1707 resultaten.
AFSCHEID IN MAART
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
2.732 aangrijpend het onwelkome bericht
gedrukt op zachtgroen met klaprozen
dat Dood ook in het voorjaar actief
mysterie is waarvoor zij zwichtte
de pijnigende stilte die wekenlang
zich oorverdovend manifesteerde
luidt nu de klok zet uitroepteken
maakt het aardse leven definitief
tot begrensd gebied levensfase onaf
met onherroepelijk gesloten…
Redding
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
711 Weer luiden klokken overal,
in duisternis en heelal.
Dan fluistert een zachte stem:
opstaan, het is tijd om naar school te gaan.…
Opsteken
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
1.245 Stil staan de naalden van de kleine klok
overheerst door het tikken van toetsen
die verloren uren in de spelden poetsen
koffie koud vergeten verbitterd tot slok
Omgekeerde mok boven de gootsteenput
dampend terug naar de stilstaande tijd
waar steken gewist en zoekend verwijt
roerloos verspringen beticht van gemijmer
nutteloos rammelend in…
alleen leren slapen
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
1.153 de lakens is het veilig
Maar ik weet dat ik vlucht
Voor de donkere nacht daarbuiten
En wat daar op mij wacht
Om mij op een onbewaakt moment
Mee te sleuren in de nacht
Ik draai van zij naar zij
Krijg het erg benauwd
Mijn huid vertoont rode vlekken
En mijn voeten zijn zo koud
Toch zal ik moeten slapen
Dus ik doe mijn ogen dicht
De klok…
een dag die krom trekt
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
959 een vale zon in lucht
waaruit het leven is gevlucht
gebruikt door lijven die
vergeten te bewegen
een dag die krom trekt
door gebrek aan perspectief
verveling is de dief
die uren heeft gestolen
de trage stroom van
dingen die gebeuren
het drijven op gewoonteruis
slaan van klokken en van deuren
de avond ademt
nog geen duisternis
omdat…
zie licht met schaduw vrijen
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
1.253 bijna om
vogels fluiten voor het
laatst hun schitterend lied
op hun rustplaats aangekomen
kunnen ze nu rustig dromen
een vijand is er niet
zo valt de avond
voor een nacht met
sterren rond de maan
niet onverwacht
ogen wennen er al aan
in namaakgoud
weerkaatst de zon in
donkere uren stilte spreekt
van langer duren maar de
klok…
Oudjaarsnacht
netgedicht
4.3 met 49 stemmen
7.967 De klok heeft geslagen, het aftellen is geweest
Buiten is men vrolijk, knallend volop feest
Binnen lig ik wakker, de geluiden slechts gezoem
Alleen mijn tranen komen buiten als ik jouw naam hardop noem
Al die vreugde en gezelligheid, ik gun het jullie allemaal
Kan zelf alleen niets geven want mijn wereld is te kaal
De enige omarming krijgt mijn…
Oudjaarsnacht
netgedicht
3.3 met 93 stemmen
9.389 De klok heeft geslagen, het aftellen is geweest
Buiten is men vrolijk, knallend volop feest
Binnen lig ik wakker, de geluiden slechts gezoem
Alleen mijn tranen komen buiten als ik jouw naam hardop noem
Al die vreugde en gezelligheid, ik gun het jullie allemaal
Kan zelf alleen niets geven want mijn wereld is te kaal
De enige omarming krijgt…
Hoorspel
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.450 koesteren het gevoel van verbondenheid
bij geloof in een bewegende schemerlamp
welke licht van de schaduw afleidt
Rond acht uur knarsen twee zilveren lepels
over suikerklontjes in de sennapeulenthee
naast de trommel aangekocht vanillegeluid
van lekkere koekjes klinken zo gezellig
hoe goed kun je het hebben zo met z`n twee
en een Zaanse klok…
Zij leefden nog lang en gelukkig
hartenkreet
3.5 met 19 stemmen
8.422 Alle gehuwden, krijgen voor de ambtenaar deze
tekst te horen, vooraleer ze in de ‘echt worden
'verbonden’
Maar geen mens verwacht dat die tijd van bovenaf
wordt bepaald, nog minder dat je in tijd van
oorlog en ziekte door de klok kan worden ingehaald.…
Het kerend tij
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
862 Ik herken de klank
van de klokken die voor
mij luiden niet meer
maar wel de nagalm
van de bruinrode dood
die de folklore is van herfst
herken ik weer
De nissen gevuld met geuren
die het laatste graf van het leven
weer zwart doet kleuren
spelen mee met de dans
die voltrokken wordt
door een kind van de wind
Oktober herleeft het bonte…
Weekend
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
2.762 Tot de klok het middaguur slaat.
Daarvoor mag je me niet storen.
