21146 resultaten.
'eine Krankheid zum Tode'
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
730 (J.W. von Goethe)
dichters zijn reizigers door het
vreemde landschap dat leven heet
neem de dichter Boudewijn Büch
van hem kennen we zijn passie
voor dode dichters en lange reizen
tijdens zijn reizen naar verre oorden
raakte hij zó dikwijls in extase
dat het besmettelijk leek
een flirt met de dood en de onvermijdelijkheid
van het…
voor Christine
hartenkreet
2.1 met 12 stemmen
2.008 ondanks al deze shit ellende
nu wens ik je graag een fijne toekomst
liefde rust en geluk en
kom maar lekker bij me eten
of kletsen wanneer je maar wil..
dag lieve Christine.…
Tirolerlied
poëzie
4.5 met 2 stemmen
3.560 Ik vlucht mijn leger, mijn vreedzame dakje;
'k heb hond noch geweer, door de nacht loop ik heen,
Mijn boezem doorwoelt een knagende smart,
En waar ik ook vlucht, zij volgt mijne schreên.
Voor mij geen rust,
Geen hoop in 't verschiet;
Want zij die ik bemin
Bemint mij toch niet.…
Future value
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
935 Future exceeds with ease
The borders of dimensions
The unknown variation
Of what has been
Funneling chances
A rapid of time
Creating what we know
As the past of present
Objectivity can only be kept
On the passage of future
Known as present
Becoming a past stray…
Ik sloot mijn ogen en was in
gedicht
3.5 met 21 stemmen
10.910 Ik sloot mijn ogen en was in
een donker bos, zodat ik ze
weer kon openen; de rechte
stammen stonden ordelijk en
los, het loof was zwaar en hing tot
op gelijke hoogte, de kruinen
grepen op gesloten wijze
in elkaar en het was er vochtig
en verademend; een ruimte
waar ik mijn ziel bevrijden kon
uit het on-eigene en wat haar
inspon en verstikte…
Weemoedige dag
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
497 Kijk uit het raam, terwijl de radio ´Georgia on my mind´ afspeelt,
Tranen vallen één voor één, en ik denk aan een hele mooie stad,
Waar ik toch zo een gelukkige tijd meemaakte en had geleefd,
Buiten valt de regen en weemoedig ben ik, en ben het opeens zat,
Ik ga naar buiten en loop naar Historisch Delfshaven, overal bootjes,
Zie´t kanaal dat…
In dubio
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
527 "why are you worrying
said the cat on my lap
you should be writing poetry instead"
in dubio zakte ik
langzaam af
naar de krolse krochten
van mijn ziel.…
Wereld van Weleer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
471 de Schipper zoomt
vasthoudend in
op onontkoombare
horizonten
achter hem een
verslagen Captain
Hook hij heeft het
hoofd er niet bij
always straight on
wijst zijn ijzeren haak
Persoonlijk Assistent Vetje
staat hem zwijgend bij
het driebeninge
paard blind voor
obstakels slaat
over de kop
de Schippersvrouw
houdt zich…
Wachtkamer
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
391 in de wachtruimte
staat je leven
on hold
zoveel gescrold
maar niet gelezen
altijd er doorheen sjezen
in de wachtruimte
leer je staren, bedaren
de touwtjes van kostbare tijd
uit handen geven
wijzer, grijzer
wachten op het verlossende woord
“ komt u maar”
laat je even ongehoord
compleet gestoord
je beurt voorbij gaan
in de…
From the hill
snelsonnet
2.5 met 15 stemmen
814 I am farloved on Gorman, yummy much
She spooked her popsy poem with inspiration
I felt a heartlust for an own translation
In stonegood Nedderlands, my double Dutch
But years ago I climbed to heaven’s hill
So no one thought of me (argh!): John O’Mill…
Avondgebed
poëzie
3.3 met 22 stemmen
4.906 In de verte, in de landen,
Daar ligt wat goud, -
De nacht maakt onze handen
Zo stil - zo oud.
Schoonheid hebt gij ons leven
Eenmaal gekust,
Dan gaan wij 't avond even
Zwijgend te rust.…
Beschrijvenloos
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
716 Zie de nacht stil in de keuken
rusten op stenen tegels in halve maan verlicht
die zijdeachtig glanzen
Een ketting breekt, glazen kralen vallen
Zie ze gaan, glijdend van het koord
raken ze de grond
en door de stilte gedragen klinkt hun helder lied
mooier dan een woord ooit klinken zal.…
Donker
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
1.613 De rust gevende klanken van de stilte
Het ruisende water van gevoelens.
Daar zit een meisje alleen en verlaten.
De zon streelt haar zwarte haren
en rustend op haar knieën smeekt zij om leven
want de donkere nacht
nam haar ziel weg van haar
Ze spreekt met haar ogen, die het licht niet meer zien.
