2905 resultaten.
Ontluiken
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
709 ontluiken bloeit
uit haast dode takken,
nog in donkere kamers
met beschimmelde ramen
daar schuilen
tere knoppen in
schuldloos schamen
de adem van buiten
zuigt aan wanden
die zijn opgebouwd uit
dichtgetimmerde ruiten
en waar licht botst
om dan in het niets
te verzanden
totdat mijn vogels roepen
en ik ze verder draag
in mijn…
Geheim
hartenkreet
2.2 met 4 stemmen
997 Geheim
Ik heb een stil geheim
dat ik stiekem heb en niemand mag het weten
weggestopt in een verborgen kamer van mijn brein
zodat ik het niet zal vergeten
het zit daar warm en fijn
Dat geheim is alleen van mij
en niemand mag er aankomen
elke nacht laat ik het even vrij
in mijn dromen
want dat geheim ben jij
nov [c] 2010…
Het museum
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
581 strepen als ballast
op het marmeren papier, hier
en daar ontlast door blote
genitaliën, geheel onverwacht
niet dat we schrikken
want dit is wat we willen
geen soberheden in het zwart-wit
maar de schoonheid op het markante
gelaat van zij die op haar hurken zit
het leeft op twee etages, ongemeubileerd
terwijl de lege nis toch vele
kamers…
Een vale kleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
512 hij kon het fluisteren
van stenen niet verstaan
de echo’s van muren
liet hij langs zich gaan
kende niet
de knusheid van de trap
die bij elke stap zijn
meebeleven krakend gaf
voor hem was het behang
geen dagboek vol herinnering
een vale kleur die
kamers scheidde van de gang
hij leefde hier
zonder te wonen
kende slechts het huis…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
Prinsjesdag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
475 Minister Kamp gaat als verkenner voor de Tweede Kamer de formatie voorbereiden.
Op Prinsjesdag zijn alle ministers en de Staten-Generaal aanwezig.
De politiek is als padvinderij,
Verschillen doet het slechts op onderdelen.
Henk Kamp is nu verkenner aan het spelen,
De Ridderzaal is voor hem spielerei.…
en zo de draad
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
559 een spin nestelt zich in de kerstboom
het lijkt alsof het web oud licht vangt, verstard
zoals de naalden in dagen van onbehagen
ik wil het huis ontvluchten, niets meer zijn
van al wat dichterbij komt, onverteerbaar
in schalen van vergeving waarin kaarsen
tot vlakte zjjn vergaan
de spin baart verder
tot in elke hoek van de kamer…
Vriendschap
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
2.636 Laten we vrienden zijn
die ook als ze verre
van elkaar verblijven
verbonden zijn door zielestroom
Laten we elkaar gedenken
en gedachten zenden
die licht brengen
Licht als de stralen van de rijzende zon
Buiten is de nacht sombere regen
de kamer is gevuld
met serene klanken
en de vlam van de kaars
en ik denk aan jou…
ververst
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
501 hetzelfde huis, uren
langer zwijgen
er zijn geen levende verhalen
waar ik sta
en het avondlicht in de kamer
zou een schim kunnen zijn
wolken
blijven star
donkerder
boven luisterloze leien
hij gaat liggen
ver uit het gezicht van een lelijke, grote
maan en zijn vader
wacht tot het geschuifel
voorbij is
zoveel mogelijk…
Plucheklever
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
494 kan
Hangen heb jij niks
Van doen - eerder ben
Jij degene die bereid
Is op zijn kop te
Gaan staan om wat
Eens je idealen waren
Te verkwanselen om toch
In vredesnaam maar niet
Je billen van het pluche
Te hoeven tillen - daar
Hebben je maatjes wel
Voor gezorgd, om jou
Koste wat kost in het
Zadel te houden en dan mag
De Kamer…
De juiste snaar
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
854 de viool
het is alsof ik de snaren
stilletjes hoor huilen
tranen zich in elke trilling
rond het hout verschuilen
mijn emoties zweven mee
breken met de klanken open
bevrijden dat wat ongemerkt
naar binnen was geslopen
een kamer vol gevoelens
ik zit er middenin
tot aan de laatste noot
lief ik het lied van de violin…
Permanente wintertijd
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
458 Hart in alle
Kleppen en kamers
Verijsd, bevroren
Machinekamer die
Mijn leven op gang
Moet houden -
Want dat is
Immers haar taak -
Dan zie ik mezelf
Weer zitten bij
Muziektherapie,
Aanzwellende muziek
Die doordringt
In het binnenste,
Mijn diepste kern,
Die het ijs van
Binnen smelten laat
En zie dat het voorzichtig…
In het verschiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
486 zag je hand
in het donker
langzaam verdwijnen
je armzwaai
lichtte nog even op
toen de auto ging rijden
terug in
de hal van het huis
ontbrak er een schaduw
de kamer was leeg
in het gevoelloze
schijnsel van lampen
keek naar de klok
die zonder te leven
de tijd weg leek te geven
een doelloze avond
in het verschiet
zonder jou…
kamerplant
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
532 een gekooide kamerplant
ben ik geworden
het leven kabbelt traagzaam
aan me voorbij
als goudvissen
in de kom op de kast
die eindeloze cirkels zwemmen,
sierlijk en onbenullig
zingen ze hun mantra
maar luchtbellen
zeggen niets
de zon schijnt
nooit
in deze troosteloze kamer
op het noorden
waar ik stof vergaar
een verworpeling
opgesloten…
Achter gesloten deuren
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
