230 resultaten.
In Communicatie
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
427 Hoe jij luisterde
in jou geen
betuttelaar of
excommunicatie jij
sprak over kruis
van verzoening
door het bloed
ik over solidair zijn
in lijden en pijn
door navolging
op dezelfde reis
sloegen we
andere wegen in
vonden herkenning
in Zijn woorden
van horen zeggen
een zekerweter en
de twijfelaar
we sloegen bruggen…
impotent
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
1.185 maagdelijkheid beschrijven;
op innerlijke schoonheid
heb ik toch geen vat
vandaag raak ik je niet aan
wil turen naar jouw blanke vel
waar hoeken voor rondingen staan
en ik mijn pen als impotent voorstel
zo vindt de inkt niet zijn weg
het bevruchtend werk te doen
heden lijk ik van de leg
het beste is, dat ik mij
met de onthouding verzoen…
aan een lieve stem
hartenkreet
3.4 met 14 stemmen
3.335 Wij weten de verbloeming
De verzoening met onwetendheid
De weg is de bestemming
En het onder-weg de zaligheid
De woorden zijn geen taal
Die een vertaling is
De beleving een verhaal
Over wat de waarheid is
Een gesprek als een gedachte
Die één mens nooit heeft gedacht
De prikkeling het zachte
Leidlicht in
de nacht…
STIEFKINDJE
netgedicht
2.6 met 7 stemmen
76 het
stiefkindje van de literatuur '
daar valt helaas niet aan te tornen
de wrevel die het bij de doorgewinterde
dichter zoal teweegbrengt neem ik dan
maar knarsetandend op de koop toe
onthand blijf ik als een Don Quichotte vergeefs een verloren strijd leveren
wat kan de dichter in mij anders dan iets van berusting vinden en zich verzoenen…
meiboomdansjes
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
612 een spel van kinderen
van de lente, ze zijn jong
of oud, het maakt niet uit
hun lint is toch het enige
dat wappert rond de boom
een nieuwe ongekende lente
een uitgesneeuwde menigte
en te verfijnen muziek
vormen beelden van vreugde
verwachting, zelfs verwondering
van noen tot middernacht
geselt verzoening de harten
van afgestorven wintergeesten…
Tussen avondrood en morgengroen
netgedicht
3.7 met 19 stemmen
788 de nacht wacht niet
kust slechts de randen
van het avondrood
om blozend aan
te vangen
langs die randen loop ik
de dag nog wat te rekken
tot onverbiddelijk het licht
tot schemering zal doven
kleuren verzoenen zich
met elkaar, rode klaprozen
verkleden zich in het zwart
en nestelen zich in het
grijsblauwe decor
ik zie de vergrijzing…
De blonde vlechtjes van mijn nichtje
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
588 De blonde vlechtjes van mijn nichtje
verzoenen me met dit bestaan;
ik kan nu simpel en eenvoudig
weer met een glimlach verder gaan:
Ik weet dat zij geluk zal kennen,
maar ook het lijden wordt haar deel.…
In mij nog steeds
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
633 schuldbewust ontwaakte
in jouw buik
de kakofonie van onderliggende boodschappen
in alle woorden
sindsdien tot mij gericht
alsook in de veelzeggendheid
van zwijgen
het knagende besef
van alle onbedoelde gevolgen
van alle handelingen
die ik in onwetendheid verrichtte
de worm die aan mij vreet
van het onstilbare verlangen
naar verzoening…
Midwinterhoorn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 het oermt over akkers
dringt in
kale takken winterkou
ronde toon, verzoening
die boze geesten
verjagen zou
adventstijd in Veele
Giezelbaargbloazers
luisteren nauw
signalen, liedjes
blazen melodietjes
met hun hoorns in touw
twee helften boomstam hol
samengevoegd klinken vol
en diep, kilometers wijd
midwinterhoorn
in Westerwolde
de oude…
In gedachten verzonken
netgedicht
4.9 met 33 stemmen
1.654 Als bomen hun takken versieren
zangvogels zich laten horen
de eerste slakken aansporen
raak ik in gedachten verzonken
als bermen bedekt met klaprozen
verstilde harten doen opbloeien
samen met elkaar verzoenen
raak ik in gedachten verzonken
als weelderig uitgestoken halmen
hun warmte de dag laat gloren
dringt hun betekenis door…
van dag tot dag
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.965 ik wacht en ik wacht en ik wacht
ik kan het gevoel niet benoemen
en heb ook geen tijd om me met mijzelf te verzoenen.
