Alle inzendingen over dalen

1980 resultaten.

Sorteren op:

Jij hebt mijn diepte

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 749
Jij hebt mijn diepte vaak verloren in het zadel geholpen dravend in vergeten maar de zon sprong op een eiland had een maangesprek en scheen onze rug een zomer we ademden sprakeloos gaven ons over aan vakantie een zomer lang, verlegen liep ik naar de afgrond jij zei, het spijt me niet ik sprong in droom der dalen jij bent mijn…
mobar18 oktober 2008Lees meer >

Uit dit zinkend jaar

netgedicht
4.2 met 30 stemmen aantal keer bekeken 2.011
het dal leek peilloos diep dit jaar de bodem bleef maar zakken en meegezeulde drab maakte elke stap te zwaar de broekriem werd verstrakt bezittingen vervreemd oude banden doorgehakt nieuwe lasten gemeden en nog was er geen vaste grond werd de gang niet lichter immer drukten de plichten toch sluit zichzelf het zuigend gat verheft zich…
Ludy Bührs16 december 2008Lees meer >

Het Waterhoentje

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 650
dat ze dat nooit had kunnen vergeten Ze keek verbeten naar beneden en gooide met veel kracht grote stukken brood Op het ijs vastgevroren en wanhopig zat een waterhoentje Midden in een kring van brood keek het angstig omhoog naar weer een ander probleem naar de nieuwe projectielen die weer onverbiddelijk op hem neer zouden dalen…
Paul Rood4 januari 2009Lees meer >

Ondergesneeuwd

netgedicht
4.2 met 19 stemmen aantal keer bekeken 933
kou vat aardse tranen samen in schittering van wit kristal verhullend als een liefdesmantel overheerst het schonende grote getal elk vlokje toont complexe tekens voor wie eenvoudig dieper kijkt het is de massa die verdoezelt hoe de eenling om zich reikt uniek in hun eigen signalen dalen bevroren druppels neer om als de dooi komt te…
Ludy Bührs12 januari 2009Lees meer >

O kom met mij in de lentenacht

poëzie
2.6 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.148
De loveren lispelen, het windje smacht, en donkere wegelen lokken door 't dal. O kom met mij in de lentenacht! De heuvel glimt in de maneschijn, - daar hellen ons hoofden te saam, zo zacht en gans de natuur zal ons eigen zijn.…

Gij hieldt mijn hoofd in uw handen

poëzie
3.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.912
Zoen weg ons koortsig leven, Dat saam wij dalen in de koelte van het graf. Ik zag uw ogen branden. Mij docht, gij waart de Dood. Ik hield u met bei mijn handen En kuste de eeuwigheid die mij de liefde bood. ---------------------------------------- uit: Het boek der liefde (1921)…

Een maat rust bij de abdij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 92
In het dal staat de abdij bijna verborgen. Een oude melkkar tut voorbij de muren, brengt stilte aan de deuren in plaats van melk. Dieper dan het pad opent zich een ravijn. Op de bodem openen zich bloedbloemen, rood en wonderlijk zonder gevaar. Ik zeg nee tegen de haast van het verkeer. Eén maat rust, brood gebroken zonder woorden.…
nietsweter23 oktober 2026Lees meer >

Het eerste licht

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 553
vannacht mijn vuurwerk aan door bij je te zijn in een magnifiek gebeuren zullen stralen en bogen de hemel doen kleuren maar ook met de pijn en onzekerheden waaraan wij samen hebben geleden in vuurspuwers en draaiers dansen licht en beweging hun eeuwig komisch spel alles ging snel in een jaar vol hectiek over bergen door diepe dalen…
wil melker31 december 2014Lees meer >

Tussen bijbel en banjo

netgedicht
4.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 792
stofwolken benemen het zicht op zandgeschuurde bergen toch ziet hij de verte zingen van wilde bloemen in het land tussen bijbel en banjo klopt Doc zijn pijp en Sara wakkert het vuur aan, speelt de rimpels uit zijn lijf onvervalst klinkt daar als echo van een waterval een stem, white blues Jimmie klatert in het schrale dal hij verjaagt…
Hanny20 augustus 2009Lees meer >

