1885 resultaten.
Afghaanse lente
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
503 achter schuttingen hoor
je de verhalen
hun eindeloze rondjes draaien:
dat moet - mag niet - hoort zo
in ordelijke aangeharkte tuinen
bezweert men het kwade
de mond van een onwaarschijnlijke
eenling geluidloos gesnoeid
daar gaat Kubra
zo langzaam komt ze vooruit
borsten buik en billen krachtig
gepantserd in een kuras
men sist schampert…
Het enige wapen?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
523 De winterwind rukt
aan de ketting van zijn muze
waarin de toon veranderd
lief en leed in ieders
voortschrijdend verhaal,
boreling die zich voedt aan
de navelstreng van het alfabet
de couveuse van de moraal
en ik meer te biechten heb
dan schrijven kan
de toekomst wordt op
elk moment gedrukt op
de onmetelijke borsten van
het…
geboorte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
683 Het kind maakt alles anders
haar heupen breder
haar borsten voller
zijn blik wordt dieper
de hare zachter
Het kind maakt alles anders
het belegert je huis met
knuffelkreetjes en zoete geuren
het zuigt je leeg
het knijpt je fijn
het wurmt zich een nestje
tussen vier armen
tussen twee levens
Het kind maakt alles anders
hoe dapper draai…
HET OPRUIMEN DER SLAGVELDEN
netgedicht
4.6 met 73 stemmen
467 bij het opruimen der slagvelden komt men soms rare dingen tegen
zoals een jongen van 18 die ook graag 100 was geworden
met blikken medailles op de borst
maar het er is helaas iets tussen gekomen
namelijk een kogel met zijn naam er op
recht tussen zijn ogen
maar de stank van zijn rottend lijk
zal nooit de paleizen van de keizer bereiken
en…
Liefste
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
397 Laat me liggen aan je borsten,
laat me rusten in je armen,
laten we elkaar vannacht
beminnen en omarmen.
En mocht morgen de kloof
van afstand en zwijgen ons weer scheiden,
onbegrip en onmacht ons weer
op ons eigen eilandje laten lijden;
dan roepen we als brug
de liefde van vannacht weer terug.…
Gevoed met vrede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
444 de andere
....helft die niet uit zal komen
Ach, meisjes (arme meisjes)
nemen ze ginds wel
....Zonder verplichtingen
....en zonder weerstand
....Tegenstribbelen bloedt dood
Ze spugen op hun werkhanden
verheugen zich op slaande vuisten
....Vrede is hun wereld niet
....Ze zijn geen kinderen meer
....en lachen om onze zorgen
Aan onze borst…
Ritmisch onbekend
netgedicht
5.0 met 83 stemmen
792 terwijl ik
in de spiegel
keek begon
het hart wat
vreemd te kloppen
ritmisch onbekend
maar nog geen
noodsignaal of
benauwdheden
op de borst maar
wel anders dan
ik was gewend
trok wat rare
bekken en
een paar gekke
gezichten maar
het vreemde
wilde niet wijken
groeide zelfs
in spanning en
ruimte die het
wilde gebruiken
om…
Bij het bankje
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
486 bankje, vlak voor
we er zijn, reikt hij
naar de grond
en gaat zitten
maar hij lijkt niet goed
te weten hoe, ik wacht
Een man van de gemeente komt
kijken en belt om hulp, sirenes
Voorzichtig wordt mijn metgezel neergelegd
Een vrouw klemt haar armen
om mij heen en houdt me
strelend vast
Anderen kijken toe
onvermoeibaar komt zijn borst…
Teder wezen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
783 blote vrouwen met suikerspinnen
op hun borsten krioelen haaienvinnen