van spiegelbeeld naar boven
zelfs de zon verbergt zich bij mijn aanzicht
toch vraag ik Hem om Zijn licht.…
- De zoute smaak -
netgedicht
4.4 met 27 stemmen
537 Bitterzoet branden de lippen,
de zoutige smaak van de zee
het branderig gevoel, de vrijmoedige geest
...laat ons juichen vrolijk en verblijd
laat ons water scheppen
met vreugde uit de fonteinen der ziel
de bronnen der verzoening,
laat de liefhebbers
gerechtigheid proeven
in het achterste gedeelte
boven in de mond...…
over en uit
gedicht
1.0 met 1 stemmen
12.776 wat je deert je niet meer deert
Als alles wat bestreden is beslecht
Als wat onopgemerkt bleef is geduid
Als alles wat besproken is gezegd
En alles wat verbrast kon is verbruid
Soms voel ik even een verlangen naar
Het einde, die goedkope panacee
En naar de stilte daarvan, dat geluid
Ik merk dat ik me, langzaam weliswaar,
Maar toch verzoenen…
Te moeilijk
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
631 We zitten in een grote kring,
ontvangen Zijn verzoening,
Hij weet van onze zwartste nacht
en wat niet lukt uit eigen kracht
heeft Hij voor ons volbracht.…
Nabij
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 Mijn dagen tobben in hun laat seizoen,
de tijd wijkt steeds meer van mijn zijde,
we zijn aan 't scheiden en ik verzoen
me met zijn drang om voort te schrijden
tot de grenzen van mijn klein domein,
naar het einde van mijn eindig zijn.
Mijn geest raakt van zijn licht verstoken,
Het is wachten op tijd's laatste wil.…
Een streepje licht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
578 In de straatjes van verzoening
de worsteling met une nuit blanche
Strijdtonelen woelen gejaagd
onder deze blinde nacht
Onder deze zwarte aarde
graaft iedere duisternis zich in
Het geheel is veel meer
dan de som der delen
Schraap af
de bovenste laag
Van het beschreven perkament
schrijf schilder zing
Telkens opnieuw
een…
Rimpeldoek
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
1.760 Woekeringen van het lijf
eens jong en ongeschonden
maar zich nu verzoenend
met de ruwing van de dood.
Oude en nieuwe trekken
verliezen de gewone weg
ongeleid zwerven ze rond
je kenmerkende wezen.
Vitaal tot het laatst
doof je langzaam uit
maar je taaie volharding
zal nimmer luwen.…
Word glimworm
gedicht
3.4 met 11 stemmen
11.163 Steek de Dubro over en verzoen
me met het land. Ga naar Coïmbra,
word glimworm tussen oude boeken.
