Alle inzendingen over zuilen

186 resultaten.

Sorteren op:

Vooruitzicht

poëzie
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 4.028
en doof de herinnering niet aan de drie gouden zuilen als het lot mij versmeten heeft en mij vervuilen laat als een vod. ----------------------------------------- uit: Derde periode (1936-1937) X…

Valsheid in geschriften

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 650
Wanneer zij vals met woorden slaat de redelijkheid de taal verlaat zullen dolgedraaid zachte zinnen niet meer leiden tot bezinnen nooit zal het zwart meer kunnen schuilen achter vuige roddels of marmeren zuilen de val die met kleine letters wordt gezet bevuilt alleen het eigen twijfelbed is de laffe opdracht niettemin toch geslaagd als…
metha16 januari 2008Lees meer >

Momentopname Rome, 50 na Chr.

netgedicht
4.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 718
zachtroze of gelig, brozen puimsteen is alles wat nog rest van Rome's antieke stad, maar voor wie goed luistert, het oor dicht tegen de verweerde muren aangedrukt, ja, die hoort het krachtig fluisterend, sterke, soepele Latijn, gebeeldhouwde zinnen van Cicero en diens trotse medesenatoren, weerkaatst door de muren en stijle zuilen van de…
Tjoke22 juli 2008Lees meer >

Spielerei

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 562
Hij verstijfde en werd roerloos in een poging te ontzeggen wat hij net gezegd had Hij zette zijn bril weer op tegenwoordigheid van geest op het oog hebbend de blik vernauwend tot een speldenprik Zuilen van grammaticale regen overspoelden zijn woordafleidkundig relaas Daarop werd hij gedachteloos…

de era voor de Narten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 505
voorbij de Panthalassa zee voer ik lang ik meerde mijn scheepje aan op Pangaea daar waar mijn adem tevoren gezweefd had overzag wederom het land het was goed mijn ogen ontwaarde een utopia ik zag het groene Kumari Kandam waar middenin de berg Meru de hemel raakte in die tijd was er geen krijg verderop markeerde de zuilen…
enrico15 juli 2012Lees meer >

Hoe ver nog?

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 602
Waar ik verdwaal door duisternis gaat U mij voor in zuil van licht zelfs door de dichtste wildernis houd ik mijn oog op U gericht. Als wateren mijn weg versperren baant Uzelf voor mij een pad door de nacht bij licht der sterren houd U stevig mijn hand gevat.…

LISBOA

poëzie
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.208
Een stad van grijswitte gebouwen En halfvoltooide huizen, Van ruïnes die spoorloos vergruizen En zuilen die zichtbaar vergrauwen. En overal zijn nog de puinen Van de aardbeving openbaar. Waarom zou men bergen en ruimen? Onder de aarde dreigt steeds het gevaar. Paleizen zijn scheef afgesneden, Van andre ontbreekt een brok muur.…

Kiem

netgedicht
2.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 497
Ik las een epitaaf in het Ionisch de verzentaal van Sappho en Homerus het klinkt als een cliché maar 't is iconisch voor 't leven voor de bloeitijd der Atheners Het grafschrift was gebeiteld in gesteente een zuil, een jonge vrouw in lang gewaad toont ons nu en profil haar schoon gelaat kijkt wat omlaag, en staand op haar gebeente spreekt…
Maxim20 juli 2024Lees meer >

NAAR DE NATUUR

gedicht
2.6 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.824
Ik ben gelijk een smidse verontrust, Mijn hartslag hamert en mijn aandacht boort; Mijn ogen zijn vol weerschijn en vol gloed, Mijn liefde arbeidt in een zuil van vuur, En langzaam uit mijn hunkerend gemoed Onthult uw beeltnis zich naar de natuur.…
Bertus Aafjes19 februari 2011Lees meer >

jazzist

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 718
mijn vrouw neigt zich nogal lydisch uit te drukken wanneer ik het spleen van deze tijden verzucht het fingeren met een kroontje de vinger soms in de lucht ze zet zich dan schrap als een dorische zuil de voet op mijn indolentie en wijst me op mijn plichten de gemakzucht de modaliteit het verslijten van de fauteuil als ik dan replikeer da…

priester schiet duiven in kathedraal

gedicht
3.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 21.286
Heel even staat hij in een bui van veren een korte sneeuw een kolk van kleine pluimen weerspiegeld in de vloer een ademloze vrede terwijl het schot weerkaatst tegen de zuilen.…