Aleen maar donker
Alleen maar donker…
Onze Vesper
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
642 De ochtend, in de schoot van de nacht
Heeft het vuur ontstoken dat de sterren verdrijft
Voor de verbeten zon die deze dag lacht
En ons kloppende hart met liefde beklijft
Aanschouw! Het geluk, de vred’ en de rust
Van de zoete roes die ons nu doordringt
En die onze voorhoofden zachtjes kust
Met het leven waarvan onze liefde drinkt…
Pappa's meisje
netgedicht
3.7 met 20 stemmen
2.501 Witte zachte bloemen
bloeien op je graf
en naast
je kleine steentje
de teddy
die ik je nog gaf
Ach, mijn lief klein meisje
dagen gaan voorbij
maar in
de zware nachten
dan huil
ik je weer bij mij
Dus kuis ik nu de plek
waar jij zachtjes rust
en wacht
in mijn gedachten
tot jij
mij eens wakker kust…
Woorden
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
843 En als de liefde kon verklaren
waarom zij grillig is doch puur
zou de ziel rust kunnen vinden
in dit nachtelijke uur.…
Er rijst een ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 Al schijnt de dag nog donker
En duister van de nacht
Er rijst een ochtendgloren
Veel mooier dan verwacht
Ga mee in dat bewegen
Laat het gevecht met rust
Het is jou echt tot zegen
Wees daarvan bewust
Het is het ware licht
wat alles lichter maakt
tenzij jij zelf anders verkiest
en overgave eraan verzaakt…
In de luwte van de nacht
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
521 Langzaam komen de
nieuwe woorden
ze klinken hol
in deze tijd steeds sneller
beelden razen voorbij
langs de chaos van vandaag
oude boeken
verzamelen stof
maar in de luwte van de nacht
laat hervonden rust
de gepelde woorden leven
daar
tussen gekrulde ezelsoren
bloeit de poëzie…
Zelf gekozen
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
617 Gevoelens vol verbijstering
verdriet, boosheid, schuld
worstelden om voorrang
bij dag en bij nacht
de wereld werd heel klein
emoties des te groter
alleen het delen met elkaar
gaf steun door wat herkenning
er was dan wel eindelijk rust
maar niet voor de nabestaanden
die bleven verslagen achter
voor hen was er vooralsnog
levenslang…
Uit eigenzinnige bron
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
465 Het hiaat in de communicatie
blijft zich moedeloos herhalen
in deze woordloze gebaren
in broze kalmte broeit stilte
op nieuwe geheimzinnigheid
om open deuren te sluiten
nieuwe wegen te vinden
er groeit een pril verlangen
door diepe rust gevonden
om de stilte te verfraaien
uit eigenzinnige bron
nieuwe sereniteit in de nacht.…
Bekleurenswaardige herfst
netgedicht
4.8 met 8 stemmen
560 Tijdens lange nachten
vergleden de dagen,
tijd verzadigde de aarde
volmaakte stilte
wakkerde haar in nevelen
gehulde bladeren aan
tot rust, kleur en aanvaarding
van ontheemde zaken,
de herfst begint te dagen
vervlogen tijd
zij is niet meer in te halen,
wel dweepzuchtig genoeg
om haar voldaan bestaan
in woorden te bewaren.…
Outcast
poëzie
2.0 met 2 stemmen
1.191 En ook de sterrenheemlen die zich welfden
Over ons trekken, andre iedre nacht,
Zijn eindlijk saamgeschrompeld tot één zelfde.…
vallen en opstaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
513 voetje voor voetje
schoorvoetend
snelwegen, wegwezen
wandelpad
stapje voor stapje
modderschoenen
schone lucht
adem gehapt
verdwalen
moed in schoenen
eind zoek
terug naar start
stap voor stap
wegwijzers
begaanbaar pad
bonzend hart…
Mijn liefde voor Lente
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
503 Bovendien kleuren ze allerlei zalig zoet zodat
het vuurtje van ons breekbare-en-kwetsbare blijft bloeien en
gloeien zonder dat haar aangestoken vlam zou gedoofd worden op een dag
Wat is het toch super zacht licht en heerlijk warm om haar te voelen tot diep in de nacht.…
Mijn liefde voor Lente
hartenkreet
2.6 met 10 stemmen
423 Bovendien kleuren ze allerlei zalig zoet zodat
het vuurtje van ons breekbare-en-kwetsbare blijft bloeien en
gloeien zonder dat haar aangestoken vlam zou gedoofd worden op een dag
Wat is het toch super zacht licht en heerlijk warm om haar te voelen tot diep in de nacht.…
Boemerang van de dag
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
460 De dag wacht op de avond
licht wacht op de nacht
rumoer verlangt naar stilte
rust na arbeid wordt verwacht
tijd blijft eindeloos draaien
kent nooit een weg terug
wisselt met licht en duister
gaat dan traag, dan vlug
dagen slijten door de tijd
van ritme in licht en donker
wachten in ochtendstond
op einde van stergeflonker
dan wacht…
archaïsme
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 ik spaar mijn slaap in
een beslag van dromen
tot de nacht mij
toedekt en me laat
rusten in zijn schaduw
zijn duistere blik is
slechts een vermomming, in
wezen is het een gewone dag
die aan het eind een gordijn
langs de zon schuift
nimmer is het wonder
van plezier ingedaald,
achter de luiken die
aan het halfrond mijn
ogen deppen…
[ Je moet de waarheid ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
416 Je moet de waarheid
herkennen in de leugen --
anders werkt ze niet.…
ZOEK VOORAL NIET DE ZIN VAN TIJD!!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 Soms is de tijd
niet vooruit te branden
blijf ie hangen
in je negatieve spiraal
soms schiet ie
je schaterlach voorbij
als een bliksemschicht
onmogelijk te vangen
de tijd is de tijd
en soms neem je de tijd
krijg je wat extra tijd
of zeg je: "Nu is het mijn tijd!"
maar daar trekt de tijd
zich toch echt niets van aan
want…
Wandelen in het donker
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
261 De nacht ademt sterren,
ze fuisteren mijn naam in de wind.
Schaduwen wiegen de stilte,
alsof de tijd zelf slinkt.
De maan streelt het pad met zilver,
elk blad draagt een glinstering mee.
Ik loop tussen werelden van stilte,
waar dromen de richting wijzen.
Een uil kijkt toe, alle geheimen dicht,
het bos houdt zijn adem vast.…