1044 resultaten.
Goed en kwaad
netgedicht
3.4 met 15 stemmen
863 Straten zuiveren van ‘t kwaad
is de minister zijn taak
soms wereldvreemde figuur
die op ‘t binnenhof al te vaak
geshockeerd staat te oreren -
hij is tot vlees geworden taal
die in de echo van z'n nederlaag,
wegens gebrek aan resultaat,
zijn opvolger al beschuldigt
van gebrek aan daadkracht -
dit slecht gedrag is niet de mens…
morgen ga ik rozen kopen
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
901 Je vertrok en vergat mee te nemen
uit pardoesheid wellicht
Het goudschaaltje met al mijn woorden
die je nog had willen wegen
Mijn oren vol verhalen
Het goud uit mijn haar
Mijn mond van teveel woorden
Mijn - o sorry - veel getrapte schenen
De echo van mijn veel te harde lach
Mijn op hol geslagen hoofd
Dat balans zoekt op zwijgzame schouders…
broederschap
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
522 van vreugde en trots
getuigt een schalkse glimlach
zijn opperste concentratie
waar zijn voeten spreken
stampt hij met elke stap
beslist de aarde wakker
naar gebruik in de dabke
leidt hij in een cirkel
wie in de rij hem volgt
zo wervelt hij kracht
in de cirkel van leven
de liefde en de lach
verweven in muziek
is elke stap een echo…
Voor Roelien
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
607 Ik doe moeite genoeg de doden te vergeten
Maar ze weten steeds beter mijn zwakke plekken en steken
Hun knekels in mijn cerebellum, frontale kwab of hoe
Al die onderdelen in die kelder daarboven ook mogen heten
Ik hoopte dat die lelijke littekens op den duur
Zouden genezen of tenminste verbleken
Maar er heerst een hardnekkig echo
In mijn buis…
Nu de getouwen zijn gestorven
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
598 gevels naar binnen
In ramen kierden de eenzame nacht
Hier, hier weefden we ooit vers linnen
Het geluid van mijn broze stap klonk
Als gefluister tegen oude muren
Waar het stof van vezels zich nestelde
Om de herinnering niet te verzuren
Ze weefden in hun romp een muziek
Met klinkende slag en gezangen
Rauw in zichzelf en voor hen uniek
De echo…
Mijn hoogsensitieve hart
netgedicht
1.9 met 19 stemmen
440 Ik verlang naar stilte, naar
de ruimte waarin ik adem en mijn hart kan kloppen zonder angst voor de echo.
Ik zoek de stilte van de natuur, de
zachte aanraking van de tijd, waar niets snel hoeft
te gaan, waar ik kan voelen zonder te vechten.…
In de schaduw van verlangen
netgedicht
2.5 met 139 stemmen
1.907 Liefde uit leegte
ik zocht geen vuur, geen stormwind
alleen jouw echo
Ik ben verliefd geworden
op jou, niet omdat ik liefde zocht, maar
omdat de dagen kleurloos voorbijgingen, de nachten te stil
waren. Ik wilde een stem die bleef, iets dat de tijd brak, hoe vluchtig het ook was.…
Langs de rivier
hartenkreet
1.5 met 10 stemmen
632 Lint van helder blauw
versiert het groene landschap
vloeit zacht naar de zee
Langs de rivier fluistert
het glinsterende water zacht, een echo
van gedachten die ik niet kan vangen. De wind streelt
mijn huid als herinneringen, en alles lijkt tegelijk dichtbij en ver weg.…
Bully
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
362 Je gilt harder dan gezond verstand,
overschreeuwt elk fluistertje hoop,
tot er alleen nog echo is.
Je noemt je zorgzaam,
maar je redt me kapot,
redt me de afgrond in,
in naam van veiligheid.