PAARDENVIJGEN

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 439
Daarbinnen steunt een sterke, vluchtige zuil kort bestaan, dat zich ras zal begeven in een tijdloze, onbekende muil.…

EIGEN BEHOUD

netgedicht
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 449
Bij mijn lange reis door het waaiende duister van de stormende levenszee verlang ik naar een vaste rots boven de kokende golven om stevige steun te hebben maar ik klem mij vast aan een kleine sterke zuil die liggend voort host wild danst springt en duikt op het brullende schuim doch onverstoorbaar koers zet naar de lage enige ster aan…
Han Messie15 oktober 2023Lees meer >

Golfstroom

poëzie
3.8 met 17 stemmen aantal keer bekeken 2.609
II Er is een poort - Twee kapen van koraal Zuilen omhoog: welvende bliksem spant Van top naar top zijn roodgetakte brand, Plots'ling koraal zelf, groeiend, straal na straal: Dat is de Lichtpoort Equatoriaal; Vlammende wonderboom aan elke kant En tovergroei van bliksem-slingerplant Strepen met rood het zeevlak, blauw als staal.…

achtergebleven

netgedicht
3.4 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.477
mee unter befehlen berooid met z'n twee met nog meer, velen, wij, schaduwen van schrik als opgejaagd onteerd vee ik nader de hel het plein van ontvoering de laatste blikken van herhalende ontroering de kelen die schreeuwen onder drukkende verstikking ingesloten door haast gestorven panden beschijnt een eeuwig licht de betonnen zuil…

Dorimahé!!!

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 470
Die zuilen verbrokkelen opeens bij het geringste zuchtje liefde. Zij storten in als een kaartenhuis bij het geringste zuchtje wind. Dit jaar vieren wij het laatste kerstfeest zoals van oudsher. Weg met kaars en kerststal! Het kindje heeft die stal niet langer nodig; hij heeft een plek gevonden in ons hart.…

Al lang

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 573
Die zuilen verbrokkelen opeens bij het geringste zuchtje liefde. Zij storten in als een kaartenhuis bij het geringste zuchtje wind. Dit jaar vieren wij het laatste kerstfeest als van oudsher. Weg met kaars en kerststal, want het kindje heeeft die stal niet langer nodig; hij heeft een plek gevonden in ons hart.…

De maanschijn hangt

poëzie
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.635
De maanschijn hangt, als een brug op zuilen van kristal, over een vale heide onder de eindloze hemelhal. Naakt en bloot de wijde heide..., als een kerkhof naakt en bloot... Is dat de slaap des Winters? Is dat de slaap der Dood?…

Geknapte uil

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 821
ik simpelweg overlegd het een verhaal te noemen iets dat te maken heeft met wat geluidloos zoemen binnen een bepaalde tijd dan wel over de dag verspreid liefst binnen vierentwintig uur rijmen is verplicht maar niet achter elkaar dat wordt te zuur en valt men in zwaar verdriet allerlaatst lijkt het op moraal langs een langdradige zuil…

in een luchtgeschilderd paradijs

netgedicht
3.1 met 20 stemmen aantal keer bekeken 5.890
door het grijs van lood brandschildert zon de kleuren in het marmer de vloer is wit dooraderd gepolijst met vele handen uit een lang verleden tijd zuilen dragen in etages stukjes hemel naar de toren in een luchtgeschilderd paradijs heiligen staan nu vooraan hebben voor de Heer geleden prevelen bevroren zijn gebeden hun litanieën…
wil melker16 januari 2004Lees meer >

