142 resultaten.
oude lome eik
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
226 zijn dan kraste ik mijn naam
ergens waar geen sterren staan
het liefst schreef ik het met
de neerbuigendheid van een
oude lome eik waarvan zijn
kruin mij ooit in een nest
zal laten ontluiken
ach, eens zal het een legende zijn
dat een dichter zich verplaatst
met vleugels van hetzelfde
hemelse papier, het zwart met
die gele geplooide stippen…
Ontgoocheling
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
1.457 Ik schoof popelend aan
Een wachtrij tot op de markt en verder
Want op deze beurs
Beloven ze de eeuwige glimlach
Kant en klaar als geschenk verpakt
Een gekruld lint
Een motief van vergulde stippen
Je hebt alleen wat grof geld nodig
Knisperend in de handpalm
Of een kredietkaart die soepel
Langs het rode oog glijdt
Ik had mijn rekening geplunderd…
Bevrijding
netgedicht
2.9 met 17 stemmen
2.536 zo donker
Zo zonder zon of licht
Zo nutteloos en weg van liefde
Het leven om te leven
alleen nog maar als plicht
Zo onvolkomen en niet afgerond
Voor kinderen en dierbaren
Alleen nog maar het wachten
Op verlossing van de geest
Van eindeloos ver staren
Met ’t hart nog zo gezond
Verwondde ons het meest
Momenten van herkenning
Als stippen…
de skyline als mistig verleden
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 te denken
de leidsels enigszins gevierd
ruimte geef ik haar
ik voel haar onrust, stapvoets dus
hier zie ik de wieken
als zwarte schimmen
met de molen als doodskop
in deze sinistere stilte
met vochtig beslagen gras
hier zwierf ik, denkend
en kijkend naar torens
toen nog punten van hoop
en toekomstverwachting
en koeien, zwartwitte stippen…
Ik kan uren zitten turen
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.152 Ik kan uren
Zitten turen
Naar het wiss'lend zilv're spel
Van de stippen,
Die er glippen
Over 't water bij de wel.
Ik kan uren
Zitten turen
Naar 't krioelen door het mos
Van de diertjes
En de miertjes
In het boom-gekroonde bos.…
Trots ben ik op de pauw.
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
561 In alle variaties
blauw heeft deze veel in huis;
naast het ook zo gevarieerde
groen met zwarte stippen,
waarin hij zo feestelijk welbewust
gaarne over de dierenweide al
zijn charme wenst te manifesteren.
Met zijn wijd uitstaande vederbos.
Iedere vederpen nog mooier dan iedere
andere.…
ken uw volk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
424 punten stippen de glans hoog op de kin.
opbollend wit kraakt helderblauw open
in het oog van de waan, de zwellende zin.
de hand van de macht maakt overal vuisten.
elk torso ziet zich met eendere hakvingers wijzen.
een man van de markt braakt geldspraak als water.…
Tuus sum
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
448 alhoewel ik een harige
viervoeter van vrouwelijken
kunne wel prefereer
nog in gedachten
en twijfels neem ik
toch maar de benenwagen
om een uurtje te struinen
in vochtige, dampende
paden met bloedrode
halfdode doffe
blaren der herfst
onderweg zal ik
zonder enige twijfel
stoelen ontmoeten
zonder padden maar
met stippen…
rozengeur en schone schijn
netgedicht
3.5 met 18 stemmen
872 De regen valt bij bakken neer
het water tot de lippen
dus weet je dat het prima gaat
geen reden om te praten
Het is nog als die laatste keer
men hoeft niets aan te stippen
dus stop maar met dit stom gepraat
dat kun je beter laten.…
EN BIJ HET RIJZEN VAN DE SCHEEMRING LAG
poëzie
4.2 met 20 stemmen
3.277 Hij zag de zwaluwen als zwarte stippen
vlak onder ’t geel van de avondwolken glippen;
daarna, in ’t blauw, vond je hen moeilijk weer.
