124 resultaten.
een kleurrijke visie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
724 De zon speelde, de lucht die kleurde
Uiteengezet in een zonnige winterdag
Geen wolk die hier de lucht besmeurde
Alleen een wolk die goed in de ogen lag
De lucht gekleurd, in geel wit en blauw
Zelfs de vogels laten het onbevlogen
Een schouwspel tussen het levensgrauw
Laat zelfs de tijd even onbewogen
Barst – De lucht breekt in glas
Door…
Spijt
hartenkreet
3.1 met 32 stemmen
4.248 Ik denk aan onze ontmoeting
een gure winterdag
een wandeling
bij het water
voorzichtige vragen
Je kijkt me aan
een open blik
die mooie ogen
en hoe ik me bij je voel
zo op mijn gemak
Uren praten en
naar elkaar kijken
wonderlijk vertrouwd
zoenen en vrijen
steeds opnieuw
Ik heb je weggejaagd
teleurgesteld
je droom gebroken
door…
Rijp
gedicht
2.7 met 20 stemmen
7.875 Ik had die winterdag, twee jaar tevoren,
het bos bezocht. Tegen het strakke blauw,
scherp zichtbaar, was van waterdam en dauw
een groots, stram woud van beelden ingevroren.
Verstijfde arenden, met kop en klauw,
gedrochten, vlerken, hertshoorn, duivelsoren.
Toen, bij een berk, als uit zijn stam geboren
en daaraan vastgegroeid, iets zwarts.…
Vederlicht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
701 Uit het dorp komen de lichten
aanwandelen
geesten uit kerken en hoeves
geen keuze voor een richting
schijnsels zonder schaduw
ergens loeit nog een vergeten koe
de kille winterdagen in
een landweg rust zonder passerende last
- wat voorbijtrekt is vederlicht -
ver weg blijft een illusie achter
op zolder staan de schapen
geschoren en dicht…
Wanneer mijn moeder zomer werd
netgedicht
4.0 met 12 stemmen
809 mijn moeder bestond uit seizoenen
alleen in de zomer had ik haar lief
dan was zij lichter dan de wind
vrolijk als een kind
rennend op blote voeten
in de herfst was zij vallend blad
dan raapte ik haar op
en sloeg de aarde van haar schouders
dekte haar toe in het grote bed
tijdens winterdagen sliep zij
maan en zonlicht gingen aan haar…
Winter schrijft een witte veeg
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
818 traag de dagen
winter schrijft een witte veeg
ik voel hoe wind de bomen geselt
aarde in zijn kaalheid schoont
droom de hitte van de zomerzon
als voorraad licht en warmtebron
heb een rijke oogst ervaring
te zaaien in een volgend jaar
aarde gaat in groen verwachten
als licht lente weer zal pachten
kan de ergste koude weren
de lange winterdag…
Sneeuw met Pasen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
745 Of Pasen niet is het feest van het Leven
dat zich vernieuwt en immer al
is bewezen: het Leven overwint
ook de donkere, koude winterdag.
Het is op zon, maan en sterren
in hun onvergankelijke baan,
dat ik mijn vertrouwen stel;
licht en bloem, zij komen,
hiervan ben ik zeker, wel.…
Dromenmaker?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
473 Peinzend tuur ik naar boven, te
ontwaken - op door vlijt en twijfel
- uitgesleten treden, op een ingeslapen
winterdag verlaat ik mij op de
dromenmaker die ik aan de gene zijne
op de veronderstelde helling zag.…
Een mantel van Liefde
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
948 hij smeekt om
goedgemutste winterdagen.
uit het warme zuiden de mare:
Martinus, de nobele heilige,
van soldaat naar pontificaal.
