Alle inzendingen over echo van zee

35277 resultaten.

Sorteren op:

Gespiegelde waarheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 468
Zon die brandt aan deze zijde Van de waarheid - schaduwen Die nauwgezet vertellen Wat er gaande is, zichtbare Resultaten langs de randen Van dit dagelijks bestaan - Maar wat is die kalebas dan Die ginds kleurrijk weerspiegelt in het In het vensterglas? - Is dat wellicht Een tweede waarheid die nooit zal vergaan, Mooier, onaantastbaarder…
Bert Weggemans12 september 2014Lees meer >

uit een ander seizoen

netgedicht
3.9 met 14 stemmen aantal keer bekeken 741
ik er in woon, benaderbaar door warme wind en het glimlachen van een kind een zandrimpel schreeuwt een rode veeg ik vang alweer zijn echo op…

'k Zit met mijn lamme benen

poëzie
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.033
'k Zit met mijn lamme benen in de asse van een stervend vuur. Ik bid; mijn vrienden wenen; en 't hangt mijn keel uit op den duur. Zal ik mij dan vervelen met langer Job te spelen? De schoonste lol, de liefste lol maakt op den einde dol. De schapen moet men scheren en de ezels moet men slaan, ja slaan. Zo wil 'k, in alle…

O BLIK VOL DOOD EN STERREN

poëzie
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.332
o Blik vol dood en sterren, o hart vol licht en leed. De dag is spijtig verre; de nacht is hel en wreed. Mijn mond vol wondre smaken die géne vrucht verzaadt. Niemand, o hunkrend waken, die langs mijn venster gaat... Wij zullen nimmer wezen dan Godes angst'ge wezen. - God, laat ons waan en schijn dat we Uwe wezen zijn.…

Duinenkust

snelsonnet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 975
Een kekke kuil was ’s avonds al gegraven zodat ik vrolijk mij erheen begaf maar weldra stond ik stil, verbaasd, zelfs páf: Er lag een jonge vrouw vol overgave Ze rook naar zout, zand, zee, had ik wel lust? Ik ging, maar ja… alsof je duinen kust…

Zeearmen voor zeegodinnen

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 463
Belandt zij zonder Chicanes aan land Donderend en denderend Extravert Frenetiek de Gretige gulzige golven Hoorbaar hongerend Intimideert zij Jubelt zij haar Kolkende klaagzangen Lyrisch haar landschap Mooie maanzieke reuzin Neptunus maant haar tot kalmte Oeverloos opent ze haar Panorama’s deze non- Querulante sterre der zee…
J.Bakx3 oktober 2022Lees meer >

Schrijven

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Hoe wij onze namen schreven vlak bij de zee toen de zon ging dalen?…

jouw woorden

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 936
In de stilte van de nacht blijven jouw woorden als een echo hangen soms heel intens maar ook versluierend zacht altijd aanwezig jouw woorden als een echo in m'n hoofd gevangen…
ria31 januari 2010Lees meer >

Charade

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.081
, bereikt lust jouw erogene zone Utopia claimt een verlangen dat bevredigd dient te worden Mijn penoze richt naar de zee die mijn huid heeft gepekeld In jouw driehoek jouw triangulair klinkt een echo een kreet van lust door liefde van...…

En dan zal het zijn

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 429
Tienduizend nachten Heb je hier geslapen, Tienduizend dagen Hier geleefd, Je hebt ze hier In vrede doorgebracht - Nu je deze plek Gaat verlaten Lijkt alles anders Dan het ooit geweest is, En zal het zijn Alsof je hier Nooit geweest bent, De plek zal jou vergeten, Voor haar ben je hier Nooit geweest…

Zeldzaam zachte winterwind

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 543
Gekooid, geknecht, Beroofd en berooid In het traliewerk Dat leven heet Word ik vanmorgen wakker In een schuur met wat stro, Wat dieren en een kind Dat mij vol verwachting aankijkt - Zijn blik verdrijft mijn wanhoop Zijn liefde wordt mij gegeven In een zeldzaam zachte winterwind…

Over het echoïsch geheugen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 700
Het is een feit, Van de echo van de tijd.…
J. Quekel11 november 2012Lees meer >

Weemoedige echo van heimwee

netgedicht
3.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 639
Heimwee dikwijls krachtig als een ziekte die ons doet lijden; zijn echo is de weemoed met z’n treurnis te zacht voor verdriet In weemoed ligt de ontroering die als een traan schittert in ’n glimlach mens is gevoel en weemoed is een deel van z’n aard Heimwee hebben we naar mens en plaats zolang die bereikbaar zijn weemoed…
Custor3 april 2009Lees meer >

De echo van mijn bestaan

hartenkreet
4.4 met 11 stemmen aantal keer bekeken 619
Ik word niet vergeten een echo van mijn bestaan zit in jouw hoofd ik zit stilletjes in je hart daar ben ik geborgen. In jouw ogen besta ik en in je lach lach ik mee.…

De echo van de lach

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 574
De echo van de lach schalt over de wereld. Over de steden klinkt de waan van de dag. Een oog, een mond van het gewone ontsteld; de vrije expressie, een uiting zonder geweld. Het bulderen uit buiken ontluistert het gezag. De echo van de lach schalt over de wereld. Geen plaats ter wereld ontrouw aan zijn gezag.…

