Alle inzendingen over wilg

318 resultaten.

Sorteren op:

De witte sneeuw

poëzie
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.947
Als wit besneeuwde mensen staan De wilgen, half gebogen De ruwe romp, opengedaan Hun takken, onbewogen. Zijn ’t pelgrims, in gesloten pij, Van uit het Oost gekomen, Die wachten staan, nu het daggetij Tot bidden roept de vromen?…

Wildernis van ziel

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 539
De dagen, verloren geen schoonheid tussen eiken, beuken en wilgen groeide ik uit mijn hemd en uit mijn dromen in rookwolken nachtwouden speelde ik indiaantje met mezelf tegen blanke betweters ik verbond mijn geest met vrede in deze wildernis van ziel liep ik weg uit de stad van de dwaasbeschaafde mensen om in het wilgenwoud…
mobar18 september 2012Lees meer >

Katjes

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 516
Ik zag zo van die zachte katjes die het grijs nog in de ogen hadden, pluizig keek de lente al om de hoek. Ik bewonderde hun moedig ontluiken en nam ze even in mijn hand, om de zachtheid van een nieuw begin te strelen. Wie aaide wie? Nu denk ik steeds "ik hoop dat ze niet bevriezen" want de winter duurt nog lang.…

De wilg geeft letters

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 442
De dag schept na een onrustige nacht gelukkig lucht, naast een vreemde werkelijkheid zwelt het frêle licht glorend aan. Op pad maak ik een gruttoimpressie van het landschap, ga langs de dijk die verderop iets begint te klimmen, er huppelen hazen over de akkers. Hoe mooi oogt ook nu dit gebied het het hoger klimmende licht, klinkt in de…

Treurwilg

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 505
Willen ze weten waarom jij aan het water staat tranen stromen niet vergeten, de takken naar beneden om wat jij aan verstand omhullen wilt de wind de moed niet laten zakken, vertel jij fier bij storm beschut jij menig dier om wat jij aan gevoel te bieden hebt onder regen zie ik je graag daar in jouw avondwade om niet te vergeten wie…
mobar18 juni 2019Lees meer >

wintertijd

gedicht
4.0 met 123 stemmen aantal keer bekeken 15.154
als wanhoop gelijk loopt met het donker zie ik, bij toeval, aan de voet van de wilg groen sprieten van bollen.…

Verloren grandeur (Reuring in de tent)

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 477
[Senryu] kristallen luchters - vale portretten zien toe hoe stof natafelt Toelichting: Mijn bijdrage - onder het pseudoniem Haiku-man - aan de onlangs gepresenteerde bundel 'Reuring in de tent': de 'oogst' van wijlen Dichttalent.nl (uitgeverij De Wilg).…

Verruild

netgedicht
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.122
zwevend hoog in de lucht heeft ze het aardse verruild hangen zorgen nu in de wilgen balancerend boven de golven danst zij op tonen van de wind koesteren wij haar stem die ons raakt tot kippenvel aan toe blijft ze voor altijd schijnen gelijk een ster…
LadyLove13 februari 2012Lees meer >

Dierenvoer

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 751
de tuin een winterse volière waar de vrijheid strakblauw boven hangt spreeuwen op en rond de waslijn met het vastgeknijperd pindamaal mussen, merels - op de muur, in de wilg, de coniferen - wachtend op hun beurt in de kamer voor het raam likkebaardt de kat…

Hollandse winter...

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.253
Schrale winden, snerpende kou, oostenwind schuurt het vlakke land, rijping op koestige wilgen, glazige lagen op waterschap, landschap in sneeuwjacht, wazige contouren van huizen en kerken, in het vierde jaargetijde, van een echte winter in holland...…
Jeffry Bonnet30 november 2002Lees meer >

Treurend rond de wilg

netgedicht
3.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 647
zo af en toe ben ik solidair met de wilg in ’t vijverpark dan treur ik wat om dit en dat kan enkel dan verlangen om met en rond haar takken het hoofd te laten hangen zoek me dan een stekje een verstopplekje tussen het blaadjesgordijn daar, waar ik in mezelf verloren gewoon verdrietig mag zijn…
Hilly Nicolay16 augustus 2010Lees meer >

Hamingen

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 483
MET LIEFDE LOSLATEN Uit de nevel Doemt het op Als Atlantis Op het droge Essen, eiken en wilgen Laten hun blad Met liefde los Op een plek Die geurt naar vroeger inspiratie: Dagblad van het Noorden, 25 oktober 2012 artikel van Ed van Tellingen.…

Medinilla

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.291
zij hangt haar treuren aan de trossen van de Medinilla die zo prachtig bloeide toen zij elkaar verliefden schoner dan de wilgen die zich ademloos weerspiegelden maar nog net het trillend water niet beroerde jonge lente heeft hem opgenomen in de straling van het zwakke ochtendlicht dat fluisterde je moet hem rustig laten gaan…

Vaalwitte hoeve

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 670
Een groene vlakte wenkte mild er dreven wolken in twee blonde paarden keken mij van ver grootmoedig aan hoge wilgen keken keer op keer met reverentie neer vaalwit zweeg de hoeve de poort zag ik geduldig openstaan…
delius19 september 2007Lees meer >

