259 resultaten.
WAT WACHT?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
550 's Winters sluimert in Olterterp
de vijver bij Het Witte Huis
mat _ door zwijgend gras omringd
verborgen voor gasten
van het geliefde hotel
bereidt het kleine
maar krioelende leven
onder en rondom dat water
zich voor om in komend getij
mensen om de tafels
op te beuren met
zwemmen kruipen en vliegen
bij drukke broedzorg
begeleid door…
SNEEUWKLOKJE
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
338 De kleine witte bloem
van de late winter
hangt losjes aan haar steel
treurt licht om het getij
vol gebrek en grauwheid
zij zal bij een sneeuwbui
krijgshaftige aard tonen
zich een gang boren
door het vijandige wit
zon in grijze wolken gevat
brengt op het reine klokje
een geluidloos schimmenspel
van jaargetijden die elkaars
komen…
Als de avond zucht
gedicht
3.8 met 13 stemmen
7.981 Je zit wat onderuitgezakt
op een bankje in de duinen
waar je uitkijkt over zee
de vergane glorie straalt
van het matte in je haren
waar het goud van ooit
nu grijze strengen strooit
je hand streelt oud fluweel
dat plooit rondom je dijen
hun schoonheid lang passé
je blikken staren wrang
over het ebbende getij
en in het doffe van je ogen…
de Dichter
hartenkreet
2.8 met 11 stemmen
1.547 De dichter
wandelt dromend door
de stad
Hij kijkt met ogen
licht en transparant
hoe het leven zich
voltrekt
Dag en nacht is
alles in beweging
en staat nimmer stil
Getijen vloeien in elkaar
stormen razen harten jong
golven beuken ouderdom
liefdes staren blind de nacht
muziek vergeet de jammerklacht
De dichter
wandelt dromend…
Bootje in een fles
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
608 door een flinke windhoos
Op Gods wil aangewezen
En op die van de matroos
Dit schouwspel duurt al jaren voort
Varend in turbulente stormen
Ofschoon licht aan de horizon gloort
Schuimen golven in talrijke vormen
Buiten dit tafereel hoort men getik
Van grootmoeders antieke breigerei
De zeebries geeft haar geen schrik
Zij vertrouwt op het getij…
Mijn vader had een stoel in zijn kantoor
gedicht
3.6 met 65 stemmen
24.166 .
------------------------------------------
uit: 'Omtrent het getij', 1985.…
Dromend van mijn leven in de stad
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
445 Het is drijfzand, lastig
maar er zijn geen beesten
die mijn ogen uitsteken
om me levend te verscheuren
ook is er geen getij
geen vloed die me verdrinkt
ik zit alleen maar vast
als in beton, het zand
is hard geworden, ja
als er toeristen waren
zou ik naar ze zwaaien
op hun foto’s, maar
er is niemand
ik voel niet eens meer
hoe koud…
Zondvloed keert getij
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.209 Langzaam schept de herfst
doorzichtige velden met
bruinrode schaduwen
lijken op slagvelden van
verslagen ridders, verminkt
onder verloren licht
waar stormachtige bladeren
knielen naast naakte
winterbomen, huiverend
zonder zomergewaden
bidt de priester tussen
stervenskoude en beroofde
lichamen, ontdaan van al
het bladergoud…
Nu alles taalt en getij verlicht
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
624 Als jij tegen de lamp loopt
Neem jij steeds een beetje licht mee
Neem jij je zelf groot en vragend voor
Kan deze kleding er wellicht mee door
Binnenkort gaat het vriezen.
Haal je ijzers maar uit het vet
Lang nadien flonkert nu wellicht iets
In ogen na op een vervreemd domein
Heeft deze dag gelag betaald licht ontmoet
Nu alles taalt, ware…
WONDEREN IN DOOD GETIJ
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
555 Triest decemberweer;
boerenwormkruid wiegt geurend
als in de zomer.
De vrouw krijgt weeën:
kadetjes kauwen doet haar
plezierig lijden.
Het meer brult, schuimt woest:
zeilen, wimpel en vlag slaan
één trillende maat.
Voor het zwarte raam
staat een elektrische kaars,
gloeit sierlijk schokkend.
