295 resultaten.
Haar ware kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
561 In haar kwetsbaarheid zit een kracht
Zij voelt beschadigd
maar innerlijk is ze puntgaaf
Haar ware ik onverwoestbaar
Haar schoonheid slaat zich ongenaakbaar
door de pijn
omdat van binnen
zij de omgeving regeert
Nooit erdoor verslagen
Haar weg voortzettend
In haar toewijding genereus
Zij de zee
die kolkende emotie aanvoert
niet wegspoelt…
Blinkende portretten
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 De tedere bezetting neemt plaats in mijn hoofd
Een bezetting klink fout
Maar deze wensen we allemaal
Mijn hoofd leger dan het glas na de overwinning
Zij vult het met heerlijk ontsporende gedachten
De lethargie wordt daad
Mijn vrouwen zal ik niet meer vervangen
door een liefde van vergelijkbare statuur
Maar door haar verschijning
veranderde…
AAN DE WERKTAFEL
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
566 Voor het knipperscherm
dat alles uit de wereld vangt
lees en tik ik geestdriftig
mijn gedachten krioelen
springen soms wild op en neer
krimpen dan zakelijk ineen
dan - toch
die ene bewuste druk
het lied van Tess Merlot
vloeit door mijn hitsig brein
laat denken en gevoel
zacht wellen naar het rijk
der musicerende dromen
waar het kortstondig…
Blaadjes
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
594 Ik zie de blaadjes van de bomen vallen
Dat geeft me verdriet
Want waarom lukt het hun wel om los te komen
Maar ik van mijn hoofd
Lukt dan weer niet
Vervolgens gaan ze bloeien
Krijgen ze mooie kleuren
En dan denk ik bij mezelf
Ik wil ook zo graag groeien
Maar nu ik erover nadenk
Denk ik helemaal verkeerd misschien
Ik moet het namelijk…
ANKATOR GUTAM
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
953 Leven in het gouden licht
de blik op zee gericht
spanning verdwijnt
de rust keert weer
straling heeft de geest gekust
open chakra's
ontvankelijkheid
herstel in beweging
afscheiding kwalijke gedachten
het intense krijgt de overhand
het goede geeft kracht
liefde verteert het kwaad
een mens klaar
voor verder leven…
Wat de aarde blijft dragen
netgedicht
2.6 met 18 stemmen
7 Het gras houdt sporen
de wind draagt stille resten
groen wacht op herstel
Het gras houdt sporen vast van wat hier langskwam,
plastic en glas dat niet meer bij de takken past.
Je voelt hoe de aarde stil blijft dragen wat blijft liggen,
een lichte druk die rimpelt door de open ruimte.…
o jee
netgedicht
3.7 met 21 stemmen
1.168 dan vervalt het verwachten
zet het herstel van mijn eksteroog
morgen dan wel door?