Echo uit onszelf?

netgedicht
5.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 375
vinden hebben aanrollende golven een eigen naam, benoemde entiteit als ziel van de oceaan, vloeibare empathie stroomt uit het lichaam, dichterbij dan weer ver vandaan waardering ongetroost doorbloedt de aders met geleefde tranen, uit processen die te laat geoogst prikkeling in zenuwbanen als het zwarte licht ons verduistert, een echo…
Pama17 juni 2020Lees meer >

Wouwelaar

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 482
In 't pandemonium klinkt steeds een echo Een die zich uitput in reïteratie Van slogans voor zijn eigen imitatie En aldoor zingt 'komkom tuutuut hoho' Het is geen wouw die je hoort dongedingen Maar 'n wouwelaar, die enkel na kan zingen…

Echo van een zielsverwant

netgedicht
4.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 573
er geen grenzen aan werkelijkheid van horizon er is een verder weg dan hier in de heuvels achter de oceaan waar ik mijn brieven schrijf aan deze tijdloze stilte die ik met mijn innerlijk beheer alles wat ik over afstand beweer gaat telkens in mijn hart tekeer totdat het zwijgen zinloos is mijn stem klinkt in jouw duisternis als de echo…
mobar13 maart 2018Lees meer >

Licht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 362
ik huil en lach tegelijk hoor een echo van engelen gezangen ja ‘t is waar het licht is hier blijven hangen…

Een Vage Echo

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Pari je wist er is een stuk verleden vaag gehuld in mist en Pari jij als haar nicht hoorde een echo van een niet beleefd verleden een brief heeft onverhuld de waarheid omtrent jullie beider verleden onthuld armoede was de schuld maar toch met geluk en geduld zijn alle stukjes van de legpuzzel ingevuld helaas is gebleken…
catrinus7 februari 2021Lees meer >

Geen stem

gedicht
3.1 met 53 stemmen aantal keer bekeken 14.226
dat opstijgt in de kuil van de zee die het land omvademt geen stem maar hij komt hij komt kruipend --------------------------------------------- uit 'Nieuwe proeve in strategie'…

De kilte van deze desolate nacht

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 523
Hoewel ze al enige tijd geleden opgelost werden in je zee van wartaal snijdt hun echo nog diep. Ik kijk machteloos toe hoe je verwikkeld in angst geblinddoekt bent voor alle pracht die je wil verroeren, betoveren en, als je het even toelaat, je zal verlammen, om je zo naar een nieuwe weg te leiden.…

Adem van de zee

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 695
Adem van de zee streelt het lichaam en de ziel je geeft je over in vervoering de euforie van geluksontroering heelt door haar macht de kracht want zij haalt alles uit de bron daar verdwijnt de grens die ik verzon in oneindigheid wenkt stralend licht het vergezicht naar kwaliteit van leven hier aan de zee vloeide onze liefde tomeloos…

Renesse - Schouwen-Duiveland

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 166
Onder en boven heerst beweging, chaos, onrust, van grassen, kuiltjes, heuveltjes, van donkere, botsende, jagende wolken. Netjes gescheiden door een zilveren reep: slordige rafelrand, strakke boord…

[ Het is prachtig spul ]

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 488
Het is prachtig spul, dit gele gevlochten touw -- Ik ruik retsina.…
Zywa15 september 2024Lees meer >

Laat de echo maar schallen

netgedicht
4.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 472
waar de woorden na je terug kaatsen die wij erin storten om aan geluiden terug te keren Gooi ik nu de woorden na een ieder die hier zit is mijn boodschap in alles wat wij in woorden geven breng het terug naar de basis Wij zullen het terug geven zolang de echo ons de tijd wil geven…

kringloop

hartenkreet
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.563
de rivieren heb ik achter mij gelaten ik regen in zee ik zee ik water in de schelp aan mijn oor hangt alles in de lucht alles behalve ik de grote klucht ik zit vast in mijn tijdelijke gestalte ben ik gebouwd of gebaren geboren of geschapen dwaasheid in de vraag verstilt de vraag een lege schelp valt een moment lang dood tegen een warme kust…
rob flipse12 januari 2005Lees meer >

Over de zee hangt matelijk te tampen

poëzie
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 3.558
Over de zee hangt matelijk te tampen een zoele en droeve klokke door de mist. De dag is zonder klaarte en zonder lampe. Hij, die zijn hart bezit, weet wat hij mist. Een stemme galmt, en ieder loopt verloren. Ik loop alleen. En 'k weet dat duizend zijn die naast me dragen door te dichte smoren lijk al te volle teilen melk hun pijn.…

En hoort uw hart

poëzie
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.045
En hoort uw hart: hoort gij uw hart niet slaan ? Daar is de maat waarop uw dagen dansten. Niet wen gij waart met weelden overlaên of dronken van een overmoed'ge waan, stond ge in de rei die blijde tijd omkranste. Brandde in uw brein al 't lijden dat het droeg leg op uw hart uw hand, en gij zult horen al de geheimen die, nog ongeboren, zich…