2249 resultaten.
WINTERSE INVALLEN
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Milde winterdag:
een hommel ligt roerloos - bromt,
kruipt traag in de struik.…
Gebonden
gedicht
3.0 met 4 stemmen
6.061 Maar gij geeft traag getob en kleinen strijd
En waait er over met een wind van eeuwigheid.…
Als de dagen lengen
netgedicht
3.7 met 17 stemmen
708 langzaam trekt het zwart
zo lang bevlekt geweest
met uitgedroogd vocht
weg uit de verdichte nacht;
woud van een wederkerend
en wezenloos gedrocht
traag slinkt in eigen taal
het vlies dat de dood bedekt
terwijl vanuit de herinnering
schuchter over het licht
van morgen wordt verteld
de geest is wederom
met leegte opgerekt
in…
De beelden strepen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
511 een wankel evenwicht
tussen traag omhoog
en vrije val
in vergezicht
hangt nog herinnering
voordat de film versmalt
het duikmoment
is slechts zwart wit
waarna de beelden strepen
pas later komt
het zweten kleurt
chaos weer realiteit
ik weet niet
waar mijn geest en lichaam
zijn gebleven
ben seconden kwijt
de tuimeling gaf…
familie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.371 (de boomklevers liepen snel omhoog- omlaag
en soms vertrokken traag wat waterdragers uit de lucht)
er werd een glimlach om me heen gelegd
heel zacht uit ogen neergedaald verwarmde
het mijn haar
ik voelde klein, onzeker ook, maar niet bij jou
je droeg me door het bos
in zusterhanden, broederhart, zo zeker
als de bomen
levend over bladgroen…
een laatste zonnestraal
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
833 nog sprankelt
licht over zee
een rimpeling
danst met nevel
de wind al koel
omhelst het water
een trage golf
spoelt over strand
waar een eenzame
voetstap verloren gaat
meeuwen schreeuwen
hartverscheurend,
klapwieken breed
over het water, waar
de glinstering verstilt
een laatste zonnestraal
wordt schaduw
de maan trekt een baan…
Een reis te maken
netgedicht
4.4 met 13 stemmen
554 wanneer ik
naar de ogen van je kroost kijk
mosgroen en zilverscherp
wordt de afstand tussen het gemis kleiner
of je hier naast me zit
en praat
zoals vanouds
twee handen op één bolle buik
te dun is het licht
genadeloos in zweepslag
slaat de klok
de werkelijkheid raak
achter mijn borst
bloeit de witte roos open
de stilte kabbelt traag…
Glinsterspoor
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
515 smalle pad
langs onderbelichte schaduwen
die lijken te zwaaien of wenken
misschien wel koelte toewuiven
in de windstil verwarmde nacht
Eindelijk glinstert het water
zich steeds meer uitbreidend
tot een spiegelende vlakte
die uitnodigend welkom heet
Op haar hoofd haar gewaad
tussen lange zwarte haren
koel verwelkomt tintelende huid
trage…
Dood of de gladiolen
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
580 de bal
rondde zacht
in kleine handjes
vingertjes volgden
de lijn in het
eindeloos cirkel zijn
rolde traag
in heen en weer bewegen
de glimlach steeds verbaasd
de trap kwam later
toen schieten
cultiveerde tot het schot
in het spel met de ander
ontdekten wij de tegenstander
samen spelen was meer delen
maar toen de centen kwamen…
zoals zij in de ochtend
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
692 ik waai en waai
verblijf tussen spiegels van hoop
en horizon; het veld waarop
wolken verder drijven
traag vliezend in het bestaan
mijn lot vloeit uit
in zeebelopen vloed, kartelt
randen waar mensen staren
naar diepe zin
aangekruist door hongerigen
hoe zou mijn stem zijn
in tegenwoordige tijd
spraakverwarrend door de jaren
die…
Weer licht
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
432 onweer komt snel dichterbij
verlicht de schimmen aan de overzijde
de donder knettert even oorverdovend
het weerlicht verblindt mijn beide ogen
en alles herhaalt zich nu ze zijn gesloten
Dan zwakt het spektakel langzaam af
vreemd genoeg is het nog steeds droog
langzaamaan wordt het weer stiller
ik kan weer kijken en ik luister
Van over de trage…
middagje achtertuin
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
846 alleen wat schaduw tegen de hitte
over een tuinstoel met een boek
meer dan genoeg om zo’n lome
zondagmiddag te verluieren
onder de tafel bedelt een mus om
de kruimels van een appelflap
bijen zoemen nog gestaag boven
uitgezomerde bloemen
op het dak doezelt een honkvaste
duif terwijl ik traag de ogen sluit
en het boek haast ongemerkt…
laat september
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
519 vindt
laat september, de komende dood
huilt in het groen de wind beeldhouwt
de polder in een verloren segment
de horizon verlost van schuld staakt
de zichtbaarheid en verhult zich
in een zilveren nevel waar meeuw
en kind gezamenlijk sterven
er is geen eind als het begin
in het zeewier is verdronken
en vlinders zonder vleugels als trage…
Nattigheid
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
646 De avond hondenwandeling
Loopt anders
De regen niet bijzonder
Maar zijn klank
Een rij vuilcontainers te vroeg
In `t donker langs de weg geplaatst
Drumt de regen bassdrums
Sommige als toms
Volstromende putten
Ieder zijn eigenaardige roffel
En
Uit kale hoge bomen
Snelle ritmische spetters
De traag hangende druppels
Worden laatste stille…
sneeuw
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
574 Kristallen bloemen dwarrelen neer
traag meegevoerd met de wind.
