158 resultaten.
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij voelt, hij ruikt en huilt
het wordt een lange koude nacht
De ochtend kriekt, de dag klaart weer
lichtflitsen dansen door de kamer
ze spelen met zijn grijzend haar
toetsen haar lach op de foto
maar hij ligt stil, zo stram…
De olifant en de mus
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
861 Een olifant voelde zich machtig en groot
Maar toen hij bij een afgrond kwam
was hij nergens meer
Hij keek in de diepte, stond stijf en stram,
zijn poten trilden en zijn hart ging tekeer
De olifant voelde zich bang voor de dood
Een musje trok tjilpend zijn aandacht:
‘U bent zo sterk dus spring net als ik’
Achter het donzen balletje aan sprong…
Babyboomers
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
640 Soms ontmoet je iemand van vroeger
het tandeloze verval eiste zijn tol
tropische regenwoudschedels werden kale steppen
stralend lachend gelaat verschrompelde tot gelooide rimpelgrijns
een hard schonkig stram lichaam is de parasitaire voortzetting
van voorgoed verdwenen soepelheid en jeugdig elan
leeggevreten is het beloftevolle geheel
gelouterd…
Natuur is in gebed,
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 Als de vorst z’n kroon afzet,
voor een schaduw van wie
daar gaat, ingepakt in stijve
kleren voorzichtig over
straat, het hoofd in livrei
verbonden, stram als een
lakei, onder witte mutsen
door de sneeuw gehaakt over
de tuin en schutting allebei,
laten zich verdwijnen over
glibberige paden heeft ook
zijn stil verlies gekend tussen…
GRETA AAN HUGO OVER FRANS
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
509 scherp afgetekend
Je diepste wezen en geschiedenis
Waarin nabijheid naast benauwenis
Pulserend licht en alles vanzelfsprekend
Besef dat ik mijn lief gewoonweg bén
Hoe leed hij tijdens zijn verlovingsfeest
Felicja droeg een lichte jurk van kant
Ik droeg een groen gewaad van pure zijde
Hij kneep ontzet en angstig in mijn hand
Felicja, stram…
Nao de pret
poëzie
4.0 met 2 stemmen
991 Stram ien de been,' ien 't heufd zo loom.
Brr! gure wiend en regen zwiepen
De dorre blaojer van de boom'.
Was 'k ook 'en boom, 'k begos nou slaopend
De lange, saoje wienterdroom.
Gen mins te zien! - Jao toch, 'en bidder
Die weer 'en dooje maokt bekend.
Eergiestren was 't nog volop karmis,
Vol pret ien harberg, kraom en tent...…
KIJKGENOT
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
464 Na griezelig wagen en onderzoeken
komen de twee vrienden, vermoeid en stram,
terug in dit rijk van schimmel en zwam.
Hun belevenis bereikt de boeken.
Hoe in het woud de geëerde helden
rustig genieten van boomkruin en plant,
vertellen de verhalen uiterst zelden.…
Spelen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
384 Ik ben oud geworden
en kan alleen nog spelen
met mijn gedachten
de rest is te stram
Maar vergis je niet
het is aangenaam
om in de warme wind van vandaag
te voelen hoe het is
om in een dunne jurk
op de steiger te staan
wachten zonder noodzaak
om iets anders te doen
dan wapperend in de zon
te genieten, terwijl ik
inmiddels voor me…
Krijtstreep
netgedicht
1.0 met 5 stemmen
572 Voorlopig heeft u het gehad
met robots, stram in pak en ijzig
gierig omdat u op vakantie gaat.
De baas van zulke baliemedewerkers
moet wel BAäL heten.
Luchtvaartbanaliteit!
Prijs het vliegtuig dat u van dit tuig bevrijdt.…
FIJNTJES WEKKEN
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
330 In het beukenbos staan kale bomen
stram, geduldig en neerslachtig te wachten.
Wie zal hun kil waaiende gedachten
met zorg en wijsheid tegemoet komen?