In de winterwei
liggen schapen knus bijeen…
OPBLOEI IN TRIEST GETIJ
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
485 Stijf zeewier steekt recht
omhoog uit de golven _ als
een drenkelingshand
Oudejaarsmorgen:
ik wacht maar _ in kamerjas;
de dag mag lang zijn.
Paarse dophei bloeit,
krijgt méér wonderbare pracht
onder verse rijp.
De rijp glimt en kraakt,
doet verlangen naar wat ouds:
bepoederd gebak.
In de nieuwjaarsnacht
spat vuur uit een kinderhand…
SLAPEND EN ONTWAKEND GETIJ
hartenkreet
1.9 met 8 stemmen
1.668 De kerstavond valt;
een lieverheersbeestje wacht
eenzaam bij de deur.
Die eenzame ster,
door stapelwolken omhuld,
straalt onverstoorbaar.
Ik veeg het schuurtje:
bonte snippers stuiven op:
eens een dagpauwoog...
Luide vogelzang
vult de vochtige leegte
van het maartse bos.
Tussen dor lover
flonkert het frisse groen van
bosbessenstruikjes…
OPLEVEND EN RUSTEND GETIJ
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
501 Uit de eikenstomp
ontspruit nieuw en teer leven:
een berkenboompje.
De dode boomstam
is vol levendige galm:
het spechtennest roept.
De maïs bloeit hoog,
ofschoon vast omslingerd door
dichte haagwinde.
De kale akker
is vol damp, die zacht voort schuift
naar natte bomen.
De kastanje valt...
Zal hij wintervoorraad zijn
of een nieuwe…
Getij dat blijft roepen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
379 Misschien ligt hij daar
als iets dat niemand vindt,
misschien verschuift hij
met elke nieuwe golf,
of misschien is hij niets meer
dan het vergeten
dat mij steeds terugroept
naar jouw getij.…
waarin rozenbottels geuren
netgedicht
3.4 met 13 stemmen
639 is het spreken
een daad van geluk wanneer
het licht lente schrijft, vloeiend
in het uur van
een helderwitte dag
en jij, in al jouw naaktheid,
het hoge gras volgt naar volmaakte
zeebloesems
tot diep in de hoeken
van het omgebogen getij
dat bevrucht en reeds ontelbare malen
stoeit met het hart
zoals de zon met het nieuwe hooi
voluit…
Wat deert me nieuwe liefdes-tijd
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.457 - Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij,
te kunnen stil geloven
in nieuw-aanblazend min-getij
door oud-gekende hoven.…
de zeezwemmer
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
694 verlangen
naar zeewater van 15 graden plus
zodat het saaie zwembad dus
kan worden vervangen
door zee aan wenkend strand
door vloed omspoelde palen
door tenenknersend zand
door sterke stroomverhalen
door verre zichten grijs
door brutaal meeuwgekrijs
Ja, voor wie graag in golven klauwt
waar wind de toppen krauwt
Is het ritme van elk getij…
Zwervend liaison
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
992 Gloeiend koper verhit het land
dat gewillig kleurt onder
de hoogste zon
De roep van de natuur
wordt gehoord door hen
die de stilte niet vergeten
en luisteren hoe
akkoorden gedempt sluieren
aan het suizen van een bries
die wapperend strijkt
in ‘t getij van halmenharen
welke ritmisch ruisen wiegen
tot fluistersymfonie
dat…
VERSTREKEN
gedicht
3.3 met 229 stemmen
46.218 vegen van zomer
een dronken behang
voelbaar de liefde
van levensbelang
droomde van leven
een gouden glans
de herfst is een streven
de liefde een dans
ik wil je nog even
lief geef me een kans
de kilte de stilte
de winter brak
de kilte de stilte
ik huiver ik snak
de kilte de stilte
en liefde ontstak
gebroken ontloken
dit laatste getij…
Zie, ik ben
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
703 En meer is er niet over van storm of
zee moe gezogen aan rondborstig strand zo
dat alles in zinnen ontstoken was of
ze laat zich zacht wiegen op kloeke
heupen van getij. En kijk naar mij,
ik ben.
