1594 resultaten.
Bij zonsondergang
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
464 Inspirerend licht
van opkomst tot ondergaan
Verstrooiing nabij.…
Oordeel
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
511 Hier is het rustig, we vallen in slaap
maar mijn lief hoort de dolkmannen
komen en hij roept ons wakker: Nabij!
de overgave van de stad is nabij!…
Rose buurt
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
672 Zie haar daar zitten
Nabij een rode lantaarn
Een gevallen vrouw…
Blij 14 - Mobiele hartstocht
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
573 Hoogtepunt nabij
als twee smartphones rinkelen
Hartstocht niet meer blij…
Toch
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
411 de dood zo nabij
mensen voelen zich niet vrij
toch, het hoort erbij…
Mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 mysterie nabij.…
Dichtbij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
42 Kom, blijf nog even aan het water,
waar het licht de bomen raakt.
Ik schuif wat dichter naar je toe,
je hand ligt open in de mijne.
De wolken drijven langs hun spiegel,
een gouden rimpel breekt het blauw.
Je wijst me waar de nevel opstijgt;
ik kijk, en kijk dan weer naar jou.
Er zit een blaadje op je schouder.
Ik neem het weg, je buigt…
Aan beide kanten van de deur
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
35 Geen konijn uit een hoed,
geen antwoord op ieder verdriet.
Wel iemand die naast je komt zitten
en ook je stilte ziet.
Die grenzen stelt,
maar jou niet afwijst.
Die na een ruzie
toch weer naar je uitkijkt.
En wie zo vaak een ander draagt,
heeft zelf ook iemand nodig
die niet om wonderen vraagt.
Misschien begint ‘vertrouwen…
Het hele erge
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
632 Om elkaar gelukkig te zien,
en heel nabij te zijn.…
Wat blijft, is jouw naam
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
13 Er stond een wieg te wachten,
er lagen kleertjes klaar.
Je had al ruimte in ons leven,
nog voor je bij ons was.
Toen werd het stil.
En iemand nam je mee,
alsof het minder pijn zou doen
wanneer ik niet kon zien
op wie je leek.
Mijn armen wisten niet
waar ze naartoe moesten
met alle zorg
die voor jou was bedoeld.
De dagen gingen verder…
[ Ik wil je graag zien ]
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
545 Ik wil je graag zien,
dat is alles, je hoeft niet --
gezellig te zijn.…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 En als ik eindelijk durf te rusten in die
zachtheid, die niets wil fixen maar gewoon nabij is en
blijft, dan weet ik: deze gevoeligheid is geen last, maar een stille kracht
die liefheeft tot in het breekbare, daar waar zacht gezelschap meer zegt dan welk woord ook.…
In het klamme metaal
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
489 Ze klemt een beetje,
zoals jij soms iets voor je houdt
tot het niet anders kan dan vallen.
Een kort, scharnierend zuchten —
het huis lijkt te ademen
op een vreemde plek.
En daar — op de mat —
een omhelzing in papier.
Vouwen vol handschrift,
vol adem tussen de regels.
Ik hurk,
raak het aan zoals je iets
aanraakt dat vanbinnen brandt…
Homo Scribo
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
581 Zit ik hier weer, alleen,
met een stijve, omdat zij
haar vingers liet glijden
over haar beeldschone
scherm. Het permanent
kietelen van fantasieën;
mijn krullen kriebelend
op haar heuvels vol lust,
kracht voelen opkomen,
om hellingen van genot
verbonden te bestijgen;
met elkaar mee, gedwee.
Bergen van verlichting
bedwingen met z’n twee…
Zonder titel
netgedicht
1.4 met 12 stemmen
397 Ik voel de wereld altijd iets te luid binnenkomen
maar bij jou wordt zelfs het zachte weer hoorbaar
alsof elke rimpeling in mij eindelijk mag bestaan
zonder dat ik me hoef te verbergen voor mijn eigen diepte
Jouw nabijheid raakt me als licht dat niet brandt
maar rustig neerkomt op plekken die lang onaangeraakt bleven
waar ik mijn adem terugvind…
Aan één tafel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
406 We dachten eerst:
kennis woont in rapporten,
in grafieken met nette assen
en besluiten met voetnoten.
Maar toen schoof iemand aan
met modder aan de schoenen
en een verhaal dat geen samenvatting kende.
