319 resultaten.
aan de rand van lakens
netgedicht
3.8 met 18 stemmen
675 help me, zeg
schreeuw, vloek desnoods
hoe lenig de minnaar
de tafel dekt en lakens opgooit
over smalle heupen
ik wil liggen, likken, verdrinken
in woorden, veel hoger dan benen
en borsten
verover me
in niet minder dan liefde
en zeg
wanneer het daglicht vertrekt
dat ik groot genoeg ben
om je te strelen
zomers en winters,…
Meesterwerk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
699 Haar zwarte, lange haren
Met gesloten ogen en
Dichte mond
Haar mooie, ronde borsten
Geshowd vol overgave
Heup en kont
De andere onzichtbaar
Misschien helemaal niet bloot
Niet te aanschouwen, te zien
DE MADONNA* gaat echter nooít dood
De lijnen van een schoonheid
A propos.…
Dromendans van Hans
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 niet kunt onthouden
dat je me Bernard noemt
in plaats van Hans
het is in mijn dromendans
die vitale werkelijkheid
van jeugdig falen
onbevangen
in toekomstig
dralen
maar ik geef niet op
er is nog voldoende
drank om op te zuipen
er groeien nog stille bloemen
in de dakgoot van de tempel
ik denk aan jouw trouwe tepels
aan jouw heupen…
Onmin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
604 kijk ik naar haar lichaam en zie heupen
schreien, schouders die kromtrekken
en boze voeten, die willen gaan stampen
op de koude keukenvloer maar dat
vooralsnog niet doen.
Later wanneer ik naar huis ga,
en in het park onder waterige bomen loop
zie ik ook je ogen, helder en geloken nu,
voor de laatste keer gebroken.…
De zee, de zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
269 Schilder met je baardharen
en je zachte harde penseel
over mijn rug, open mij
Omvat mijn heupen en
de heuvels van mijn lichaam
masseer mijn lippen met je hoed
Verzegel mijn andere lippen
in de zachte adem van onze
neuzen naar ons hart
Streel snel waar het fijn is
en kom in mij, ga door
tot we uitdrijven in de zee
de zee van elkaar…
Honger
hartenkreet
4.3 met 59 stemmen
4.519 Ik heb honger, honger naar jou
Als ik naar je kijk lust ik je rauw
Wil m`n tanden zetten in je hals
En met veel passie likken aan je huid
Je proeven, ruiken, voelen
Dicht tegen me aan
Samen ritmisch bewegen
Mijn handen zoeken je heupen
Meer, meer wil ik van jou
Stil mijn honger mijn lief
Geef me elke dag jouw lijf
Nee geen dieet, dat…
ik was 44 in '44!
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.083 via haar heup naar mijn sterk hart
friendly fire is niet wenselijk
het is gepasseerd, alles lijkt verward
oorlog is echt onmenselijk.
dochtertjelief, je hebt nu een gezin
het gaat je ontzettend goed
achterkleinkinderen, mooi begin
ik denk aan jou, heb volle moed.…
Op hoge benen
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
502 nog flaneert de zomer
met sproet en herfstlach
op hoge benen langs het strand
het mulle zand
en hooggehakte voeten
doen heupen uitbundig groeten
verborgen achter zonnebril
kijken wereldwijze ogen
ondeugend de wereld in
de wind speelt met
het lange blonde haar
dat oplicht in een fraaie draai
zij legt zich
ter aanbidding neer en…
Quasi-land
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
574 Om toch nog iets om handen te hebben
wiegt het volk extra met de heupen.
De vrouwen geven knikjes met hun borst.
Het leven in Quasi-land is onalledaags.
Er zijn dagen dat er geen leven is:
roerloos ligt de middag in de zon.