Ze heten berg

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 703
Ze liggen er zo verleidelijk zo aantrekkelijk zo bekoorlijk bij loop of rijd er maar eens op koppig een en al kasseien je rijdt er je banden op kapot zweten zwijgen op je tanden bijten wilgen langs de weg binnenweg holleweg kijk eens daarboven is de hemel je bent al ongeveer halfweg…
delius27 november 2007Lees meer >

Licht uit licht

netgedicht
3.1 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.095
geweldige wilg jij wil hogerop en toch... Geweldige wilg jij wil hogerop en toch blijf jij de aarde toegenegen en het water streel je bij vlagen lichtjes ZONNELEEN De episoden van Amos 2006.42…

Bast

hartenkreet
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 960
Ook wel eens het gevoel alleen nog te leven uit de bast zoals een uitgeholde wilg Met in de molm van zijn vergane binnenkant een al bijna bloeiende vlier. Zo te bestaan bij een sloot in de gedachte van een verbaasde wandelaar en voorbij razende treinen met reizigers die je geduldig in de rij zien staan.…
Henry Hes6 februari 2004Lees meer >

Beloften

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 568
Treurwilg Hoe treurig treurt de wilg, huilt katjestranen aan de waterkant. Het voorjaar komt eraan, echt! Al is het deze keer wat later… Knotwilg Ik draag het voorjaar in mijn afgezaagde armen, wacht nog even met het uit te strooien, tot een hoopvolle wind haar zal ontdooien en ons met rijke bloesem zal verwarmen.…

Bord vol onzin

netgedicht
3.1 met 9 stemmen aantal keer bekeken 555
zorgen zijn voor morgen pardoes schept ze haar bord vol onzin bloemen zet ze bij het grofvuil plant bomen op z'n kop wrijft droogte uit haar ogen tuit ze haar perfecte lippen rood hangt haar jas aan de wilgen blootsvoets verdwijnt ze in de ochtendzon…
LadyLove2 september 2010Lees meer >

Havana

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 443
Hotel plus duif anachronistisch denkraam neverland is hier bewustzijnsveranderend wat ik doe is vreemde stemgeluiden echoën ijlend na zijn de oude wilgen ware monsterbomen sarcastisch redeneren sneeuw op mijn lippen tijd van de nacht en elke duizend keer het gewaar worden doet :)…

knotwilg, een ode

netgedicht
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.217
alleen in het landschap in aarde verankerd een knotwilg eenvoudig en bescheiden het vanzelfsprekende leven ongrijpbaar als een stoïcijnse vriend met wie je goed zwijgen kunt kranige wilg uit het lood langs de sloot met littekens op zijn bast leg je handen op zijn schors een oerkracht je kunt van hem op aan…
J.Bakx13 november 2024Lees meer >

treurwilg

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 486
je treurt zo lieflijk, zo sierlijk, zo gracieus, haast majestueus…
Peter Toll21 november 2025Lees meer >

Zwanenzang

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 76
De schaduwen vallen over de wilg bij het water en de kou strijkt langzaam langs de oever neer. Je moet nu niet meer denken aan de hand van weleer, die zo graag beelden op het doek had willen schilderen. Dat is voorbij. Het duister eist zijn eigen stilte op.…

fataal beton

netgedicht
0.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 801
de wurggreep van beton snoert het groen verdriet alom de mond het snikken van de wilgen benadert de fatale hik van terminale meanders de nog glasloze skeletten staren als binnenin reeds lang voordien dit overspel vensterkoel is gesmeed de toevoerweg naar het geraamte wordt met fluisterasfalt tot een complot gesmeerd.…
delius8 augustus 2006Lees meer >

september

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 1.540
in geurende luchten mijzelf verliezen verdwalend in kleuren verdrinkend in tijd verkleurende vruchten wilgen die kniezen herfstgebeuren dompelend in spijt spijt van de dagen die ik onnadenkend doorbracht met vreemden te ver van hun bron verwijtend hun klagen in motregen drenkend herfstontheemden op zoek naar de zon…
Jeroen Swaan8 september 2004Lees meer >

De moerbeitoppen ruisen boven wilgen

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 31
De moerbeitoppen ruisen boven wilgen die treuren bij het dodenveld waar wortels de aarde vastklemmen onder hoge bomen die streng hun kracht slaan uit het geel gebladert. Kom terug naar de graven waar wind het blad drijft en de morgen wekt wie sluimert tussen de moerbeitoppen.…

De lente tegemoet

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 515
De geknotte wilg Die geen tranen Bloedt, maar Uitlopers kent Die door winterzon En waterig winterweer Nu al vooruitlopen Op wat komen gaat - Lentevogels die In struik en gras Van geen ophouden Weten en zingen Alsof hun leven Er nu al vanaf hangt: Zwijgend glimlach ik Bij zoveel vrolijkheid Hun en mijn nieuwe Leven tegemoet…

tuinkabouter

netgedicht
4.3 met 7 stemmen aantal keer bekeken 530
de tuin, nog roerloos stil houdt halverwege op een poëtische adem vult het onzichtbare, nevelt gedachten die langzaam de zomer vergeten niets is eeuwig in dit leven, fluistert iemand al zijn we aldoor onderweg mijn handen volgen de krullen van een wilg ook hij vermijdt het sterven de herkenning die ik vanbinnen bewaar…