1980 resultaten.
Jij hebt mijn diepte
netgedicht
3.0 met 9 stemmen
749 Jij hebt mijn diepte
vaak verloren
in het zadel geholpen
dravend in vergeten
maar de zon sprong
op een eiland
had een maangesprek
en scheen onze rug
een zomer
we ademden sprakeloos
gaven ons over aan vakantie
een zomer lang, verlegen
liep ik naar de afgrond
jij zei, het spijt me niet
ik sprong in droom der dalen
jij bent mijn…
Uit dit zinkend jaar
netgedicht
4.2 met 30 stemmen
2.011 het dal leek peilloos diep dit jaar
de bodem bleef maar zakken
en meegezeulde drab
maakte elke stap te zwaar
de broekriem werd verstrakt
bezittingen vervreemd
oude banden doorgehakt
nieuwe lasten gemeden
en nog was er geen vaste grond
werd de gang niet lichter
immer drukten de plichten
toch sluit zichzelf het zuigend gat
verheft zich…
Het Waterhoentje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
650 dat ze dat nooit had kunnen
vergeten
Ze keek verbeten
naar beneden
en gooide
met veel kracht
grote stukken brood
Op het ijs
vastgevroren en wanhopig
zat een waterhoentje
Midden in een kring van brood
keek het angstig omhoog
naar weer een ander probleem
naar de nieuwe projectielen
die weer onverbiddelijk
op hem neer zouden dalen…
Ondergesneeuwd
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
933 kou vat aardse tranen samen
in schittering van wit kristal
verhullend als een liefdesmantel
overheerst het schonende grote getal
elk vlokje toont complexe tekens
voor wie eenvoudig dieper kijkt
het is de massa die verdoezelt
hoe de eenling om zich reikt
uniek in hun eigen signalen
dalen bevroren druppels neer
om als de dooi komt te…
O kom met mij in de lentenacht
poëzie
2.6 met 9 stemmen
2.148 De loveren lispelen, het windje smacht,
en donkere wegelen lokken door 't dal.
O kom met mij in de lentenacht!
De heuvel glimt in de maneschijn, -
daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht
en gans de natuur zal ons eigen zijn.…
Gij hieldt mijn hoofd in uw handen
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.912 Zoen weg ons koortsig leven,
Dat saam wij dalen in de koelte van het graf.
Ik zag uw ogen branden.
Mij docht, gij waart de Dood.
Ik hield u met bei mijn handen
En kuste de eeuwigheid die mij de liefde bood.
----------------------------------------
uit: Het boek der liefde (1921)…
Een maat rust bij de abdij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
92 In het dal staat de abdij bijna verborgen.
Een oude melkkar tut voorbij de muren,
brengt stilte aan de deuren in plaats van melk.
Dieper dan het pad opent zich een ravijn.
Op de bodem openen zich bloedbloemen,
rood en wonderlijk zonder gevaar.
Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer.
Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden.…
Het eerste licht
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
553 vannacht
mijn vuurwerk aan
door bij je te zijn
in een magnifiek gebeuren
zullen stralen en bogen
de hemel doen kleuren
maar ook met de pijn
en onzekerheden waaraan
wij samen hebben geleden
in vuurspuwers en draaiers
dansen licht en beweging
hun eeuwig komisch spel
alles ging snel
in een jaar vol hectiek
over bergen door diepe dalen…
Tussen bijbel en banjo
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
792 stofwolken benemen het zicht
op zandgeschuurde bergen
toch ziet hij de verte zingen
van wilde bloemen in het land
tussen bijbel en banjo
klopt Doc zijn pijp en Sara
wakkert het vuur aan, speelt
de rimpels uit zijn lijf
onvervalst klinkt daar als
echo van een waterval
een stem, white blues Jimmie
klatert in het schrale dal
hij verjaagt…
Als de bladeren vallen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
1.154 Nee, ze dwarrelen
dwarrelen als een gedachte
die traag zijn plek vindt
in grijze hersencellen
Bonte schetsen waaien omhoog
veelkleurig tot het zwart
ze overrompelend doet dalen
het zwart van hersenkwellen
Het zwart van lange nachten
met ritselloze bladeren
bedrupt in nevelige ochtend
voor het opscheppen
De bomen staan stom…
Trawant
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
466 Inspiratie gloort aan de horizon
glooit licht schommelend
van dal naar piek
soms ongekend de hoogte in
daar soms zwevend termiek
soms peinzend zoekend
naar een anker
dan weer soepel glijdend
op het wit van de sneeuw
bewegend van de bocht naar idee
en vice versa
soms ook zoekend daar
naar die enorme ruimte
daar in dat hooggebergte…
De kinderlach
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
555 Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand,
de meeuwen etend uit mijn hand,
die daarna opgingen in hun spel,
van vliegen, zweven en dalen snel.
Nee, het altijd durend krachtenspel,
van wind en water boeien wel,
maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand,
trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
glimlach
hartenkreet
3.5 met 10 stemmen
2.750 Misschien gewoon mijn boodschap doorgeven:
Kom uit je dal gekropen en zie: daar is het mooie Leven !…
De wereld leeft
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
982 bomen staan
rijzig in een laan
sierlijkheid toont zich
rond elk uitlopend blad
de aardse tuin
stift haar kleuren
rond de genomen stap
krakend op het grindpad
haagwindes groeien
hechten zich vast
aan schilferende dakranden
verdoezelen het oud
vogels figureren
in schaduwvleugels
rond het hemelruim
dalen neder in het lindehout…
Kinderlijk Utopia
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
524 gezeten in mijn bolderkar
reis ik heel de wereld af
rivieren, bergen en dalen
ook onberijdbare wegen
houden mij niet op
gezeten in mijn bolderkar
kom ik overal mensen tegen
zij lachen en zwaaien
geven mij eten en drinken
helpen mij waar nodig
wijzen mij de weg
mijn bolderkar heb ik nog
op zolder staat zij weg te kwijnen
reizen doe ik…
De zon zal weer schijnen!