een doorsneden mantel
aan de goddelijk noodlijdende
is een boodschap van Gods Woord.…
Schaduw
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
688 Af en toe kom ik het verleden tegen
zoals op die zonnige winterdag
liep ik voor mijn lange schaduw uit
heb voorzichtig oude grenzen verschoven
naar nieuwe dagen, mijn leven is niet af
wil gegeven tijd op vleugels dragen
ben nog niet klaar voor het gedolven graf
in die schaduw laat ik weemoed los
zoek beschutting tussen stilgevallen lucht…
Puur van toen
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
444 etaleren van gevoelens
een kunstenaar ging
door woelige stormen
vond in rust de luwte
hield zijn hart vast in de nacht
er stierf een ik in jou
op een najaarsdag
weer terug geworpen
in verdriet
zonder dat iemand
ooit echt had begrepen
terug in de woelige storm
trieste eenzame gevoelens
er stierf een ik in jou
op een koude winterdag…
Droom over verleden liefde
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Je laat op winterdag zelfs bloemen bloeien
in klank van je stem en warmte uit je hart
met je oogopslag die alle treurnis tart
band van vertrouwen en liefde doet groeien.…
Verveloos?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
500 Dichten is liegen op een hoger plan
van een lentemus een zwaluw maken
als deze onschuldige het lijden kan,
nonchalant de kosmos raken, nog
met een uitgestoken vinger in de pap,
en trek daarmee een smetteloos laken
over de lappendekens van een laatste
winterdag, achter de spiegel staat
een droombeeld wat ik herken, de hemel
drinkt het eerste…
wat ik doe in mijn flu
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
653 even wrijf ik over
mijn gulzige toetsen
wijl het slijm zich opdrijft naar boven
wachtend op de aandrang tot kotsen
mijn ruimte telt hoge zomerse graden
waarin ik aangedreven word om ook
in de winterdag in mijn eigen luiheid te baden
in zekere zin kom ik tot niets
al wat langer bekend bij mijn batterij
ik bedoel hier die van de geruisloze fiets…
Schrijven
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
855 Wanneer woorden vertellen
Schrijven is een beetje praten
Praten tegen jezelf en een ander
Soms een boeiend gesprek
Soms een eenzame plek
Schrijven is een heleboel voelen
Gevoelens over jezelf en een ander
Soms het veroveren van een lentelach
Soms het overleven van een winterdag
Lezen is een vertalen
Van gevoelens en gesprekken,
Soms…
Veranderende tijden
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
656 De kou en leegte
Als van een grijze winterdag
In een lichaam geslopen
Heeft een hart bevroren
Bevroren tranen
Aan dit huilend hart
Tranen die veel zeggen
Laten het hart spreken
Een lichaam vol eenzaamheid
Aangetast door de tijd alleen
Verslagen door de haat
Zoekende naar kracht om terug te vechten
Deze pijnlijke woorden
Een tijd…
Salient Ieper
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
914 dat ik je liefheb
mijn veertien-achttien soldaat van twintig
je geriemde armen en een opgeslagen kraag
de stalen oorlog die in je ogen waait
toen je op die winterdag de klok niet hoorde
boven Ploegsteert bos het gonzen zag
de kerkhofgroene roofvogels en
hun zijden piloten in lederen hoofden
dat je me liefhebt jonge soldaat
naakt tot aan…
Besjes
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
533 Een laatste restje winter smelt weg
Besuikerde besjes
Ze dragen fier hun witte hoedjes
Op de laatste winterdag van deze maand
Geen idee wat Moeder Natuur volgende maand voor ons in petto heeft
Haar ritme lijkt wat verstoord
Dat komt door ons onnozele gedrag
Nu zit ze in een soort van overgang waarin alles ontregeld is
Die Elfstedentocht…
Oorlog in Irak
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
2.213 Terwijl de stellingen werden ingenomen
in een jarenlange aangegane slag
eindigden velen in hun laatste dromen
op een intrieste koude winterdag
Terwijl de politiek rustig toekeek
hoe ze deze discussie konden winnen
waren er weer ouders van streek
weer iemand, zijn leven moest nog beginnen
Terwijl dit steekspel jaren duurde
in dit godvergeten…
Annechien
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
549 In de koude winterdagen
danst het licht tussen jouw benen,
probeer ik het beeld te vertragen
en droom ik van jouw tenen,
die in de pumps met hoge hakken
kromgebogen staan, ingedrukt,
ik blijf maar naar jou snakken,
al is contact nooit echt gelukt
Ik speel dat jij na het journaal
wat later aan komt bellen,
aan het einde van het verhaal…
De Generaal En De Zee
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
738 Het was een extreem nare, kille winterdag
vond de Generaal, die het slagveld overzag.
