120 resultaten.
De verzenzegster
poëzie
3.4 met 7 stemmen
3.813 Koelte doorstreek haar stem, alsof een glas-
Kralen gordijn klaar ritselde in ’t verlegen
Bewegen van een hand; dan beefde tegen
De vochte grijsheid plotseling een ras
Pooplen van gouden licht; wie heeft ons armen
Een blik gegund tot waar de liefde waakt?
Ons dood hart voelt zich koesteren en warmen.…
HET LABYRINT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
638 Het doolhof met 12 omlopen
in het hart kom ik met open ogen
met mijn rode rozen in mijn hand
door intense liefde overmand
ik ben vergeten de terugweg te bepalen
dat had gekund aan een snoer met kralen
ik leefde jaren in een sluimerstaat
waarin de ware liefde je ontgaat
door de inspanning stel ik mij open
er is een waarheid, die ik niet…
Bij een boeket
gedicht
2.7 met 35 stemmen
12.287 Zet ze lukraak in lege waterglazen,
draag ze bij paars met ambergele kralen
en als je in de juiste stemming bent,
probeer dan een paar dauwdruppels te huilen.
Brengt zoveel kunst geen ware tranen boven?
Hun blikken doornen doen de vingers snikken
tot naar behoren op mijn werkstuk is geplengd.…
Hotel Berlin Lützowplatz
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
846 Berlin
als elke avond krabbel ik
wat ik zie en voel
op bierviltjes
op visitekaartjes
en knik als de barman
de fles omhoog houdt
hij die piano speelt
wiegt zijn hoofd
nipt van bier tussendoor
en laveert verder over de toetsen
naar de vrouw die danst
al maar nader danst
haar geur bedwelmt mijn huid
rinkel haar zilver
blauw haar kralen…
licht
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
1.539 betekenisloos bestaan"
de dichter aaide hem over zijn aardsheid
en zei zacht maar heel toegewijd
"je kan alles zijn wat je maar wilt
maar je moet er zelf in geloven;
je kan kastelen bouwen of zeeën zo zilt
of een gedicht voor een zwervende weerloze"
het woordje dacht na vanuit zijn diepste dalen
veel verder dan een vogelvlucht
in blauwe kralen…
Zon
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
561 Anders sluit ik mezelf op in een kooi,
en word ik aangevallen met kralen.
Zon, wij houden van jou,
als jij uit gaat gaan wij allemaal dood.
Dan zitten we allemaal in de kou,
en dan hebben we geen boot.
Zon, op een dag ga je uit,
maar dat pas over miljoenen jaren.
Ik eet eerst rustig beschuit,
en ga even een rondje varen.…
Rijmend dwalen
hartenkreet
1.0 met 10 stemmen
544 belasting betalen
geheimen en gralen in duistere analen
over brengen en halen
over heel vlot en dan dralen
draaiend de pedalen
winnen en falen, diploma's behalen
gezondheid en kwalen
over eten grof of gemalen
borden garnalen
en over horden vandalen die stalen,
over kanibalen, rivalen,
maar ook over volle zalen
met bollen kristal en kralen…
Zo rijk ben ik
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.390 Een heel mooi bewerkt juwelenkistje
gevuld met nep en kitcherige kralen
een klein zilveren ringetje en slavenarmband
want meer heb je nooit kunnen betalen.
Een warm bed om in te slapen
een medicijnkast, te klein voor alles wat ik slik
maar al deze dingen horen bij mij
want dit is mijn leven, dit ben IK.…
Het ongelijk van tussentijd.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
535 Weggeknakt in beduimelde beden,
de kralen in de rozenkransen,
bloeiend tussen duimen rond.
Het ongelijk van lengen en slinken
van dagen die maar net begonnen.
Droog in je dorst zijn
na dagen laven.
Het ongelijk van tussentijd.…
Het Woord.
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
672 Met letters als kralen geregen.
Zo vormen ze woorden,
die ieder verstaat.
Dus kom nu, niet langer gezwegen.
Wat wil ik,
wat zeg ik.