En ’t fijn getjisper van hun zwenkend piepen,
dat scheen de hoge stilte te verdiepen,
droppelde als regen in zijn afgrond neer.…
hou jij ook van Joni Mitchell
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
539 alle tranen rollen naar aarde
mompelt ze
en haar vingers verbeelden regen
kijk paddenstoelen in een kring
nou ja
een halve kring
zou de heks hier dansen
bij nacht en sterrenkrans
dansen en zingen
en kabouters
vraag ik
waar zijn de kabouters
die wonen niet in bruine
maar in rode paddenstoelen
rood met witte stippen
haar lach tintelt…
Kuift wit op vale zeeën
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
508 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
uit eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
ziet een wandelaar zeer verbolgen…
NIJMEGEN.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 En opwaart slingert zich de straat, waardoor
Geel-rode stippen gloeien; majesteit
Omgeeft het Valkhof, dromend van de tijd
Toen keizer Karel daar zijn rust verkoor.
Laag hangt de maan, een oogstmaan, rossig-goud,
Allangzaam nederdalend op de stad,
Terwijl zij ernstig in het water schouwt.…
de verte mist in wervelend zand
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.793 stippen op een kale vlakte
de verte mist in wervelend zand
wind kuift wit op vale zeeën
jaagt hen op met straffe hand
de hoofden zijn gebogen
in eerbied voor natuurgeweld
of ter bescherming van de ogen
de storm heeft het niet verteld
hij duwt het grijs in groene golven
giert uithalend spetterend nat
zag een wandelaar zeer verbolgen
kijken…
Godenspijs
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
516 ;
Je extase brengende hoed
werd geëerd, gevreesd
en vervloekt
als godenspijs of heksenzalf;
Muscarine, muscimol
en muscazone, magisch,
hallucinogeen, giftig
maar o zo verleidelijk;
Menig medicijnman, mystica,
monnik, sjamaan en heks
voerde je in vervoering mee
naar verheven visioenen;
Betoverende Vliegenzwam,
rood met witte stippen…
De verbouwing
hartenkreet
4.8 met 78 stemmen
2.077 navolging tot vele groten
die niet meer voldoen aan de visuele normen
heb ik zojuist besloten
om mij plastisch te laten vervormen
De ogen eens flink laten tillen
een onsje botox in mijn kin
de huid strakker om de billen
en mijn buik is niet naar mijn zin
Een klodder vet in de lippen
een schep siliconen in de borst
kraaienpoten weg laten stippen…
Zo zielig sprak zij
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
513 Het beestje met de vrolijke stippen
had niks te zoeken in het netje,
vloog omhoog en weer omlaag,
alwaar een herenschoen onbedoeld
zijn maat GROOT op het beestje plantte,
met als gevolg, 't was nu dood.
Tranen liepen nog steeds over 't kind d'r wangen,
en je snapt: ze is gestopt met vlinders vangen!…
Marine
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
785 Terwijl de golfslag zich op ’t strand verliest
Raken lucht en water zich in ’t ijle,
Waar de einder zich in nevels hult
En schepen zich als stippen voortbewegen,
Gedragen door het schuim van eeuwen,
Gelaten drijvend op de grote waterplas –
Zo boven als zo onder – donker.…
Afscheid
gedicht
3.4 met 24 stemmen
15.247 huid heeft vele kleuren in Afrika
het hart vele vormen
niet de kleur van je huid
maar de kleur van je hart
(als we in het water kijken
schrik ik van het wit dat zo blijft zitten
en de waarheid alwetend probeert aan te stippen)
------------------------------------------
uit: 'Kleur komt nooit alleen', 2002.…
speekselvloed
netgedicht
2.8 met 11 stemmen
2.705 gestoofde ajuinen
een parasol overkoepelt de tafel
we zinken in een kuipstoel
in een ovaal van lauwe schaduw
slagroomwafel in een ooghoek
jonge, broze, witte wijn breng ik naar de lippen
kraakverse garnalen en zeeslakken op een zilverschaal
verstrooien de vingers, vertroetelen het verhemelte