geen idee
o jee…
niet zoenen op het zebrapad
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
584 wat waren ze jong
nog zo onbezonnen
hadden ooit wel de droom
van huisje boompje beestje
maar het wilde niet
er kwam die kink
en de kabel brak
herstel werk
kortsluiting
haar motto werd
eeuwig zal ik bij je blijven
maar tja eeuwig
is niet al te lang
ook hij zocht en vond voor even
na jaren alleen
toch weer die glimlach
op het zebrapad…
Eerst nog te veel verdriet
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.000 al was het
Wel wat laat
Opgetogen meldde
Je me dat we elkaar
Binnenkort weer zouden
Kunnen zien, dag en datum
Werden snel bepaald
Tot je gisteren
Vertelde dat het echt
Niet gaat, eerst nog te
Veel verdriet, misschien
Dat onze afspraak later
Nog komt als het je
Weer wat beter gaat
Met lieve wensen voor je voorspoedig herstel…
Bedroefd
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
501 in
1940/45 vals
gemaakt
weerloze Joodse
zigeuners enzovoort
mensen aangevallen
dit is
wat mij
ten zeerste
raakt
voor altijd
deze beeltenis
lieve diertjes
zo zijn
jullie toendertijd
niet geboren
slachtoffers omringd
door pijnlijk
prikkeldraad bij
voorbaat verloren
hopelijk nu
in een
liefderijke hondenwereld
volledig herstel…
Samantha, eeuwige onrust
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
524 Samantha
ze zal ons eeuwig bezighouden
ze verrast zelfs op haar sterfbed
als ze niet roept:
ik ga, ik ga
maar
ik kom, ik kom
nou daar zijn we dan mooi klaar mee!…
Omhoog
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
809 Een traan biggelde langs m'n wang omlaag
En vond zijn weg naar het diepe dal
Opgejaagd door m'n geweeklaag
Geen tijd voor herstel na de rauwe val
Stuitte hij op een zaadje in de grond
Omringde het even met z'n vocht en zonk
Daarna was 't een kiem die daglicht vond
En mij als bloem opnieuw geur en kleur schonk…
Gevecht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
599 Maar het mag kennelijk niet baten,
het leidt niet tot gesprek,
geen mogelijkheid tot erkennen,
geen mogelijkheid tot herstel,
er wordt alleen geoordeeld,
er wordt niet geluisterd naar wat ik vertel.…
Politiepaard
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
510 misdaad
een politiepaard
belaagd met
een ploertendoder
LAF
blijf maar
lekker zitten
dader achter
de tralies
maf
ga jij
over een
poosje solliciteren
naar een
interessante baan
mag het
zo worden
geen kans
voor jou
een strafblad
jij kunt
weer gaan
deze paarden
zijn zeer
waardevol edel
trouw
lief paard
herstel…
door de mist
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
18 door de mist
geen wolkje
geen wolkje aan de lucht
ik haal ik haal in
ik word niet ingehaald
althans voorheen
vóór wat mijn lichaam heeft ontstaald
nu zet ik been voor been
en zucht
het mist
het is al tijden uit het zicht
ik haal ik haal adem
in en uit en in en uit
niet als voorheen
toen ik fysiek nog was gestaald
nog onverslijtbaar…
Dansen met het leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
239 Ik kwam binnen
met zachte voeten,
twijfel nog als jas om mijn schouders.
De muziek was luid,
de blikken fel en vriendelijk,
alsof iedereen al wist
hoe je leeft met open armen —
en ik nog moest beginnen.
Maar ergens,
tussen adem en beweging,
trok iets ouds in mij wakker:
het meisje van acht
dat lachte om handklapspelletjes,
dat danste…
Ja in de wolken dat voelt zo
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
427 Ja in de wolken dat voelt zo,
het is prachtig je ogen te zien stralen
helder en klaar voelt vertrouwd en ook raar.
Ik zou liegen als ik zou zeggen
je even nu niet te willen wiegen als kind
domweg evenals vanouds zo zeer bemind.
Even samen liggen wellicht op de hei
gewoon even samen zij aan zij.
Genieten als de wolken simultaan langsdrijven…
LIEFDE HERSTELT
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
590 Wat onvoorstelbaar leek
wordt werkelijkheid.
Sterker wordt wie altijd kwetsbaar was.
Zo wordt duister, ondanks alles, licht.
Mijn artsen geven me hun beste krachten.
Mensen zeggen me dat ze van me houden.
Familie, op wie ik blind vertrouwen kan.
Ik leef nu in het middelpunt van liefde.
Geliefd, zoals een pasgeboren kind.
Ik voel onvoorwaardelijke…
De sprong
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
570 Als de grond drassig is
van tranen
spring ik over de plas
Er spat nog modder op
Ik veeg het af
en loop door in ferme pas
Als de grond droog
van zonnestralen
verharding geeft op paden
houd ik in
om stil te staan
me te beraden
hoe in hemelsnaam die sprong
zo licht, zo soepel
genomen leek
Omdat ik niet ontweek?
