Alle inzendingen over veraf

131 resultaten.

Sorteren op:

Vriendschap

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 276
ik heb weet dat vriendschap aard ik heb kennis van zaken er zijn er die stilletjes over me waken dichtbij en veraf het is onzichtbaar, maar toch heb ik daardoor mezelf gebaard en zeg -ik doe er toe en ben het waard- al moet ieder zichzelf dragen en is vaak alleen zijn eigen aan de mens ik zie en hoor om me heen hen zeggen er is iemand…

TOEN...

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 579
Hij kan de weemoed wel verklaren die hem bekruipt: zijn droom is weer veraf; hij trad de herfst in, voelt zijn jaren en mist de zoon, die 't leven hem niet gaf.…

Als een troost zoekt

netgedicht
4.0 met 39 stemmen aantal keer bekeken 1.416
waas zag van gras in groen gespreid door wimpers henen langs randen van ogende bossen en ik gedachten moest vangen in volgorde van ruimte en gevoel de benen stramden terwijl ribben deden schudden en de buik jaagde achter diepten leegblazend tot aan keel en ogen ik traande de wereld tot staande en voelde de reikende hand zo veraf…

Onze naaste

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
Wie is onze naaste, vragen we ons af Niet alleen buren en bekende mensen Maar ook mensen buiten onze grenzen Niet heel dicht bij dus, maar ook veraf.…

Brekend in een kus

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 492
Door de witte schaduw op mijn rug besta je en ik niet, al was het maar heel even les je de zilte dorst uit jezelf, voortgestuwd, aangevuld met ander leven ben je mijn vriendin, zwanger in een schuimende golf toren van levend licht veraf, nu angstig dichterbij, wie niet wil winnen, heeft al verloren, kom aan mijn borst spat…
Pama11 maart 2014Lees meer >

Hond te zijn

hartenkreet
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 591
Geluiden hoor ik van veraf. De toekomst is een horizon. Is de zee die ik nu kan zien. Ik moet er echt niet aan denken, om een denkend mens te zijn. Vroeger was ik een wijze wolf. Ik wist niet wat een riem was, voordat de mens bestond. Een broek of rugzak draag ik niet. Lopen doe ik in mijn blote kont.…

boom~grond~bos

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 215
Het bos rondom mij hoort mij niet, het is zo veraf, onbereikbaar. Maar ondergronds roeren zich de tongen van duizend schimmeldraden. Alle bomen in mijn buurt zoeken contact. Ik voel het in mijn wortels hoe ik, huiverend nog, een antwoord probeer.…

opgesloten

netgedicht
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 546
List en bedrog, gaat het door je heen, list en bedrog en je loert met grote ogen om je heen en je bent overtuigd: alles is van steen en je bent hier niet, een stem roept van veraf en steeds dichterbij, het is je vrouw die op de bank zit, heel vlakbij-…
c. paris7 november 2010Lees meer >

Rifraf

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 655
wijken van het eeuwige pad Vliegend tapijtje met mot kijk er vormen zich gaten Men roept hosanna in den hoge verbindt zich met hemel en jawel met een stotterende hel Het is zoveel om te omschrijven Er past een hamer om kleuren te slaan een scherp oog voor het gemaakte spoor halfvol gewaaide voetstappen in het zand het water is niet meer veraf…

LICHT NA HET DUISTER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.511
benen staan Waar ik zwelgen kan in het licht en ‘t dromen lange vergeten ben Zie ik je eeuwige schoon gezicht zie ik dat ik jou van vroeger ken Waar er stilte rust in eeuwigheid en waar ‘t serene wordt gehoord Daar woont ’t einde van de strijd daar is op elke vraag ’t antwoord Waar ’t teder licht immer straalt en het geluid onmetelijk veraf…

Alleen

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 539
vandaag was ik alleen neen, niet alleen, maar met mijn gedachten ik was op weg naar beelden in het verwachten dichtbij een einder die ook best nog veraf kan zijn, dat is aan de machten ik volgde de hoop in haar facetten zij voedt de aderen kan de geest verdraaien de toekomst achteruitzetten met de wind meewaaien de adem pletten maar…

