1518 resultaten.
TRAAG LICHT
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.346 stoelen door het laatste leed verlaten
lege plekken in het echtelijk ledikant
waar ooit warme gevoelens zaten
waait koude wind over het land
het trage licht gestaag ontloken
zeeft schemering door het gordijn
van tederheid voorgoed verstoken
klinkt onrust door als een refrein
niets wijst nog op het oud geluk
waarmee zij eens elkander bonden…
Kort geleden 3
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
3.821 Gestuurd om een onsje
van het een of ander
wachtte ik stil in schemer
dromerig starend naar de bakken
met suiker, zeep en stroop
de donkerbruine zakken
waar vrouwkruidenier in deed
luisterde naar de verhalen
van vrouwen met tijd
wie er ziek was en waarvan
hoe het ging met psst, psst, psst.…
Kerstgedachte
hartenkreet
3.9 met 19 stemmen
1.140 Zacht klinkt een stem door de wolken
Lieflijk en haast ongehoord
Licht wijst de weg aan de volken
Ook wordt Zijn naam al verwoord
Even tot het licht is verschenen
Stil tot de nacht is gedaan
Wacht op de zon in de morgen
Om naar het Kind toe te gaan
Ook als de weg van ons leven
Moeilijk en zwaar is te gaan
Schemer is spoedig verdwenen
’t Licht…
Een handvol licht
netgedicht
2.8 met 13 stemmen
2.372 Zacht ging hier de nacht voorbij
in linten aan mijn zwakke ogen
die het stamelende donker
zochten in een vergezicht
waar ik zocht - soms naar iets meer
al wist ik dat ik zou verdrogen
in dit schemerende zand
waar ik mijn blik op had gericht
Zacht ging hier de nacht voorbij
net als de uren die vervlogen
en ik opende mijn hand
die - met een…
Deze nacht is naakt
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
708 Kaal tot aan het naakt
is deze nacht zonder stem
en ik mag slechts hopen
dat de sterren komen kruien
gelang het getijde dat zonder
voorwendsels gelegen is
tot zeer diep en aan het hart
zodat het spreken mijn taal
zal wezen totdat
de vroege schemer
mij de weg zal wijzen
vanwaar ik kwam tot
aan het eind van mijn vaarwel
‘k wil niet…
CANON IN D
netgedicht
4.3 met 13 stemmen
801 De schemering plakt mijn woorden op de voorgevel.
Het is een keerpunt.
Misschien was jij wel mijn eerste liefde.
(titel: Pachelbel, Canon in D)…
Een magisch realist
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
569 vaag komen beelden langs
ja uit la douce france
met mijn modische baret of
was het weer de eeuwenoude alpinopet
in de schemerige sfeer
van middagzon en te veel wijn
gaat het schilderen mij
zwierig en wat gladjes af
het ochtendlicht verraadt
in een gedegen overpeinzing
dat vorm kleur en opzet hebben gefaald
de toets der kritiek niet…
wrimpelingen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
618 de wind
schreef de nacht in de duisternis
van haar chador
geloken
haar wimpers
ogentroost
de fluister
tikte haar aan
in de vroegte
van de morgen
droeg
een bruidsluier
vol
belofte
aan
de zon
streelde
krullende lokken
liet wangen blozen
in de middaguren
krulde
haar lippen
in een zachte
glimlach
rozenrood
in de schemering…
Duister
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
724 En met de vroege vrede van het duister,
met de schemer in zicht.
Door zijn kalme geruststellend gefluister,
heeft het 'n aantrekkingskracht
naar het licht.…
prooi
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
622 zij die geen dromen vangen
verstrikt in het web
van de werkelijkheid raken
waarheen
wanneer een spin nadert
een woordenskelet achterlaat
brandend in de keel van de nacht
zeg me
waarheen zij moeten
zij die nooit over blauwe luchten praten
maar vanuit de donkere schemering zoemen
met brekende schouders en de in flarden
hangende…
Solipsis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
435 Leven, ofwel de kunst van het scherp zien
bij tanend licht van een wankele schemer,
wachtend op een verruimde blik misschien.
Wanneer ben ik tot acceptatie bereid?
Als ik hoor, voel, proef, ruik of zie?
Of is er nog een verborgen waarheid,
als echo van een onbekende dimensie?…
LATE ERVARING
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
499 De lange levensweg
loopt reeds spoedig ten einde
is een breed bezadigd zandpad
door een tevreden heideveld
zacht avondrood
geeft de vroege schemer
en de paarse struikjes
warme gloed van berusting
terwijl de eeuwige einder
in vaag vragend grijs ligt
plots kringelt een kleine dwaalster
fel brandend over de grond
schenkt dit leven een verrassing…
OCHTENDSPRAAK
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
638 Even wil de vliedende schemering
die vruchtjes en morgendruppels nog raken
met haar afgedane wondertaken,
brengt overal kleine bolle spiegeling.…
Gebroken graven
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
710 Tegen het eind van
Wat een nacht moet
Zijn geweest - in de
Barensweeën van de
Schemering die de
Ochtend moeizaam
Geboren doet worden -
Word ik op het kerkhof
Van gebroken graven
Begroet door een oude
Man met een schitterende
Zilveren baard die mij
Het verhaal van zijn dood
Vertelt - en terwijl de
Eerste zilvermeeuw boven…
Een paarse hemel
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
536 in een paarse hemel
knettert de ontlading
rolt de donder zwaar
striemend hagelen
mijn woorden de
pas ontloken lentebloei
jouw regens vlagen
door de takken die onze
liefdesbloesem dragen
tot de storm bedaart
en alle warmte naar
de heldere hemel straalt
de eerste vruchten
zijn bevroren omdat stilte
geen excuses wilde horen
schemer…
DE PRESSE PAPIER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
661 zinnen en woorden versmelten
worden en zijn één geheel
geschriften aan elkaar gekoppeld
veel gevoelens vastgelegd
lange tijd bijééngehouden
inzichten kunnen zich toch wijzigen,
zodat er toch geluk kan ontstaan
het was een mooie warme zomeravond
een late vlinder vliegt
van bloem naar bloem
een vleermuis scheert over mijn hoofd
in de schemering…
Gedachten
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
461 Schemerige, schimmige gedachtespinsels
met de wind mee, verwaaid en geland.
