119 resultaten.
Donswonder
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
889 het onzichtbare van de nacht
gaf jij zacht nog een teken
van leven tussen zinnen ooit
geschreven in een handomdraai
met een lichte toets van toen
nam jij liefde in een warme
omhelzing en raakte heel even
gisteren aan terwijl we beiden
wisten dat morgen onbereikbaar was
droom jij nog wel eens achteruit
zonder dat de ochtendstond…
Potsenmaker?
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
548 De haan, de potsenmaker, vergulde
vogel met zichzelf begaan, leunend
op een been van z’n draaiende imago,
litanie in het eerste licht met luide stem,
geen poot meer heeft om op te staan
waarmee hij mijn droom in de ochtendstond
betreurt, omlijst de zon zijn narrenkap door
spiedend hanenoog belicht, omarmt de spot
in de winden van zijn…
Water
hartenkreet
4.2 met 5 stemmen
1.166 Zacht kabbelend met diepe gronden
Het mooist op vroege ochtendstonden
De golfslag leidt je gedachten
Kunnen pijn doen verzachten
Geven je geest de rust weer terug
Overspannen de tijd als een brug
De weerspiegeling toont je werkelijke gezicht
Maken je gedachten iets meer gericht
Kabbelend wordt je hartslag lager
Verdwijnt het verdriet iets…
Moord
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
586 Soms Quick-Quick-Slow
van nacht naar ochtendstond in heel mooi licht
Soms moet er heel even worden aangespoord
wordt de Vorst van de Duisternis getemd
en besluit zijn Aura wel of niet tot moord...…
Onze pubers zijn strontverwend
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
898 Geen mobieltje maar een haan kraait de ochtendstond
Wordt gekleed wakker op een matje in een lemen hut
Doe je slippers aan in het halfdonker
en stap behoedzaam over moeders grut
Pak de emmer op weg naar een gat in de grond
Het varken komt al, verderop jankt een hond
Ontbijten gaat snel, honger blijft je metgezel
School is een uur lopen, er…
Vrouw Lot
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
2.887 Angst beroofde de vrouw van haar verstand:
het is niet te laat, je kunt nog terug
naar Sodoms muren van jouw kindergrond,
naar waar jij zong en eens gelukkig was,
naar open vensters in de ochtendstond,
waar jij je kinderen ooit de les las.
En ze keek - de dood kwam zonder respijt -
met witte zoute blik haar oogopslag.…
Tijd
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
482 Ik vrees de nacht voor de
ochtendstond. De tijd trekt ongenadig
aan mij voorbij. En wanneer ik hem stil
zet, ben jij weer bij mij.…
Eerste hulp bij twijfel
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
431 De dag zal als een zee ons dan zacht wiegen
ons witjes laten slapen tot de ochtendstond,
nu ik haar liefhad en heb aangekeken,
als slechts wartaal enkel al na een zo’n dag
onophoudelijk uit onze diverse monden komt.
Er zullen immers ook altijd wel takken buigen.