Mysterie rond het graf

hartenkreet
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 597
’t Was in ‘t vroege morgenuur toen Maria ging naar het graf angstig en nog helemaal overstuur leek Zijn liefde voortaan zo veraf het graf stond angstwekkend open er gaapte een lege duisternis van schrik wou Maria gaan lopen wat was dat voor een geheimenis? de zweetdoek, het opgerolde linnen werd haar Heer dan weggenomen?…

WANEN

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
bij mensen van adel die zich titels aan meten en zich hierdoor verheven menen te weten die soms plechtig schenen te moeten schrijden als teken dat ze zich beter dan een ander wanen nee deze wezens zijn trots enkel op zichzelf op wie en wat ze zijn van nature weten ze ingetogen te glijden in een of andere vijver of slootje ongezien veraf…

MYSTERIE ROND HET GRAF

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 726
’t Was in ‘t vroege morgenuur toen Maria ging naar het graf angstig en nog helemaal overstuur leek Zijn liefde voortaan zo veraf het graf stond angstwekkend open er gaapte een lege duisternis van schrik wou Maria gaan lopen wat was dat voor een geheimenis? de zweetdoek, het opgerolde linnen werd haar Heer dan weggenomen?…

Dagdromerijen

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 93
tot sterrenbeelden verstrengelt al als luidruchtig alomvattend het wrange verplichte donker welk na dagdromerijen gekromde lijnen nooit vergaan kan maar bestaan blijft afwijzing buitensluit bindend als tegenpolen als zwoegende wakers Uit een lichtbron uit Van Goghs volste werkjes dooft de bekende vrouw de dorpsgekkenvuurtjes veraf-goden…

Deze wereld

hartenkreet
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 751
in deze wereld zie je nog sterren helder en zacht soms dichtbij dan weer veraf in deze wereld kijk ik de maan diep in haar ogen soms zijn ze open dan weer gesloten in deze wereld is de zon onze belangrijkste bron geeft ze ons een warme lach maar tegelijk een tikkende bom in deze wereld drijven wolken af en aan valt er regen uit…
Steven16 juli 2009Lees meer >

Niet de hand

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 863
die zichzelf vergat en sloeg of aan de mond gezet maakte dat het scheldwoord verder droeg ook niet de hand die zichzelf heeft breed gemaakt opdat in duisternis een ander 't licht verzaakt geenzins de kille klauw waarmee de wind van de daken sneeuw het dal in veegt maar al meer de hand van het kind dat er al verkennend heel nabij beweegt veraf…

Kasteel te ver?

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 419
Door de schaduwen in mijn rugzak besta ik in alleen in mobiliteit, al was het maar voor even, de dorst gelest uit geleende tijd voortgestuwd en aangevuld met andere levens blijft hij mijn vriendin, bezwangerd het gemoed van aanzwellende golven eerst veraf, nu angstig dichterbij, wie niet winnen wil, heeft bij voorbaat al verloren…
Pama15 april 2019Lees meer >

Liefde

hartenkreet
3.7 met 21 stemmen aantal keer bekeken 2.645
Zacht is de liefde die wij voelen Harder is echter de realiteit Wij alleen weten wat we bedoelen En zijn zelfs tot alles bereid Een liefde die geen doorgang mag vinden Ze is zo veraf en ook zo dichtbij Toch zijn er zoveel dingen die ons binden Het maakt ons verdrietig en toch ook blij Liefde is iets dat kun je niet kopen Het wordt je gegeven…

Kerkhof

poëzie
3.0 met 17 stemmen aantal keer bekeken 5.946
Om 't grauw-rood dak en de oude torentronk Der kerk vlotte de vroege nacht, - veraf Ging 'n boerenpaard, waarvan de holle draf Dof tegen 't bleek-geworden muurtje klonk; De stenen bisschop boog zijn kromme staf Zeegnend - bij 'n scheef-gezakte Christus wonk Nu en dan een schemerend blad, dat zonk - En zachtjes vluchtte naar 'n vervallen…

