Alle inzendingen over verloren liefde

32460 resultaten.

Sorteren op:

verloren dromen

hartenkreet
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 556
verloren dromen vond ik eindelijk terug in 't bed van mijn lief.…

Bijgelofelijke vraag

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 617
Gewonnen wordt nimmer: bij oorlog wordt immer door alle partijen verloren.'…
Aubrey31 januari 2011Lees meer >

sinds

hartenkreet
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 563
sinds piet zijn hart verloren heeft aan bieke van de bakker, zit hij nooit meer op hete kolen, piet ligt 's nachts nooit meer alleen in bed wakker te zuchten en te woelen, maar wroet zich nu te pletter naast bieke bij de oven.…

In kinderogen verloren

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 586
is de scheidslijn dun Wanneer uit geestesgloed een allesverwoestend hellevuur ontvlamt treden de angstige ogen van verweerde kinderen enge dromen tegemoet De hemelen lijken verder weg dan ooit als men de wapens verdubbelt op een doornig pad Ziet de Phoenix dan nog kans hieruit te kunnen herrijzen... ...als de toekomst er verloren…

VERLIEFDE DUIVEN

gedicht
2.1 met 19 stemmen aantal keer bekeken 8.070
Verliefde duiven koeren in de bloemen: "Broeders en zusters, wie is nu de bruid, Die als Jehovah met geen naam te noemen, Slechts in vertedering wordt aangeduid?" En in het hoog gewirwar van de palmen Vlechten zij haastig en bedeesd het bed, Uit een gevonden keur van zachte halmen En gouden spijlen in elkaar gezet. Waar zijt gij nu, mijn…

Begin van wereldvrede

hartenkreet
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 476
Gedoken bij de ingang zat je daar ontheemd je ogen schichtig bang je was anders en vreemd van grote schoonheid waren je amandelogen gevuld met droefheid vroegen ze mededogen verdreven uit je warme land verstootte men jou ook hier sta je ook nu aan de kant voel je je als opgejaagd dier kom geef mij je hand en daarmee je vertrouwen…

Het ruisen van verloren namen

netgedicht
3.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 779
Voor de val breekt zijn de asters al geknakt in onbuigzame handen Jouw haat wapent een gebaar van diepe onmacht in dode ogen en weet dat mededogen meer zegt dan een oorlog verwoesten kan de onmin zal luisteren naar het ruisen van verloren namen die ten hemel werden gedragen Laat dan de havik jouw koude bloed verlaten en de gaten…

VERGETEN LEVEN

hartenkreet
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.658
Over zijn leven had 'n stoffige laag gelegen van intrinsieke religiositeit en Godsverering alles stond in het teken van Zijn Schepper maar nog meer van Christus de Verlosser door het kruis op Zijn Heilig Golgotha en de uitstorting van Zijn Heilige Geest Zijn zijn was Zijn Zijn! Hij had sober geleefd, alleen en lang intieme menselijke…

Vertellen

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 841
Zwijgende scherven, diepe gezichten en dwalende ogen die verliezen wat ze kennen, wat gebroken, kapot of verloren niet meer verandert onder een deken van moedeloze as en vuiligheid. Als een schaduw die alleen met klevende beelden nog bestaat.…
proficiens10 augustus 2011Lees meer >

't Verdwenen gevoel

hartenkreet
1.3 met 11 stemmen aantal keer bekeken 2.632
Zinnen zonder waarde Het verloren gegaan Verzonken gevoel Waarom heb ik niet geluisterd? Mensen die jou kennen Vertelden mij exact waarom Weinig woorden. Duid'lijk Laat haar gaan. Zeker los Onbetrouwbaar. Echter Met pijn in mijn hart…

Tien stille jaren...

hartenkreet
3.4 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.263
Het is stil, zó stil, zó kil De stem van vrijheid is vergaan Een gerichte kogel wraakt Niets mocht blijven bestaan Dit Nederland is vanaf zes mei 2002 gedompeld in verloren zielenbloed Woorden die de stem van het volk predikten zijn in stof gestikt en nooit meer gevoed Het is stil, zó stil, zó kil De woorden van verandering zijn overleden…

Anders niet

poëzie
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.429
een enkele klank, verloren in ruisende blaren, wie kent hem weer?…

Fantasieloze kinderen

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 698
Fantasieloze kinderen, dwalend door het leven, lijken de moed al te hebben opgegeven Fantasieloze kinderen, als eeuwige toeristen, dwalend door hun eigen stad Ze verdwalen, ze vergeten de weg. Alleen kunnen ze geen stap ondernemen, ze zoeken altijd naar een helpende hand Fantasieloze kinderen verdwijnen langzaam in ’t zand…

Verloren tijd

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 491
Dromen deed ik Vannacht dat ik Oeverloos en - Vooral vergeefs - Mijn weg probeerde Te vinden in de Doolhof van mijn Verloren tijd - Nimmer zeker meer Of ik deze ooit Nog naar vandaag Terug kan halen Titel te danken aan de roman A La Recherche du Temps Perdu van Marcel Proust.…

te vroeg ontnomen

hartenkreet
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 2.533
verscheurend was het afscheid het ging ook veel te snel ik wilde het niet eindigen maar het lot deed dit wel met vochtgevulde ogen kijk ik weemoedig voor mij uit zonder goede reden stapte jij ertussenuit zoveel geschikte dagen die jij kon vullen met je lach ik moet het accepteren dat je het einde eerder zag pijnlijk is de voortgang…