Je bent geen demon,
je bent een bange hond
opgefokt reptielenbrein
met te veel microfoon.…
Eindeloze zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
335 eindeloze zee
strekken zich in kalmte van golven
stille heimwee is ontvankelijk
voor zwijgende taal
in het voorafgaande ligt ontwaken
opstaan uit een diepe rust
plotseling de ogen open
Onze ontmoeting tekent zich
aan horizon van gelatenheid
je fluistert over liefde
dat is natuurlijk dwalen
waar het hart spreekt van waarheid
is laatste echo…
Pinkfloydiaans
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
110 erudiet
van de tongriem gesneden
onvermoeibaar olympische
hoogten betreden
het luchtruim verkennend
al strooiend met namen
van de ouden die voorgingen
uit een grijs en vervlogen
eeuwenoud verleden
in sturm und drang
het forum bombarderend
met hemelbestormende
heliofore
door muzen gevoede
helikonfenomenen
als een pinkfloydiaan
echo…
Het antwoord van de kosmos
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
78 sluiers heen
het reservaat van onmacht en van pijn
moet slechts een tijdelijk verblijfsoord zijn
zie hoog het firmament heft zijn gezang
verheven boven aardse storm en drang
die duizenden sterren in het grote blauw
getuigen van een orde eeuwig trouw
zij blinken stil als bakens in de nacht
waar rechtvaardigheid geduldig wacht
dus zwijg o echo…
Voorbij de nachtmerrie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.114 De echo van een kreet,
een val kaatst nog tegen de klinkers.
Ze rispt zuur op, bijtend op de tong,
het sap van de angst.
Zeepbellen vertonen de regenboog,
drijven boven het schroeiheet zand,
waar gieren hun honger stillen,
ze spatten open onder een blakende zon.…
Droom-Huis
poëzie
3.7 met 20 stemmen
4.518 Achter brede blinde poort
Kruisen eindeloze gangen en portalen
Waar men tijdeloze tijden kan verdwalen
Tussen echo's die men klaar vermoedt en nimmer hoort.
Weet ook gij dat stille diepe huis
Door welks schaduwige vree
Voet zo licht en onvermoeibaar stijgt en daalt langs tree na tree?…
Mijn liefde voor Lente
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
423 Hoe mooi en schoon jij de woorden giet
in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd
Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen
naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.…
Mijn liefde voor Lente
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
503 Hoe mooi en schoon jij de woorden giet
in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd
Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen
naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.…
Onbeschrijfelijk Zwanger
hartenkreet
4.7 met 39 stemmen
2.117 de assistente mij vertelde
Dat ik overduidelijk zwanger was
Toen ze tussen de middag belde
Mijn handen begonnen te trillen
Dit kon mij toch niet overkomen
Zwanger al vier maanden lang
De nachtmerrie van mijn dromen
Een kindje diep in mij geworteld
Dat ik ooit nog zwanger kon raken
Ik ben al jaren geen achttien meer
Moet morgen een echo…
Hartstocht
netgedicht
3.1 met 18 stemmen
1.198 tot jij verlangen werd
een valkuil voor een bloedend hart
onze voorhoofden tegen elkaar
lippen onbereikbaar ver
Alsof we hart en ziel konden delen
in de enige gedachte, die je had
mijn naam op een sneeuwwit kleed
Zo verliefd dat je me overal zocht
jezelf vele keren verloor en dwaalde
me niet kon vinden
Je begon te schreeuwen
tot de echo…
- Native spirit -
netgedicht
4.3 met 47 stemmen
770 Wijsheid zweeft hoog,
strijd van zijn roots afgeschilderd
gruwelijke werkelijkheid als echo
om de eenzame prairie te vinden
moeder aarde slaat 's avonds
op haar geestentrommel
de dodendans ligt in haar handen,
terwijl de houten panfluit ontwaakt
en de wolken vooraan drijft,
krachtigt native spirit indianenlanden.…
Verzwegen panorama
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
587 Hun echo meet de verte niet.
Geen enkele vinger bindt zich aan lichtjaren. Welke woorden heb ik begrepen?
Ons gesprek heeft de stilte niet omhoog getild.
