1304 resultaten.
voor wie het ziet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
546 de rivier weet
van lopen
de weemoed
kent ze niet
het verlangen
weet van stromen
zichzelf bevatten
kan ze niet
het water draagt
de weemoed
wat ze wiegt
weet ze niet
het verlangen
herhaalt zich in
het stromen
voor wie het ziet…
Avond
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
537 Het licht is weer verdwenen
in de vroege avondlucht.
De wolken dekken toe, verbergen
wat schijnsel gaf en vreugde.
Maar weet dat elders zon is
en hoop en vertrouwen.
Verlies de moed niet,
het duister zal niet winnen.…
Lafheid
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
646 U vraagt mij
wat lafheid is
ik zal U zeggen
wat lafheid is
lafheid is angst
voor ‘t onbekende
decennia denk ik
met weemoed aan
mijn jeugdliefde
ik weet hoe ik
haar kan bereiken
durf haar niet
te ontmoeten
bang dat bekende
pijn van weemoed
plaats maakt voor
onbekend gevoel
kijk dat is lafheid…
Geur van weemoed
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
657 Een vreemd soort
Weemoedigheid hangt
Langzaam in de lucht,
Loom als was het een
Vooruitgeschoven zomerdag
Die net als mijn gevoel
Te koud is voor de tijd
Van het jaar - een lage,
Verschroeide geur van
Weemoed die overblijft
Van alles verterend vuur
En die tastbaar resultaat
Lijkt van jouw sterven
In dit lijdensuur…
guldenroede (2)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
774 de guldenroede
herinnert sterk aan vroeger
weemoed geel van kleur…
Overdosis herfst
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
668 Overdosis herfst
Sterven op zijn sterfst
Weemoed op zijn weest
't Was. Het is geweest…
Verloren liefde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 Een gebroken hart
dat machteloos is door smart,
ogen vol weemoed.…
Weemoed en hope
poëzie
3.5 met 23 stemmen
3.185 Op de bodem van het leven,
In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
En de Smart;
Maar de Hope rijst er neven,
In ’t geslingerd mensenhart.
Tussen weemoed, strijd en hope
Vliedt het leven snel voorbij;
Waakzaam, werkzaam
Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknope,
Wat ons korte leven zij.…
Fado
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
876 als een
klaagzang
draagt het lied
weemoedig
door steegjes
waar dagen slijten…
Weemoed en Hope
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
1.095 Op den bodem van het leven,
In de diepte van het hart
Rust de Weemoed
En de smart;
Maar de hope rijst er neven,
In 't geslingerd mensenhart.
Tussen weemoed, strijd en hope
Vliedt het leven snel voorbij:
Waakzaam, werkzaam
Wachten wij
Dat het Raadsel zich ontknoope
Wat ons korte leven zij.…
Cello
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.420 Ik hou van de weemoed in een lied
als van mijn lichaam
dat zich buigt over het jouwe
en met fronzend reiken
zich verzucht…
Junihaiku
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Weemoed vult mijn hart.…
Junihaiku
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
500 Weemoed vult mijn hart.…
De pijn van "zijn"
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
667 Tranen die zijn opgedroogd
omdat ze niet los zijn gelaten
daarom zal de weemoed er blijven
net als het verdriet, zonder tranen.…
Bloemen
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
444 Wat weemoedig kijkt ze naar de bloempjes,
sierlijk en lief staan ze in ’t gras,
want vroeger, heel vroeger,
toen ze nog een kleine meid was,
plukte ze handen vol.…
Onbemind
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.302 u kent mij niet
toch wentelt u zichzelf
in beklag, weemoed
daar maakt u
u niet geliefd mee
Kampusch-schreeuw,
ongehoord.....…
REQUIEM VOOR EEN DICHTER
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
2.126 weemoed, nooit echt begrepen
deed hem uiteindelijk verschepen
naar onstuimiger, lichtzinniger oorden
alwaar de vrouwen méer bekoorden.
