1950 resultaten.
Oogcontact
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
371 als geheel
ieder deel blijft in essentie
individueel, droombeeld
die een eigen wereld beslaat
gevoel in ontijdigheid verpakt
waardoor een wederkerige
gevoelsmatigheid ontstaat,
ver van het fysieke ongemak
de perfectie van alleen het
visuele oogcontact tot zij
de wimpers sluit, vlinder
die haar vleugels vouwt
en droogt, gedragen…
vervolg automaniak
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
453 de journalist
riep als
uitroep Jezus
deze genoemd
geeft hem
liefdevol een
omhelzing heilige
kus
het slachtoffer
voor de
tvomroepbaas werkend
gaf een
heel begrijpend
angstige kreet
DAT voor
het veilig
uitdragen Gods
huis wat
een leed
de dader
gebruikt deze
zegswijze bij
de rechter
alszijnde om
zijn duivelse
gedrag te…
Zijn voetstuk
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
405 kortwiek
ik spastisch
mijn balans kent
geen evenwicht
tussen vallen
en opstaan
het is gaan
tot de dood
erop volgt
toch heb ik
barricades om de
vaart te vertragen
weer even tijd
om bij zinnen
te komen voordat
de realiteit
van mijn dromen
effect sorteert
en ik alsnog
probeer te
ontsnappen
uit het overschot
dat mijn stof
gedragen…
De Zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
567 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de…
Stilte
netgedicht
4.7 met 29 stemmen
1.072 Over afstand gedragen
geen geluid, geen grenspalen
langs wegen met snelle schreden
het beter horen achtergebleven
een gewillig oor
laat zich graag aanhoren
hoewel het vaak anders betaamd
niet zozeer de harde woorden
daar ‘t hoorbare te wensen laat
stilte gelijk kleurloze bloesem
is aandacht dat vroeg ontwaakt
eenmaal een rijpe kers…
De Zee
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
739 de mens is klein
groot is de zee
de mens is slim
wijs is de zee
de mens is sterk
machtig de zee
het bootje
de schuit
het schip
en de tanker
gedragen van haven naar haven
op de rug van de zee
het kind op het strand
trekt de vlieger
strak als een anker
de witte wolken trekken mee
en de maan trekt de vloed
kromt de rug van de zee…
GEESTDODEND
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
293 steeds en altijd
Aan het lijntje trachtte te houden
Lange rijen woordkunstenaars
Spraken en schreven over
Dromen, verdriet en liefde
De indruk wekkende
Alles wel en vooral beter te weten
Hen gadeslaande
Verscheen een smalende glimlach
Op gezichten die realiteitszin weergaven
Met in het hoofd de gedachte
Even normaal te doen en je te gedragen…
De berusting van God
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
120 Vooruit, een nieuw begin
een redding en de berusting
dat er nu eenmaal kwaad is
in de mens, maar verzacht
door de nieuwe stamvader
die belooft zich goed te gedragen
en voor de aarde en de mensen
zorgzaam te zijn…
Jullie Mijn Kinderen.
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
1.787 Negen maanden lang heb ik jullie in mijn buik gedragen,
heb jullie gedragen in mijn armen,
tot jullie konden lopen aan mijn hand,
mijn kleine kinderen worden steeds groter,
lopen steeds minder aan mijn hand,
ik heb jullie in bruikleen voor de toekomst,
jullie zijn niet mijn bezit,
jullie mijn kinderen zullen groeien en bloeien,
weet heel zeker…
Als tweede huid
netgedicht
4.9 met 25 stemmen
392 jij hebt nooit
kleding gedragen
alles paste jou
als tweede huid
waar alleen het
verschil in kleur
de verassing was
van het huis
zo makkelijk
gleed jij ook als
laatste puzzelstuk
een divers gezelschap in
ieder opgetuigd naar
laatste snit en hype
de omgangcode werd
met een lach aangeboden
ondanks het kleurrijke
van een kameleon…
Als IK het maar snap
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
931 Heb ik soms niet begrepen
hoe ik me gedragen moet?