in een sluimerroes zie ik zeepaarden met gele stippen…
Dagpauwoog
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Zie hoe ze stijgt naar hemelwaartse rangen
de dartel fladderende dagpauwoog
haar stippen vurig brandend van verlangen
met rode tinten in de hemelboog
om dan te dalen en zacht neer te strijken
op hoofd en huid van vreemde kostgangers
van onze lieve heer die pelgrimerend
de torens van de kathedraal beklimmen
waar ooit kapittels en kanunniken…
Kinderdroom
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
507 In mijn rode jurkje met de witte stippen
Wandelend aan moeders hand
Voorbij duinen paarse heide 't zout op lippen
Sloffend sporen achterlatend door 't mulle zand
Eensklaps een lied uit de wolken gewaar
Getoonzet door honger dichtbij 't strand
Nergens de kinderboerderij waarop ik staar
Zachtjes streelt moeder mijn hand
Met waterlanders…
AAN JOFFRe ANNE ROEMER VISSCHERS
poëzie
3.0 met 1 stemmen
3.075 Zo 't u, met diamant, lust op een glas te stippen:
't Is in de vlinderteelt. Het geestige gedrocht
Ziet of het lavenis aan sap van druiven zocht
En zit zo kuin, men zou het van de roemer knippen.…
het haagse matje
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
949 jaren lang dagelijks gefietst
langs het Solleveld
met de Watertoren
tussen Monster en Loosduinen
altijd gevoeld
hier liggen rode stippen
ik had ze kunnen tippen
hield vingers op mijn lippen
nu is er het duin doorwoeld
ze vonden urnen
twee graven
van Merovingers
het vreemde is alleen
ze tekenden een vergane krijger
op een haags matje…
Geploegd land
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
516 Neergestreken meeuwen op een veld gegroefde aarde,
springende stippen van lijn naar lijn,
als muzieknoten die afhankelijk van een notenbalk zijn
en het azuren hemelblauw als klankbord aanvaarden.…
Ben ik een dwaas...
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
656 veren
om te wandelen langs
weelderige bospaden
daar ben ik kind
met een verborgen spel
ik leef dan in fantasie
ongelofelijk wat ik zie
een boom wordt mens
met ogen, neus en haren
in dit sprookjesparadijs
met zijn hemelse geuren
een specht oefent subiet
op een kloppend lied
het mos sprankelt sterretjes
feestelijk in warm groen
rode stippen…
zittend zinnebeeld
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.150 deels haar
aanzuigend rose
met zuchtende
meewarige ogen
ziet zij naar het verre
dichtbij
alsof de eeuwigheid
ongrijpbaar spiegelt
langzaam
schuiven haar handen
dalend
met scharende
slanke vingers
langs gladde wegen
en rusten
ten einde
op kleine vlakke velden
de geronde rug
blinkend in een enkel
schemerlicht
telt stippen…
REPELSTEELTJE, het sprookje!!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
765 Kruithof van 11 jaar
in het volwassen besef
dat er in werkelijkheid
zo hard is georganiseerd
zo grondig is gefinancierd
zo veelvuldig is gerepeteerd
zoveel teksten uit het hoofd zijn geleerd
zoveel melodielijnen erin zijn gepompt
zoveel toneelattributen zijn vervaardigd
zoveel pasjes in de benen zijn gaan zitten
zoveel toneel-lijnen, toneel-stippen…
Op brakke grond
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
105 hij doorkruist zijn jeugd met gebrek
aan warmte, maar schrijft met lippen
hoe het lot of wil zijn wereld verovert
waarbij hij nagenoeg alle bewegingen
lijkt aan te stippen
.…
Het kleinste verschil
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.059 omgeven door aureool
Door zijn rug verbogen
Zijn ze tot één versmolten
Van het elders afgeschermd
Hun verschil tot een motief herleid
In een starre omhelzing
Hij
Met afgewend gezicht de afstand bewarend
In een opzichtige kamerjas
In hoekige vlakken zonder kleur
Grijpt haar hoofd
Keert het naar zich toe
Kust
Zij
Met ronde, bonte stippen…