Als de bladeren vallen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.154
Nee, ze dwarrelen dwarrelen als een gedachte die traag zijn plek vindt in grijze hersencellen Bonte schetsen waaien omhoog veelkleurig tot het zwart ze overrompelend doet dalen het zwart van hersenkwellen Het zwart van lange nachten met ritselloze bladeren bedrupt in nevelige ochtend voor het opscheppen De bomen staan stom…

Trawant

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 466
Inspiratie gloort aan de horizon glooit licht schommelend van dal naar piek soms ongekend de hoogte in daar soms zwevend termiek soms peinzend zoekend naar een anker dan weer soepel glijdend op het wit van de sneeuw bewegend van de bocht naar idee en vice versa soms ook zoekend daar naar die enorme ruimte daar in dat hooggebergte…
De Hertog7 januari 2010Lees meer >

De kinderlach

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 555
Niet de mooie schelpen in ‘t warme zand, de meeuwen etend uit mijn hand, die daarna opgingen in hun spel, van vliegen, zweven en dalen snel. Nee, het altijd durend krachtenspel, van wind en water boeien wel, maar ’t aller-diepst aan ’t Noordzeestrand, trof mij de kinderlach aan de waterkant.…
jan Arno23 januari 2010Lees meer >

glimlach

hartenkreet
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 2.750
Misschien gewoon mijn boodschap doorgeven: Kom uit je dal gekropen en zie: daar is het mooie Leven !…
sweetje26 april 2010Lees meer >

De wereld leeft

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 982
bomen staan rijzig in een laan sierlijkheid toont zich rond elk uitlopend blad de aardse tuin stift haar kleuren rond de genomen stap krakend op het grindpad haagwindes groeien hechten zich vast aan schilferende dakranden verdoezelen het oud vogels figureren in schaduwvleugels rond het hemelruim dalen neder in het lindehout…

Kinderlijk Utopia

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 524
gezeten in mijn bolderkar reis ik heel de wereld af rivieren, bergen en dalen ook onberijdbare wegen houden mij niet op gezeten in mijn bolderkar kom ik overal mensen tegen zij lachen en zwaaien geven mij eten en drinken helpen mij waar nodig wijzen mij de weg mijn bolderkar heb ik nog op zolder staat zij weg te kwijnen reizen doe ik…
Hieronymus21 oktober 2010Lees meer >

De zon zal weer schijnen!

hartenkreet
1.7 met 7 stemmen aantal keer bekeken 793
Het is zwaar in een diep dal Het wordt zwaarder zodra je eruit klimmen zal Je bent moe en voelt je alleen Wordt weer sterk en bijt erdoor heen Kijk niet om, achter je ligt pijn en verdriet Tijd zorgt dat je al het moois weer ziet Zet de stap ook al lijkt alles stuk Er is een weg naar mooi nieuw geluk Begin opnieuw en verlaat de kille…
JVK1 januari 2011Lees meer >

De Eenzaamheid

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.614
Volg mij niet, als het hart, in duister Sombre beelden kweekt; Eng'len dalen dan vol luister, Brengen mij met zoet gefluister, Wat mijn ziel ontbreekt. Laat mij eenzaam zijn in 't leven Eenzaam met mijn smart; En als vreugde u mag omzweven Zij alleen de rust gegeven Aan 't gebroken hart.…

Haloween III

gedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 6.724
Bergen met coyotes en ratelslangen, in het dal de stinkende auto's en in het bed met de twaalf kussens, jij op je rug. Ook jij wordt havelozer, tandelozer, maar vanmiddag niet. alhoewel je al kleurlozer murmelt, al bijziender stommelt uit je bed.…
Hugo Claus6 september 2012Lees meer >

de kunstenaar en zijn berg

netgedicht
4.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 815
de berg draagt de kunstenaar in zich met onverzettelijke kracht rijst hij waardig boven ons uit met al wat wij nastreven en zouden willen bezitten daarom beklimmen wij hem trachten wij hem te bedwingen daagt hij ons uit om zijn top te bereiken om daar te zien dat wij niet meer zien de berg is niet aan de top die vinden wij in het dal…

onbetaalde overuren

netgedicht
3.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 576
Verjaagd door het stampend leger, dalen ze, het nerveus zenuwachtig getokkel van de zwarte kat negerend, werveltrap na werveltrap naar boezemkamer. Gedreven door het pompend ritme storten ze zich, en masse ongestoord op het ontwarren van de sinusknoop.…
Imiza22 februari 2013Lees meer >