Of snap ik toch misschien
de anderen niet zo goed?
Waarom voel ik me zo jong nog
van lichaam en van geest?
Of ben ik soms vroeger
niet lang genoeg jong geweest?
Heb ik soms niet genoten
van mijn jeugd en alles toen?
Is dat soms de reden
dat ik me zo voel en zo moet doen?…
Thuiskomst
gedicht
2.6 met 74 stemmen
24.136 Ik droomde dat ik van je
droomde: we zaten op de bank en
praatten wat, je droeg de trui die ik
die dag gedragen had, je haar was
nat van alle regen.…
Als Psyche
netgedicht
3.1 met 12 stemmen
2.737 zonder hinder
van koud verstild verleden
en leven in het heden
genietend van het blad
totdat
ze hangen stil en zwaar
als grauwe poppen naast elkaar
en vragen zich verbijsterd af
waar is de zon die leven gaf
oneindig lang de nacht
En pas na 1000 vragen
en nachtzwart lange dagen
herrijst het vlinderkind
op gouden vleugels door de wind
gedragen…
Zintuigen
gedicht
2.4 met 44 stemmen
17.838 Na dagreizen slaap komt denken vermurwend
een diep mes langs achter in mijn ruggemerg
en haastig breek ik je binnen
en word geboren genezen gedragen hersteld
in een oogwenk
reuk: een lichtende ingeving
mijn huid wordt bevleugeld met tastzin
smaak komt als bloed in mijn mond staan
gehoor breekt door het netvlies van mijn oren
de morgen…
ik verknoeide het
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
1.661 Elke dag zie ik je
zo dichtbij maar toch ver weg
en dan vraag ik me
waarom breng ik mezelf zoveel pech
Ik zou je gewoon willen zeggen
hoeveel ik van je hou
maar het valt niet uit te leggen
zonder jou heb ik zo een kou
Ik zou je zo graag willen kussen
maar dat is me ook niet meer gegund
omdat ik me na zoveel moois
gedragen heb als een…
Slapende vlinders
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
2.138 Groeiende zinnen
gedragen door het licht en de warmte
in sprekende ogen
Jouw omfloerste stem
geeft klanken een sleutel
en stromen mijn hart binnen
Kwetsbaar planten zij zich
in warme volle grond
hechtend aan een intens gevoel
Slapende vlinders krijgen
de kans zich te ontpoppen
hun mooiste kleuren
stralen mij tegemoet
wanneer zij…
jouw wereld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.148 jouw handen hebben mij zo vaak gedragen
jouw lippen hebben mij zo vaak gekust
nu tel je stil de uren en de dagen
en bent je van de wereld niet bewust
jouw ogen konden mij van alles zeggen
ik teer nog op de liefde die je gaf
het is niet zo eenvoudig uit te leggen
maar wat ik voel neemt niemand me af
soms kan je nog genieten van het kleine…
Een wimpel
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
423 nog waait jouw vlag
zijn de kleuren sprekend
maar het doek heeft
zijn beste tijd al gehad
glans en souplesse
zijn gaan lijden door
de levenslange gang
van onze vier jaargetijden
ooit heeft de mast
een wimpel gedragen
die is gestreken toen
rugzakken overbodig bleken
het mechaniek kreeg
later onherstelbare averij
door een constructiefout…
Haar kleedje
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
408 zij kende het pad
draaide de bocht naar
een uitlichtende zon
schiep een paradijsje
in de luwterijke kom
landschap was
haar kleedje in
de dagelijkse tooi
seizoengebonden
en innoverend mooi
zij ontving het
vriendenbezoek dat
op vleugjes wind werd
gedragen en cirkelend
entree maakte
er was voor
elk iets speciaals
stuifmeel en…
Achterkant
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
2.008 de stoffige zolder
daar zwerven ze zonder weerga
de zwakste reepjes licht van de vergane dag
weggevlucht uit de verwaaide polder
in de nok verscholen alsof weldra
de nacht met een honende lach
al het zicht wegslokt
de aarde schokt en de schittering blokt
een nog niet gezette krakende stap
beroert de schouders van de trap
ik word gedragen…
IJzeren wil of stalen (de) genen?
