2232 resultaten.
Sluit de zwarte bladzijde
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
970 Aan aandacht geen tekort
maar toch eenzaam en alleen
dacht dat alles was ingestort
zat er gewoon even doorheen
In die donkere zwarte nacht
heb jij een kaarsje aangestoken
daaruit putte ik mijn kracht
en werd de zwarte lijn gebroken
Heel onverwachts voor ons beide
verschenen wij in elkaar´s leven
voorzichtig sluit ik de zwarte bladzijde…
Wegwerpmens
hartenkreet
4.1 met 23 stemmen
1.406 Ver achter mij
Ben jij gebleven
Een stilstaand beeld
In mijn geheugen
Een gebroken droom
In duizend stukjes
Een vriendschap
Niet toereikend
Zo lang gewacht
Op een glimp van jou
Een zachte aanraking
Vertrouwensvol
Maar jij bleef weg
Hoop en dromen
Verdronken langzaam
In tranen van stilte
En koos jij ervoor
Mij als wegwerpmens…
Lichtmanie (van kokkels)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
173 verschijnt
ver voorbij de onderrand
en koude periodieke tijd
Van het binnenste door
naar die buitenste kant
exact waar de grens ligt
in vorm noch verdict
In feite middelmaats
in gestage decimalen
van plat naar neerwaarts
als distantiemeterdaad
Op uitvergrootte schaal
meervormig en voornaam
want duidelijk uitstekend
en zijdelings gebroken…
Een hart dat teder leeft...
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
1.939 Een hart dat teder leeft
en zich laat raken,
hoe moeilijk dit bestaan ook is,
een stroom van licht en duisternis,
en zelf gekwetst zijn
en gebroken.
Een hart dat mensen ziet,
zich laat beroeren,
hoe zwak de krachten ook maar zijn
en zelf niet dapper in de pijn,
maar ontoereikend,
ja ellendig.…
Als ik was
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
689 jij legde de schaduw
naast het smalle pad
terwijl de wereld was verlaten
al ver voor het komen van de nacht
aan de bosrand
met een handvol bladeren
trad een voorzichtige eik
nog nabij om zo oud
de gebroken herinneringen
in het sterven te verjagen
wil je niet in de zon gaan staan
vroeg jij
want de zon draagt niet jou
maar jij draagt…
sidi-bou-said
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.332 blauwwit kruipt de ochtend
in het geplaveide licht
over mijn gezicht
ik klim blauwogig
de witte heuvel op
langs een smeedwerk in azuur
smalle steegjes
lokken mij in 't nauw
van gebroken wit en hemelsblauw
langs de helling
neuriet bougainville veelkleurig
mild fluistert de wind
mimosa en jasmijn
koesteren heel gevoelig
een lichtschuw…
Geklopte hartslag
netgedicht
4.3 met 11 stemmen
731 nimmer braken golven harder
dan in de branding van vandaag
klotsend als een wilde hartslag
tegen een onverzettelijke geraamte
bij elkaar gehouden door wilskracht
maar ze laten sporen na
onuitwisbaar fel getekend
in gebroken dromen
soms tijdelijk verblekend
door lichte waakzaamheid
geen gedachte zal zich verslapen
door vermoeidheid van…
Vergelijking met de dood
gedicht
2.4 met 16 stemmen
11.485 Met de dood is het als met een toerist die
het mooiste meest authentieke plekje niet vond
en aan de rotonde rondjes bleef draaien
omdat hij de plaatselijke taal niet verstond en
hoewel hij de weg in gebroken Engels kon vragen
aan een beleefde local die het nut voor commercie
wel inzag bleef de dood op een afstand rondjes
draaiend binnensmonds…
een leven verder
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
794 ringloze vingers krabben
de weggedroomde uren
van mijn mager gebeente
wanneer ik mezelf zie
langs dode bomen en
het vergezicht nog verder
dan het veld
dat doodstil ademhaalt
of later, de regen
hol door het lachen
van gebroken tijd
tot de avond komt
en zijn tocht voltooien moet
op mijn kromgebogen rug
voor een nacht vol stormen…
levenstaak
netgedicht
3.1 met 43 stemmen
2.265 denk niet dat een gekko
met miljarden trilharen plakt
aan het glazen plafond
wat jij doet met gebroken nagels
ingescheurd tot op het bot
met hetzelfde effect
harpoenen van weerhaken voorzien
je noemt cactus dus
de naalden prikken in de huid
zou willen dat ik zonder je kan
de zon komt op, de maan gaat onder
in jouw naam, uit mijn vlees…
Mijmering
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
857 Kapot - gebroken - stuk,
bewust, niet bewust.