De bezoekers komen niet met bussen
tegelijk. The Chief poseert in zijn
hangmat. Hij slaapt bijna, zoals altijd.…
Veerkracht
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
713 Stilte heeft voor mij geen vragen
antwoord ligt te rusten in het brein
alleen wanneer immens verdriet of pijn
nog vraagt naar het waarom
wordt stilte uitgedaagd
ligt het schreeuwen voor de hand
dan verlang ik naar intense rust
met gesloten ogen vraagt het gemoed
geen mededogen waarin ik verzand
veerkracht is soms schijn
doch het antwoord…
het gewillig riet
netgedicht
4.1 met 70 stemmen
3.321 duik maar niet in het diepe
roep ik binnensmonds naar haar
bewijs slechts eer aan oppervlakkigheid
het is een loos gebaar
dat weet ik goed
immers tot meer is zij niet bereid
het is haar lach die mij overdondert
en zij heeft weet hoe naar lippen te praten
ook de bevallige heupen die haar verschijning
lijken te omhullen ontgaan mij niet…
Dieet
gedicht
3.1 met 37 stemmen
17.632 De heupen komen bovendrijven
in een bad van slinkend vet.
Het gezicht wordt scherp gesneden
met een mes van zelfverwijt.
Tevreden tikkend registreert
de weegschaal de verlichting.
Het spiegelbeeld wordt transparant,
de schaduw laat al zonlicht door.…
het einde van de dag
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
1.958 ik treed uit je ogen
en ga wat dichter
naar de verte
elke stap opent
de einder waar
schreeuwende vogels
beuken tegen de branding
van barstend zelfbedrog
wanneer dagen korten
en zich losrukken
van wat ooit vleugels waren
over een vlakke zee
van meisjesjaren
die ik meedroeg
op mijn heupen
voor jij in mijn tepels beet
en het naïeve…
Heupflacon
netgedicht
3.4 met 67 stemmen
1.044 Draai je volle heupen hoog.
Wij willen je rond zien gaan
als gretige vlammen in droog hooi.
Draai rond mooi meisje.
Je navel is een lonkend oog.
Jouw lichaam een gespannen boog.
Draai rond, draai rond, ontspan,
rond je mond is alles mooi.…
Zie, ik ben
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
703 En meer is er niet over van storm of
zee moe gezogen aan rondborstig strand zo
dat alles in zinnen ontstoken was of
ze laat zich zacht wiegen op kloeke
heupen van getij. En kijk naar mij,
ik ben.
Ik raak vervoerd in stromingen
die ik nog steeds herken.…
Voor en na de klok van vieren
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
588 Noem me maar lekker ding zij ze
als je me wilt plezieren
ga dan met me mee, iets vieren
ze wiegde met haar heupen
schudde met haar kont
trakteerde op een Bossche bol
hij at zijn buikje lekker vol
juist even vlak voor vieren
hij had iets anders in gedachten
maar daar zou hij lang op moeten wachten
daarmee wilde ze hem niet plezieren
dank…
Kroegentocht ener Heilssoldaat
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
622 Hoe oud in nieuw de bar collecteert
in heuse kuise kousen,
het hemd de rok nog nader komt
tussen beschonken navels,
waar eender, maar dan onbedekt,
het staren is begonnen
Hoe oud in nieuw het kruis vertaalt
in bellen per mobieltje,
gemixte tijd een hoedje draagt
langs krukken Replay-heupen,
waar lol of lust geen fooien schroomt
voor rammelende…
Gaat weg van mij
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
509 het huis van
mijn Vader die in de
hemel troont
Het huis met de vele
woningen;
voor mijn oog een blinkende
Davidster
terwijl ik
denk aan al het
onschuldig vergoten bloed;
de kannibalen
die nooit
genoeg krijgen
van het verorberen van
mensenvlees
terwijl ik mijn
bloed voel stromen
en ineenkrimp
bij de zweepslagen
op mijn beiden heupen…
Met stilte bedekt
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
569 Dag is het mijn
Werk om een
Mens te vertellen
Dat hij niet
Langer dan drie,
Hooguit vier, maanden
Te leven heeft -
Zie de wanhoop, woede
En onverdraaglijkheid
In de ogen van
Mijn patient
Voel met hem mee,
Maar mag niet huilen,
Als de laatste
Patient van vandaag
Mijn spreekkamer
Verlaten heeft
Zak ik tot mijn