Ik raak vervoerd in stromingen
die ik nog steeds herken.…
Het Wad gebaart
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
763 Gehuld in een zwartig laken
het nest van kaviaar
brandhout brakend
maakt van het wad
een eeuwig levend altaar
de som van eeuwigheid
loost het water van en naar de dijk
en in ’t smal getij
waar het leven bruist
is de dood de ader
die de kwelder doorkruist
soms stokt mijn adem
wanneer ik de meeuwen
zie nestelen in de kelk
van een…
Weten is niet voelen, zoals voelen weten is
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.026 Ik weet het weer,
ik weet het weer,
drank en peuken,
vergetelheid valt niet te duwen
waar het niet gaat,
verdriet vul je niet op,
gebeiteld en gehouwen,
begraaf je niet met een schop,
een gat aan de kustlijn,
gevuld met het getij,
nooit vergaan,
ik weet het weer,
ook als ik even niet kijk,
jij liet me zien wat ik kan zijn,
en ik jou wat…
Meer niet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
527 ik ben het lied dat de vogel zingt
ik ben de maan die het getij bedwingt
ik ben het groen dat deze aarde verfraait
ik ben de zon waar de aarde om draait
ik ben de wind die de bladeren wegveegt
ik ben instinct dat iedereen beweegt
ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven
ik ben de lucht die het lichaam doet leven
ik ben een natuurramp…
Bedekte termen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
555 De muren zijn beschreven blad,
gevuld met wild getij
als getuigenis van het levenspad.
Zwak licht valt door een ruit
met stoffelijke glas
dat de wereld buitensluit.
De hartslag is het algoritme van cadans.
Nu de nacht is ingetreden
vertoont de maan haar stralenkrans.
De nacht is helderschoon.…
uit: getuigenis van een vriend (2)
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
726 witte golven
nevel tracht
woorden vast te houden
't vertrouwen in een stem die verzen las
ik keer de stilte in
de wind steeds zwakker
en jij die de dag vervoert
naar uitgewiste dialogen
werpt bloemen tussen lucht en water
in een opkomend getij
ik blaas nog een keer
tegen een bleke duintop
en stoot het beeld om
dat ik eens bezat…
Er bloeit een roos...
hartenkreet
4.5 met 14 stemmen
1.324 Geen bloem is mooi genoeg
om aan jou te schenken
geen berg is hoog genoeg
om jouw lof te zingen
geen woord is lief genoeg
om aan jou te denken
geen zee is diep genoeg
om jou weer te vinden
Maar er bloeit een roos
enig in haar soort
die je alleen
in mijn hart kan vinden
en die door alle getijen
daar onverpoosd
in liefde blijft…
Fibromyalgie
netgedicht
3.2 met 10 stemmen
1.828 Ik ga op in dit vreselijke getij
het vreet aan al mijn energie,
en het ontneemt me mijn 'zijn',
mijn hel op aarde 'fibromyalgie'.…
Geurige stemmen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
913 ik heb de
meeste bloemen
zien groeien ook onder
een minder gunstig getij
in slechte seizoenen
vertraagde het leven
konden zij amper
vruchten en zaden geven
de nazomer
brak alle records
de kleuren bestreken
hemel als nooit te voor
ik mocht vandaag jullie
bloeien aanschouwen
heb de geurige stemmen
van vele harten gehoord
dank…
Wat deert me nieuwe liefdes-tijd
poëzie
3.7 met 9 stemmen
1.832 - Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij,
te kunnen stil gelóven
in nieuw-aanblazend min-getij
door oud-gekende hoven.
------------------------------------
uit: Het vader-huis (1903)…
linkshandige waanzin
netgedicht
3.2 met 20 stemmen
638 wat je ook beweert
de zee is geen gezichtsbedrog, geen verzonnen
signaal van mijn gekte
tussen mij en het uitgevouwen
getij
-elk ogenblik beschreven-
geen zoutige analyse
opdat ik zou kunnen genezen van de stilte
of van de watermannen uit jouw sterrenbeeld
die met stukjes spiegelglas de verte
van een rivier nabootsen
wanneer ik…