Omdat ik ergens…
Leren van Natascha
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
332 Jaren geleden,
tussen muren
waar de nachten koud zijn
en mensen verloren
zoek ik houvast
in werk dat ik nauwelijks begrijp
onbegrepen, net als ik.
Mijn lichaam nog vol van verlies,
pijn die niet werd gezien,
artsen die wegwuiven,
echo’s waarin ik mezelf
niet terugvind.
Waar het hart stilviel
en vertrouwen wegsijpelde…
Terug op eigen kracht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
384 Een kleine mijlpaal, groot van betekenis
– je hebt de tocht volbracht,
ging gebukt onder zorgen en schroom,
maar bent opgestaan met nieuwe kracht.
Je lijf en geest vroegen tijd,
al vond het ego dat lastig te verstaan;
je leerde luisteren naar zachtere stemmen,
leerde dat kwetsbaarheid mag bestaan.
Niet alleen liep jij dit pad…
We are a little crazy
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
251 In het schimmige licht
tussen stemmen en kosmische agenten,
hang ik in de elfde ronde,
murw gebeukt,
uitgeput —
een bokser op zoek naar adem
in mijn eigen hoofd.
Spoken dringen zich op,
mes, glas, kokend water —
littekenlijnen van strijd
en overleven.
Toch, daar,
op het randje van verdwijnen,
vind ik zorg,
handen die vasthouden
alsof…
Tussen wie ik was en wie ik ben
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
221 Ik vraag het de stilte:
Wie ben ik?
De muren antwoorden niet.
De bank, het bed,
ze houden mij vast
in dagen zonder richting.
Ik was iemand, ooit.
Een ambtenaar op weg,
met een tas vol plannen,
treinen die sporen trokken
door een leven met structuur.
Ik kende mijn naam,
ik wist mijn doel.
Nu draag ik alleen een echo,
een waas van herinnering…
De lagen van psychose
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
466 Maar ooit stolt de tijd,
begint herstel
als kristallen in gesteente.
Kleine mineralen van hoop,
nieuwe verbindingen,
gemeenschapsaders,
gesprekken die openbreken
wat vastzat.…
Vooruitgang – De puzzel van zelfliefde
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
275 Ik volg de kaarten, laat ze spreken,
geheimen van mijn ziel ontwaken
op YouTube-schermen, in nacht en daglicht
herken ik echo’s die ik zelf ooit maakte.
Tussen de regels fluistert mijn blauwdruk,
een toekomst die zich zacht ontvouwt —
wat ooit verzinsel was, wordt werkelijkheid
en zelfs het onbekende voelt vertrouwd.
O God, welk pad zal…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Een stem in mijn hoofd
vervulde ooit de ruimte met lente,
maar werd drukkend –
één woord: mislukkeling,
golvend door de dagen als een schaduw.
Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.
Was dit alles –
beton…
De weg terug naar ik
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
231 Ik stopte,
en het was de juiste keuze,
zei ik tegen mezelf,
maar mijn hoofd krabde zich achter de oren
en mijn lijf schreeuwde anders.
Een melanoom, een antibioticareactie,
een jaar van pijn die niemand begreep -
daar begon het,
daar begon het met pillen die mij stilzetten,
die mijn tranen droogden,
mijn vreugde verdreef,
mijn kleinkinderen…
Fitgirl
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
294 Want herstel blijkt geen rechte weg maar een rondje om het blok,
dat je telkens opnieuw mag lopen – dit keer in sportschoenen.…
Luisteren naar de stem
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
265 Luisteren -
dat is waar herstel begint.…
Tussen gangen van licht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
362 In het hersencafé
waar wachtenden hun gedachten neerzetten
als jassen over een stoel,
haalt Jim mij op.
Hij weet de weg
en ik ook -
al is het een weg die kronkelt
door twintig jaar
van stemmen, vragen, schaduwen.
Aan de houten tafel
staan twee vreemde apparaten,
stil als dieren die niets verklappen.
Vandaag ben ik stabiel genoeg
om niet…