Uit zware wolken dalen ademstromen,
beuren grauwheid op, dankzij weefkrachten:
groene luchtige tapijten verzachten
harde grond met hun groeiende zomen.…
Als jij komt
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.994 Als jij komt
spreid ik gesteven lakens wit
klop dons in zachte kussens
sprenkel olie in lavendel
ik laat rust ontspannen worden
bind zijde aan polsen stram
de verwondering negerend
van blikken angst
gelijk een gekooide torenvalk
vleugellam gebonden
zwelt opstand in een stijf gelid
zich heugend in openbaring
waar zweet het vocht vermengd…
FAMILIEBEELDEN
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
3.856 ernstig gezicht
doorschijnend met uitslaande vlammen
van boerderijfik vervolgens stammen
bonen op kruiwagen en kapot achterlicht
moe klopt de kokosmatten wringer
en wastobbe verkeren in wachtstand
houten knijpers liggen in een mand
op de regenbak de buurvrouw zingt
met stok en zwarte pet wandelt opa
van moeders kant gekromd als de r
stram…
Zielsverhuizing
gedicht
2.9 met 19 stemmen
21.517 stram strompelt hij van knooppunt naar knooppunt
de eens zo bekoorlijke zondebok
je mag hem aanlachen als je kunt
hij grijnst maar trekt het zich niet aan
aangebrand niet maar afgebrand een flauwte
dat gaat weer over hij zal wel weer opstaan
plooiend zijn broek zijn rok het ouwe rund
dra staat hij lang en breed tussen de pilaren
door de schaduwen…
Het Laatste Adres
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.054 Dat wat eens geleefd heeft
Om onsterfelijk te wezen
Eindigt in stijfheid voor eeuwig stram.
Het laatste adres staat er gebeiteld in de steen.
Ik ben onmachtig met al die doden om mij heen.…
Sonnet voor de vechters.
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
559 We buigen stram
de rug, tot krakens toe. Als het moet, slachten we
de vroege varkens, eten zuur het roggebrood.
We laten ons niet doen, verdomme neen :
morgen herbeginnen we, spade per spade,
voor per voor. Wij zijn van Wingene, reuzen.…
de bevolkte honingraat
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
477 gedrenkt in oude lappen, vol van historie waar
deemoed in vallen is neergedaald, dringt het besef
ter ore binnen bij het lot dat hij in roestige blikken
terzijde had gezet, de warmte van de zon maken
het ijzer in zijn ogen blind voor het licht
hij vreest de bijen in zijn hoofd die zelfs bij nacht
de honingraat bevolken
stram in zijn schranderheid…
Oude afdruk ?
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
426 Verhit en stram sta
ik in de slagschaduw
van een dicht begroeide
bos, zelf ooit geplant,
me te verschuilen
in een boomhut.…
Aanzien
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
574 Vleugels slaan heftig, voeten schuiven stram:
bont gewemel, zich verspreidend én dicht.
De nieuwe koningin aanvaardt haar plicht
in het plechtig feestende Amsterdam.
