1418 resultaten.
Boom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
505 Ik wortel in mijn eenzaamheid
dan is het zeker niet uit verveling
geef gratis zuurstof
schone lucht, statig
sta niemand in de weg
zorg voor wat schaduw
Ik vertaal natuurlijke historie
in een wereld van verwarde menselijke dromen
Ik ben mezelf gebleven, ik groei
boven de daken van de oude stad
de dagen gaan sneller dan mijn gedachten…
fruit
netgedicht
4.7 met 15 stemmen
511 huis
nooit aan de boom
kom
kom stop val
val
en hou me tegen
kom
kom stop me
hou me tegen
neem een hap
de pit
ik weet het niet
weggegooid
gevonden
opgeraapt
misschien
pijn doe je me niet
geplukt
gevallen
geef me jaren
geef me water
geef me tijd
de zon
de nacht
vannacht de regen
dacht ik aan jou
de rieten daken…
Bom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Onder vleugels rode daken
Stijg ik weer met oergerucht.
Zilver van sloten en kanalen
Blinkt tussen groene stroken land.
Onder mijn voeten licht te wachten
Een gillend spoor van moord en brand.
Zwarte pluimen aan de einder
Daar is ooit een stad geweest
Grijze fabrieken en een haven
Huurkazernes nog het meest.…
De kathedraal van Syracuse
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
520 Nog staat het middenschip nog strekken zich de bogen
Buigen moet de rots om tot het dak te komen
Oude steen staat hypostiel in nieuwe wand verzonken, komen
Kwelling en Kwansuis-dat alles was hier altijd al
Verstomd vermomd is nu van alles van
Godsmoeders tot de kaarsvlamschaduwen op palen nog
Fluiten gespolieerde zuilen Hera’s hymnen uit
Het…
Oude boerderij
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
530 Het leven
verbergt zich niet meer
achter de schaduw
van de lange bomenrij
midden in het landschap
de oude boerderij
waar wind waait
door de plinten
de geiten zijn verdwenen
de sterrenhemel fonkelt fier
boven de oude boerderij
waar regen valt
op rieten dak
de koeien staan niet op stal
de maan beschijnt de wildernis
natuur die…
Dwergen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
380 Mede geïnspireerd op zijn bijdrage van hedenochtend
DWERGEN
O Monatoetjes, BibeleBonse Bergen
Wij zijn een volk van vuurwerk
en kabaal
Wij houden van protesten,
't liefst verbaal
In 't forum van het hof der
kleine dwergen
Wij schreeuwen wel, maar
't meest klinkt van de daken
Ons land is veel te klein voor grote zaken…
BOSWONING
netgedicht
1.0 met 2 stemmen
506 Een zwaar, enigszins ingevallen dak
dekt het kleine huis van Olle Kapoen,
de wortelman, die woont tussen het groen
van lieve vlierstruik en oude, kromme tak.
Het kereltje is gesteld op zijn gemak,
maar moet somtijds wat groots heldhaftigs doen,
houdt zich daarbij vastberaden en koen;
daarna verloopt het leven ongestoord mak.…
Pastorale
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
712 prima vera laat verschijnen
en Flora verzenmaker wordt in kleur
als een versificator pastorale
komt Veritas tevoorschijn in de verzen
Dan schuilt zijn eigen waarheid in
poëmen
ex libris, als het wezen van zijn taal
en met hem spreekt ook Echo's stem boekdelen
aan deze zijde van de hemelboog
Als Iris in fictivistan hem loog
op 't dak…
KLOEKE WOONPLAATS
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
466 Daken en muren van Rommeldams huizen
ogen enigszins schuin en ingezakt.
De gevels, roze en bleek groen gelakt,
hebben wat scheuren: werk van sterke muizen.
