Slachtmaand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 November nat, grijs en stormig,
Wandelaars diep in d’kraag weggedoken,
Fietsers over hun stuur gebogen,
Allen op weg naar de warme kachel thuis.
’t Snorren van ’t roodgloeiend houtvuur
Overstemt ’t spinnen van de kat,
De was hangt dampend voor de kachel,
De beslagen ruiten druipend nat.…
Vierdaagse Nijmegen (3)
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.443 Collega-wandelaars: de groeten!…
Strijklicht
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.086 waar dunner wordende
dromen kijken in het
aangezicht van leegte
het schreien verbergen
achter de ranke boog
van rietlicht
hoe kan je zeggen
wanneer golven
zich stil leggen op
mijn adem
dat je me niet
loslaat
dat ik jou
met sterren omring
ik ben niet meer
dan de late avondzon
nog minder dan
het schetsboek
van de wandelaar…
EEN KRING OM DE MAAN
netgedicht
3.4 met 27 stemmen
1.845 Een nevelring
een lichte kring
rondom de maan
Een fluistering
is rondgegaan
Wie nu in het bos gaat
hoort hoe de vos praat
Hij zal de taal
van de dieren verstaan
Onder de maankring
is alles verlaten
Diep in het woud
heerst een betovering
houden vergadering
wezens der nacht
Wandelaar
wacht
voor gij nabij treedt
want wie teveel…
Vuurwerk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
560 We liepen achter een jong paar
dat hand in hand,
wij de enige wandelaars maar.
De zee één zwart gat.
Opeens pakte jij mijn hand zomaar
zodat ook wij hand in hand
En ik voelde een nieuw vuurwerk
en jong weer,
een nu en echt waar.…
Vertier
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
494 Woelig avonduur in de stad Leiden:
kroegen zingen met kleurrijke ogen
vol star of levend schemerlicht, pogen
allerlei wandelaars te verleiden.
Daarbinnen willen zwervers zich verblijden
bij bonzend gerinkel op de togen,
mogen hun drinkersgenot verhogen
tussen geleerde kerels en meiden.…
dooi
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
524 langzaam slinken witte bergen
langs de bermen van de wegen
wanneer het geglazuurde dons
onder gestrooid zout krimpend
tergend traagzaam er vergrijst
mistig wollige nevelen nu luchten
over verkeer dat treuzelig rijdend
bruingrijs met pekelregen sproeit
naar de schuifelende wandelaars
op het spiegelgladde wandelpad
waar koning winter…
HARBA LORI FA*
gedicht
3.8 met 33 stemmen
14.056 Die weeft zijn veelhoekige tijd
tussen braambos en braambos,
tot de wandelaar voorbijkomt op weg naar de haven,
de wandelaar die slaat met zijn stok.…
Die avond bij het meer
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
1.032 Als ik denk aan die ene avond
Bij het meer
Constant volgden mijn ogen je
Droevige blik
En je haren bewogen toch
Fris als een zomerwind
Gelijk met je stappen
Het was vreemd
Ik voelde me leeg en
Jij lachte naar die late wandelaar die het
Koud had en naar huis wilde
Langzaam stopte je aan de rand van het
Meer en keek rond je
Niemand, alleen…
Moeder
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.808 Op diepe afstand lantaarnlicht en kale bomen,
Auto’s, wandelaars, schoolgaande kinderen die gaan en komen.
Voor het einde vreesde zij het meest
En ging zij; het is mooi geweest.…
Groetnis , we zullen doorgaan , van Ramses Shaffy
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
696 Wandelaars daar keken zo vaak
vervreemd ook om, ze keken om.…
Parkzicht
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
402 ruizen vogelgesprekken
tot in het moerasachtige gras
een blauwzwarte man
een rosse vrouw in roze gekleed
(zelfs ik kan dit niet bedenken)
een wandelende grasmus
een verwaarloosde hond
nog meer kinderen met vogelogen
het licht vloeit langzaam weg
tussen gras en steen
iedereen gaat naar zijn dagelijkse huis
ik blijk de enige wandelaar…
Herfst
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
2.186 De te luchtig geklede wandelaars
doken tevergeefs weg in hun kragen.
De winter is alweer op komst.…
afscheid
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
3.314 u gaat hier de laan uit
sprak de overheidsdienaar
aan het eind linksaf de hoek om
geen probleem voor u als wandelaar
maar ik heb mijn voeten kapot
last van een onverwachte liesbreuk
de darmen staan onder sterke druk
produceren een kwalijke reuk
meneer dat is niet relevant
sprak de overheidsdienaar
u bent aan het eind van uw latijn
weest…
De oude vader
gedicht
3.0 met 21 stemmen
11.534 Zijn gedachten zinken verder weg,
zo verdiept hij zich in duisternis,
een verdwaalde wandelaar in de tijd.
Hij loopt voorbij de begraafplaats
en denkt verstrooid: de aarde gaapt.
---------------------------------------------------
uit: 'Het failliet van het realisme', 1999.…
Bekentenissen ?
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
608 In de voorbijgaande hitte van
het bos, spreken vlinders de taal
van een verstillend stemgegons,
waar de wandelaar zich in waagt,
met als levensproviand in de ransel
het zingen van een kind, geborgd
in de plantaardige traagheid van het
koele mos waar hij de weg in vindt
van nieuw ontdekte geuren , borgt
de kleuren van de hoop, bereidt…
omdat een enkeling
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
596 weet van had
alleen omdat een enkeling
te lang was en moest bukken
waagden ze het om aan mijn plantsoen
het mooie zicht te ontrukken
als ik al ergens angst voor had
was het voor zure regen
maar dat plantsoenen dit deed
dat valt me nou zo tegen
maar het is gebeurd, het feit ligt daar
het komt nooit meer in orde
en de toekomstige wandelaar…
Hang- en sluitwerk
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
469 Ginds verdwijnt thuiskomst in een woning,
vindt een dakloze een kerk, loopt
een wandelaar met de klok mee, weifelen
dwaalvogels bij bestemming, bijten
remmen zich vast in piepend ijzer en
bezegelen hangsloten inpandige leegstand.…
Herfstverhalend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Laaggevallen takken
priemen en beuken in
op geen acht slaande wandelaars.
Regen en wind halen verder
De kastanjes uit het vuur
voor de zegepralende herfst.…
AVONDVIERDAAGSE
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.720 een onafzienbare rij wandelaars
bevolkt het pad dat voor ons huis
de schakel vormt tussen volwassen
straten de avondvierdaagse loopt
door de geopende luxaflexlamellen
zie ik delen van mensen bewegen
naar de onzichtbaarheid jong over-
heerst ouderen lopen begeleidend
zwart
een galgolf neemt me op en gooit
me op één hoop met vergetelheid…