Trollenhoeden*

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 736
(Trollhättan; Västergotland) Aan rivier de Göta älv bij de Waterval van Trollhättan Ontwapenend de liefde Mooie woorden; eerder over zee kregen hier hun beslag, toen mijn pijl jouw hart doorkliefde Klim náár en daal ván Kopparklinten uitzicht adembenemend 't Altaar met toen-geliefde (Fietsvakantie Zweden, 1989) *Folkloristisch…

Mystiek der zinnen

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 588
Er leeft een onbewegelijke droom in de omringende natuur tijdens het beminnen ratio fluistert gevoel innerlijke stilte toe vogels moe door tegenwind dalen neer op het zandeiland ik beslis vandaag over een laatste brief die zal verhalen over jouw olifantenhuid jouw antwoord is een gedicht en dient terplekke als eelt op mijn ziel…
mobar15 juni 2013Lees meer >

Stilte lijkt de spijs

netgedicht
2.4 met 5 stemmen aantal keer bekeken 559
liep de heuvel af naar een dorpje in het dal een kerk en wat huizen de toren in verval geen mens te zien onder het groene loof van de platanen een deur staat aan ik zie het leven gaan en treed naar binnen zet me neer als gast ik werd verwacht de maaltijd gaat beginnen stilte lijkt de spijs naast brood en vis gebroken door…
wil melker19 december 2010Lees meer >

Verborgen groei

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 490
Klimmend uit het dal, de tijd van toen, ooit verdrongen, maar niet uitgewist.…
Anthony27 oktober 2013Lees meer >

Léman

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 4.283
Er dalen trapjes naar het water, lichaam drinkend van zichzelf. Een kind staat in damp gekleed. Kom, huiver; klim als een beginner langs het flakkeren rumoer van duiven naar de koude die ons, nodigend, met zijn gebrek beloont en ons vergeet. ---------------------------------- uit: 'Kleine lichamen', 2005.…

Thuis

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 542
onder aan de berg thuisgekomen na jaren van omzwerven in belichte duis ternis, helder zie ik de blauwe lucht, nog verder dan tranen die verdampen aan wimpers; de rietvelden van de ziel in het gevoel vastgeprikt als spelden die glinsteren in het aangezicht van mijn volle maan nog eenmaal demp ik het vocht en tel in mijn hart de som van dalen…

Mijn rusteloze en zwarte ziel

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
Langzaam daal ik af in de diepte Van mijn rusteloze en zwarte ziel. Een uitweg zoekend naar de zon Verduisterd door mijn sombere gedachten. Strak staar ik voor mij uit Onbenaderbaar voor iedereen. Liefde komt niet binnen, Liefde geven kan ik niet.…

TAFELTJE DEK-JE....

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 734
dalen vogels neer om zich te voeden aan het rood van bessen? Niet alleen,een paar? met meer dan zessen? vinden ze in dit struikgewas: deze gedekte tafel gunnen.... doe ik hen van harte.…

Ritambhara

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 547
het kan ons ticket uit haar uitzicht-bodemloze diepe dal zijn Als we voor de nacht de luwte niet achter ons kunnen laten vrees ik dat onze zielen altijd soulmates blijven tot het einde op de oeverloze zee tot waar Ritambhara stagneert…
Maxim11 april 2024Lees meer >

Een klein gebaar

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 478
zonder dat we er bij stilstaan zijn we steeds op doorreis en trekken bomenrijen voorbij langs viaducten over dalen je hoogte valt koud op het dak daarmee wijken alle talen zwijgend of niet, onverstaanbaar het gaat immers om het gebaar om het moment zonder misbaar toen we samen aten en dronken ik zie een hand grijpen naar glas genoegzaam…
Iniduo28 februari 2015Lees meer >