Ik zal je missen

hartenkreet
2.7 met 15 stemmen aantal keer bekeken 1.950
Ik zou mijn woorden op het water willen leggen, ergens op het koude winterstrand hier niet veraf. Ze zo ver laten drijven tot over zee, zwevend over duizend golven recht naar jou.…
Joris21 januari 2004Lees meer >

SCHADUW VAN HET LICHT

hartenkreet
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.506
Van verre slingert een koude zon mij slechts stralen naast ‘t gezicht Als een veraf gelegen luchtballon schenkt ze schaduwen van ’t licht Ik ril en tracht warmte te voelen doch koude kruipt mij in het hart En donkere zon, zonder gevoel en met stralen slechts uit pure smart Warmte, zou zij dienen te bieden zoals dit een eerlijke zon betaamt…

Trap naar de zon

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 525
Op die hoogte was de lucht ijl maar de wind bracht de koelte van de sneeuw op de toppen de ogen slurpten het eerste licht Het lichaam voelde zich uitgerust klaar om verder omhoog te gaan de zwaarte makkelijker te verdragen zodra de eerste stappen waren gezet Vanaf een hoogte naar beneden de wegen leken strepen waarop figuren bewogen veraf…

Onze naaste

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
Wie is onze naaste, vragen we ons af Niet alleen buren en bekende mensen Maar ook mensen buiten onze grenzen Niet heel dicht bij dus, maar ook veraf. Ieder mens kan onze naaste zijn Ieder die we op onze weg ontmoeten Horen we met aandacht te begroeten En zo nodig, zorgen voor zijn welzijn.…

Stille bagage

netgedicht
4.3 met 18 stemmen aantal keer bekeken 782
zwijgen verdooft geen getuigenissen of egoverliefde bewonderaars schouderklopjes wanneer geweten schemert in het duister van de dodendans niet langer gedachten over een brief aan moeder in een wereld die eenzaamheid verscheurt met leedvermaak tussen schimmige wanden van zomerse groei, die woekert door schandalen lotgenoten, je ziet ze van veraf…

Park

hartenkreet
2.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 3.045
Ik luister naar je zoals ik naar een gewezen jazzbandje luister: voor een kus veraf of een cent dichtbij. Ik ben je publiek zolang ik maar diamanten uit mijn hand kan drinken, zolang ik maar het roest op kapot geknipt prikkeldraad mag nabootsen.…

Moeilijk

hartenkreet
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.067
Dromen van een leven met iemand die zo veraf en toch zo dichtbij staat. Moeilijk om alles wat er nog samen te ontdekken valt op voorhand al te moeten vergeten. Vergeten hoe het voelt om bij elkaar weg te kruipen, in elkaars armen te liggen. Armen die beschermen, liefhebben en troosten te moeten missen.…
Iole27 november 2010Lees meer >

nergens spijt van

hartenkreet
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 3.756
bibberend af te tellen naar het eind vergeten al die uren in de hoek van een boosaardig verkneukelende klas als hij weer eens als enige het lef had de juf te voorzien van de nodige inkt stralend blauw op wit gesteven kant nee, hij heeft geen spijt zo in gedachten verzonken vaart een glimlach voorbij op weg naar een nieuwe morgen nog even veraf…

Zonder jou

hartenkreet
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.125
Ik weet dat 'k je jouw ontrouw haast honderd keer vergaf, toch is er één ding dat ik wou: jou dicht bij mij - niet zo veraf en ook de as van jouw sigaret, evenals dat vieze glas, op het kastje naast ons bed. Oh! Als dat toch het heden was...…
Lena23 november 2004Lees meer >

het bladeren genieten - van harte

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 824
in ons levensboek ontmoet ik ze dagelijks de vrienden en vriendinnen mensen zoals jij die mij het leven kleuren die mij zijn laten wie en wat ik ben bladerend in mijn levensboek vier ik zo steeds het feest van herkenning in het grote en het kleine van het doen en laten dat nabij of veraf jou met mij verbinden laat bladerend in mijn…