Ik wil dat je me slapen laat.
Maar vanmorgen werd bekend,
een uiterst droevig geval.
Datzelfde weekend vol gepland.
Dat weekend wat jij niet halen zal.…
Pure Verwarring
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
1.160 Zoektocht naar mezelf
Mijn persoonlijkheid verloren
In het doolhof van gevoel
Onderdrukt verlangen
Sluimering van constante Climax
Bij alles wat ik doe
Denk ik aan jou
Mijn hart slaat
Een race tegen de klok
En dan weer stilte
Alleen een harde steek
De leegte is Onmenselijk
Gemeen en Onnatuurlijk
Zo is het niet bedoeld
Liever duizend…
Jarenlang heb ik...
hartenkreet
3.8 met 11 stemmen
2.747 Nu is de klok voor mij.
Boodschappen zeulen tot ‘k erbij
neerviel,
Een fors gezin verbruikt ook veel
nietwaar?
Die tijd is over, het is voorbij en
toch,
al was ’t loeiend zwaar,
voor geen miljoen
Had ik ’t willen missen,
zou ik het over willen doen!…
Gisteren knikkerde ik nog
hartenkreet
4.2 met 17 stemmen
1.097 Soms lijkt het wel of ik
gisteren nog knikkerde
mijn eigen fiets uit ballorigheid
de sloot in flikkerde
Soms lijkt het wel of ik
gisteren nog belletje trok
appels pikte uit de boomgaard
de klepel stilhing van de klok
Soms lijkt het wel of ik
gisteren nog zwemmen leerde
mij afzette tegen alle regels
en me overal vanaf keerde
Soms lijkt…
Nieuwjaar
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
810 Vannacht hebben we gedronken
Elkaar omarmd en gekust
Sprakeloos de belofte gesproken
In jou, in mij, voor altijd voor elkaar
Hoe kwetsbaar lig jij nu in mijn armen
Zo vertrouwd, mijn wang tegen je rug
Wieg ik elke ademtocht met je mee
Kruip ik dichter tegen je aan
Het tikken van de wijzers van de klok
Gaat over in het kloppen van jouw…
Je zit te vaak in mijn hoofd
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
2.224 je weg en laat me verwachten
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je schuilt onder dromen en vlucht als het klaart
Wat blijft is de stilte , de storm die bedaart
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Je zit te vaak in mijn hoofd
En je wil er niet uit
Geen klok…
de tijdsoldaat
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
554 ruiten
nestelt zich in parallellen en meridianen
en vraagt mij om de ogen te sluiten
doch in woekering en met psalmen
kreunend durf ik mij niet te uiten
de spiralen van het universum
reiken mij meermalen de sluiers van het stof
maar ik zet tegen beter weten in steeds
weer de rouwmuur zonder vensters neer
wat verheft mijn zijn tegen de klok…
Onlosmakelijk verbonden
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
857 de tijd die jij mij had gegeven
waarbinnen ik kon beslissen
of ik al zou gaan of toch nog even
van jouw liefde zou vergewissen
tikt de klok gestaag achteruit
verruilt de zon zich voor de maan
voel ik weer jouw lippen op m'n huid
wetend dat ik je zal moeten laten gaan
schittert het zonlicht nog één keer
door jouw prachtige lange haren
geeft…
a happy childhood
gedicht
2.0 met 121 stemmen
37.499 Vergeet je wel eens je vaders klok op te winden?
ja, ik vergeet wel eens mijn vaders tijd te te vergeten
draag je wel eens een strohoed een ooglap een
vadermoorder?
nee, ik draag een gedicht op, een zomer van bladgoud
schrijf je wel eens de laatste lippen om te verwoorden?…
INGETOGEN EER AAN BREDA'S GROTE KERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
447 Klokken luiden speels
of plechtig; door de lucht zingt
wereldwijze klank.