Ze vleien zich behoedzaam
op de bomen, hangen als een witte slinger.
Het gras wordt de nacht voor hun dromen,
morgen kunnen ze al verdwenen zijn,
In de warmte van een lichte zonneschijn.…
Regen
poëzie
5.0 met 2 stemmen
2.174 Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
kleur
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.422 plots verdween de duisternis
en werd vervangen
door licht
totaal onverwacht
kwam het in mijn hoofd
schijnen
een lichtstraal
gericht op het proces,
het proces der aanvaarding
neem ik aan
alles blijft hetzelfde
doch
bekijk ik het door andere ogen
na een lange tijd
van zwart en donker
kwam de kleur weer terug
traag maar zeker
ik…
Vervagen
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
623 Ik dacht zojuist aan jou
net zoals gisteren
en elke dag sinds het gemis begon
hoe kon ik weten
dat verdriet de leegte dieper maakt
zoals het water traag
de bedding schuurt van een rivier
niemand heeft me ooit verteld
waarheen een zwarte zwaluw vliegt
als tijd de horizon vervaagt
zoals ook jij me niet vertellen kon waarheen
je zei…
Regen
poëzie
5.0 met 3 stemmen
1.904 Tussen bleke huizenmuren
hangt de dag van trage uren,
evenwicht naar alle zijd;
in de stilstand van de tijd
lekt het sijpend ogenblik
tik, tik.…
wit (voor J.Z.)
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
533 hij schildert
de woorden uit
brengt ze in alle
kleuren bijeen
het onzichtbare licht
laat ons alles zien
in een gedeeld zwijgen
buigen de trage schemering
en hij voor de stilte
van het leven
het witte hart hangt
in de oneindige ruimte
de mooie woorden
moeten weg
kleuren verdwijnen
lossen op in witregels
er is niets van
het hier…
Onheilspellend
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
488 een donkere lucht
rolde windstilte vooruit
warmte klamt
en laatste vogels
zoeken schuw een
veilig onderkomen
onheilspellend
is het wachten
op de eerste klap in een
vernietigend ontladen
waar angst het
luider spreken
zichtbaar maakt
staken de woorden
bevrijdend knettert
bliksem en hoost
een fikse regenbui
donder rommelt traag…
tot de wereld ophoudt
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
480 zijn er lichte dagen van
heldere geurende honing
vogels die de hemel in trage
vleugelslag beschrijven
optilbare woorden in stille
uren van onbetreden sneeuw
trillende crescendo's van
diep verborgen nachtegalen
roffelende hagelstenen op het dak
vuurwerken voor leven en dood
in tijden van blijven en weggaan
de oogwenken van zijn en niet…
Haar tranen
netgedicht
4.1 met 155 stemmen
669 Ze kijkt me aan,
'k zie de langzame traan
traag lopend naar
beneden gaan.
Dan: alsof de sluizen,
hun deuren openen
komt de waterval,
over heur wangen gelopen
'k weet 't niet meer,
ben zo triest
en ik: ik huil mee,
omdat 'k niks anders wist.
Verdriet zo intens,
verdient echt geen mens!…
Het doven van het licht
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
866 Ik heb de herfst geroken, vanmorgen
zag ik de stekelige vuurdoorn in bloei
omhels me thans teder en treur met mij
om het trage doven van het licht.…
Die naastenliefde leert
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
702 er was niets meer
over van de angst voor
lange donkere avonden
in de feeëriek verlichte
winkelstraten van de stad
toch lacht een hoekje
donkerrood ons
warm toe ondanks
de trage sneeuw en
lange slingers elvenhaar
de diepe onbestendigheid
van het moment raken
wij met kerst nooit kwijt
in het verwachtingsvolle
de geboorte van het…
Een krimpend heden
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
498 ik zag haar bij
de weg omhoog
zoekend en toch
duizendmaal gegaan
later op de dag
daalde zij af
gekromd, schuifelend
in de ouderdom
waarin tijd vervloog
in een slijtend bestaan
kleren, kleurloos bejaard
schoenen, sloffen
ooit stof van aard
zo ging ze traag vooruit
en doorheen de jaren
verdampte achter rimpels
iedere vraag
zij…
wat ik niet denken kan
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
487 op een lome
middag bundel ik
mijn trage gedachten
alledaagse
impressies wachtend
op het witte doek
buiten belijning
zonder boodschap in
immer wisselend licht
achter de kleuren
de lege plekken voor
wat ik niet denken kan
het huis mijn tweede
huid dat verdwijnt
zodra ik ontwaken zal
jij mijn betere ik
onvindbaar in een
niet…
barst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
639 precies daar
op de scheidslijn van
kunnen en willen
gloeit de rode draad
in volledig bewust
aanwezig zijn
het sust geen geweten
vergeten daden vragen
toch hun tol
goedschiks of kwaad gedacht
bij elkaar gebracht
voelt alles als de diepte
van een grove barst,
traag en vol
met voeten in aarde
wars van wat je wilt
gilt het gemoed…
Green on red
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
553 Red haiku
Blote klaprozen
dansen in de zomernacht
traag en onstuimig.
Zevende hemel
Strijkend langs haar dij
tot aan haar roze plooien
ik voel nattigheid.…
Klok
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
552 De klok knipt door
de ganse dag
verdeelt hapklaar
bros in brokken
‘t zijn voor vele
levens breuken
vol vierkwartsmaat
als dans of duet
een laatste traan
trekt traag een spoor
spat gevallen
tot slot uiteen
zuchtend zwevend
ga ik dan heen
wat was het waard
was de waarde
van wat ik daar
heb nagelaten
onbetaalbaar
mijn tijd…