Hoe zet ik het neer.
Met woorden die ieder kan horen.
Het zijn alleen woorden,
ze delen iets mee.
Kom aan nu, leen mij toch Uw oren.
Wij mensen,
wij leven,
Heel kort hier op aard.…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 verzoekt
de goden, de tijd versnelt
beweegt met maagdelijke trots
het schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen en oogst het vuur
met kralen…
Bevrijdingslied
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
425 beminnen al tesaam
Och warm geluk dat straalt uit woningen der liefde
gesmaad door wereldse oppervlakkige onbestendigheid
dat als een donkere schaduw in haar borst haar griefde
o afgesneden lijn kom te voorschijn met beleid
Mens van gerechtigheid met Waarheid omhult
ook al verheft de vijand zich steeds weer, ze komen
tevoorschijn met kralen…
Versteend boswezentje
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
822 Kralen diep verzonken in geschrokken open staren
achter kronkelde stronken waar `t even leek te kraken
een ohooh lijkt je vonkelende lachje aan te raken
het geluk nog net te zwanger om al in paniek te baren
Wangen blijven bollen maar het kan niet echt meer smaken
bitt`re sijpelsappen rollen ontkrullen lokken oker haren
snappen bos bewust van…
Sardinië
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 Geossificeerde vulkaancontrabande
Verbrokkelde huizen, misplaatst welgelegen
Onwrikbaar vergaan langs de bochtige wegen
Rietzomen, kruid, vermiljoen emballage
Tressen van plastic als zandsteenbandage
Bronzen mensen door tijd in hun drukte vertraagd
Alom zang’rige taal die de eilandwind draagt
Blinkende branding als een lang snoer van kralen…
Helios' dochter
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
242 een waarschuwing
deze koestering
maar wel een heel aangename
voor ik een uur later
de terugweg aanvaardde
bracht zij mij plotsklaps
wederom in vervoering
oogverblindend
strak gehuld in gouden
verzengend tuniek
onthutsend onaardse gedaante
haar gitzwarte krans
met diepbruine kralen
haar blik klonk zich even vast
in de mijne
het…
De Totaalklever
netgedicht
1.5 met 12 stemmen
1.310 En alles wat blinkt
Onder de wielen geraakt blik
De stralende kraal
en het verloederde kopergeld
Gaat in de plakzak
van de totaalklever.
Leent het eksteroog
aan het bedeltje van waarachtig Sterlingzilver.
De stem aan het gezang
van statiegeld.
Op scheve hakken grist het geleerde schorem
citaten bijeen.…
- Kinderogen -
hartenkreet
4.1 met 24 stemmen
1.852 gelijk kostbare kralen kijken ze mij aan,
verbaasd en stil vragend,
kinderogen,
wat gaat de tijd toch snel
's ochtends vroeg voel ik zalig warm
hun kleine armpjes rond om mij aan
voel hun onvoorwaardelijke liefde
en zie onschuld...gestolen momenten
het mooiste van hun leven in hun
kinderogen
in een hoekje geduwd en verscholen,
zonder…
verloren woorden
netgedicht
4.5 met 38 stemmen
1.411 een kind doet haar eigen zin
en springt de morgen in
plukt woorden, als bloemen
en vlecht ze ineen
gekleurde kralen
aan een gouden koord
waarmee ze dansend
zinnen vormt
woord.. voor woord..voor woord
de bomen fluisteren
de wereld zo licht
als vanzelf ontstaat
een nieuw gedicht
op weg
naar de volwassenheid
is langzaamaan
die schat aan…
Als de zomerwind...
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.391 haard
Als de zomerwind onder onze kleren speelt
Rolt het fortuin, munt na munt
In onze gescheurde zakken
Dan gist de aarde
Dan wentelen we ons in de hitte
Pulkend aan de gore knopen van gisteren
De rafels van onze broekspijpen vlechtend
Als de zomerwind onder onze kleren speelt
Een gunstige adem uit de tropen
Ruilen we klatergoud en kralen…
Oogkrijt
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
546 Kralen hebben iets brutaals.
Zie ik iets ongenaakbaars?