Verdwenen in een ruk,
weggevlogen, vervlogen.
Wat is, is hier
Wat was, blijft daar.…
Een hand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
854 De klokken zijn gebroken
en Quasimodo ligt verpletterd
weg - zoals een ieder
die geen liefde krijgt.
De aarde wankelt
als een dronken danser
door de piste van vermaak.
...haar ogen zijn de oasen
waar mijn hart in juicht
om een hand die mij beroert
een hand die mij bemint
ver van de bewuste wereld
verruil ons niet.…
Le paradis du coeur
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
915 nog erger
dan het sterven
is bij leven
verlatenheid erven
en chaos
je zuigt in een kolk
waar de ziel likt
aan een scherpe dolk
*dans le paradis du coeur*
het touw naar
de hemel lijkt gebroken
de opperherder is,
onaangekondigd,
ondergedoken
ik hoef niemand
te vertellen
hoe mensen
mensen pellen
*dans le paradis du coeur…
Spiegelschrift
netgedicht
4.2 met 15 stemmen
735 Je hebt de grens te ver verlegd
om doelen te bereiken
en zo jezelf het woord ontzegd
achter gebroken dijken
op zeeën zonder horizon
raakt ambitie vlot op drift
in spiegelschrift op oud carbon
staat je eerste tekst gegrift:
"ïk ben veel kleiner dan de zon
en zal nooit feller schijnen
ik zie de hemel als balcon
voor jou en al de mijnen.…
Teloorgang van een jong talent
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
1.057 Voor J. 1967-1995
Jij was nog
in woelige schemering
waarin tijd versmolt met
wat ooit gebroken werd
Ontluikend als subtiel licht
in warme ogen
Op tere huid drogen
tranen zich als fijn stof
der herinnering
Als een vervlogen
zondagskind
in pijn verdronken
Zo een jong
fragiel
weerbarstig talent
Jij was nog
niet aan…
Tussen scherven.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
510 Zoals een spiegel die is gevallen
zit ik gevangen tussen de scherven
mijn hart vol met donkere momenten
van gebroken en verstilde woorden
waar ik steeds weer in verdwaal.…
pleidooi voor een deukje
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
485 volmaaktheid bestaat niet
en laten we daar maar blij om zijn
blij met elk deukje of schrammetje
een ieder z'n eigen schadegevalletje
met het litteken als herinnering
aan een pijntje van gisteren
we lopen uiteindelijk allemaal
wel iets op een scheur breuk wond
of wellicht een gebroken hart
maar het geneest na verloop van tijd
en je…
Vermoeiend
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
521 bezig zijn met in te vullen
zorgen maken en dom lullen
argwanend leven, dag en nacht
zoveel tijd aan niets besteden
valkuilen, gebroken treden
wat vermoeiend
al dat denken
om te zien
en aandacht schenken
hoe men nu weer naar jou kijkt
over je denkt
en wat men ziet
terwijl het toch zo simpel is
stop ermee
en doe het niet!…
wat nu weer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
430 ik ben moe
sluit mijn beide
oogjes toe
maar doe ze dan
maar weer open
want ja, het is nog vroeg
er is immers het nieuws
dat ik niet wil missen
hoeveel bloed er vloeit
en wie er nu weer
een record heeft gebroken
loshandje vallen in de afgrond
weet ik dat ik denk
aan morgen en boodschappen
en een korting die ik kan krijgen
een…
Gouden gedichten
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
600 Ik zal daar staan
met gebroken glazen
gebarsten vazen
glas kapot gesprongen
Ik zal daar staan
onder wervelwinden, orkanen,
onweer en donderwolken
boven mij ... zoals ik daar
altijd stond.…
Gehandicapt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
593 Met een gulle grijns op zijn gezicht
pakt hij behoedzaam zijn
wonder op wielen vast
Knakkende hersenbanen
deden hem wankelen
Zwikkende enkels in een