Gammel aanzien en achteloosheid suizen
door straten, worden door stenen vastgepakt,
spreken van verborgen kracht, die nimmer knakt.…
Hamvraag
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
545 Wat is nu de hamvraag vandaag
wordt zij door verdriet overmand
van regen in de drup beland
of keren zich alsnog haar kansen
dat is nu de hamvraag vandaag
Indien ze een leven wil leiden
met nul komma nul cent op zak
geen alcoholroes of tabak
maar wel twenty four seven een dak
in de bed-bad-brood opvang kan lijden
Met een lange ij, geen…
Airwaves
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
498 Ik had je net een mail gestuurd
die zo ineens is weggefloept
met de noorderzon verdwenen
in the cloud, gone with the wind
naar 't dak der wereld, Himalaya
maar gelukkig just in time
through the airwaves neergedaald
in 't land waar jij je nu bevindt
eerst ging ik overal op zoek
keek onder tafels stoelen banken
zelfs achter zware…
misverstand
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
445 onder een golvend dak van gebrek
bleef hij droog door te dromen
over de grote dag van zijn vertrek
de noorderzon hoefde niet te schijnen
zolang de tegenslag maar niet zo intens zou zijn
dat hij met zijn hart niet vooruit komen kon
waar de lang verlangde bossen ook liggen mochten
veel vochtiger zouden zijn ogen nooit meer worden
van blijdschap…
Noodweer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
488 Hoor de wind waait om het huis,
Regen slaat met kracht op de daken,
Mensen schuilen voor het weer,
Alle werkzaamheden buiten staken.
Het oude huis wankelt op z’n vesten,
Fietsers vliegen uit hun baan,
Vogels schuilen in hun nesten,
Lijkt wel dat de wereld zal vergaan.…
Voorgoed kwijt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
315 Als meedogenloos een leider leidt
snijdt zijn ideologie als dolk
waren het de wijze woorden
lang geleden van een profeet
over het dak dat zou beschutten
in stilte kraakt het op de stutten
omdat het hete vuur nu vreet
gloeiend knalt en valt het staal
dat verzengend op staal dreunt
aarde drenkt zich in bloed en kreunt
de stervende…
750 JAAR AMSTERDAM: MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
297 Ik kan het wel van de daken schreeuwen van Amsterdam
en de schreeuw van de Dam ver overstijgen
ook die van Van Gogh, Munch en vele anderen
MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN!
deze hartenkreet is ook mijn cadeau aan 750 jaar Amsterdam
mede namens mijn dochter Giulia
wij samen schreeuwen
MAKE AMSTERDAM CLEAN AGAIN!…
Zeeuwse koningin
netgedicht
4.6 met 8 stemmen
72 Ik zat zeer riant in haar warme vederpak
en na de landing in haar torennest
kreeg ik een boze diender op mijn dak,
die mij verveelde met een alcoholtest.…
bij een open maan
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
38 Eirôn en Alazôn leefden
onder het schuine dak
van stille woorden.
Híj begon –
in een opwelling?…
Nostalg(N)ie
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
15 Hij sloeg met een sloophamer
op de trots van de straat
het romantisch prieel met z’n dak van riet
hoe‘n zonde was dat wel niet
voorbijgangers zouden in treurnis gaan
ze bleven mopperend voor het huis staan.…
Maart
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.703 Daar klautert in zijn glimmend pak
Die zwarte man hoog op het dak,
Omdat geen enkel ziertje roet
Daar in de schoorsteen blijven moet;
En weet ge, wat de tuinman doet?
Hij is aan 't snoeien van de bomen,
Waaraan, is het eens zomertijd,
Dan zeker veel meer vruchten komen.…
Heimwee
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
1.138 Het dorp, de straat, het huis dat achterblijft
ik strijk dan in den vreemde neer
met neonlichten op het dak
al snel vermoeid en tergend zwak
jouw verre beeld volstaat niet meer
mijn geest verslapt, mijn stramme lijf verstijft
Geen borst, noch bil, noch been
raakt zacht mijn klamme huid
jouw adem speelt niet slapend om mijn hoofd
ik droom…
Dakloos
hartenkreet
4.4 met 36 stemmen
3.158 Ze leidt een zwervend bestaan,
geen dak boven haar hoofd.
Blaren onder haar voeten,
niets wat de pijn enigszins verdoofd.