De kathedraal van Syracuse

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 520
Nog staat het middenschip nog strekken zich de bogen Buigen moet de rots om tot het dak te komen Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al Verstomd vermomd is nu van alles van Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit Het…

ORANJESTAD

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 564
De kleur van het trotse Breda schemert zacht binnen slanke zuilen, hoog in de toren, wiens roommantel blank glanst bij avondgloren, straalt over de Markt vol lichtende pracht. Zingend klokkenspel met galmende kracht zendt zijn klanken door het duister, treft oren van ieder, wie het luiden mag bekoren.…
Han Messie25 november 2022Lees meer >

Volmaakt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 533
Jij staat zo recht, een zuil van tijd en steen, ik struikel, gebroken, en blijf echter alleen. Jouw stem is muziek, die de stilte verdringt, de mijne valt stil, tot een echo die zinkt. Jij bent volmaakt, en ik, een vergissing, een rafel in de nacht, een eindeloze wrijving.…
Nathan10 december 2025Lees meer >

Mazen en pumps

netgedicht
2.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 314
het onvrije veld gelimiteerd in vrijheid voor gekken en halve dwazen die bewegen en klimmen door mazen maar altijd ongezien door quasi opvallend de regels in hun hoofd net bijtijds te repeteren de demons de dieven de pumps en de shrinks de halve malloten en hele debielen ook gij, ja daar, leunend aan die pilaar tussen marmeren zuilen…

Lesbos en Lisboa

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 541
* Corinthische zuilen uit marmer gehouwen getooid met acanthus heel stevig en rank steunen de architraaf sterk en eendrachtig statig, subliem van gestalte en slank Uit marmer gehouwen ontmoeten twee zuilen in eenheid verbonden als hendiadys in een sereen trait d'union op niveau voor een pikant rendez-vous vis-à-vis…
Maxim15 juli 2024Lees meer >

EREZUILEN

poëzie
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.052
Of gij ’t rekt of openspart Met blazen, proesten, poffen, brommen; Al sticht ge er zuilen of kolommen Voor ieder uws gelijken Bard; Ik zal het aanzien zonder pruilen; Ik wil Paleis noch Erezuilen, Ja, zelfs geen plaatsje in uw hart. -------------------------------------- Horatius: "Ik heb een monument voltooid, duurzamer dan brons,…

Ik sprak enthousiast over 't Parthenon

poëzie
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.583
Ik sprak enthousiast over 't Parthenon, Hoe 't op verende berg zweefde, als een blank Snaarinstrument, dat door zijn zuilen, rank, De wereldlucht tot aan de horizon Maakte tot één akkoord van marm'ren klank - Toen plotseling een draaiorgel begon Door de open deuren, dwars over 't balkon, Te spugen zijn kwijldraderig gejank.…

Willem Kloos

poëzie
2.9 met 10 stemmen aantal keer bekeken 4.224
Wie eens zijn stem het glorieuse klagen heeft gehoord, ziet in de nacht hem als een zuil van bloed onder de lage hemel. een stad in vuur, die alles heeft geboet waardoor òns leven leven is geweest. een donker vuur dat eeuwig klagen moet, een donker vuur dat eeuwig klagen zal tegen de zwarte klaagmuur van't heelal.…

Kunstberg

gedicht
2.7 met 17 stemmen aantal keer bekeken 8.191
Zuilen en muren streven lijn naast lijn omhoog, en elke steen is koel en rein en leeft in een onttogen orde. --------------------------- uit: 'De stad in', 1964.…

Leven is goed

poëzie
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 3.403
Wij gaan, wij gaan - maar met de minste spoed; profetendromen, stelsels en gebeden waaiend om ons als wind om zuilen doet. Strijdend voor 't leven, listig en verwoed, als onze vaadren met de draken streden, zullen wij gaan. Maar langzaam. Voet voor voet.…