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.259 Is crimineel gedrag in wrange kern
Nu aangeboren of toch aangeleerd?
Stelen staaldieven als lustige raven
Omdat men verboden buit begeert?…
Dimensie X
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
831 Het gaat niet over, omdat het nooit begon
Dit is eindeloos, zoals de warmte van de zon
Een voorgeborgte van geborgenheid
Eeuwige warmte die mij geleidt
Gedragen door een onaards zweverig zijn
Noem ik jou, mijn!…
bloed en stem
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
424 jouw stonde een boekwerk vol
zweet en ontlastende maar zwaar
bevochten delen nagelden de scherpe
regen als ijsfonteinen op ieders huid
in mijn sterven zal ik jou van
alle angst bevrijden en zal er glorie
zijn op alle fronten waar de aarde
wordt gedragen door moerassen
van bloed en stem…
Kind
hartenkreet
3.1 met 15 stemmen
2.839 Alle tranen bij elkaar
vormden jaar na jaar
een stil gedragen reservoir.
Later in de tijd
Verdampten alle duizend tranen
tot een nieuwe roze wolk
die mij soms opzoekt in de nacht.
Diffuus ben jij daarin aanwezig
zie ik je lach en ruik je huid
In al je schoonheid kom je nader
tot ik je voel en in mijn armen sluit.…
Oimyakon
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.183 ijskristallen uiteen
wachtend op lang vervlogen liefdes
die restanten van warmte met zich mee dragen
wat bezielt de mens te verblijven
in een dergelijk oord waar lichtstralen
wangen breken beukend in de wind
het menselijk kiemen onmogelijk gemaakt
doch geboren zijn in dit helse oord
is verlaten slechts in planken
door schrale handen moeizaam gedragen…
Een blinkend juweel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
649 soms dwarrelen
er flarden muziek
spontaan uit de
schatkamer van herinnering
een melodie
die gedragen wordt
door scenes van optredens
uit evenementen
kleur volume en
emoties zijn
toegevoegde waarden
in totale verbondenheid
verbazingwekkend
is het hoe de tijd met
vele stappen terug dit
volmaakt helder produceert
als een blinkend…
Baden tussen bergen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
652 die morgen toen
U me meevoerde naar besneeuwde rotskolossen
-krachtig kolkte het water neer-
was U een bergmeer
ik zwom ruggelings
door ondoorgrondelijk donker diep
gedragen
-overdonderende hoogte boven
viel over me heen-
ik dreef in U
en zong
toen U later
een handvat, een drinkpul was
zei U : hou vast
aan Mij
ik…
Fluisterend gras
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
730 Waarom vertel je al die oude verhalen
Niemand is daarin geïnteresseerd
Zo stelden de oude vergrijsde bomen
Fluisterend gras je hebt het nooit verleerd
Wat moeten wij met al die oude verhalen
Gedragen door onze toppen in de wind
Geheimen ontrukt van onder de sneeuw
In een eindeloze zeurende schreeuw
En steeds weer bedekken wij het met lover…
Mater familias
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
1.665 De hemel is grijs
ontkent het licht
waarmee je mij
trots gedragen hebt.
Nu ben je te zwaar
lood in mijn armen
een bodem van zink
een ei van zwavel.
Kon ik maar stromen
in het bloed dat
mij heeft gevoed.
Kon ik maar lopen
met de armen die
mij hebben opgetild.
Je bent altijd geweest.
De toekomst sterft jou.…
- ademtocht -
netgedicht
4.7 met 21 stemmen
2.230 na de crematie
een wandeling in de vrieskou
ik adem zuchtjes kringelwolkjes
in ijsblauwe lucht en weet mijn wezen broos
bezonken 't gedragen amen
vloeit Uw ongedroomd verscheiden tesamen met
mijn zielsgedachten en stijgen wij op tonen van een
vederlicht gebed als koppel ringelduiven bovenwaarts
altoos in vogelvlucht aaneengeklonken waaiert…