Alle inzendingen over onheil

260 resultaten.

Sorteren op:

Covid-19

netgedicht
3.1 met 32 stemmen aantal keer bekeken 592
gewaarschuwd door de tijd van nu loopt hij op zijn tenen door het huis zet z'n kraag op en blijft oplettend uit het zicht van vreemde ogen veel is onzeker en er schuilt gevaar in elke proest of kuch onheil dreigt en het virus waart van deur tor deur en steelt geborgenheid weerzin in het vers gestopt en hoop gevestigd op een sterk…

Mijn oceaan

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.736
Jij bent soms mijn oceaan van een goddelijke schoonheid dan wil ik mij laten gaan mijzelf verliezen in de tijd Jij bent soms mijn oceaan onstuimig en onvoorspelbaar dan kan echt niemand jou aan golven vol onheil en gevaar Jij bent soms mijn oceaan die mij met liefde wil omringen dan probeer ik boven jou te staan om jou eindelijk te bedwingen…
Ruud Brouwer20 november 2004Lees meer >

In schemering vermeden

netgedicht
3.2 met 10 stemmen aantal keer bekeken 518
dank zij het zachte licht van ochtendgloren laat ik in 't eerste zwakke schijnsel het ongewisse toe, het onheil teruggebracht tot tastbare contouren verhoudingen die in het donker zo beklemmend zijn de loden dagen die gemis weer boven halen het lege duister in mijn bed pijnlijk verlangen en paniek voor dat wat eindig is dat alles wordt…
annabel14 juni 2009Lees meer >

Ik zag het als mijn opdracht

gedicht
2.6 met 93 stemmen aantal keer bekeken 28.134
Ik zag het als mijn opdracht haar van alle onheil te ontdoen, van alle ongemak te zuiveren haar te verpuren tot het klare, mijn leed te logenstraffen, haar in mijn leven tot die ene te maken, tot die ware - ik zag haar als mijn lot.…

uit het zicht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 489
zoals de taal van de waaier het spectrum van de liefde bestrijkt de zwarte vogel het onheil aankondigt de zee telkens beetjes zand wegspoelen zal de in twijfels gedoopte pen in drijfzand verdwijnt de verbinding wordt verbroken iemand zijn naam schrijft met tegenstribbelende hand en we tussen de tederheid en het onaantastbare dobberen…
J.Bakx17 februari 2017Lees meer >

Liefdesdrone

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 431
Doe er flink veel kussen bij en hugs tot in de eeuwigheid, stimulatie voor de vrijerij, of stuur een vliegend tapijt met de heerlijkste gerechten, uitnodigingen voor een luxe bezoek, relaxed elkanders schoonheid ervaren, een einde aan alle gevechten, ja, stomme dwazen, dat is andere koek en zal ons heel wat onheil besparen.…

Voor Adrie

hartenkreet
3.2 met 16 stemmen aantal keer bekeken 11.141
Stralende, zomerse septemberdagen ze lijken te vervagen Donker is het door verdriet Naderend onheil aan de einder Het gouden licht verbleekt Een ijzige mist lijkt op te doemen De hoop vervlogen, het afscheid onafwendbaar En toch zal het worden doorstaan En komt er een moment dat het goud weer helder wordt.…

Stille echo

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 298
Een stille echo laat een wrede weerklank horen van het jarenlang timide zwijgen over een koude oorlog met vele gewonden en vrouwen met kinderen die niet vechten konden een zwijgende weerkaatsing zonder enig herkenbaar geluid van ziekelijke mensendromen ongelijkheid nog in arbeidslonen nu de wapenen des onheils kletteren en nog meer…

Niet wachten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Ik wil niet onder de bomen wachten totdat de bui is overgewaaid Niet schuilen in het portiek totdat de storm is gaan liggen Of haasten om voor het aanstormend gedonder thuis te zijn Raas over mij heen Verdrijf dreigend onheil met krachtige hand Gesel mijn huid met striemend geweld Ruk met gretige handen aan kleren en haar Laat het…

