Alle inzendingen over getij

259 resultaten.

Sorteren op:

WAT WACHT?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 550
's Winters sluimert in Olterterp de vijver bij Het Witte Huis mat _ door zwijgend gras omringd verborgen voor gasten van het geliefde hotel bereidt het kleine maar krioelende leven onder en rondom dat water zich voor om in komend getij mensen om de tafels op te beuren met zwemmen kruipen en vliegen bij drukke broedzorg begeleid door…
Han Messie14 januari 2025Lees meer >

SNEEUWKLOKJE

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 338
De kleine witte bloem van de late winter hangt losjes aan haar steel treurt licht om het getij vol gebrek en grauwheid zij zal bij een sneeuwbui krijgshaftige aard tonen zich een gang boren door het vijandige wit zon in grijze wolken gevat brengt op het reine klokje een geluidloos schimmenspel van jaargetijden die elkaars komen…
Han Messie12 februari 2026Lees meer >

Als de avond zucht

gedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 7.981
Je zit wat onderuitgezakt op een bankje in de duinen waar je uitkijkt over zee de vergane glorie straalt van het matte in je haren waar het goud van ooit nu grijze strengen strooit je hand streelt oud fluweel dat plooit rondom je dijen hun schoonheid lang passé je blikken staren wrang over het ebbende getij en in het doffe van je ogen…

de Dichter

hartenkreet
2.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.547
De dichter wandelt dromend door de stad Hij kijkt met ogen licht en transparant hoe het leven zich voltrekt Dag en nacht is alles in beweging en staat nimmer stil Getijen vloeien in elkaar stormen razen harten jong golven beuken ouderdom liefdes staren blind de nacht muziek vergeet de jammerklacht De dichter wandelt dromend…
batsie27 februari 2005Lees meer >

Bootje in een fles

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 608
door een flinke windhoos Op Gods wil aangewezen En op die van de matroos Dit schouwspel duurt al jaren voort Varend in turbulente stormen Ofschoon licht aan de horizon gloort Schuimen golven in talrijke vormen Buiten dit tafereel hoort men getik Van grootmoeders antieke breigerei De zeebries geeft haar geen schrik Zij vertrouwt op het getij…
M. Bos14 november 2017Lees meer >

Mijn vader had een stoel in zijn kantoor

gedicht
3.6 met 65 stemmen aantal keer bekeken 24.166
. ------------------------------------------ uit: 'Omtrent het getij', 1985.…

Dromend van mijn leven in de stad

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 445
Het is drijfzand, lastig maar er zijn geen beesten die mijn ogen uitsteken om me levend te verscheuren ook is er geen getij geen vloed die me verdrinkt ik zit alleen maar vast als in beton, het zand is hard geworden, ja als er toeristen waren zou ik naar ze zwaaien op hun foto’s, maar er is niemand ik voel niet eens meer hoe koud…
Zywa4 mei 2019Lees meer >

Zondvloed keert getij

hartenkreet
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.209
Langzaam schept de herfst doorzichtige velden met bruinrode schaduwen lijken op slagvelden van verslagen ridders, verminkt onder verloren licht waar stormachtige bladeren knielen naast naakte winterbomen, huiverend zonder zomergewaden bidt de priester tussen stervenskoude en beroofde lichamen, ontdaan van al het bladergoud…

Nu alles taalt en getij verlicht

netgedicht
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 624
Als jij tegen de lamp loopt Neem jij steeds een beetje licht mee Neem jij je zelf groot en vragend voor Kan deze kleding er wellicht mee door Binnenkort gaat het vriezen. Haal je ijzers maar uit het vet Lang nadien flonkert nu wellicht iets In ogen na op een vervreemd domein Heeft deze dag gelag betaald licht ontmoet Nu alles taalt, ware…

WONDEREN IN DOOD GETIJ

netgedicht
2.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Triest decemberweer; boerenwormkruid wiegt geurend als in de zomer. De vrouw krijgt weeën: kadetjes kauwen doet haar plezierig lijden. Het meer brult, schuimt woest: zeilen, wimpel en vlag slaan één trillende maat. Voor het zwarte raam staat een elektrische kaars, gloeit sierlijk schokkend. In de winterwei liggen schapen knus bijeen…