gebroken loopvermogen
Rooskleurige toekomstbeelden
veranderde op slag in
meedogenloze werkelijkheid
Het gemis van de vierwieler
is niet meer mogelijk
Innerlijke smart is
nauwelijks…
Oersaai
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
570 Ik ben een goed mens
dat was mijn moeders wens
ik heb niet één bekeuring
ik heb nooit een ruitje ingetikt
er was eens wat reuring
over een vaas die ik had gebroken
ik heb toen uit spanning heel wat af gerookt
maar daar ben ik snel mee gestopt
dat alles maakte mij allengs een oersaai mens
liever was ik in de alcohol gedoken
zou ik echter…
witte raven
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
521 op deze loodwitte
dag wist ik niets
te schrijven op tafel
lag alleen een witboek
boek van stilstand
gebroken wit
vlekkeloze overgave
aan het grote verdwijnen
ontkomen aan schrijven
in het boek van niemand
en alleman vandaag
trek ik slechts met kalk
een lijn op de muur rond
jouw lichaam je gaat op
reis witte raven
kom…
ontbloot van alle pijn
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
828 je ontkleedde je
gedachte na gedachte
ik ontleedde woorden
en gevoel
ik schrok
toen je naakt
jezelf in waarheid
aan me gaf
ontbloot van alle pijn
zag ik je jeugd
je baby zijn
na moeders schoot
je kapotte dagen
de jaren pijn
waarin je liefde
niet meer kon verdragen
samen hebben we gehaat
scherven zijn opnieuw gebroken
gelijmd…
Rosentuin
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
475 onder de grijze slierten
schuift de
zilverblauwe rivier
boven de bergen
schuift het
oog van de zon
de bron
rijzend uit de
zilverblauwe rivier
peinzend rust
mijn oog
op het watervlak
wenend om de
schone lelies die zijn gebroken
om haar witte hart
dat voor de
wereld niet bestaat
ontwaakt, blij ontwaakt
omdat…
ROTTING EN HELING
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.119 Op een kleine schotel
ligt het dunne schijfje meloen
langzaam te vergaan
het verdroogde oranje
is vol schimmels
ziekelijk groen vermengt zich
met bultjes gebroken wit
het helpgrage vergrootglas
toont hier woedende strijd
én bloeiend liefdesleven
van de nietigste wezens
na denken en zoeken kan
uit het bedorven vruchtvlees
een nieuw…
MIJN TIJD
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
718 het geen moment
Kijk boven naar de wolken
Ze gaan als het leven voorbij
Ze staan voor de vrijheid
Waar ik zo naar verlang
Wil vrijheid in mijn gedachten
Dat ik precies doe wat ik wil
En ik geef het nooit en te nimmer op
Om dat voor elkaar te krijgen
Heb nog veel vechtlust over
Om weer van binnen blij te worden
Ben niet meer die gebroken…
Doorgaan
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
354 Jouw stilte valt in mijn stilte
het graf gegraven in de herfst
hoe mild de herinneringen zijn
de toekomst is altijd onzeker
het oude najaarsgoud gebroken
en gevallen op de koude grond
wie ben ik uiteindelijk geworden
wie ben jij al die tijd geweest
ah, ik drink nog steeds uit uw kopje
kijk naar je trouwe foto aan de muur
het schilderij…
Bram Robijn
snelsonnet
3.5 met 4 stemmen
678 Disfunctioneren...ach loop naar de hel
Ze wilden daar een trekpop van mij maken
Met zulk gespuis doe ik niet langer zaken
Wat denken ze wel niet bij VNL
Verdorie...weer een smet op je blazoen
Tja zonder bef...een slabbetje omdoen?…
They shoot horses, don't they?
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
547 Op een puinhoop
machteloze woorden
en oeverloos verdriet
als een verlaten hond
likt hij zijn wonden:
gebroken dromen laten scherpe scherven.
Zijn ziel schreit
want wie blind wordt moet leven
met herinnering aan licht.…