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
793 Het is zwaar in een diep dal
Het wordt zwaarder zodra je eruit klimmen zal
Je bent moe en voelt je alleen
Wordt weer sterk en bijt erdoor heen
Kijk niet om, achter je ligt pijn en verdriet
Tijd zorgt dat je al het moois weer ziet
Zet de stap ook al lijkt alles stuk
Er is een weg naar mooi nieuw geluk
Begin opnieuw en verlaat de kille…
De Eenzaamheid
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.614 Volg mij niet, als het hart, in duister
Sombre beelden kweekt;
Eng'len dalen dan vol luister,
Brengen mij met zoet gefluister,
Wat mijn ziel ontbreekt.
Laat mij eenzaam zijn in 't leven
Eenzaam met mijn smart;
En als vreugde u mag omzweven
Zij alleen de rust gegeven
Aan 't gebroken hart.…
Haloween III
gedicht
3.0 met 1 stemmen
6.724 Bergen met coyotes en ratelslangen,
in het dal de stinkende auto's
en in het bed met de twaalf kussens, jij op je rug.
Ook jij wordt havelozer, tandelozer,
maar vanmiddag niet.
alhoewel je al kleurlozer murmelt,
al bijziender stommelt uit je bed.…
de kunstenaar en zijn berg
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
815 de berg draagt de kunstenaar in zich
met onverzettelijke kracht
rijst hij waardig boven ons uit
met al wat wij nastreven
en zouden willen bezitten
daarom beklimmen wij hem
trachten wij hem te bedwingen
daagt hij ons uit om zijn top te bereiken
om daar te zien dat wij niet meer zien
de berg is niet aan de top
die vinden wij in het dal…
onbetaalde overuren
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
576 Verjaagd
door het stampend leger,
dalen ze,
het nerveus zenuwachtig getokkel
van de zwarte kat negerend,
werveltrap na werveltrap
naar boezemkamer.
Gedreven door het pompend ritme
storten ze zich,
en masse ongestoord
op het ontwarren van de sinusknoop.…
Trollenhoeden*
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
736 (Trollhättan; Västergotland)
Aan rivier de Göta älv bij de
Waterval van Trollhättan
Ontwapenend de liefde
Mooie woorden; eerder over zee
kregen hier hun beslag, toen
mijn pijl jouw hart doorkliefde
Klim náár en daal ván Kopparklinten
uitzicht adembenemend
't Altaar met toen-geliefde
(Fietsvakantie Zweden, 1989)
*Folkloristisch…
Mystiek der zinnen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
588 Er leeft een onbewegelijke droom
in de omringende natuur
tijdens het beminnen
ratio fluistert gevoel
innerlijke stilte toe
vogels moe door tegenwind
dalen neer op het zandeiland
ik beslis vandaag
over een laatste brief
die zal verhalen
over jouw olifantenhuid
jouw antwoord is een gedicht
en dient terplekke
als eelt op mijn ziel…
Stilte lijkt de spijs
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
559 liep de heuvel af
naar een dorpje
in het dal
een kerk
en wat huizen
de toren in verval
geen mens te zien
onder het groene
loof van de platanen
een deur staat aan
ik zie het leven gaan
en treed naar binnen
zet me neer als gast
ik werd verwacht
de maaltijd gaat beginnen
stilte lijkt de spijs
naast brood en vis
gebroken door…
Verborgen groei
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
490 Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
Léman
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.283 Er
dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een
kind staat in damp gekleed.
Kom, huiver; klim als een beginner langs het flakkeren rumoer van
duiven naar de koude die ons, nodigend, met zijn gebrek beloont en
ons vergeet.
----------------------------------
uit: 'Kleine lichamen', 2005.…
Thuis
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
542 onder aan de berg
thuisgekomen na jaren van
omzwerven in belichte duis
ternis, helder zie ik de blauwe
lucht, nog verder dan tranen
die verdampen aan wimpers;
de rietvelden van de ziel in
het gevoel vastgeprikt als
spelden die glinsteren in het
aangezicht van mijn volle maan
nog eenmaal demp ik het vocht
en tel in mijn hart de som van
dalen…
Mijn rusteloze en zwarte ziel
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
725 Langzaam daal ik af in de diepte
Van mijn rusteloze en zwarte ziel.
Een uitweg zoekend naar de zon
Verduisterd door mijn sombere gedachten.
Strak staar ik voor mij uit
Onbenaderbaar voor iedereen.
Liefde komt niet binnen,
Liefde geven kan ik niet.…
TAFELTJE DEK-JE....
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
734 dalen vogels neer
om zich te voeden
aan het rood van bessen?
Niet alleen,een paar?
met meer dan zessen?
vinden ze
in dit struikgewas:
deze gedekte tafel
gunnen....
doe ik hen
van harte.…
Ritambhara
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
547 het kan ons ticket uit
haar uitzicht-bodemloze
diepe dal zijn
Als we voor de nacht
de luwte niet achter
ons kunnen laten
vrees ik dat onze zielen
altijd soulmates
blijven tot het einde
op de oeverloze zee
tot waar Ritambhara
stagneert…
Een klein gebaar
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
478 zonder dat we er bij stilstaan
zijn we steeds op doorreis
en trekken bomenrijen voorbij
langs viaducten over dalen
je hoogte valt koud op het dak
daarmee wijken alle talen
zwijgend of niet, onverstaanbaar
het gaat immers om het gebaar
om het moment zonder misbaar
toen we samen aten en dronken
ik zie een hand grijpen naar glas
genoegzaam…