1149 resultaten.
Voedselschaarste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
548 Golvend staan de akkers goudgeel graan
Weiden groen van melk en honing
Wie daar woont leeft als vorst en koning
Ja waarlijk hij heeft een rijk bestaan
Als nobel mens is ook zijn waardig streven
De aarde te bewerken naar ieders wens
Zijn gulheid kent dan ook geen grens
Rijke gronden is hij bereid aan de natuur te geven
Geen arbeid wordt daarop…
kribbig
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
488 de rivier zoekt zijn grens
ik ben ontzettend bang
leg blokken neer langs
de spleten van mijn ziel
vlucht een glooiing op
gras onder mijn voeten
vecht voor veiligheid
m’n levenslijn loopt
grenzeloos grillig
langs randen van basalt
de dijk draagt m’n pad
klimmend naar zijn kruin
kijk hoopvol omhoog
de zon en het water
kleuren m’n…
Mijn diafragma?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
411 voortdrijft
legt je het met een breder diafragma vast
de naakte lens raakt haarscherp het werkelijke
beeld, anders dan je voor ogen had, uitgelicht
in een tegengesteld contrast, elk mentaal
detail wordt getest in de vluchtige realiteit
de waan der dagen die de schrijver belast
door schijn en ontspoorde vragen die hem
dwingt zich over z’n grens…
Mijn opgespoten land?
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 Dit zal de einde van mijn wereld
zijn, sluimerend en ontraadseld
in heimelijke trouw naar wat
vertrouwen gaf in een verloren
strijd, ontleent aan een herinnering
kijkdoos door een kinderraam wat
rest als vroegste grens, de tijd
ploegt de voren vlak in de muizentrap
van leven, elke dag draagt vroeger
sporen in een nieuw begin.…
erg
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
484 de grens van het toelaatbare
ligt al weken te rotten achter ons.
de woorden ondertussen en zomaar
moet je pellen eerst en stevig pletten
wil je er nog enige zin uit persen.
nergens van, een buitenissig het is het,
het houdt geen steek alsof het ooit.
kijk, al dit hier en al dat daar.…
oefening in hardhorendheid
netgedicht
1.5 met 4 stemmen
579 gekeerd verlangen
overspannen verwachtingspatroon
uitgangspunt onjuist
het gaat om respect
het betreft bescheidenheid
het smacht naar mededogen
zwicht
onder druk van bestaan
balancerend tussen
overmoed en passiviteit
kiest voor genotterigheid
wentelend in water
drijvend in nevels
zompend in modder
slaat hij zijn slag
op de grens…
BEDVERMAAK
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
634 kleine jongen
behaaglijk dubbend
in zijn warme beddenlakens
kijkt naar het slaapkamerraam
bewondert voorstellingen
van het nabije duister
regen roffelt plagend
met spitse vingers
op het zwarte glas
sneeuwvlokken komen aanzweven
krioelen als wilde spoken
over en door elkaar heen
willen zich opdringen
maar zien tijdig hun grens…
Russel's Paradox
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
711 Er is een kaart die steeds vervaagt,
geen grens, geen stad, geen schaal.
Een zeeman staart naar wat er staat
maar vindt geen haven in de taal.
Een rechter spreekt, maar is geen stem,
een wet die breekt, zichzelf herroept,
een weg die slibt, geen richting kent,
de vraag die nooit een antwoord zoekt.…
Het Huwelijk
netgedicht
2.4 met 27 stemmen
1.302 Jouw wereld stroomt ongefilterd bij mij binnen,
terwijl ik zoek naar de grens van waar ik begin.
We delen het brood en de stilte aan tafel,
maar mijn zintuigen vangen elk klein detail:
het tikken van de klok, het licht op je handen,
een symfonie die soms te luid voor mij klinkt.…
Metamorfose
netgedicht
2.4 met 18 stemmen
850 In de luwte van deze zelf
gekozen diepe stilte zakt de trilling van
de ander langzaam totdat de grens tussen mijn huid
en lucht vervaagt, en ik niet langer de scherpte ben, maar de ruimte zelf.