Een ouder,
die zei: het gaat over míjn kind,
en ineens werd de tafel groter
en stiller tegelijk.
Een jongere,
die niet vroeg om oplossingen…
Waar nabijheid begint
netgedicht
1.4 met 5 stemmen
354 Dan blijkt nabijheid niet alleen een woord in een folder,
maar een muts, een thermoskan,
een blik waarin geen oordeel woont.
Misschien begint rechtvaardigheid precies daar:
waar iemand niet vraagt
hoe het zo ver heeft kunnen komen,
maar of je nog iets droogs hebt om aan te trekken.…
Bergtop
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
342 Vertel me niet alles.
Laat de zwartste bladzijden
maar dicht.
Sommige dingen
moeten stikken in hun eigen inkt.
Ik vraag niet naar je hel.
De brand in je hoofd
hoef je me niet uit te leggen.
Dat schurende
na-na-na-na
van gedachten
die tegen de binnenkant van je schedel slaan
als vliegen tegen glas.
Je zit hier
alsof je al half verdwenen…
En toen was er niets meer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
59 Er zijn geen woorden voor een dag
waarop de wereld verdergaat,
terwijl voor jullie alles stilstaat
en niemand weet wat te zeggen.
Twaalf jaar.
Er had nog zoveel mogen komen:
een volgende zomer, een groter paar schoenen,
gewone dagen, nieuwe dromen.
Nu is er een gemis
dat niemand kleiner kan maken.
Een lege plek aan tafel,
verdriet in…
Altijd zal ik van je houden
netgedicht
1.6 met 7 stemmen
337 Je nabijheid tekent een landschap van vertrouwen,
waar elke beweging een stille tederheid onthult
en elke blik een nieuwe ruimte opent
waarin liefde zonder haast kan groeien.…
Je hoeft het niet alleen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
154 Je hoeft niet sterk te zijn vandaag.
Kom zitten, met je jas nog aan.
Je mag de woorden laten rusten,
ik zal niet zomaar gaan.
Een kind hoeft niet de wereld
op zijn schouders mee te dragen.
Het mag een toren bouwen,
huilen, spelen, vragen.
Soms begint ‘veerkracht’ klein:
een stoel, een warme boterham,
iemand die naar je luistert
en blijft…
Eenzaam
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
492 Hij had geen idee
-in de verste verten niet-
hoe nabij teder was
op de huid gezeten
door zijn verleden.…
Deze vraag
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
528 Zelfs ginds... steeds nabij...
Al jouw letters schaven blij...
Wat scheelt er met mij ?…
Vrouw
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.676 Als een tochtvlaag scheerde zij aan mij voorbij
eer ik wist, wat zij mij te doen aanried
huiverend stond ik op een duinslag
nabij de zee, die landinwaarts dreigde te springen,
die trachtte mij te verzwelgen met een weids gebaar
ik, die niet goed wist, wie zij was, wat zij deed
niet alleen de zee, ook de winter was nabij
die mij zou dopen in eindeloze…
een waar woord
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
754 Zoals het suikerklontje
in de koffie angstig zei:
wanneer de nood het hoogst is
is de oplossing nabij…
Bijen
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.005 Er waren nabij Wijhe
Eens twee verliefde bijen
Blijf je altijd bij mij?
Vroeg hij aan zijn bij
Ja, zoemde ze blij, ik hoor bij je…
fata morgana
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
615 - spiegelde mij voor
de nabijheid van een bron -
Enkel weerkaatsing
van de zon
op een koude muur…
breukwater
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
768 vliezen
staan op springen
ontsluiting
is nabij
het zal niet
lang meer duren
of breukwater
komt vrij…
Ietsje meer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
493 Als een met kwik gevulde thermometer
In Sèvres door onhandigheid bezwijkt,
En kwik het standaardkilogram ‘verrijkt’
Dan wordt het voor de consument niet beter.
Dan klinkt het daar als bij de Albert Heijn,
Of het een ietsepietsje meer mag zijn.…
De vogels der vergankelijkheid
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
762 Een onbestemde weemoed
volgt me heel de avond
en brengt een verre herinnering
weer heel intens nabij.
De vogels der vergankelijkheid
vliegen nu en dan
tot laat in de avond
en melden dat er niets
voorgoed verloren is,
geen traan, geen zucht,
geen liefde of nabijheid.…