Ik leg even mijn handen in mijn schoot en wacht.…
Ook soms zo vergaat het mij alleen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
721 Het klopt als een bus ik ben zo grootgebracht,
begroet als zelfportret steeds de ochtendstond
de verse regels uit mijn hart ziel en eigen mond
't nieuwe leven zoals het bij ontwaken tot mij komt.…
Kakelvers
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
550 zingt nog immer vaardig
beslist niet inferieur
Ik ken ze geen van alle
hoewel, Michel-Angèle
die surinaamse frêle
was bheter dan Adèle
met haar kon ik goed bhalle
Mijn eerste heette Anne
en soms ook wel Margriet
was zij mijn liefde niet
dan zong 'k een ander lied
bijvoorbeeld van Marianne
En anders wel van Karin
die tot de ochtendstond…
ontwaken
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
176 ik zie ook
hoe de vruchtjes aan takken
druppeltjes huilen, een teder gebaar,
in deze bewolkte ochtendstond
voor mij heeft dat iets aandoenlijks
als ik zo door hun dunne vliesjes staar,
zou ik graag het vallend vocht,
in een vertragend tempo,
willen opvangen in mijn mond
.…
Mijn madelief
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
595 voelbaar in
dezelfde taal,waarin menigeen
het zeil moet reven, in dat uur
op deze warme kust te klinken, van de
liefde in z’n volle zaligheid te drinken,
waart de tijd in nauwe straten om z’n
klok van schijn zal laten slinken, een
valse schaamte, als kuisheid vermomd,
in besef dat de open deur gesloten vond,
op de hoge hakken van de ochtendstond…
Kinderkopjes in de regen,
netgedicht
3.2 met 11 stemmen
938 vuur op kusten van
liefde te stranden en in de haven
van liefde te verdrinken, waart
de tijd en toga door nauwe stegen,
samen met een avondklok van schijn
te klinken met een valse schaamte
als ethiek vermomd, dacht dat
deuren veilig open stonden waar–
achter de maskers van de zegen,
getekend op de glimmende kinder-
koppen van de ochtendstond…
Dagelijkse kost
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
413 Gedachten kruipen nu heel gestaag
ontdooiend omhoog over de stralen
die dagelijks de ochtendstond omkransen
als nieuwere kansen.
Fragiele blikken die in afwachting
voorwaarts ook de zomer willen omhelzen.
Al hebben ze nog gesloten vensters
oud verdriet en gemiste kansen in hun tas,
vandaag zwaaien ze ook de dood het liefst uit.…
Wissel van dag en nacht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
417 Helaas, bij gloren in de vroegste ochtendstond
verdwijnt je beeld in damp als ‘t glanzend morgendauw
gedachten vormen visioenen ‘t etmaal rond
want wat ik daag’lijks zie is enkel ’t beeld van jou.
Des nachts ben jij het licht der dag en rooft mijn slaap
zo wordt mijn dag haast nacht en sta ik te kijk als aap.…
Ontvlieden
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
131 maar knikt als het ware gedienstig, met wat élégance,
doorheen de regelmaat van een rimpelige stroming,
aangemoedigd door reeds menig ontstegen stengel
en met in haar aard besloten wilskracht,
derhalve biedt deze beloftevolle ochtendstond haar
en elk ander groeiend gewas menig ontvliedende kans…
Avond aan de Amstel
poëzie
2.8 met 8 stemmen
2.595 - Omhoog getild ten horizont,
Omhuift ze 't stille land met grootse luister,
En waakt, en beidt de ochtendstond.…
Op zon beschenen wegen kom ik hen steeds tegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
507 Het is iets vreemds wat mij vandaag bekroop
vanuit de ochtendstond van mijn wang afdroop.
Het voelde als een van heel ver verloren traan
op dat stuk naast bed waaruit ik was opgestaan.
Ik opende het raam voor teugen frisse lucht,
sprak mijzelf toe met even wat tucht.…
Dierenliefde
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
875 Wat zou ik in godsnaam moeten zonder hond
die mij vriendelijk begroet in d'ochtendstond
liggend wacht tot ik hem aai
zijn geslacht omhoog, heel fraai
elk bezwaar tegen dit dier is ongegrond
Wie van honden houdt blijft geestelijk gezond
hij strooit nimmer valse plannen in het rond
om complot en haat te zaaien
tegen honden, hazen, haaien
en…
Aubade
hartenkreet
2.2 met 5 stemmen
528 Wat ik nodig heb
Een vers kopje morgenzin
Gegoten door jou.
Wanneer afgelopen nacht haar geheimen onthult
in een nieuwe dag is het ook de tijd van licht en vluchtigheid
waarin wereld ontwaakt uit een diepe slaap tegelijk kleurt de omliggende
zon haar hemel in verschillende tinten en tonen onder het wakend oog van de maan.