Wat eerst voelde als een
te zware, loden deken op mijn vermoeide
schouders, blijkt nu vruchtbare klei voor een nieuw
besef.…
Liefde 60 keer
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
386 meer dan 60 keer het woord
liefde
boven berichten
die niet eens door mij
gekozen werden
ze lagen tussen wat mij
niet mag vinden
wat gefilterd wordt
afgeschermd
beschermd-
gelukkig
maar ook 60 pogingen
om mijn stilte te omzeilen
verschoven uit mijn zicht
alsof mijn grens een
technische fout was
slecht belicht
alsof afwezigheid…
Buren van de Nacht
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
240 liet hen de maat
van alles zijn
twee honden aan
haar zij,geen
mens meer dicht
geen burenvrij
zij hield de wacht
droeg de schrik
de stilte ademde
te dicht,te dik
hij boven haar
als wakend oog
die door de uren
mee bewoog
hij zag wat zij
niet zeggen kon
de dreiging zonder
naam of bron
een krat,wat rook
een kleine brug
de grens…
Avondregenboog
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
385 Ik voel hoe de avond zich
rond ons sluit, niet als een grens maar
als een zachte mantel die draagt wat niet gezegd hoeft
te worden en luistert naar de diepe stilte die tussen ons blijft ademen.…
Verloren liefde
hartenkreet
2.5 met 19 stemmen
415 Een roos ligt op straat
haar schaduw houdt haar nog vast
wat blijft is een spoor
Op de grens van licht blijft stilte liggen,
op de plek waar iets zachts ooit heeft gestaan,
waar de lucht nog weet hoe nabijheid klinkt,
en waar elke schaduw een herinnering draagt.…
Boom
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
355 Onder de bomen
valt de stilte langzaam neer
licht rust op de huid
Onder de kruin ontstaat een zachte omslag,
waar licht zich mengt met schaduw zonder grens,
een plek die niets vraagt, maar alles ontvangt,
alsof de lucht er een andere helderheid draagt.…
De gedragen stilte van de beuk
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
594 In het dichtgeweven dak
van grijze takken ligt een eeuwenoude
kracht besloten, een kalme grens tussen wat voorbij
stroomt en wat onbewogen blijft wortelen in de diepte van de aarde.…
Koerswijziging
netgedicht
3.0 met 25 stemmen
76 Geen kaart die onze eigen koers kan dwingen,
geen grens die houdt de vrije vleugels tegen.
Ik hoor het lied dat wij vanavond zingen,
twee sterke vrouwen op de open wegen.
De wereld slaapt, maar onze blik blijft helder,
wij bouwen wegen waar nog niemand liep.…
In hjitte ierappel
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
48 naar evenwicht,
ieder zijn eigen ongemak als
onderpand
Vijf kandidaten in een
aardappelhandel,
inzicht, overzicht, hand- en
spandienst
De Bildtstar, de fritesaardappel,
de Opperdoezer- onderscheid
als verdienste
Een brug naar ontkenning,
het telefoontje,
de vergeten tekst in een
wijzend gebaar
De ander vol overgave,
bukt op de grens…
Who's afraid of red and green
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
539 Zwaaiend met een vleermuisvleugelkwast
In tweedekker die kerosine slurpt
Zet hij miss Amy Whitehouse op en dan
Na vierentwintig uren in haar graf
Van groen en stikkedonker ziet hij vaal
Een slaapverwekkend maneschijnsel gloren
Vastgebonden, los en vrijgezonden
Broeierig in schommelende schuiten
De kapucijner mantels en kazuifels
Volumineuze…
wat sta je daar
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.321 eenzaam in het landschap
alsof er nog een trein passeren moet
die jou van strepen licht voorziet
je staat alvast te wuiven
stel dat je wordt ontdekt
als riet aan eenzaam water
dat buigt voor een publiek
soms loop ik 's avonds over straat
nog net voor sluitingstijd op tijd
alsof er steeds iets eerst nog af moet zijn
voordat ik zelf een grens…
De oude klas
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
3.794 Reinheid, Rust en Regelmaat
schreef de meester op het bord
kinderen met verschrikte blikken
keken strak en onbewogen
naar dat grote zwarte bord
in de klas van stilte en van soberheid
anno 1964 de Stones en Beatels
ver verwijderd uit het stille dorp
kinderen op de grens van stil ontluiken
werd hun hartstocht door de tucht
van meester'…
Waarom Toch Niet??