OPBLOEI IN TRIEST GETIJ

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
Stijf zeewier steekt recht omhoog uit de golven _ als een drenkelingshand Oudejaarsmorgen: ik wacht maar _ in kamerjas; de dag mag lang zijn. Paarse dophei bloeit, krijgt méér wonderbare pracht onder verse rijp. De rijp glimt en kraakt, doet verlangen naar wat ouds: bepoederd gebak. In de nieuwjaarsnacht spat vuur uit een kinderhand…

SLAPEND EN ONTWAKEND GETIJ

hartenkreet
1.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.668
De kerstavond valt; een lieverheersbeestje wacht eenzaam bij de deur. Die eenzame ster, door stapelwolken omhuld, straalt onverstoorbaar. Ik veeg het schuurtje: bonte snippers stuiven op: eens een dagpauwoog... Luide vogelzang vult de vochtige leegte van het maartse bos. Tussen dor lover flonkert het frisse groen van bosbessenstruikjes…
Han Messie9 januari 2011Lees meer >

OPLEVEND EN RUSTEND GETIJ

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 501
Uit de eikenstomp ontspruit nieuw en teer leven: een berkenboompje. De dode boomstam is vol levendige galm: het spechtennest roept. De maïs bloeit hoog, ofschoon vast omslingerd door dichte haagwinde. De kale akker is vol damp, die zacht voort schuift naar natte bomen. De kastanje valt... Zal hij wintervoorraad zijn of een nieuwe…

Getij dat blijft roepen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 379
Misschien ligt hij daar als iets dat niemand vindt, misschien verschuift hij met elke nieuwe golf, of misschien is hij niets meer dan het vergeten dat mij steeds terugroept naar jouw getij.…

waarin rozenbottels geuren

netgedicht
3.4 met 13 stemmen aantal keer bekeken 639
is het spreken een daad van geluk wanneer het licht lente schrijft, vloeiend in het uur van een helderwitte dag en jij, in al jouw naaktheid, het hoge gras volgt naar volmaakte zeebloesems tot diep in de hoeken van het omgebogen getij dat bevrucht en reeds ontelbare malen stoeit met het hart zoals de zon met het nieuwe hooi voluit…

Wat deert me nieuwe liefdes-tijd

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.457
- Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij, te kunnen stil geloven in nieuw-aanblazend min-getij door oud-gekende hoven.…
P.N. van Eyck12 februari 2014Lees meer >

de zeezwemmer

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 694
verlangen naar zeewater van 15 graden plus zodat het saaie zwembad dus kan worden vervangen door zee aan wenkend strand door vloed omspoelde palen door tenenknersend zand door sterke stroomverhalen door verre zichten grijs door brutaal meeuwgekrijs Ja, voor wie graag in golven klauwt waar wind de toppen krauwt Is het ritme van elk getij…

Zwervend liaison

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 992
Gloeiend koper verhit het land dat gewillig kleurt onder de hoogste zon De roep van de natuur wordt gehoord door hen die de stilte niet vergeten en luisteren hoe akkoorden gedempt sluieren aan het suizen van een bries die wapperend strijkt in ‘t getij van halmenharen welke ritmisch ruisen wiegen tot fluistersymfonie dat…

VERSTREKEN

gedicht
3.3 met 229 stemmen aantal keer bekeken 46.218
vegen van zomer een dronken behang voelbaar de liefde van levensbelang droomde van leven een gouden glans de herfst is een streven de liefde een dans ik wil je nog even lief geef me een kans de kilte de stilte de winter brak de kilte de stilte ik huiver ik snak de kilte de stilte en liefde ontstak gebroken ontloken dit laatste getij…

Zie, ik ben

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 703
En meer is er niet over van storm of zee moe gezogen aan rondborstig strand zo dat alles in zinnen ontstoken was of ze laat zich zacht wiegen op kloeke heupen van getij. En kijk naar mij, ik ben. Ik raak vervoerd in stromingen die ik nog steeds herken.…

