Alle inzendingen over schemering

1518 resultaten.

Sorteren op:

TRAAG LICHT

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.346
stoelen door het laatste leed verlaten lege plekken in het echtelijk ledikant waar ooit warme gevoelens zaten waait koude wind over het land het trage licht gestaag ontloken zeeft schemering door het gordijn van tederheid voorgoed verstoken klinkt onrust door als een refrein niets wijst nog op het oud geluk waarmee zij eens elkander bonden…

Kort geleden 3

netgedicht
2.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 3.821
Gestuurd om een onsje van het een of ander wachtte ik stil in schemer dromerig starend naar de bakken met suiker, zeep en stroop de donkerbruine zakken waar vrouwkruidenier in deed luisterde naar de verhalen van vrouwen met tijd wie er ziek was en waarvan hoe het ging met psst, psst, psst.…
Tjilp1 september 2007Lees meer >

Kerstgedachte

hartenkreet
3.9 met 19 stemmen aantal keer bekeken 1.140
Zacht klinkt een stem door de wolken Lieflijk en haast ongehoord Licht wijst de weg aan de volken Ook wordt Zijn naam al verwoord Even tot het licht is verschenen Stil tot de nacht is gedaan Wacht op de zon in de morgen Om naar het Kind toe te gaan Ook als de weg van ons leven Moeilijk en zwaar is te gaan Schemer is spoedig verdwenen ’t Licht…
winkebinkie31 oktober 2007Lees meer >

Een handvol licht

netgedicht
2.8 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.372
Zacht ging hier de nacht voorbij in linten aan mijn zwakke ogen die het stamelende donker zochten in een vergezicht waar ik zocht - soms naar iets meer al wist ik dat ik zou verdrogen in dit schemerende zand waar ik mijn blik op had gericht Zacht ging hier de nacht voorbij net als de uren die vervlogen en ik opende mijn hand die - met een…
jan haak8 november 2008Lees meer >

Deze nacht is naakt

netgedicht
3.7 met 10 stemmen aantal keer bekeken 708
Kaal tot aan het naakt is deze nacht zonder stem en ik mag slechts hopen dat de sterren komen kruien gelang het getijde dat zonder voorwendsels gelegen is tot zeer diep en aan het hart zodat het spreken mijn taal zal wezen totdat de vroege schemer mij de weg zal wijzen vanwaar ik kwam tot aan het eind van mijn vaarwel ‘k wil niet…
elze8 juli 2009Lees meer >

CANON IN D

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 801
De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel. Het is een keerpunt. Misschien was jij wel mijn eerste liefde. (titel: Pachelbel, Canon in D)…

Een magisch realist

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 569
vaag komen beelden langs ja uit la douce france met mijn modische baret of was het weer de eeuwenoude alpinopet in de schemerige sfeer van middagzon en te veel wijn gaat het schilderen mij zwierig en wat gladjes af het ochtendlicht verraadt in een gedegen overpeinzing dat vorm kleur en opzet hebben gefaald de toets der kritiek niet…

wrimpelingen

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 618
de wind schreef de nacht in de duisternis van haar chador geloken haar wimpers ogentroost de fluister tikte haar aan in de vroegte van de morgen droeg een bruidsluier vol belofte aan de zon streelde krullende lokken liet wangen blozen in de middaguren krulde haar lippen in een zachte glimlach rozenrood in de schemering…
windwhisper25 oktober 2010Lees meer >

Duister

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 724
En met de vroege vrede van het duister, met de schemer in zicht. Door zijn kalme geruststellend gefluister, heeft het 'n aantrekkingskracht naar het licht.…

prooi

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 622
zij die geen dromen vangen verstrikt in het web van de werkelijkheid raken waarheen wanneer een spin nadert een woordenskelet achterlaat brandend in de keel van de nacht zeg me waarheen zij moeten zij die nooit over blauwe luchten praten maar vanuit de donkere schemering zoemen met brekende schouders en de in flarden hangende…

Solipsis

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 435
Leven, ofwel de kunst van het scherp zien bij tanend licht van een wankele schemer, wachtend op een verruimde blik misschien. Wanneer ben ik tot acceptatie bereid? Als ik hoor, voel, proef, ruik of zie? Of is er nog een verborgen waarheid, als echo van een onbekende dimensie?…
Iniduo19 augustus 2011Lees meer >

LATE ERVARING

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 499
De lange levensweg loopt reeds spoedig ten einde is een breed bezadigd zandpad door een tevreden heideveld zacht avondrood geeft de vroege schemer en de paarse struikjes warme gloed van berusting terwijl de eeuwige einder in vaag vragend grijs ligt plots kringelt een kleine dwaalster fel brandend over de grond schenkt dit leven een verrassing…
Han Messie14 oktober 2011Lees meer >

OCHTENDSPRAAK

netgedicht
2.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 638
Even wil de vliedende schemering die vruchtjes en morgendruppels nog raken met haar afgedane wondertaken, brengt overal kleine bolle spiegeling.…

Gebroken graven

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 710
Tegen het eind van Wat een nacht moet Zijn geweest - in de Barensweeën van de Schemering die de Ochtend moeizaam Geboren doet worden - Word ik op het kerkhof Van gebroken graven Begroet door een oude Man met een schitterende Zilveren baard die mij Het verhaal van zijn dood Vertelt - en terwijl de Eerste zilvermeeuw boven…

Een paarse hemel

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 536
in een paarse hemel knettert de ontlading rolt de donder zwaar striemend hagelen mijn woorden de pas ontloken lentebloei jouw regens vlagen door de takken die onze liefdesbloesem dragen tot de storm bedaart en alle warmte naar de heldere hemel straalt de eerste vruchten zijn bevroren omdat stilte geen excuses wilde horen schemer…