hartenkreet
3.4 met 11 stemmen
1.513 Wat is er toch mis met het verleden
Waarom is de toekomst zo’n must,
ligt de grens van geluk soms in het heden
en mag ik niet “terug naar de kust”?…
Stille Tuin
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
1.161 rouwvliegen
dansen
o bibio marci
het zwerk heeft dat speciale blauw
dat alleen bij nachten hoort
en in het nabije dwarrelen bladeren
in het zachte schijnselwit
boven leemte van het kiezelpad
verzwijgt
de muur -met daarachter de weg
naar Tongeren - verblijft
de stilte, op deze plek waar
goden met de doden bewegen
als reizen
de grens…
Lome traagheid der dagen
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
767 In lome tred tikt traagheid door de dagen
lobbig liggen de uren onder de zon
verdampen en vervliegen tot zuchten
in dit magische moment van ‘nu’
in de nacht flonkeren sterren
vanuit een steeds verder schijnend firmament
de koele bries draagt duisternis ongezien
tot de grens van het ochtendgloren
vogels jubelen de morgen toe
overtreden…
De stichter van het Noodlot
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
683 vuilnisbelt
Ik ben de wissel op het levenspad
de struikel in Uw rappe tong
de huiver in de barenswee
- waaruit ik U schiep:
het onkruid in Uw woekertuin
de zachtheid van een dode nerts
de meerpaal in Uw kolkend bloed
de wijsheid van een verguisd man
het droesem in een stenen kan
de vangrail in een haarspeldbocht
Zo heb ik aan de grens…
ANTITHESE
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
681 jij mij te pakken
weggestopte favelas
toen ik ze zag vanaf de corcovado
een herder van steen
met gespreide armen
mijn ogen vielen op de armoe
van de top tot op het bot
dieven van mijn nachtrust
laat de schaapjes tot mij komen
en verder
onderdoor naar beneden stortende
watervallen in het duivelsgat
van Iguazu
de zon brandt op de grens…
Hooggevoeligheid
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
485 overleven
telkens weer,
telkens weer komt de drive in ons naar boven
liefde geven, liefde delen,
in woord en kleur, de zang van het zijn
bron van leven
bron van liefde
bron van kracht
waarmee we zijn verbonden
verdrijft de nacht met
kruiken vol olie
verzachten de pijn
maken de schaduwen blauw
stijg met ons op
vedervolk
tot de grens…
Grenzen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
498 Het vliegtuig trekt zijn grens door blauwe lucht
maar grenzen bestaan daar boven niet
de streep wordt een zee van watten
tot zonnig besneeuwde bergtoppen vervormd
waarover de wind zijn prikkelende zilver zucht.…
Nachtontmoeting – slot
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
445 zei hij troostend,
maar je kunt niet zonder elkaar
als eb en vloed of dag en nacht
kom laten we verder walsen-
Langs de oever van het meer
stond weer het eenzame bankje
de maan had bijna afscheid genomen
ze keken naar elkaar in het water
hun evenbeelden gedetailleerder
door de langzaam opkomende zon
-Ik wil naar haar toe
naar de grens…
Mijn nachten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
657 Elke klank van een viool of fluit
deelt de grens van middernacht
de harmonie van onze gevoeligheid
mijn herinnering die ik altijd opwacht.
Duurzaam vooruit kijken in de nacht
het is mijn enige donkere plek naar jou
de spanning zonder sterke voltage
gewoon mijn energiebron die ik vertrouw.…