3063 resultaten.
Gedachteloze dromen
netgedicht
2.8 met 8 stemmen
500 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt een zin soms loos te wachten
op de woorden die niet komen
gedachteloos zijn alle dromen
gedichten
zonder betekenis
in een eenzaam bed
wanneer de komma
zinnen heeft gezet
op letters
uit een onzichtbaar alfabet
zelfs geen schim
kan voor de punt iets stichten
of de leegte zonder zin…
Ghostriders
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
506 Als in duistere winternachten
padden zich verschuilen
en honden angstig huilen,
als damp opstijgt uit diepe grachten,
hoed u dan als takken kraken
en schimmen glijden over daken,
denk niet, ach 't is maar een kraai
want terwijl je staat te wachten
sluipen ze met vereende krachten
in je gemoed en je gedachten,
de ghostriders in the sky.…
Jij leeft voort in mij
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
2.177 En toen werd het plotseling stil in mij
sloeg het duister onverwachts om zich heen
het leven zette jou roekeloos opzij
en daar zit ik dan...helemaal alleen
Zeg mij wat moet ik nou
zonder jou in mijn leven
wat ik nog met jou doen zou
is door wanhoop verdreven
Mijn hele wereld is volledig ingestort
er is niets dat voor mij nog zin heeft…
Herfst in de zomer
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
613 Gevangen in het duister
medicatie niet verlicht
Geen troost is groot genoeg
geen tolerantie toch voor luister
Flitsen verstoren zicht
weer een aanval voor de boeg
Communicatie wordt vermoord
contacten niet verdraagbaar
Het is zomer het is mei
deprimerend kan het zijn
Een jaarlijks nieuw begin
opbloeien van leven
Beter worden van de…
obscuur
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
445 in een donker wordende kamer
zit ik
even lang waren zij vandaag
nachtdag
het duistere vrees ik niet meer
licht daarentegen
mot in mijn lijf
is moeilijk te verjagen
geur van kampfer
dwaalt door het huis
het elektriek
laat ik voor wat het is
uit
ik schrijf morgenochtend wel
noodgedwongen
deur op slot
raam dicht…
Universum
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
537 In stilte is tijd geboren
vanuit grenzeloos niets
uit lichteloos bekoren
gebroken duisternis
uit hartstocht is de dag geboren
na zoele donkerheid
gaat niet in duister verloren
in stilte van ongeboren tijd
tijd rijgt dagen tot eenheid
een snoer van pracht en licht
vanuit donkere nachten
tot zonnegloren en gedicht.…
Achter schaduw van mijn stilte
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
692 kwamen ze dikwijls uit diepte
waar ik door mijn verslaving aan de nacht
met mijn ziel in verzeild was geraakt
ik sprak soms wel hoop uit
in een verklaring van vergankelijkheid
liet ik de dagen scharnieren
met het verlangen van de nacht
ook kleurde ik wolken
in het bijzonder op zolder
stonden duizend schilderijen
over de zomer van het duister…
Er rijst een ochtendgloren
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 Al schijnt de dag nog donker
En duister van de nacht
Er rijst een ochtendgloren
Veel mooier dan verwacht
Ga mee in dat bewegen
Laat het gevecht met rust
Het is jou echt tot zegen
Wees daarvan bewust
Het is het ware licht
wat alles lichter maakt
tenzij jij zelf anders verkiest
en overgave eraan verzaakt…
'Lasst meine Bilder nicht sterben'
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
620 voor Felix Nussbaum
bizar
als emigrant niet welkom
als Duitser gearresteerd
en als jood vervolgd
aldus directeur Ralph Keuning
van museum de Fundatie
om te overleven zou je jezelf
in een tekening willen verstoppen
of onderduiken in het huis
op het doek van olieverf
en wachten tot de duistere
wolken zijn overgedreven
tja... was…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 waar het licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen…
Zijn bleke blikken
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
675 weer schijnt
maan zijn
bleke blikken
vol in het gezicht
donkers gangbaar
wordt nu opgelicht
duister flipt in
overvloedig argwaan
waar stilte loerde
dreigen ongemoduleerde
klanken met
een naderend paniek
het volle maanslied
klinkt en op het scherpst
van de snede vieren jager
en de prooi het lichtend heden…
Dag nacht.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
487 Zonder duister bestaat daar geen licht.
Zonder nacht geen dag.
Zonder pech geen geluk.
Naar de zuiderzon zijn we teruggekeerd.
Boven Trondheim kwam hij al welkom heten.
Bedankt zon. Dag dag. Dag nacht.…
Lieve maangodin
netgedicht
3.8 met 11 stemmen
615 dat wegsmelt. ik proef je, drink je
hemels lichaam dat ik verloor aan het
duister…
Nu op dit moment
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
586 Aan de duistere kant van deze dag
in de schaduw van een leven
heb ik de wens dat ieder mens vermag
elkaar broodnodige liefde te geven.…
verankeren
gedicht
3.0 met 1 stemmen
2.396 Het omsingelen van het ongevormde
vraagt een onbeschreven tactiek zoals
voor het vangen van prooi in duister.
Rond middernacht liep ik wat verloren
tot aan de bosrand. Plots lichtten
vuurvliegjes flonkerend op en
kwam het firmament omlaag.
