205 resultaten.
Mijn reis naar de 'Ware"...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
1.569 Zijn persoonlijkheid, dansend
op een koord van genegenheid,
ogenschijnlijke onbereikbaarheid...
Een gevoelsmatig reisschema leidde
via vele tussenstops naar jou...
De bekende 'maar...'
negerend; onze gevoelens regerend.
"Ik hou van jou" bevrijdde...
Eindelijk bij elkaar!…
Wu wei
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 Weer de nacht, weer de ochtend
van een nieuwe dag voor dansers
en de andere mensen
te voorschijn kruipend
uit het ogenschijnlijk eendere
verrassingsei, tijd is water
in een rivier die zich verdrinkt
in de wereldzee en ik stroom
mee, ik kan me laten drijven…
Modus vivendi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
484 Affecties, ach, u weet
wat ik bedoel
Nou nee, dan maar een onsje werkelijkheid
Iets epistemisch, qua
realiteit
Niet soms, vermoedelijk of
naar het schijnt
Geen wou of zou maar puur noodwendigheid
Daar heb ik meer aan, qua modaliteit
Tenzij die ogenschijnlijk
weer verdwijnt
Achter de horizon van
plaats en tijd…
Allerheiligen Allerzielen
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
855 sterrenstelsel
in winterrust
kernfusie in mistbanken
winterslaap die wakker wordt
smeltkroes van graven
beginnen te praten
straalstromen van geluk
ieder opgelucht
zielsverwanten die opstijgen
heelal verblijven
lichtflitsen
duisternis verdrijven
toonladders musiceren
de nachtrust helen
zich inkeren
wederkeren
ogenschijnlijk…
Het gezonde kleurtje
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
539 ik voelde jouw
vingers langs mijn
huid glijden de
kleine stops in
het even verwijlen
voor intensiever contact
je volgde
de wegen van
wind en de zon
raakte reacties
die bruinend
gezondheid gaven
ogenschijnlijk
bleek de verdediging
goed maar onder de
huid verscheen de
kleine sproet zij
hoorden daar niet thuis
de schraalheid…
geen verval
wisgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
79 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
geen verval
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
686 Afgekalfd land, rotte palen en
golven zonlicht opnieuw zichtbaar
in spiegelend water; versprankeld
onder een gebroken wolkenlucht
Zwermen zilveren vogels bespelen
een vluchtige harp, waar schichtige vissen
spiegels verscherven; beelden verbrekend
van dood hout half verzonken in moeras
Ogenschijnlijk geruïneerd landschap,
maar als altijd…
ik leefde
netgedicht
3.5 met 15 stemmen
780 ik leefde liefde lang
langs lange lanen
van een zomers groene lariks
in weelderige bermen
zocht het droog donzig gras
langs water met witte zwanen
waar glinsterende libelles zwermden
en ik prille stilte las
wuifde met mijn wimpers
naar naderende mussen
die ogenschijnlijk bij
iedere tedere tred
moederaarde wilden kussen
ontroering…
egoïsme
hartenkreet
3.7 met 20 stemmen
2.478 om het even wie
dat is het egoïsme in de mens
Naleven van hun eigen dromen
puur en alleen op henzelf gericht
Voor problemen van de medemens
sluiten ze liever hun ogen dicht
Alles draait hier om eigen gewin
negeren van andermans gevoel
Groot voelen zonder mededogen
iemand bijstaan is geen doel
Genieten doen ze van het leven
ogenschijnlijk…
Herrijzenis
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
495 En in de hof, die ogenschijnlijk was verlaten,
onthult de dageraad een troep soldaten,
verlangend naar het einde van de wacht.
Hun silhouetten in het vroege ochtendlicht
– dat dra het kille duister zal verteren –
mogen nog even de historie domineren.