Ik hef mijn glas op en mompel: “Fijn dat ik je weer zag”.
Op het scherm praten we jaren verder.…
Onze Ardennen
netgedicht
1.2 met 6 stemmen
621 Wanneer ook nog eens het licht
van de zon speelt met de verschillende ruimtes
waarbij er geen einde aan lijkt te komen terwijl hier en daar de
vrije geluiden te horen zijn van waar echo nog even weerklinkt in een open hemel.…
De laatste straatsteen
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
625 Ik ga lopen,
Totdat ik de laatste steen heb geraakt
Laatst kijk ik achterom
Naar de toekomst die is stukgemaakt
Die donkere wolk in je hoofd
Treft me als bliksem met je woorden
Ik hoor de echo van je woede
Iets wat mijn liefde heeft verdoofd
En wat doet het pijn
Maar mij laat het koud
En ik hoop dat ik je liefde vergeet
Wanneer ik uit…
Luik.
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
634 Bij het eerste licht klinkt een echo, kraakt de derde trede even
als voorheen. De leegte geurt vol koffie. Stof in verre hoeken
draagt de kleur van eer en leed. Het knarst in zijn gewrichten,
ademt enkel op het trage ritme van wie hier niet is. Het verliest
zijn lenigheid, swingt niet meer in al zijn voegen.…
Vind jezelf op de vloedlijn.
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
368 Materie smelt in de doofpot van
de diepten van het echo lood,
wordt het licht minder toegankelijk
en blijft het leven achter wat
ik eerder zelf verslond, maar op
later tijdstip terug vond op de
vloedlijn, wel of niet recyclebaar,
in die houvast wat niet lang geleden
nog enige twijfelachtige houvast bood,
in de herkenning van onszelf als…
De adem van de herfst
netgedicht
1.7 met 12 stemmen
304 Ik voel de ruimte rondom mij trillen, een
zachte echo van mijn eigen gevoelig hart die in kalmte met alles resoneert.
Het licht breekt door wolken
in vlekken, schaduwen spelen op het natte
mos. Ik adem het vergeten van de zomer in, een stilte die
in mijn oren stroomt en zich vult met het murmelen van vallende bladeren.…
Onder een bloedmaan
netgedicht
2.6 met 15 stemmen
536 Onder de taxus reik ik
je mijn hand en mijn kus, een echo die
nooit zal vervagen of vergeten, terwijl de zonnestralen
langs je huid glijden, zo bleek en stil als de maan die ons blijft omarmen.
Hoe dan ook, onze draad
is niet doorgesneden.…
Stemmen van de natuur
netgedicht
2.6 met 17 stemmen
423 Vogels stijgen op, hun vleugels
snijden door tijd, ik voel hun vlucht in mijn
borst als een echo van verlangen. Ze brengen vrijheid, maar
ook een rusteloze stroom, een roep die ik begrijp en toch niet helemaal ken.
Water weerspiegelt wat ik ben en
wat voorbijgaat, golven komen en nemen iets
mee, laten iets achter.…
Vleugels van de nacht
netgedicht
2.3 met 22 stemmen
1.072 Geen echo van stilte, geen spoor van zijn
bestaan, alleen de ochtend die ontwaakt, onwetend van het geheim dat zij draagt.…
De laatste akkoorden
netgedicht
2.4 met 21 stemmen
883 Zijn stem, een echo van verloren
tijden, een melodie die te breekbaar is om vast
te grijpen, zijn woorden als zachte regen op het asfalt van
herinneringen, waar we zijn liedjes altijd weer vinden, ook als tijd hen vervaagt.…
Waar het zacht is
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
474 Ik voel jouw stilte
zonder dat je iets zegt
mijn hart antwoordt al
Er zijn ochtenden waarop de
wereld te luid binnenkomt, waar elke stem
snijdt, elk gebaar een echo achterlaat, en zelfs stilte te vol
lijkt om in te schuilen—dan zoek ik de plek waar mijn adem weer zacht mag zijn.…