tussen hun benen wolfspinnen
er valt heel wat te overwinnen
de bloemen zijn nu bazinnen
ik droom van zeemeerminnen
en opgesloten leeuwinnen
zonder arrogante opgeheven kinnen
jij wil zo graag iemand beminnen
maar iedereen is buiten zinnen
niemand laat iemand nog binnen…
mobielman
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
597 veld
hij netwerkt hier
hij netwerkt daar
en komt, zo lijkt het,
never nooit klaar
hij rookt en praat
ja ja, zaken zijn zaken
kerel, je weet wel hoe dat gaat
zijn bril staat scheef
bedwelmd door d’aftershave
kreunt de coupé
op de achtergrond
ze luistert mee:
de deal is rond
het raam kan open
de man ademt weer
ergens links in zijn borst…
Niet voeren a.u.b.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
467 Met een brede borst
masturberende tong
mooie veren, hete adem
en gespleten tong
leven ze op onze huid
Wij geile ratjes in de ogen
van de gillende meute
die in de dierentuin rammelt
aan de hekken, de kooien
waarin we gevangen zitten
De gorilla's die wegen banen
de hyena die zegt te helpen
de pauw die ons kapsel doet
de draak voor ons…
zelfredzaam
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
523 onder bruggen van steen, op banken van hout
waar de stad hem vergeet en de kou hem onthoudt
geen sleutel, geen huis, geen bed dat hem wacht
maar een wil die niet breekt in donkere nachten
hij loopt door de straten, zijn rug recht en trots
met dromen die gloeien als vuur in zijn borst
elke munt in zijn hand is een stap, hoe klein ook
naar morgen…
binnenval
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
400 een lichaam viel in nat papier
verdween in kleur, bleef niet bij hier
een stem achter glas zei:
verdriet is traag, maar nooit voorbij
ik voelde hoe het adem nam
als stilte die van buiten kwam
een hoed dreef traag, een deur erin
ik deed hem open, stapte in
en daarbinnen regende het zacht
alsof de kamer zelf iets dacht
in mijn borst…
Waar verf luistert
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
326 Haar borst kan voluptueus worden neergezet,
want ze past perfect in een grappige klucht.
Maar eerst moet de Nachtwacht worden gelucht
en daarna strakgesnoerd in een corset.
Zijn kwast en verf hebben nooit gelogen;
alleen zij kunnen haar opnieuw doen blozen,
en haar laten glimlachen in een streek.…
Van stormen en blauw
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
94 Mijn borst is van stormen en blauw,
mijn ogen naar voren gericht.
Wat was is ontwaakt en vervlogen,
een jubel die zingt in het bloed —
met een open, een heldere ogen
tegemoet wat de dag mij doet.…
Wien Neêrlands bloed
poëzie
3.6 met 25 stemmen
5.687 Hij zett' met ons, vereend van zin,
Met onbeklemde borst,
Het godgevallig feestlied in
Voor Vaderland en Vorst,
Voor Vaderland en Vorst.…
JE DOET
netgedicht
4.1 met 11 stemmen
1.300 zien ook al zien zij geen borsten
zij zijn kwade geesten en doen het op hun hondjes
maar zij hebben geen kracht meer
hun taas zit in het bejaardenhuis
maar wat moet je maak je niet druk
ik wil ze op hun bek slaan
zij hebben teveel verhalen in hun grote hoofden
maak je geen zorgen je kan ook weggaan
kom laten we gaan
kus m'n reet…
VLOEK NIET DE ZON!
poëzie
4.0 met 4 stemmen
1.719 Rafel van kleed hangt naar neer van uw borst,
uw ogen en slapen zijn wild omvloten,
maar de haat, de haat uw oog ontschoten
0
vloekt de zon, vloekt de zon op uw borst.