Wandeling

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 543
In de middag haperde het hart van een vriend, onheil trof de oma van mijn kleinkind. Nevelsluiers legden zich over de weiden van het ven. Het licht deemsterde weg. Vrieskou werd voelbaar. Met moeizame tred liep ik de laatste kilometer.…

Zij belager was

netgedicht
3.8 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.291
Wij waren dreigend onheil samen Te krom geschopt om recht te doen Bij afscheid droeg ze kamerjassen Eerst zat ze in haar ondergoed Nooit wetend of we vrienden waren Verfoeilijk was het rechte pad Ons levensdoel, elkaar verlaten Zat dieper dan de splinter zat Voortdurend bracht haar blik teweeg de vraag of zij belager was Dat afgunst zat…
Zilver21 september 2002Lees meer >

Dreiging

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 3.004
Kaal en dood is de herfstmorgen de zon wil haast niet opkomen wolken versperren het licht plotseling een regenboog Onheil of geluk?…

Een open hart

hartenkreet
3.5 met 15 stemmen aantal keer bekeken 944
geen koude stal verlangend mag het hopen dat U eerstdaags komen zal één kaars is al ontstoken een brandend liefdesvuur UW licht is nog verdoken we waken uur na uur de aarde is nat en duister van bitterharde tranen achter feeërieke luister van versierde kerstramen Zijn komst zal verblijden verdrijven de lange nacht het onheil…

vele malen soms

netgedicht
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 677
dikwijls wil zij weggaan als de duisternis haar besluipt vaak draagt zij met loden voeten de verlatenheid door de tijd soms talmt haar hart als de wind opsteekt uit de woestijn dikwijls ziet zij de schemering als een loodkleurig onheil dat de huizen binnendringt vaak leunt zij roerloos gelukkig tegen een boom in de adem…
J.Bakx27 oktober 2024Lees meer >

De nadagen

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 969
Ik leef de nadagen van een taaie lente Vol onheil en tegenspraak. Mijn huis is onbewoonbaar verklaard In zelfbeklag sla ik de ogen neer. Ik blijf achter temidden van een kale vlakte Van gemiste afspraken en bittere beloften. Mijn stad is ontvolkt. Mijn stad brandt.…

Schone schijn

netgedicht
3.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 785
wolken schuiven samen waardoor contouren langzaam duidelijker worden staan ze oppermachtig hoog aan de blauwe hemel licht grijze randen kleuren donkerder verraad eveneens de wind het naderend onheil die de was harder doet wapperen aan strak gespannen lijnen speelt de zon haar laatste troef uit keert hen de rug toe, en tovert een regenboog…

eroverheen

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 697
want kraaien hadden velden nog lang niet in bezit we deden toen alsof er nooit een schaduw nog zou komen de zon streek neer en bracht met iedere glimlach meer leven aan het licht overbelicht, maar het deed niet onder totdat het onheil binnenkroop zijn schimmen ver naar voren je daar met stijfbevroren angst niet overheen kon komen nu…
annabel8 januari 2010Lees meer >

het volle leven

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 652
in die zee van ellende borrelen emoties op die dan weer meer onheil veroorzaken dan een storm in een glas water.…

één met de natuur

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
denkend loop ik luisterend naar de zachte wind onverwacht bewogen door een sprankelend springend hert in vlucht voor waargenomen onheil ik kijk hem na verrast en ook nog gissend naar de reden van zijn angst en van zijn bliksemsnelle sprong voorruit en van de dreiging in zijn blik die worstelt met een koele denk alsof zijn weg gepland zijn…
geer5 november 2011Lees meer >

TWEEDUIZENDTWAALF

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 570
grote terugblik een eeuw geleden was de reus der zeeschepen schitterend voltooid gereed voor zijn vertrek pracht en weelde daarbinnen riep rijke mensen voor een geweldige reis vol sprookjesgedachten de trots van de oceaan wachtte op groots beleven oogstte bewondering zonder weerga voelden wellicht begenadigde zieners naderend onheil…
Han Messie1 januari 2012Lees meer >

Plaza de Toros

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
Als een hond in een kegelspel loop ik de zonnige arena in niets vermoedend welk onheil mij te wachten staat groen, zon, licht, bloemen geuren van dauw op het gras dit is niet meer ...…