DE PRESSE PAPIER

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 661
zinnen en woorden versmelten worden en zijn één geheel geschriften aan elkaar gekoppeld veel gevoelens vastgelegd lange tijd bijééngehouden inzichten kunnen zich toch wijzigen, zodat er toch geluk kan ontstaan het was een mooie warme zomeravond een late vlinder vliegt van bloem naar bloem een vleermuis scheert over mijn hoofd in de schemering…
HANS UDING10 augustus 2013Lees meer >

Gedachten

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 461
Schemerige, schimmige gedachtespinsels met de wind mee, verwaaid en geland. Uit alle hoeken en gaten schieten verzinsels voorbij, zonder enig verband. Benauwd balanceren op de ladder naar een oneindig alziend oog. Aan de top van de driehoek geen woorden voor betoog.…

Spookboerderij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 498
was het Wessinghuizen of Ter Walslage waar wandelaars wonderlijks zagen een boerderij in vroeger dagen afgebroken er was alleen struiken en gras in de schemering kwamen stemmen schuurdeur die piepte rammelende emmer vrouwenstem riep de kinderen die speelden op de deel de dorsvlegelslagen knarsen van een wagen een blaffende hond boerderijgeluiden…
Sjoerd Visser17 september 2020Lees meer >

Ritournelle

gedicht
3.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.759
Zo word ik, man, toch nog een vrouw; ik die van rood houd, word een blauw; ik die van dag wil zijn, een ding van avond met in de schemering een rode streep, die duidt op wind, tot ik het licht van mijn eigen vind en met mijn rood sla naar dat blauw en ik mijn man graaf uit die vrouw.…
Pierre Kemp27 november 2016Lees meer >

Afscheid

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 830
De schemering van de dreven wentelt over het akkermaalshout laatste vogelkreten. Wolken in stilte, de aarde rood doorsneden.…

Poolhaas

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.587
Hij zit, zeer wit, tussen de scherpe stenen van de eindmorene, zijn oren gespitst vangen de stilte, het geluidloos zwerven van de poolvos boven hem op de gletsjer het zweven van de sneeuwuil in de schemer. Dit is zijn wereld, hij is tevreden met zijn vacht. Zijn sterke achterpoten trommelen bij gevaar.…

Het terras, mijn plateau

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 460
dit vormt mijn uitkijk over gedachten, aldoor in wazige beelden die om aandacht vragen en wel zo dat zij herinneringen zullen verzachten ik zie ze in schemerig groen, in wezen doorheen de brede hoge heg, waarin ik het verhaal kan lezen vaak nog door een rozenboog onderbroken alwaar het niets een blinde ruimte schept die mij verstilt, of…

Augustus

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 592
Dit zijn dagen Van blijven duren Dit hier en nu Van zomer die zich niet gewonnen geeft Van sloomheid waarmee de uren Schuiven naar vroege schemering Dagen Waarin een zwijgen besloten ligt Om wat daarna Maar nu nog niet Dit zijn avonden Van late stemmen En ergens de echo van een lach Avonden Als een tableau vivant De droesem in een een…
Mia Bemong17 augustus 2022Lees meer >

behagen zonder angst

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 434
blote voeten schuifel ik door eeuwenoude gedachten in de zekerheid dat niets de erbarmen kan dragen die de schoot der liefde in een welkome verlangen kan behagen nu zit zij aan mijn zijde terwijl het weten knaagt want hoelang zij de pijn kan behartigen in de spraak waar geen spoortje angst haar van het weten kan ontzekeren de schemer…
elze22 april 2023Lees meer >

Hoogliederen

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
Steeds meer tonen voegen zich toe Aan het overvloedige vogelorkest Een mummiedonkere spons wist hoegenaamd Het licht uit vanuit de West Een schemerig gonslandschap nog nabroeiend Waarin de wind allengs haar adem stokt Dompelt telkens weer onvermoeiend Zonnen kopje onder in een inktpot.…

De ruïnes van Arcadië

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 533
Geslaakt als woeste kreet, wanneer de schemer winterdag afsluit Als hij - bij één verlies te veel - zichzelf verliest, zich overgeeft aan wat de schemering vergeeft… Met ’t restje jeugd dat hij nog heeft heeft niemand hier ooit overleefd. De pastorale necropool hult zich in spectrale stilte.…

Licthbaken

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.410
Ik herinner me de zon Die bloost in de schemering.…

Zandloper. Scheepsrol.

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 803
Zandloper Stemmen zijn in de schemering verstomd, de handen die hem keerden zijn vergeten: woestijnen tijd in zandkorrels gemeten. Het uurglas in zijn onaantastbaar weten mat fluisterend hun laatste maten rond.…

bibberkoorts

netgedicht
3.1 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.469
De vrieskou van haar lippen De lentebries die ritselt in de buik Haar ogen dwalen in de schemering De zon heeft me luidkeels bestolen. In haar bloed dreven ijsblokjes (“Bloody Mary”) Wrok nestelt zich en gloeit en wacht Zij wordt volslagen knetter Nu ze haar vijand ontwijkt. De vrieskou van de stem Vuurwolkjes in de vuist.…
Wimper26 april 2003Lees meer >

Veilig in míjn bos

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 993
zacht fluisterend door mijn haar de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen dus blijf ik daar zwijgend staan mijn handen op de bast van een berk zoekend naar het echte leven de gouden stralen van de zon beroeren haar ook al is het dan maar even als ik achter een rots, de zon zie verdwijnen blijf ik daar nog even in de schemer…