Uit alle hoeken en gaten schieten verzinsels
voorbij, zonder enig verband.
Benauwd balanceren op de ladder
naar een oneindig alziend oog.
Aan de top van de driehoek
geen woorden voor betoog.…
Spookboerderij
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 was het Wessinghuizen
of Ter Walslage
waar wandelaars
wonderlijks zagen
een boerderij
in vroeger dagen
afgebroken
er was
alleen struiken en gras
in de schemering
kwamen stemmen
schuurdeur die piepte
rammelende emmer
vrouwenstem riep de
kinderen die speelden
op de deel de
dorsvlegelslagen
knarsen van een wagen
een blaffende hond
boerderijgeluiden…
Ritournelle
gedicht
3.0 met 11 stemmen
4.759 Zo word ik, man, toch nog een vrouw;
ik die van rood houd, word een blauw;
ik die van dag wil zijn, een ding
van avond met in de schemering
een rode streep, die duidt op wind,
tot ik het licht van mijn eigen vind
en met mijn rood sla naar dat blauw
en ik mijn man graaf uit die vrouw.…
Afscheid
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
830 De schemering van de dreven
wentelt over het akkermaalshout
laatste vogelkreten.
Wolken in stilte, de aarde
rood doorsneden.…
Poolhaas
gedicht
5.0 met 1 stemmen
1.587 Hij zit, zeer wit, tussen de scherpe stenen
van de eindmorene, zijn oren gespitst
vangen de stilte, het geluidloos zwerven
van de poolvos boven hem op de gletsjer
het zweven van de sneeuwuil in de schemer.
Dit is zijn wereld, hij is tevreden met zijn vacht.
Zijn sterke achterpoten trommelen bij gevaar.…
Het terras, mijn plateau
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 dit vormt mijn uitkijk over gedachten,
aldoor in wazige beelden
die om aandacht vragen en wel zo
dat zij herinneringen zullen verzachten
ik zie ze in schemerig groen, in wezen
doorheen de brede hoge heg,
waarin ik het verhaal kan lezen
vaak nog door een rozenboog onderbroken
alwaar het niets een blinde ruimte schept
die mij verstilt, of…
Augustus
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
592 Dit zijn dagen
Van blijven duren
Dit hier en nu
Van zomer die zich niet gewonnen geeft
Van sloomheid waarmee de uren
Schuiven naar vroege schemering
Dagen
Waarin een zwijgen besloten ligt
Om wat daarna
Maar nu nog niet
Dit zijn avonden
Van late stemmen
En ergens de echo van een lach
Avonden
Als een tableau vivant
De droesem in een een…
behagen zonder angst
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
434 blote voeten schuifel ik
door eeuwenoude gedachten
in de zekerheid dat niets
de erbarmen kan dragen
die de schoot der liefde
in een welkome verlangen
kan behagen
nu zit zij aan mijn zijde
terwijl het weten knaagt
want hoelang zij de pijn
kan behartigen in de spraak
waar geen spoortje angst
haar van het weten
kan ontzekeren
de schemer…
Hoogliederen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
534 Steeds meer tonen voegen zich toe
Aan het overvloedige vogelorkest
Een mummiedonkere spons wist hoegenaamd
Het licht uit vanuit de West
Een schemerig gonslandschap nog nabroeiend
Waarin de wind allengs haar adem stokt
Dompelt telkens weer onvermoeiend
Zonnen kopje onder in een inktpot.…
De ruïnes van Arcadië
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
533 Geslaakt als woeste kreet, wanneer
de schemer winterdag afsluit
Als hij - bij één verlies te veel -
zichzelf verliest, zich overgeeft
aan wat de schemering vergeeft…
Met ’t restje jeugd dat hij nog heeft
heeft niemand hier ooit overleefd.
De pastorale necropool
hult zich in spectrale stilte.…
Licthbaken
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.410 Ik herinner me de zon
Die bloost in de schemering.…
Zandloper. Scheepsrol.
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
803 Zandloper
Stemmen zijn in de schemering verstomd,
de handen die hem keerden zijn vergeten:
woestijnen tijd in zandkorrels gemeten.
Het uurglas in zijn onaantastbaar weten
mat fluisterend hun laatste maten rond.…
bibberkoorts
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.469 De vrieskou van haar lippen
De lentebries die ritselt in de buik
Haar ogen dwalen in de schemering
De zon heeft me luidkeels bestolen.
In haar bloed dreven ijsblokjes
(“Bloody Mary”)
Wrok nestelt zich en gloeit en wacht
Zij wordt volslagen knetter
Nu ze haar vijand ontwijkt.
De vrieskou van de stem
Vuurwolkjes in de vuist.…
Veilig in míjn bos
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
993 zacht fluisterend door mijn haar
de bomen zingen een lied wat alleen ik kan horen
dus blijf ik daar
zwijgend staan
mijn handen op de bast van een berk
zoekend naar het echte leven
de gouden stralen van de zon
beroeren haar ook
al is het dan maar even
als ik achter een rots,
de zon zie verdwijnen
blijf ik daar nog even in de schemer…