Pechvogel

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 487
kwam ik de pechvogel tegen in mijn nachtmerrie en ik genoot van de weemoed in zijn oogopslag wetend dat ik zelf ook zoals die pechvogel was niet geïnteresseerd in politiek en sportverslaggeving te slim voor het dagelijkse klootjesvolk dat niet meer kon drinken uit de bron de bezielde bron, waar ik mijn snavel vond om als pechvogel over onheil…

Eenheid maakt macht

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
er schommelt een leliebloem van zachtheid een lied van leven, liefde dat zegt dat alles aanwezig is dwars door de angst voor het onheil dat over de kosmos kan komen luisteren naar de stem van het licht, en kijken met ogen dieper dan de zee rondom de klanken van verwarde ranken die ongetemperd zijn zoals de slimme vossen die energie…

In haar wolft de wind

hartenkreet
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 919
Waar angst en vrees Als wurgend koord Haar bijna de keel afsnijdt Kleurt heldhaftigheid En moed het bloed Dat door haar aderen stroomt Ze richt zich op En kijkt fier Het naderende onheil In den ogen Sterker ben ik Zegt ze met de toon Van liefde en dapperheid In haar stem De toorn is woest Maar zal bedaren Omdat de liefde Immer…

Prinsjesdag

netgedicht
4.0 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.123
voor hoeden ben ik altijd op mijn hoede de hoed, symbool van rijkdom en van macht ontpopt zich soms met veel verbeeldingskracht als een gezworen vijand van het goede de draagster is bij voorbaat al verdacht ik hoor de woorden die ik reeds bevroedde orakeltaal van koninklijken bloede het onheil dat een ander heeft bedacht de klaagzang…
Daan de Ligt15 september 2009Lees meer >

Onheilsprofeten

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 493
Ze huilen hun onheil fel wijzend en twijfelend tussen moord en brand De een roept iets over een ongeluk dat zelden alleen komt maar samen met het lot De ander oreert over de beste stuurlui die geen ijzer kunnen breken met gebonden armen als ze de put moeten dempen waarin het kalf is verdronken terwijl het roer uit handen glijdt…
geeraardt10 september 2013Lees meer >

Cordelia

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 467
na het onachtzaam dansen op het ijle koord van louter woorden en weggewaaide beloften groeit in zijn hart een orkaan van verdriet ontluistering kerft zijn vermoeide botten na de vuurzee hoort hij het hout kraken kraken van gemis pas nu volgen zijn oren de misthoorns die aanhoudend van onheil roepen over de grauw grijze heuvels…
J.Bakx29 augustus 2022Lees meer >

Leven

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 678
we leren hechten en knopen om het leven achterwaarts te begrijpen geen twee tellen duren even lang we worden kleiner en kleiner van al dat hoge vliegen weten dat een koploper niet de eerste hoeft te zijn we zien dat dwarsliggers spoorstaven dragen dat mooie woorden niet altijd de ware zijn om tij of onheil te kunnen keren we leren hechten…
J.Bakx23 december 2024Lees meer >

NAVO-top

netgedicht
2.9 met 23 stemmen aantal keer bekeken 820
In het land van de molenwieken draait men er niet omheen of toch ook weer wel alle redenen daartoe zijn zichtbaar geworden aan de top, bovenop het naderend onheil als ‘t gevaar afstand al weet te overwinnen zal het nog meer nodig zijn te verenigen terwijl het hart overslaat, jonge mannen de nacht van hun laatste adem vinden met sterke…

Paranoia

gedicht
3.5 met 59 stemmen aantal keer bekeken 42.535
Het zijn gewoon de oren, begrijpt u wel die kraakbenen schelpjes bedekt met vel horen alsmaar geluiden die op onheil duiden. En die niet echt zijn of iets anders blijken. Heel normaal eigenlijk als iedereen je zo aanstaart op straat, alsof je de baarlijke duivel waart. Jij werd vast ook achterdochtig als iedereen over je fluisterde.…
Jotie T Hooft28 februari 2020Lees meer >