Boogramen glanzen
om ruim, liefdevol geloof
zonder starre wet.
Gebroken beelden:
vergane eeuwen leven
opnieuw in mijn brein.…
borg
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
508 besneden langs het wit en blauw
het wordt iets warmer op een gezicht ergens in de wereld
wat een klein beetje licht niet doen kan voor je gemoedstoestand
onzichtbare lijnen scheiden alles en iedereen van de ware wil
daarom schreeuw en til jezelf naar dat licht
draag gewicht mee op je pad onder het hemelgewelf
daarom luiden morgen de klokken…
Stadsgezichten I
poëzie
3.8 met 9 stemmen
2.304 Een klok slaat
zijn lichte beien
dat vergaat ...
De boulevard ligt lang
regenglinstrend als een slang,
die naar zijn prooi wil glijen
en de huizen komen,
de sombre fantomen
zich roerloos rijen ...
Als donkre ziel,
waarin nog wanhoop gloeit,
jaagt onvermoeid
een automobiel
door de nacht...
Een horen lacht.…
van oud en nieuw
gedicht
2.3 met 115 stemmen
19.844 een klok slaat twaalf keer
en de tijd staat even stil..
vuurwerk spat uiteen
in bont gekleurde kringen
als de herinneringen
van vandaag
worden ze langzaam vaag -
en morgen, morgen zal
de merel weer opnieuw gaan zingen.…
Ik heb de winter begraven
netgedicht
2.8 met 12 stemmen
561 heb de winter begraven
spade voor spade
heb ik haar toegedekt
en op de oude, koude laag
zal de iris in warmte bloeien
blauw als een lentelucht
waarin de vogel weer
haar vleugels strekt en wiegt
vliegt naar een stek
de vertrouwde plek
waar ontluikende knopjes
zich vormen tot een bladerdek
door de verste verte
beieren vertrouwde klokken…
Het kwartier
poëzie
3.7 met 13 stemmen
2.503 Toen viel een gat in mijn droom
En een koele klok sloeg het kwartier
Door de zwijgende nakende nacht,
En ik voelde mijn ogen wijd open -
Die zagen stil
In de nacht.
Maar ik lag in een doodstille kuil
En ik keek in het donker heelal,
Verwonderd en wakker, naar het geluid
Van het eenzame koele kwartier -
Dat al zweeg
In de nacht.…
Tijd
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
491 Maar de wijzers van de klok,
ontdekken mij aan mijn gaan.
Je gezicht lijkt op een lach,
boordevol met leven.
Op wie lijk je toch,
dat is mij niet om het even.
Licht overwint duisternis als een kans,
ik haal opgelucht adem.
Ontsprongen aan die dans,
eeuwig leven glanst.
Tijdloos ben je,
eeuwig is je bestaan.…
Lieve oma
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.188 De klok
ooit nog de trots van oma
tikt verder hier de uren
vergroten steeds de afstand
tot wat je achterliet.
Het huis
de muren vol verhalen
vult zich met nieuwe bloemen
van hen die jij nooit zag.
Het erf
eens zo verstild verlaten
begint opnieuw te praten
en springt van tussen oud
een nieuwe toekomst in.…
ik wil je laten weten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
907 dagen
zonder jou
in die
verfoeilijke
kou
verlang naar
jou en je sterke
armen
die mij zo
verwarmen
dat het lijkt
of de zon
altijd
schijnt
het vuur
altijd brandt
ik tel de
dagen
en de vragen
die dit
alleenzijn
aandragen
het tikken
van de klok…
tussen zee en land
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
615 ik was daar met jou
we zagen het komen en gaan
vroegen aan meeuwen de onvervulde wensen
tussen de tikken van de wijzers van de klok
het was alsof we mee ruisten, in overvloed dreven
naar een doorwaakte maan
durf jij mij jouw ziel niet toe te schijnen
omdat ik het verlangen niet zou verstaan
je hoeft geen oceanen te wissen
of mij te leiden…