Heupen…
non-verbaal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
591 stel dat sprake is van vogels
die geen brood lusten
op verlaten terrein
als zeewier in waterzucht
krijg het op de heupen
hang aan lippen
verdwijn in borsten
een heldere kaaklijn
met vertanding langs
hemeldeuren in beweging
staar naar gewelven
klassikaal, zonder omhaal
spreek in zeven talen
zwijg over de gedachte alleen…
ik ving je schaduw
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
833 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik ving je schaduw
toen we…
een vouw denkbeeldig strijkend
netgedicht
2.7 met 17 stemmen
1.390 ik zag je staan
je groette me
in dat gebaar
ontmoetten we elkaar
mijn hand voor even
langs je heup
een vouw
denkbeeldig strijkend
de wind verwaaide
zacht je haar
je lippen waren rood
wat vochtig daar
je likte met je tong
uitdagend langs je tanden
je glimlachte de zon
pakte zacht mijn handen
ik droeg je schaduw
toen we weer…
De weg
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.881 Ik stap naar voren en jij
je draait je weg van mij
zet je heup in mijn zijde
zakt iets door je knieën
Even zijn we met zijn drieën
De man die stond, de vrouw
die een man gooide
Hij ligt nu op de grond
heeft zijn nek gebroken
trilt nog wat na op de mat
Jij biedt een hand aan
trekt mij omhoog, buigt
en ik neig mijn hoofd
Jij doet een…
Sneeuw
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
728 In een heel anders klinkende stilte
met miljarden dwarrelend, in ’t gelid
elk vlokje onbetekenend
met elkaar vernietigend, wit
Een bibberhondje met een dekje bibbert
een oudje schrikt, en denkt owee
één verkeerde stap en mijn heup in tweeen
en een kind schreeuw om een slee
Die hele andere witte wereld
waarin je opeens alles zo anders vindt…
Die eigen kleuren giet
netgedicht
5.0 met 69 stemmen
473 Ik zag dat
de wereld
draaide toen
jouw lach de
mensen paaide
jij met je vitaal
krullende kop
deed er nog een
uitdagend schepje
bovenop toen jij
de touwtjes stevig
in handen had
iedereen kende
ondertussen
jouw pittige rap
geen meezinger
maar een echte
swinger soepel in
de heupen en
knieën op een beat
die pas heel in
de verte…
Psoriasis (5)
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.365 de dermatoloog wrijft over de wreef
een enkel velletje achteloos terzijde
de ellebogen hebben afgedaan
de heupen en billen jeuken beide
de rechterenkel ziet er mooi uit
mooier dan de linker het haaronderzoek
geeft voldoening geen plekken daar
maar die wreef is andere koek
de dokter aait nog eens de rechtervoet
adviseert andere elastische…
gedachteloos
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.188 haar tenen raken amper het water
van de kronkelige groenige loop
alsof zij de stroom niet wil storen
het heden niet wil kwetsen voor later
de lange haren vallen over
haar blanke schouderlijn
in enkele resterende vlechten
en waar glooiende heupen
verborgen in het jonge gras
haar aan de aarde doen hechten
zo gaat zij verstild op
in de…
catwalk
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
1.335 met wiegende
uitstekende heupen
tracht de mannequin
sierlijk geprogrammeerd
over de gestoffeerde
landingsbaan te lopen
terwijl de voyeurs,
zoals ik,
zich vergapen
aan de anorectische libelle
voorzien van in vel verpakte
ronde knopen
vanuit een smile
gepleisterd op twee konen
ziet zij mij glazig aan
zij draagt een modieuze…
vluchtig geluk
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
521 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…
vluchtig geluk
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
661 Ik word de helft kleiner
zoals ik mijn linkervoet
om mijn heup draai
als een idioot zondagskind
op een suikerspinnenkermis
wanneer de dingen genoemd
worden sinds mensenheugenis
maar het is zo weer voorbij
als de steek van een bij
alsof ik vermaand word
om mijn dwaze gelach
alsof het klapt in open lucht
het bestond alleen in mijn hoofd…