Het Wad gebaart

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 763
Gehuld in een zwartig laken het nest van kaviaar brandhout brakend maakt van het wad een eeuwig levend altaar de som van eeuwigheid loost het water van en naar de dijk en in ’t smal getij waar het leven bruist is de dood de ader die de kwelder doorkruist soms stokt mijn adem wanneer ik de meeuwen zie nestelen in de kelk van een…
elze17 oktober 2009Lees meer >

Weten is niet voelen, zoals voelen weten is

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.026
Ik weet het weer, ik weet het weer, drank en peuken, vergetelheid valt niet te duwen waar het niet gaat, verdriet vul je niet op, gebeiteld en gehouwen, begraaf je niet met een schop, een gat aan de kustlijn, gevuld met het getij, nooit vergaan, ik weet het weer, ook als ik even niet kijk, jij liet me zien wat ik kan zijn, en ik jou wat…

Meer niet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 527
ik ben het lied dat de vogel zingt ik ben de maan die het getij bedwingt ik ben het groen dat deze aarde verfraait ik ben de zon waar de aarde om draait ik ben de wind die de bladeren wegveegt ik ben instinct dat iedereen beweegt ik ben het vuur dat de aarde vruchtbaarheid zal geven ik ben de lucht die het lichaam doet leven ik ben een natuurramp…
Sara Faas30 oktober 2012Lees meer >

Bedekte termen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
De muren zijn beschreven blad, gevuld met wild getij als getuigenis van het levenspad. Zwak licht valt door een ruit met stoffelijke glas dat de wereld buitensluit. De hartslag is het algoritme van cadans. Nu de nacht is ingetreden vertoont de maan haar stralenkrans. De nacht is helderschoon.…
Iniduo10 januari 2013Lees meer >

uit: getuigenis van een vriend (2)

netgedicht
3.9 met 9 stemmen aantal keer bekeken 726
witte golven nevel tracht woorden vast te houden 't vertrouwen in een stem die verzen las ik keer de stilte in de wind steeds zwakker en jij die de dag vervoert naar uitgewiste dialogen werpt bloemen tussen lucht en water in een opkomend getij ik blaas nog een keer tegen een bleke duintop en stoot het beeld om dat ik eens bezat…

Er bloeit een roos...

hartenkreet
4.5 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.324
Geen bloem is mooi genoeg om aan jou te schenken geen berg is hoog genoeg om jouw lof te zingen geen woord is lief genoeg om aan jou te denken geen zee is diep genoeg om jou weer te vinden Maar er bloeit een roos enig in haar soort die je alleen in mijn hart kan vinden en die door alle getijen daar onverpoosd in liefde blijft…
Greta Casier15 september 2021Lees meer >

Fibromyalgie

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.828
Ik ga op in dit vreselijke getij het vreet aan al mijn energie, en het ontneemt me mijn 'zijn', mijn hel op aarde 'fibromyalgie'.…
Ditheke21 oktober 2002Lees meer >

Geurige stemmen

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 913
ik heb de meeste bloemen zien groeien ook onder een minder gunstig getij in slechte seizoenen vertraagde het leven konden zij amper vruchten en zaden geven de nazomer brak alle records de kleuren bestreken hemel als nooit te voor ik mocht vandaag jullie bloeien aanschouwen heb de geurige stemmen van vele harten gehoord dank…
wil melker12 oktober 2016Lees meer >

Wat deert me nieuwe liefdes-tijd

poëzie
3.7 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.832
- Ik ben zo blij, ik ben vreemd blij, te kunnen stil gelóven in nieuw-aanblazend min-getij door oud-gekende hoven. ------------------------------------ uit: Het vader-huis (1903)…

linkshandige waanzin

netgedicht
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 638
wat je ook beweert de zee is geen gezichtsbedrog, geen verzonnen signaal van mijn gekte tussen mij en het uitgevouwen getij -elk ogenblik beschreven- geen zoutige analyse opdat ik zou kunnen genezen van de stilte of van de watermannen uit jouw sterrenbeeld die met stukjes spiegelglas de verte van een rivier nabootsen wanneer ik…