Stil neerziend' denkt de vorstelijke zoon:
"Zal moeder straks geen vreemdelinge zijn,
daar ze voortaan bestaat voor Neerlands troon?…
Pampus
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
580 Verrezen uit het wijde water
Nabij het grote Amsterdam
Ligt nu zovele jaren later
Nog altijd Pampus, oud en stram
Bewapend was het garnizoen
Paraat stonden kanonnen
Toch is er niemand fier en koen
Ooit een gevecht begonnen
De Afsluitdijk werd aangelegd
En daarmee Pampus' pleit beslecht
Want het verwerd ten langen leste
Tot slechts een…
Vakantie in eigen dorp
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
719 niet gauw denk je aan Ridderkerk
maar als je in het rond kijkt
is het al gauw dat je bemerkt:
het is mooier dan verwacht
beter dan gedacht
De eerste dag, lekker fit
naar de Waterbus voor de eerste rit
eerst Dordt en ook nog Rotterdam
de fiets mee, de spieren niet stram
voldaan kom je richting huis
geniet van koffie aan ’t water
bij…
In memoriam matris (3)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
508 kom vlug je moeder sterft
stram sta ik naast het bed
de witte verpleegsters
die mijn moeders polsen voelen
haar gezicht beweegt nog even
ik hoor de zwakke ademstootjes
alles is voorbij
mijn hand op jouw voorhoofd
moeder
jij leeft toch nog jij slaapt
de gebeden van de priester hoor ik
het snikken der zuster
het verdorde palmtakje
moeder…
Het verblijf buiten het dorp
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
106 Onmiddellijk
na het opzetten van het linnen verblijf
het geringe tentje aan de zoom van de zoute leegte
begeef ik mij het lichaam
nog stram van de zeewind
naar de restauratie van de camping
en daar binnen de perken
van het tl licht en de plavuizen
waar de mensheid zich voedt
onder een voorwendsel van warmte
treed jij binnen als schim…
Wintertuin
netgedicht
2.6 met 11 stemmen
1.090 stralen
het roze van het laatste roosje aan de stam
wat restjes boterham op mijn rondje
liggen er te wachten op bekjes die het op komen halen
een merel staat met schuine kop
de snavel gericht op de nog natte aarde
zijn pootjes trappen plots omdat hij wat ontwaarde
aan de clematis hangen nog wat pluizen
wat frommelig te trillen in de wind
stram…
Oud en jong
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.757 Des ken ik zeventigers, die
met witbesneeuwde haren
en stram van lijf en leden, toch
hun gulle jeugd bewaren.
En gij, o lezer, kwaamt ge nooit
'n man van twintig tegen,
zo klam, alsof hij stokoud reeds
had in de wieg gelegen?…
Ouderling
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
622 De kille winterwind
trekt door je botten heen,
onzichtbaar draagt hij oud,
beroert het zilte nat,
je lijf voelt stram en koud.
Het oud verdriet,
je draagt het jaren mee,
tot die stille rust
als voorbijtrekkende schim
je ziele kust.
Geen morgen meer
voor 't oud verdriet.
Jouw bank blijft leeg,
een hart gegrift in 't hout.…
Je wordt ouder mamma
hartenkreet
4.6 met 24 stemmen
5.559 En geen minuut verveeld
Granollagen weg gestoken
Op verschillende wanden
En het was zwaar werk
De blaren op onze handen
Zoveel stof niet te verklaren
Zat in neus mond en oren
Maar al zingend de klus geklaard
Al was het niet om aan te horen
Dat was gisteren, vanmorgen
stond alleen mijn pyjama op
Ik ben nog even blijven liggen
Stram…
Hoe een kind het verschil tussen dikke dingen en dunne dingen leert kennen: Drieluik van de schaarste, derde luik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 ’
… loopt stram vandaar, als een ondode.…
Bomen over bomen.
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.429 Even oud staat naast haar, nog stram en fier,
zich traag krakend buigend bij harde wind
de boom, die ik bewonderde als kind,
een meer dan twintig meter hoge populier.
Ze stonden er al vóór ons huis werd gebouwd;
zijn met mij gegroeid, staan er nog, als eerbetoon,
al ruim honderd jaar.…
De dichter en de vlinder
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
563 Ik sluit de luiken van het huis
en roep de stille beelden op
die mij dan vergezellen:
de vogel die een schuilplaats zoekt
bij al te felle regen
het zwarte water dat mij lokt
met stram het taaie riet
het morgenlicht over het veen
de landerige landerijen
langszij de ramen gaat de zomer
als ik het leven buiten sluit
zoals de vlinder
die nog…
ELFENCONCERT
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
595 Reuze spinnenpoten hangen stram gespreid
om droeve beuken; kilte heeft hen versmoord.
Een moede zucht dwaalt door dit verlaten oord,
strijkt langs dorre varens, mint eeuwige strijd,
zakt puffend neer, tot heengaan bereid.
Dansen op zijn stem toonkunstvlammen voort?…