Op hetzelfde moment…
Opbiechten
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
578 ik merk dat des nacht als ik even uit mijn bed mijn benen strek
en ik middels de radio met een andere stem word verwend
zoals het leven zich vormt in yin en yang
zo heeft mijn ochtendstond dus geen goud in zijn mond
ik moet dan telkens door een poel met drijfzand
(ik heb met die naam een pseudonieme bond)
telkens mij afvragend wat was mijn laatste…
Liefdes versluiering
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.323 oceaan
Zweven slechts woorden in een onbegrepen baan
Geef mij, in plaats van een luchtgebouw
Wat ik, na de verleiding, nooit meer vertrouw
Een begrijpend hart, loyaal, vol mededogen
Dan zie ook ik mijn dromen onder ogen
Een vrouw, ongebonden door het net van de tijd
Zodat de zinloosheid van de eeuwigheid
Geruild wordt voor een trage ochtendstond…
- Dementie -
netgedicht
4.3 met 106 stemmen
5.135 Ben ik dood in mij, hoe overleef ik de eerste ochtendstond?
Dementie, daar waar herinnering was die zoveel zekerheid gaf.
Hoe zou het kunnen dat werkelijk niemand mij meer herkent?
Dat het woordenloze dagelijkse stille actieloze opgesloten zijn
en de zware grijze leegte vol hedendaagse dementiepijn.…
over weinig en veel - alledaags
netgedicht
4.1 met 21 stemmen
826 de zon komt door
wat een rijkdom in ons dorp
steeds meer volk trekt voorbij
mijn hond doet zijn tweede worp
hij is net als ik met weinig blij
heerlijk mijn nieuwe sandalen
de techniek heeft toegeslagen
klitterband houdt alles bij elkaar
mijn voeten voelen in deze schoenen
de ruimte van vandaag
niets hoeft helemaal klaar
een ochtendstonde…
snow
hartenkreet
2.7 met 14 stemmen
1.252 te springen
- wacht nu, willie
de kerstman is ermee bezig -
maar nee, willie vergruist het hert en de slee
tot een fijn poeder
rolt een vijftig euro biljet op
en snuift zijn neusgaten er vol mee
hij begint te krioelen, ontplooit een rode kam
vleugels, snavel, staart en veren
compleet gaar staart hij in de ochtendnevel
- ochtendstond…
Op speciaal verzoek: Julienne
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
586 niet minderwaardig
Beslist niet inferieur
Ik ken ze geen van allen
Hoewel, Michel-Angèle
Die Surinaamse frêle
Was heter dan Adèle
Met haar kon ik goed ballen
Mijn eerste heette Anne
Een bloem die zij mij ried
Was zij mijn liefde niet
Dan zong 'k een ander lied
Bijvoorbeeld van Marianne
En anders wel van Karin
Die tot de ochtendstond…
Goedemorgen- twee ochtendgedichten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 mijn gedachten
maar die bleven schimmig
in een onbekende verte hangen
ze zijn dan moeilijk te duiden
of er nu mooie engelen zongen
dan wel sissende giftige slangen
zich in het bewustzijn dwongen
zeker is dat ik thans zes uur hoor slaan
terwijl de eerste vogel fluitend ontwaakt
de hemel neigt naar ontluikend blauw;
weer wordt een ochtendstond…
MAAR NIET PRATEN, NU NIET!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Maar dus wel uitrusten, niets zeggen, oogklepje op, oordoppen in
Uren, dagen slapen, dromen
Even wakker, een plas, wat water
En door in het koor van het oneindige slaapliedje
En heeft de ochtendstond 'zilver' in haar mond, dan
Opstaan, stap voor stap, slenteren door het huis
Onder de douche, toiletteren en naar buiten
Om te wandelen, lang…
24 Augustus 1838.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.365 Ontrol de heilge bladen,
Waarop het lot der volken wordt verkond;
Vermeld uw kroost Oranjes grootse daden,
Zo rijk aan glans als 't licht van d'ochtendstond.
Juich in die roem! De vreugd, die hart en ader
Met hemelrein en zoet genot doorvaart,
Is die van 't kind, dat feest viert met zijn Vader.
De Koning leef!…