--------------------
uit: 'Golf', 2003.…
ruimte
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 voorbij
ik vang weleens een glimp op
een lichtflits
niets om vast te houden
ik vertraag
het razend verlopen van de tijd
kamer voor kamer
breek ik de stramme geest open
ik open de vensters
en zie een landschap
zonder tijd en ruimte
het binnenstromende licht
biedt een duizelingwekkende ruimte
het is niet voorbij
ik leer me verzoenen…
Stille sterfte ver weg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
518 Doorligwonden, zwaar dement
spierverlies, incontinent
Al is het maar voor even
U zult ten koste van alles
lijdend verder leven
In sloppenwijken wereldwijd
waar de mens dagelijks strijdt
creperen straks miljoenen
omdat wij, stervensvreemd
ons niet met DOOD verzoenen…
Zie haar hart
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
2.269 Verleid vrede om
te winnen van oorlog
Herover macht over jezelf
door daden te stellen
tegenover woorden die
je machteloos maakten
Weet, woorden rollen
over en weer
van zon via wolken
naar donder
Na regenbui adem
je gezonder
Ga naar haar die zei
dat ze je haat
Voel haar smart die
wortelt in jou
Zie haar hart, trouw
en warm kloppend…
Bladstil
gedicht
4.0 met 2 stemmen
7.651 Een vallend blad
op een gelaat
dat ik eens liefhad
Zachtjes glijden vingers
door verleden heen
tranen ach ik ween
Stil, het is goed
je hebt geboet
bent nu bevrijd
Lachend dansend blad
op een gelaat
dat eens werd gehaat
-------------------------------
uit: 'Woordkunstwoord', 2010.…
"het moet door je heengaan"
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
676 kom dichter, lyrisch over herfst
schrijf dat het blad verdort en sterft
en dus de dood je even meeneemt
je weet, een goede musicus
voelt als hij speelt de liefde
in zijn lijf, de heimwee en de pijn
verzoening met het leven
hij voelt de klank, zo diep vanuit de snaren
de trilling door zijn bevend hart
het ritme, kloppend door zijn aderen…
Zoekend
netgedicht
4.0 met 30 stemmen
611 Witte duif in 't blinkend licht
op weg naar verzoening
gedragen door gesterkte vleugels
strijdend eind in zicht!…
Bevlogen
gedicht
2.7 met 38 stemmen
16.192 Nu moet ik mij weer met de zon verzoenen
en, nooit meer zo bevlogen, wennen aan
het wassen en het slinken van de maan,
het komen en het gaan van de seizoenen.
-------------------------------
uit: 'Onmogelijk geluk', 1992.…
Mocht mildheid me doordringen
netgedicht
4.0 met 7 stemmen
565 Mocht mildheid me doordringen
zoals weldra het licht
van weer een nieuwe lente
mijn hart heeft opgericht;
Mocht mildheid me verzoenen
met dwaasheid en met waan,
ondanks de lepe streken
die ik niet kan verstaan.
Mocht mildheid me geleiden
tot waar ik met veel moed
een ander mens kan dragen,
hem liefdevol begroet.…
Envoi
gedicht
4.0 met 2 stemmen
4.382 Des wereld wildernis wil ik
verzoenen, lippen drenkende
kameel vol bulten zijn,
wonden en builen dragend
van de reis door brem en kuilen.
Reikt het tot zwerk, dit zachte oog
dat sap weent van dorst?
Rijst er een horizon als ik u
mijzelf reik, versmachtend?…
Decennia
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
831 Jouw onschadelijke onschuld
straal je uit met innerlijke rust
geen verzoening kan verbinden
zoals ik in jouw wonder berust.
Met je tranen van honger
geboeid in een omarming
openbaar je sympathie
met je lach bij elke streling.…
Rust in vrede lieve vriendin
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
640 ik zal er zijn als je wordt opgetild
gedragen als een prinses met je gelaat
naar de hemel gericht
een traan welt op uit de aarde
vergezeld je op je lange reis
naar de overkant van de dood
waar de ziel het lichaam verlaat
het hart door verzoening genezen
geen ziel hoeft te vrezen
in het licht van de zuivere zon
zal ik ten afscheid naar…
deze volle kring vliegenzwammen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
522 in de mist
en natuurlijk kan je slee op banden rijden-
deze volle kring vliegenzwammen
waar een sjamaan voor zou betalen
zou jou als de roep van ganzen
en de duindoornbessen die nog resten
als de koperwieken en de kramsvogels en de
zwermen spreeuwen doorgevlogen zijn
deze volle kring vliegenzwammen
zou jij met november kunnen verzoenen…