Moed

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 710
En mocht men gaan schrijven, Waar liefde hen toe zou drijven. Niemand wist wat er gaande was, Enkel degene wiens innerste de les niet meer las. Opgeslokt door het leven Bleef daar zijn hart beven. Het spel in zijn hoofd werd langzaam Uitgespeeld en schade werd ongedaan. Zijn hoofd naar zijn hart, Zijn leven naar smart.…

Schemering is het doodgaan

poëzie
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.959
Plekkend beschenen witte heerlijkheden van dag de morgen, en onbevreesd zich trekkend was daaraan op, 't hart dat nu is zich rekkend uit wanhopig naar de vreemde leegheden van de avond en zijn gemaskerd gezicht, - maar de dingen die hem zullen behoren houden hun ogen nog zo vragend gericht; en de verledenheden hebben verloren hun glans, en…

autorit

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 674
Maar jij praat en praat en praat en kijkt naar mijn handen die het stuur vasthouden, je ziet niet dat ik allang verloren ben.…

Arzebia

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 431
in het deinen van de ochtendziel in wiegende schaduwen in slome jazz van dik bloed wil ik tralies van twijfel ontlopen, giftige kreeften, vale sluiers van onmoed een eiland zonder randen lijkt me wel wat schemerend in eindeloos blauw zoals alleen een hemel of zee diep kan zijn zoals stoffige landkaarten in de geest; daarop lijken alle vergeelde…
Iniduo26 januari 2014Lees meer >

Samenhorig

gedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 5.744
er moet een wereld van verloren dingen zijn waarin een handschoen, inderhaast vergeten, het aanlegt met een oude krant, een sjaal, een zakdoek of een kam. de handschoen mist de hand niet meer, de zakdoek hoeft geen jammernis, en zelfs de sjaal taalt niet naar warmte van kindermeiden en van moeders. - al wat verloren is, is samenhorig.…
Luuk Gruwez25 februari 2014Lees meer >

Ouderdom

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 691
krom gebogen lijkt is recht gelogen zoete koffie heeft plots geen smaak wat zoute soep was is nu flauw en zo gaat de lijst door eigenlijk is alles anders dan daarvoor en zo kijk ik ook naar ons zijn we nog zo doldwaas verliefd staan we snel even op uit bed heeft de één de koffie al gezet trekt de één de ander er weer in om de liefde…

Uitzicht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 480
kiezelstranden omzomen mijn water in de woestijn gesloten in ogen gevouwen, zuchtend naar een mond vloeibaar naar weiden of een verworpen stad bevangen aan uiterste randen van trillende lucht op een morgen ontwaakt nog beschonken van donker de volgende dag na vandaag met daarboven eeuwig hemel het zicht ontnomen, in kluwen tot stof vergaan…

Aan een zeer jong meisje

poëzie
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.069
De dagen zijn voorbij; de woorden zijn verloren gelijk een schone droom vol droeve tederheid... - Wat staart ge toe me kind? Hoe zijn als dode meren uw grondloze ogen die uw diepte toe me keren? Ik zie te diep, helaas, gij die te zúiver zijt.…

Verlies

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.277
Verlies van iemand dierbaar is niet leuk Het doet pijn, het is niet fijn We hebben allemaal wel iemand verloren Iemand die niet meer bij ons kan zijn Deze persoon verliet deze aarde Voelt geen pijn meer en is bevrijd Deze persoon voerde zijn laatste reis Hoog boven de wolken naar de hemelse stad vertrokken Zijn laatste transformatie ondergaan…

VERSCHEIDEN

gedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 2.812
En ik van vraag naar vraag opnieuw verloren: waarvoor het is dat wij ons leven leven, hoe het gekomen is, wat ervan komt - -------------------------------- uit: 'Vrouwenwerk', 2013/1014.…
Nina Werkman12 december 2014Lees meer >

Slapeloos

gedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 10.439
Maar boven de storm uit hoor ik de stemmen van miljoenen zielen, voor eeuwig verloren, die roepen om gerechtigheid. Wat hopen zij? Wat denken zij? Wat denken zij van Hem? Wat denkt Hij van Zichzelf?…
Gerard Reve21 oktober 2021Lees meer >

Cirkels

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 495
In de verstikkende nacht smoor ik de schreeuw van mijn hart de kou die in mijn botten is getrokken laat mij huiveren Ik wil jou niet meer kennen want weten doet pijn herkenning van het niet herkennen jouw ziel die valse tonen speelt Ik wil het niet horen want dan moet ik toegeven dat ik jou voorgoed kwijt ben schreeuwt mijn hart en begint…

Voor iedereen die zijn moeder heeft verloren

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 752
haar samen In je hart zal ze altijd blijven wonen Ze heeft daar een heel bijzonder plekje ingenomen Je moeder is niet verdwenen Kijk in de spiegel jij bent het wonder dat zij het leven heeft gegeven Jij bent het stukje van haar Dat op deze aarde blijft leven En jij zal dat stukje weer aan jouw kinderen doorgeven En zo gaat ze nooit verloren…

een droom

hartenkreet
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 598
het zo goed daarom neem ik stil afscheid, heel even liep ons leven parallel heel even maar het was er wel, de wereld stond stil toen je mij even in je armen hield Ik kijk naar de jaren die we samen hadden op onze reis, je liet me zien dat het oké is me zelf te zijn jij die nooit aankwam Je zou nooit arriveren in mijn armen, geliefden die verloren…