446 de kamer vult zich met beslotenheid
omsluit elke gewaarheid aanwezig
ogen wenden af, onweerlegbaar
zoals blikvelden buiten bereik of
dromen van amberkleurig avondlicht
ik verkeer in kringen van stokroos,
korstmos, binnen mokerslagmuren
tot fossiele regengloed in barnsteen,
tot inpandige einders aan gewelven
en hemelgezichten van lithosferen…
Instrument
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
551 Wanneer hij één is met zijn klankbord
is er alleen maar melodie,
trillen de kamer en de planten
Daarna kan mijn lijf
weer andere dingen
doen zoals wandelen,
koken en zingen en
vooral lachen.…
Nacht in juli
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.640 De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand…
Vogels die tegen de wind in zingen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
516 de lelies
bewegen
zich wiegend
vogels die
tegen de
wind in
zingen
maken
de pijn wakker
donkere
wolken
trekken de
hemel dicht
er welt een
traan achter
mijn oog
ik wankel
en hurk
in de rechter
hoek van
mijn kamer
met
het duister
om mij
heen
ik sta op
en kijk
naar je
brekende
handen
lief
ze hebben
de kleur
van…
inleg vinnen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
481 ook ik zucht wanneer ik
jouw verlangen aanschouw
wijl het blauw van de hemel
de daglicht kleurt naar
de zijdeglans in je ogen
deze pasteltint is als een
wijde boog om de regen
gelegd en voorziet de
kamers van jouw hart
met de inleg vinnen
die het roerige water
morsten toen de tijd
nog waadde in de
kwetsbare delen op
weg naar het…
Vleugels van Verlangen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
495 Een man lacht me toe
We zijn engelen, ik geef
hem mijn angst, leen
hem mijn kamer
Ik moet gaan, weg
van alleen, meer zijn
dan mijn werk, iemand
trouw beloven…
Stukjes huis
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
450 ik wist dat
als de luiken
door het eerste
licht en warmte
de nacht
ontsluitten
zij langzaam in
opengaan de wereld
toestemming
gaven om
voorzichtig binnen
te dringen
daar waar alle
deuren kierden om
met stukjes huis
de kamers in
aparte stijl te
kunnen versieren
een warme
meegaandheid
vroeg om vriendelijke
bevestiging
van deze…
voorlopig
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
505 een daad ligt verborgen in
het woord dat
uitlegt wat onbesproken blijft
een boom verbergt het bos
voor het oog dat verder zoeken staakt
een kamer breekt het huis door
stenen te delen
een zucht van verlichting
die schielings haar en huid raakt
een enkeling
als voorbeeld voor velen
lopend vervolgen
zolang het lichaam draagt…
Mentaal welzijn
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
542 Ik lig hier stil in ademloos licht,
Gedachten bloeien rood en fel,
De kamer is koud, mijn huid is kil.
Ik lig hier stil in ademloos licht,
De muren fluisteren zacht hun plicht,
Mijn schaduw weegt zwaar, ik ben niet snel.
Ik lig hier stil in ademloos licht,
Gedachten bloeien rood en fel.…
Het plein zingt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
246 Ik zie de late en de vroege
mensen in verlichte kamers
waar de gordijnen niet dichtgaan
Ik zie in het schemerdonker
van de ochtend mannen
zitten praten op de banken
in de kring van het plein
dat dan begint te zingen
in de bomen die daar wonen
Alles gaat maar door
van gisteren naar morgen
zonder begin en einde
Er is geen richting…
Onvoltooid verlangen
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
199 Jouw naam ligt nog in elke kamer,
als stof dat niemand weg meer veegt.
Ik leef wel verder, dag na dag maar,
in een droom die rond mij zweeft.…
Uitzichtloos
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
203 In de kamer is het erg, te erg leeg,
de rust is onheilspellend en zweeg
over wat verdween in het uitzicht,
verleden voor het heden gezwicht.…
Niet voor de poes
snelsonnet
3.0 met 1 stemmen
908 Nog twee jaar en dan krijg ik mijn pensioen
Het is niet veel maar plus de AOW
Is het te doen en valt het wellicht mee
En hoef ik na twee jaar niet op rantsoen
Nu komt die AOW plots twee maand later
Geen kattepis maar ‘k zit wel met een kater…
Theelichtje
netgedicht
3.7 met 60 stemmen
18.031 Ik heb een kaarsje aangestoken
dat je nu voor je branden ziet
een theelichtje, meer is het niet
waaruit een vlammetje is ontloken
wakkerend probeert het moedig
de hele kamer te verwarmen
je in eenvoudigheid te omarmen
klein, verlegen maar warmbloedig
Ik stak dit kaarsje voor je aan
niet omdat ik een god vertrouw
maar omdat ik geloof in…
Bestaat niet !
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
812 Gajes, onderkant van het gelijk
Ondanks hun gezeik
Rekent de kamer zich rijk
Vijftig-plus wil best wel werken
Ondanks politieke vlerken
Die prediken voor eigen kerken
Nederland, verloren land
Binnenskamers verdedigt met hand en tand
Doch de dijken breken,
Regering wordt afgezeken
De staat spoelt aan op het strand.…
Soms laat een dichter zich kennen
gedicht
2.3 met 95 stemmen
24.883 Soms laat een dichter zich kennen,
weegt verlangen een steen, behelst
hem te gooien een booglijn van lucht
in een kamer met niets dan een gletsjer
van lakens en lijven en meer dan hem
lief is de spieren in ogen, ze beide
horen rollen, ondraaglijk glanzend
en groot, de antieke daad nog wat
nat van de doodverf.
-----------------------------…