weemoed, drank en vrouwen
- lust en hel van de dichter -
hem speldden ze op de mouwen
het beeld van vervloekte dichter.…
Ansicht van weemoed
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
550 ANSICHT VAN WEEMOED
er hing een damp van mistroostigheid
over het water waardoor het zicht beperkt
bleef tot halverwege mijn weerzin
wij bevonden ons aan de kust van weemoed
daar waar de tranen van eeuwen zich
hebben verzameld in het onpeilbaar diep
met een zilte smaak op de lippen als
een vreemd soort heimwee naar vervlogen leed…
Breekbaar
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
624 bij de weemoed blijven.…
ansicht van weemoed
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
621 er hing een damp van mistroostigheid
over het water waardoor het zicht
beperkt bleef tot halverwege mijn weerzin
wij bevonden ons aan de kust van weemoed
daar waar tranen van eeuwen zich
hebben verzameld in een onpeilbaar diep
met zilte smaak op de lippen
als een soort van heimwee naar vervlogen leed...…
Vol weemoed
hartenkreet
3.9 met 12 stemmen
1.090 De plek waar ik jou achter liet
Daar kan ik nooit meer komen
Onherkenbaar nu
Ook geen gevoel
Geen traan kan ik nog laten
Vol weemoed
In gedachten soms
Zie ik mij met jou praten
Wij kussen en wij vrijen weer
Vol hartstocht op de grond
Maar dan…
De dag vol van verdriet
De dag dat men jou vond
Jij lag zo stil
Een triest gezicht
Jouw leven…
Weemoed om Saartje
snelsonnet
4.3 met 18 stemmen
1.359 Natuurlijk heb je vrede met haar dood
Het was een mooie leeftijd voor Riek Schagen
Maar tussen heden en vervlogen dagen
Wordt al met al de kloof weer wat vergroot
Heb dus gerust om haar een klein verdrietje
En laat ons zuinig zijn op Malle Pietje…
WEEMOEDIG SINTERKLAASGEDICHT
netgedicht
3.4 met 26 stemmen
4.052 dit is het derde jaar dat ik die school
passeer, de kinderen staan er gedwee
- ze zitten in groep één of in groep twee -
te wachten op de komst van die Spanjool
ik fiets er langs, alsof ik door het dool-
hof rijd van mijn geheugen, lang gelee
toen de kabouter en de toverfee
de dag voorzagen van een aureool
het is terecht om hen niet te benijden…
weemoedig vergezicht
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
779 in een aflopende zomer
heb ik naar een plek gezocht
waar het geluk nog wilde blijven
negeerde ik de oprukkende herfst
die zich aan mij openbaarde
in een explosie van weemoed
heb ik mijn ogen gesloten
voor het snel verkleurend blad
aan de vermoeide bomen
me vastgeklampt aan de te bleke zon
die al van ver moest komen...…
Oudejaars-weemoed
netgedicht
1.3 met 11 stemmen
1.508 Nog even, slechts heel even
dan is je 8 voorbij,
verwisseld voor een 9
maar maakt dat mij ook blij?
Als een gedwongen afscheid
aan ’t einde van de dag,
een laatste groet verstopt
de tranen in mijn lach.
Je tijd kruiste mijn pad
je dagen zijn ontmoet,
vergeten doe ik je niet meer
vaarwel, het ga je goed.…
Tot geheimste weemoed
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
636 de stem van haar verlangen
drukt zich uit in woorden
door een bloei- tijd
maar wel met voorzichtigheid
ontwaakt er in haar
een poëtisch intermezzo
dit leidt tot mystieke dromerijen
met blozende wangen
wat werkelijk in haar leeft
dit kristalliseert haar gevoelens
in al de dingen die zij nog niet is
tot geheimste weemoed
door de taal…
diepe weemoed
netgedicht
4.0 met 14 stemmen
616 verraad mij niet
zwevende kleine stemmen
blijf zacht in het najaar
het water en de dagen voorbij
licht
als verwachting
of een groet in ieder oor
zing boven zij die rouwen
samengedrukt worden door een doornen heg
wanneer de leegte over hen ademt
eens stil, vol en vrij
wacht boven het gewelf van de wind
de halmen die beven en op hun…
Weemoedige dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Kijk uit het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt,
Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad,
Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd,
Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat,
Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes,
Zie´t kanaal dat…
GEEN WEEMOED EN GEEN DROEFENIS
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
729 Als ik dan hier mijmerend zit
krijg ik een goed gevoel
mijn wensen worden steeds vervuld
mijn gedachten zijn in nevelen gehuld
al dwalend ga ik over bergen heen
ik zie veel rotsen dus veel steen
ik voel ineens daar moet ik heen
het is een panoramapunt, kijk om mij heen
al kijkend zie ik vergezicht
voel een heel intens gedicht
vol weemoed…
De kracht van weemoed
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Waar de diepste gedachten in
Het binnenste van de mens
Tot de mooiste gedichten
Worden omgevormd bereiken ze
In uitgekristalliseerde vorm
Een in woorden gebeeldhouwd
Verlangen naar hoe het leven was,
En misschien ooit weer zijn zal…