--------------------------
uit: 'Verzoenen', 2014.…
Niemandsland
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
706 Keer niet terug
naar niemandsland
waar niemand op je wacht
in vergeten stilte
alweer een hopeloze nacht
niet af te wenden van de horizon
niets meer te bewijzen
opnieuw bedacht waarom 't begon
in dromen die met je reizen
schrijf het maar van je af, luister
zonder dromen word je snel oud
zoveel licht nog in het duister.…
Laat mij zacht zijn
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
627 Laat mij zacht zijn als de blaadjes
die nu uit 't duister springen
en verhalen van genade onverdiend.
Laat mij zacht zijn als de vogels
die fluiten zonder zorgen
voor de morgen die er komt.
Laat mij zacht zijn als het licht
dat koestert en vertedert
wat hard was door de winterkou.…
Vogels die tegen de wind in zingen
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
516 de lelies
bewegen
zich wiegend
vogels die
tegen de
wind in
zingen
maken
de pijn wakker
donkere
wolken
trekken de
hemel dicht
er welt een
traan achter
mijn oog
ik wankel
en hurk
in de rechter
hoek van
mijn kamer
met
het duister
om mij
heen
ik sta op
en kijk
naar je
brekende
handen
lief
ze hebben
de kleur
van…
Mijl op zeven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
981 Welaan ik laat mij thans
nog maar eens gaan
à bout portant zomaar
van mijl op zeven
In avondlijke stonden
in de dreven
verwonderd liefdevol
kijk jij me aan
Een jonge maan voor
samen in het duister
heuvelwaarts rij ik
en jij met mij
Ongezien in schaduw
allebei
alle remmen los
in hees gefluister…
XXX - het uitzicht - 1966
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
533 bar morgenlicht
een gevluchte slaaf schuilt
in de rietkraag
brug in de avondzon
naar nachtelijk duister
gaat rillend water
jc bloemkoolsoep
mijn computer neem het over
kok kom op jac -
terug naar de kust
op de horizon leit emmeloord
verzucht een toren
naar zonsopgang
kiepert de schaal van de maan
de zonsondergang…
fanfare zonder muziek
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
518 in trage uren
gist de taal in
het duister
later na het
rijpen in de zwarte
nacht lijkt
wat ze zeggen wil
zomaar uit het niets
aan te waaien
ze ligt voor het
oprapen woord
voor woord
maar haar klank
loopt vast
zie haar ontsnappen
fanfare zonder muziek
hoor haar knarsende
ledematen
achter de huizen
in een doodlopende…
blind date
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 ik zei je al 'dag' voor ik je kende
een groet voor ik wist wie je was
waar het hart vol van is
vindt een mond soms geen woorden
maar vandaag heb ik je voor het eerst ontmoet
zoekend naar verborgen schatten
dansen wij als katten om de hete brij
ziende blind zijn wij en tasten in het duister
naar die ene parel in het knarsend grind…
Bescheiden gezichten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
723 Je schrijft zonder de passie
te herhalen van de heldere stem
uit de spelonken van het duister
je spiegelt jouw verlangen
aan bescheiden vriendschappen
de eenzaamheid compleet
je fotografeert mysterieus
oude bomen in nevellichten
vaak vertwijfeld serieus
je projecteert jouw behoeften
in probeersels en gedichten
tekent met een loodgrijs…
augustusnacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 de nacht is eenzaam
in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in het bed der dronken dromen
en ik heb je innig lief gehad
eeuwenoud verliefd verleden
door mijn hart met brein en tenen
steeds opnieuw neem jij de benen
smoorverliefd en opgewonden
sta ik weer op en zie het licht
nu het zoete donker is verdwenen…
niemand die het weet
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
546 met zachte handen
het maanlicht dragen
naar de wilde tuin
van al het aardse
enkel stil worden
ademend doorstaan
terug in de tijd
valt het verre licht
op vulkanisch as
een gekleurd geheim
met zachte handen
het maanlicht brengen
in schommelend licht
de kleur van kersen
in stralend duister
van de wilde tuin…
Daar wil ik je toebehoren
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
2.087 koepelrond
blakend licht gloeit rotsenstrand
daar wil ik je toebehoren
Waar glimmend duister vol met sporen
van verbluffend vermiljoenen vlekken spel
onbewogen onbegrepen afgelegen
een toevalstreffer of Gods wegen
in jouw hemel, in jouw hel
daar wil ik je toebehoren…
Het eerste gouden blad
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
48 misschien lag daar onder het
bladerdak,
dat verloren blad, die eerste
echte gloed
verborgen, immers daar klonk het gouden gefluister,
vind het oorspronkelijke terug,
uit het duister.…
verdwaald, ergens tussen toen en het Nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 in het korten van dagen
waar schaduwen mijn
silhouet verkleinen
het duister verkilt
luisteren mijn stappen
naar het geluid dat
mij ter gehore valt
in het overpeinzen naar
een tijd die voor mij
geen lente of zomer
bracht waren dan
tóch de herfst en de
winter de zolen
die me verder brachten
dan de educatieve
momenten die ik…
Nachtpassage
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
677 Ik blaas
mijn gedachten weg
en bewonder de maangeest in het duister.
Ik volg een zilverspoor
door een stralend mozaïek
van magische sterrenbeelden
en dwaal langs een hemelsbreed spectrum.
Gesluierde geheimen zweven
in het fluorescerende licht.…
Kaarslicht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
1.572 de schaduw op de muur
bekent geen kleur geen woord
de wenskaart is vervlakt tot
een soort geometrische figuur
die uit haar lijnen beeft bij
elke flakkering van licht
de hoeken (telkens anders
uur na uur) tasten de warmte
af van het bericht
spelen tenslotte open kaart
en kringelen het duister in
met op mijn netvlies jouw gezicht…