Gelukkig kruien er akkoorden...
Naar Parnassus-hoogte?
Glanzende alinea's
vullen mijn klinkerstraat.
Ik pin ze vast voordat ze vloeien
in de inkt van alles en nog wat...
Geribbelde ringen verwennen mijn ogen.
Waar zal ik kijken? Wat gedogen?
Daar grijnst een leeuw mij aan...…
Liedeken (Schoon nimfelijn)
poëzie
3.3 met 7 stemmen
4.078 Met blinkend goud of paarlen zoudt gij voelen ras belasten
uw halsje zoet, zo kraal als bloed* daarom niet beter paste.
Ik zoude u kleên* met keursjes reen* van lichte verwen* blijtjes,
die zouden staan geschilderd aan uw breedachtige zijtjes.…
Beschouwingen over de natuur en de mens
poëzie
3.0 met 19 stemmen
4.219 Tenzij er, ter gedachtenis,
'n Portretje in een glazen doosje,
Een engeltje, of een kralen roosje,
Of zo een 'monumentje' is. -
Ach - werd de mens maar eindlijk wijs
En stoorde hij zich aan geen praatjes,
Dan kwam hij - met wat vijgeblaadjes -
Wel weer terug in 't paradijs!…
LITANIE VOOR EEN ZWARTE MADONNA
hartenkreet
0.0 met 1 stemmen
1.483 Het snoer van kralen
om de dunne kinderhals
weert wrede politiek niet af,
de dorst niet, noch de honger.
Die goden helpen niet.
En onze god? Stort die soms zonder onze hulp
op deze zwarte rekening?
Zij klaagt de mensheid aan,
zij,
donkere sterre der zandzee.…
Elba
gedicht
4.7 met 3 stemmen
8.037 De slaven geloven geen kralen meer, generalen.
Ik heet o.a. napoleon van elba
en sint helena komt later.
------------------------
uit: 'Atonaal', 1952…
Avonturen van een schoener
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
256 middelweegs
stavoren en de blick aandee
van medem en de huizen aan de enck
alsmee het havenhuis van coen
te hoorn, cq jp
waar hij zijn ruimen kon gaan vullen
met, afgezien van scheepsbeschuit
de toentertijd geschikte spullen
voor zulke onder toeziend oog
der sterrenstelstels en de maan
boven- en onmenselijke maandenlange avonturen
kralen…
Mijn bijzonder kind
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.437 allemaal worden aangeleerd
Maar voor hij alles onthouden kan
En begrijpt wat er van hem word verwacht
Zijn we vele jaren verder
Mijn kind, hij is nog geen acht
Dus heb gewoon geduld met hem
Wees extreem duidelijk en consequent
Laat hem vooral zijn eigen gang
Zo dat hij het snelste went
Hij ziet alles als losse delen
De kralen…
moeder ben ik en kind
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
708 buiten op het gebetonneerd gebladerte rusten nog
de naamloze resten van het misgunde:
als kralen rijg ik de okeren tekens van de schande
aan het snoer van mijn zang, haar kronkelen
vereeuwigt ter plaatse de openbaring.…
Waken
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
1.053 De kralen in haar uitgesneden blouse hangen te pronken,
hij sist, begeerte die stokt in zijn keel.
Thuis verwent de kat haar,
duwt snorharen tegen het oor,
malse poten vertrappelen haar wang.
2
Hij veert recht
en wil oplossen als schuim,
bruisen in een glas water,
de verdoving voor een kramp die snijdt .…
DE REGEL
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.124 Want de wind van mijn ontroering
Die zijn flonkringen ontrolde
Als van parelen de ontsnoering,
Legt zich en als koude kralen
Die zijn hartklop niet doen haasten
Telt de kenner van veel talen
Woorden die hij zich wil naasten.…
Aan een moeder (haar zoon viel op het slagveld)
poëzie
4.5 met 22 stemmen
4.989 Om je zoon, om je zoon die viel,
Werp de glazen kralen van je dwaze woorden weg.…