Daarna verdwijnen zij voorgoed uit het gezicht.…
Luister naar de stem van je lichaam
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 Ogenschijnlijk lijkt hij een kletsmajoor
Zoals die van Paul van Vliet (MajoorKees)
Maar met nauwkeurige militaire precisie
Schiet de fysiotherapeut z’n pijlen doelgericht
naar de pijnlijke plekken van mijn lichaam
Met als doel te verzachten, los te maken
Een soort medische vredesmissie
Waarbij geen stilte mag vallen
En de dialoog bedoeld…
Op de tochten (deel IV)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
554 Ogenschijnlijk de knopen geteld,
keer op keer de pyromaan geweest,
stilistisch te werk gegaan,
maar ik ben geen inboorling.
Staak de besmetting,
verwek weer weerzin,
uit obstructie, uit het individu,
narratief van goed gezelschap,
attitude, platitude, duur dictee.…
heeeee?
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
1.623 ja u daar
heeft u weet van dat u leeft
u ziet wel en denkt en denkt
maar dwaalt af, terwijl u
ogenschijnlijk leest,
doch het beeld dat u waarneemt
hangt nog bij het feest
van gisteren
of omdat u zich verveelt
of aldoor uw tranende ogen zeemt
heeft u weet dat u leeft
of zijn uw gewoonten gewoon
u doet maar wat
bent u het niet zat…
credo
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
1.487 vroeger zei ik wel eens gekscherend
als machinist van de trein
ben ik een reiziger door de seizoenen
doch naarmate de lengte van de reis
besef ik steeds meer dat het leven
een reis is door de seizoenen
vandaar dat mijn hedendaagse gedichten
dieper gaan dan de ogenschijnlijk
nuchtere observaties die ik onderweg beschrijf
mijn gevoel zegt…
Reminiscentie
gedicht
2.7 met 21 stemmen
22.084 Zoals zo dikwijls aan haar denkend,
sluit ik het boek, waarin ik las;
en ogenschijnlijk aandacht schenkend
aan blauwig bloeiend juligras
wil ik 't geheim - haar goedheid - weten.
Ik vind de woorden, die ik zoek
in een klein, oud, bijna vergeten
versleten catechismusboek.…
Parels voor de zwijnen ?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
892 Wat heb ik het verloren, toen ik
omkeek en vele zonnen ouder was,
vergeleek me toen ik geboren werd,
leken beiden helften even echt,
in gevecht met een al verloren duel ,
leven met de dood begint nu pas,
zocht naar de bron van kwalen in het
hof van Eden, verzonnen waarheid
reikt verder dan het adamsblad,
ogenschijnlijk lagen parels verder…
DODENWAKE
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.564 Als jij mijn grootste liefde bent overleden
bent heengegaan en ogenschijnlijk ook niet
waak ik alle donkere nachten bij je
Ik blijf aan je zij
en deel wat er maar te delen valt
Mijn ogen blijven wijd geopend
grote ogen die jou willen zien
ik straal, er valt nog zo veel te delen
Als ik je heb begraven
dan ga ik slapen
3 maanden lang…
Op de rails
gedicht
4.8 met 5 stemmen
6.927 Mijn trein gaat ogenschijnlijk rijden,
want spoorwagon na spoorwagon
links op een parallel perron
zie ik langs mijn coupéruit glijden.