Kleine wolkjes verlieten telkens zijn mond
als hij bevelen naar zijn manschappen verzond.
Toen de artillerie gaten in 't ruige grasland boorde
en hij niets anders dan ruwe kreungeluiden hoorde
zaten zijn gedachten, zoekend naar rust, aan de kust.…
Nou vertel ut maar Brood
gedicht
2.9 met 51 stemmen
25.550 En waar is de waardevolle buit
gebleve op die winterdag?
Je bent namelijk gesignaleerd
eerst met en toen zonder
da kostbare instrument achter
op uw fiets, binne een half uur!
Weggegooid?
Okee Brood as je 't zo wil spelen
Je moet vanavond optrede?…
Tijdsgreep
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
938 Tussen maan en zon
ben je tijdloos vogelvrij
schaats je zwierend rondjes
op een winterdag in mei
zwaai je suizend langs de hemel
aan een vliegertouwtje mee
speel je zelf die mooie hoofdrol
in een soap op de teevee
ben je soms een salamander
of een malse groene erwt
zwem je razendsnelle baantjes
in een grote pan met snert
is daar plotseling…
afscheid zonder grenzen
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.964 haar poging steunen;
zo lang eenzaam opzij gekeken…
Achterlaten ís het leven,
sla stoutmoedig je vleugeltjes uit
Je kunt jezelf de hemel geven
omdat je echt- en waarheid fluit
Maar tussen werkelijkheid en wens
verblijf je soms in Niemandsland,
wanhopig struinend langs de grens,
verstijf je dankzij achterland
Een traan in koude winterdagen…
Mei boek II [fragment]
poëzie
4.2 met 13 stemmen
3.614 Zoals de wolken na een winterdag
Treurende gaan, hoewel geen luchtgeklag
Gehoord wordt waar het ov'ral stil is -- dan,
Terwijl er sneeuw valt hier en ginder, kan
Ik soms een enk'le wolk blosrood zien worden.…
Kom, lieve mei.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
876 't Is waar, de winterdagen
verschaffen ook plezier,
men kan door 't ijs dan jagen
in tomeloze zwier.
Maar de arme mensen strijden
zo fel met hongerpijn,
waar mijne broeders lijden
kan ik niet lustig zijn.…
Hei-leeuwerik
poëzie
2.8 met 11 stemmen
3.384 Nu weet ik welke vogel
mijn lievlingsvogel heten mag,
die even opgetogen
zingt zomernacht en winterdag.
Ik werkte ’s winters in het woud,
de zon scheen fel door de denne-stammen
op fonkelsneeuw met rosse vlammen,
mijn hakmes blonk en klonk op ’t hout.…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Geslaakt als woeste kreet, wanneer
de schemer winterdag afsluit
Als hij - bij één verlies te veel -
zichzelf verliest, zich overgeeft
aan wat de schemering vergeeft…
Met ’t restje jeugd dat hij nog heeft
heeft niemand hier ooit overleefd.
De pastorale necropool
hult zich in spectrale stilte.…
Voorwinterdagen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
575 Voordat de stilte haar volledig van haar stem berooft
luistert ze gekluisterd naar een wulp
die in de verte schor, weemoedig fluit
en mee de eerste winterdagen inluidt.
Het wordt dan te stil om veel of zelfs fluisterend te praten.…
Amsterdam centraal
netgedicht
4.2 met 11 stemmen
926 Nelis en weer eens te vroeg zwarte Piet
Nog effen naar de Spuistraat Hoppe en Swart
En na sluiting naar de ervaren Koningshut
En eentje om het af te leren in de Oude herberg
En midden in de stad fluiten nu reeds de merels
Ook zij zijn Amsterdam nog lang niet zat
De eerste trein brengt mij terug in het saaie
Het leven van elke trieste winterdag…