Vrienden hebben haar verlaten,
juist toen ze hen zo nodig had.
Als een baksteen laten vallen,
viel zij in een heel diep gat.
Ze is wat je noemt,
mislukt in deze maatschappij.…
Zomeravond
gedicht
3.6 met 104 stemmen
49.800 Luister naar de merel,
hoog op ons dak.
Avond vol verlangen.
De maan maakt zich klaar voor de nacht.
In de avondschemer
komt strakjes onze egel
nog een egel tegen,
liefkoost haar vacht.
Van ver wordt de merel
antwoord gegeven.
Morgen komt de regen
waar het gras op wacht.
Kindje, slaap maar, kindje,
in de avondschemer.…
De gele wolken
poëzie
3.5 met 13 stemmen
3.328 Dan merkte hij, hoe in zijn afgrond diep
Het donker stond en langzaam overliep,
En golven duisternis de omgeving vulden;
En dan, op eens, zag hij blauw fonk'len, vlak
Tegen de schuine lijn van 't verste dak,
Die mooie ster, blank als een nieuwe gulden.…
Het souper
gedicht
3.0 met 20 stemmen
7.148 Wij konden ons niet bij elkaar verschuilen:
Een mens, eenzaam, ziet zijn zwarte eenzaamheid
Dieper weerkaatst in de ogen van een ander -
Maar als de winden langs de daken huilen,
Vergeet, vergeet waar ons zwak hart om schreit,
Lach en stoot glazen stuk tegen elkander.…
Net geen sprookje
hartenkreet
3.0 met 11 stemmen
2.483 "
Maar zij sliep gewoon door en hij ging toen heen
Die arme pad, weer een illusie lichter
Een happy end had zeker gekund
Helaas moet je het doen met deze dichter
En sprookjes zijn niet echt zijn sterkste punt
Dit keer geen liefde, geluk of een nest met een warm dak
Voor haar geen bruiloft of een schattig gezin
Maar sherry, valium en een abonnementje…
het musje
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.607 het lege mussennest in de laurieren
moest optimaal van hogerhand gevuld
een hemelvogel rein in hart en nieren
van erfsmet vrij heeft Rome ons onthuld
die beelden sneed van joachim en anna
deed amos kurzweil dieper mediteren
het hunkeren zag hij vervuld het manna
dat de zwarte dame weet te keren
eens viel mijn musje van het dak geschrokken…
station lammenschans
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
1.350 schutters aan
als glipper naar de schans te lamme gaan
voor zes florijnen dat is wat ik wil
de honger maakt dat ik zo vreeslijk tril
misschien is de spanjool daar weg te slaan
zijn ogen werden schotels toen hij zag
hoe hutspot dampte op het kleine vuur
met stukjes ossevlees en pastinaken
in brons gegoten schreeuwt hij van de daken…
En dan stopt het
gedicht
2.8 met 45 stemmen
23.954 De zee,
het blauwe huis op het strand,
de boom in de keuken die men uit bijgeloof
niet had willen omkappen, er was zelfs
een gat gemaakt in het dak -
alles komt steeds meer op hetzelfde neer:
daar staat mijn vader,
maar nu zonder zijn vrouw of zijn schoonvader,
de enige blanke man in zee
en hij kan niet zwemmen.…
Herfstrood
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.805 In rouwzwart groen een vrolijk plekje rood:
Een blozend dak, een gladiolusvlam,
Een rozige appel of een hanekam,
Zal dat mij troosten over zomerdood?
O tragisch traag laat vallen van de stam
Scharlaken bladen in de bruine sloot
De wilde wingerd, of in gulpen vloot
Zijn bloed, gelaten najaars-offerlam.…
Spiegelpijn
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.328 Regen stroomt van het dak.
Een traan over mijn wang,
duister in de gang.
De lucht is grijs, niet blauw,
en ik dacht, was ik maar bij jou.
Ik kijk in de spiegel. Ik kijk naar een traan.
Boven mij vliegt een zwarte zwaan.
De spiegel breekt...
Scherven brengen geluk. Bij mij niet.
Ik heb alleen verdriet.…