Maar dan verbreedt de horizon
en blijkt dat ik mij liet misleiden:
De trein is weg ter linkerzijde
en ik sta nog op het station.…
Onderzee
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
415 het zout van aarde en zand
spoelt naar rusteloze kolken
van breekbaar porselein
in gedachte helder van nature
door vloedlijnen onder druk
doch wildrooster van binnenvet
in kringloop van water en regen
een rad voor ogenschijnlijk
min of meer als bij toeval
breekt het water verborgen aan
vraag me niet waarom
van hier struikelt het…
De Triangel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Ogenschijnlijk bescheiden is zijn rol
In het symfonieorkest; heeft de triangel
Een plaats op de laatste rang gekregen,
Waar het zo nu en dan participeert met de rest.…
Ziende Blind
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
443 m’n oog vertelt
me wat het ziet
maar wie je werkelijk bent
en wat je voelt weet ze niet
prachtig fluwelen haar
azuurblauwe ogen
die ogenschijnlijk
nog nooit door iemand zijn
of zelf hebben bedrogen
toch in de peilloze ondoordringbare
diepten van heldere zeeën en meren
kunnen soms de meest
onheilspellende creaturen verkeren
en achter…
Wachtend op een schreeuw
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
739 Woestijnen reiken horizonnen ver
tot waar de prooi gestorven ligt
als zand tot stof gemangeld
ogenschijnlijk lijkt de aarde dood
maar in de diepzee kiemt nieuw leven
in het licht dat moeder aarde straalt
het toeval neemt zijn kansen waar
stort bui na bui op elke rotspartij
tot kolkende stromen over kale akkers
mossen kleuren al wat…
4-seizoenen-bril
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
1.067 En vergeet de maagdelijk witte sneeuw niet
waar 'Koning Winter' je mee overgiet;
de ogenschijnlijke kou krijgt dan ineens dat warme……
En wij lagen dubbel
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
599 hun huwelijk
ogenschijnlijk harmonisch
bleek tot onze schrik
een waar debacle
wij hadden er geen kaas
van gegeten en lagen dubbel
van het lachen en applaudisseerden
als er niet alleen woorden vielen
bij het dagelijks gebruik van
geestelijke mishandeling
en huiselijk geweld:
hun uiting van liefde
van alles vloog ons om de oren
tranen…
onzegbaar en onuitspreekbaar
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
816 Ja, je legt je hoofd tegen mijn schouder,
wiegt ogenschijnlijk gedachteloos
in het ritme van het tikken van de klok,
nauwelijks hoorbaar boven het druppelen
van de zondagregen tegen het raam.…
AFTOCHT
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
837 nu zij haar
ogenschijnlijke bescheidenheid
op haar verjaardag kleurig verspreid
verheffen saaie bloedverwanten
- onder oogcontact -
uit het uitermate behagelijke bankstel
zodat uitzwaaien bij de aftocht
een geheel ontspannen draagkracht krijgt
de witte en rode wijn
het oude hassebassie
staat nog half in het glaasje te wiegen
de knabbelnootjes…
Rutte, onze maagd van Holland!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
548 van het Koninkrijk
der Nederlanden
de heer Mark Rutte
te midden
van het pure kapitalisme
een soort speelgoed
zeker voor
zijn partij van de VeelVerDieners, de VVD
Hij staat daar
namens ons land
in het land van
de ongekende mogelijkheden
en geniet met volle teugen
van het kapitalistisch speelgoed
dat nooit gaat vervelen
en ogenschijnlijk…
Een opgeruimd type
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Ik kan heel goed
de boel de boel laten
maar ik ben wel
een opgeruimd type
ordenen, opruimen
schoonmaken, netjes maken
zit in mijn genen
en is aangemoedigd
door wijlen mijn moeder
zij altijd in dat schort
niet uit te krijgen
soms lukte het
dan speelde ik obertje
had de afwas al gedaan
de keuken opgeruimd
en koffie met wat lekkers…
voorverlicht
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.715 Zoals het ogenschijnlijk verborgen onuitgesproken
ondoordringbare ontastbare ongrijpbare.
Je bent bij deze verlicht.…
Dag
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.808 De laatste noten zijn gespeeld
Op het podium nu twee, eenzame mensen
Alle harmonieën hebben ze laten horen
Alle klanken hebben ze gedeeld
Het podium verlaten valt niet mee
Voorzichtig dalen ze af
Verstild is de achtergelaten ruimte
Nu nog ogenschijnlijk met z'n twee
Een schreeuwend hart hoor je niet
Ze lopen maar waar naar toe
Navigeren…