Bittere man die nu bukkend gaat,
Aarde en Hemel zingen een lied,
gij bukt en gij hijgt ende ziet het niet,
de zonhaat snijdt door uw gelaat.…
Voorzang
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.361 Er onstaat in mijn hart een nieuwe liefde,
Stil en groot,
Die, evenals een bloem verhief de
Stengel en kelk, zo schoot
Door mijn borst, en door mijn ogen kliefde
Zich de weg, en bood
Zich aan mijn ogen bloot: een nieuwe liefde.…
Moeder 2
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.293 Mijn moeder werd wel vrolijk vroeger
door in de rommel
op te schrijven hoe de morgen liep:
over kinderen die ze wakker riep, gezoek naar kleren,
man die heen en weer
op weg naar werk,
struikelde over hond, een vloek, een piep,
havermout gemorst, baby stilletjes aan borst,
een verloren onderbroek op de grond,
bij iemand hagelslag nog aan een…
Genezen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
734 op gevaar wijst
Een reus kruipt uit een lage mist
Nadert als een vijand van beton
Een hinderlaag, bedrog, een list
Waar ik niet voorbij of rond kon
Sneller dan mijn schrik
Klim ik in een eik en ril
Als een piraat uitgedost
Met bivakmuts en zonnebril
Het lover vertaalt de dorst
Naar een lied dat openvloeit
In de enge kamer van mijn borst…
Rondleiding
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
697 waarin je droomnacht
smelt tot kwik zwaar naar
je navel lik het lood tot in je schoenen
strompel 's nachts als schaduw
van een gordeldier de grachten rond
en rond rondom de borsten van de
stegen stad als zilver zwijgen stappen
steen en staal.…
Hebben en zijn
gedicht
3.8 met 188 stemmen
45.069 Is twee borsten.
Is naar de aarde hongeren en dorsten.
Is enkel zinnen, enkel botte plicht.
Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,
Is kind worden en naar de sterren kijken,
En daarheen langzaam worden opgelicht.
-----------------------------------------
uit het werk van Ed Hoornik (1910-1970)…
MORGENLIED
poëzie
2.6 met 24 stemmen
2.417 Toch is er nog een Beter Licht
Dan van de schoonste morgen,
Dat nooit meer voor de avond zwicht,
In 's mensen borst verborgen.
O! Liefde Gods! O Lichtfontein!
Straal gij ons zondig harte rein,
Door louter ziel en zinnen,
Gij Zonnetje van binnen!…
Pruillip
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
4.837 Geen wonder dat ik pruilde aan moeders verlichte borst
Laat me terug naar binnen…
Kindergraf
gedicht
3.5 met 71 stemmen
51.290 Ik loop met een paar volle borsten rond,
die men nu langzaam leeg te kolven tracht.
---------------------------------------
uit: 'Hoonte' (1949)…
neerlandica in de coulissen
netgedicht
3.3 met 18 stemmen
558 aan een uitvoering op het strand
tussen sabelheften en garnaaltjes
die zich in de plasjes ophielden, had
ze niet gedacht, liever stond ze in
de coulissen, met haar script op de
borst, net even buiten het beeld
te fluisteren naar het opkomend tij
dat overvloedig haar blote voeten
kuste, haar teksten in verwardheid
ten prooi liet vallen aan…
bespiegeling
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
1.801 en kijk in vreemd groenbruine ogen
die ik, zo lang al, heel goed ken
is ’t net alsof ‘k een ander ben
te mooi om waar te zijn
soms als ik naar die ander kijk
- ze staat dan naakt en fier voor mij -
voel ik de bewondering
ik vind haar best een lekker ding
te mooi om waar te zijn
wacht eens: ik zie geen slanke lijn
maar enkel been, borst…
olieverf op doek
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.135 er liggen klodders op linnen
dikke streken met schaduwvlekjes
verspreid als over een ruwe wand
verf vangt stof
een vies vlies
het haakt in de plooien van een bruidskleed
de geslepen diamant die dof op haar borst hangt
een kam met wijde tanden
heeft een marmeren spoor getrokken.…
SINT CRISPIANUS
netgedicht
2.3 met 9 stemmen
1.898 onder de doden zocht ik hen van naam
die op het veld hun eind' hadden gevonden
ik stapte over lijken, zag hun wonden
ze lagen daar, in plassen bloed, tesaam
ik moest de moeders troosten die hun kraam-
bedden vergeefs bestegen, kindermonden
de borst gegeven hadden, ze bestonden
niet meer, de boodschap was onaangenaam
ze gaven lijf en leden…